|

آیا آقای قالیباف معنای اعداد را می‌دانند؟

جنجال درباره وعده دو نامزد ریاست‌جمهوری برای افزایش یارانه‌ها همچنان ادامه دارد. سؤال مشخص منتقدان این وعده انتخاباتی این است که منابع مورد نیاز برای افزایش یارانه‌ها تا سطح 150 هزار تومان بنا بر وعده آقای قالیباف یا 250 هزار تومان مطابق با نظر آقای رئیسی از کجا تأمین می‌شود؟ نگارنده تلاش دارد تا با مروری بر قیمت حامل‌های انرژی، نشان دهد حتی با افزایش چند‌صد‌درصدی قیمت‌ها تا سطح قیمت منطقه‌ای نیز نمی‌توان نقدینگی لازم برای عملی‌کردن این وعده‌ها را محقق كرد.
فرض کنید قرار است مطابق با نظر آقای قالیباف تنها به 96 درصد جمعیت کشور یارانه پرداخت شود و چهار درصد دیگر که به تعبیر ایشان زالوصفت هستند، از یارانه‌ها نیز محروم شوند. جمعیت کشور 79ميليون‌و 926هزارو 270 نفر تا پایان سال 95 است. از نظر آقای قالیباف چهار درصد آنها معادل سه‌ميليون‌و 197هزارو 50 نفر زالوصفت هستند که نباید یارانه دریافت کنند (به عقیده نگارنده همه مردم محترم هستند؛ هرچند شایسته دریافت یارانه نباشند)؛ این یعنی آقای قالیباف باید به 76ميليون‌و 729هزارو 219 نفر یارانه‌ای به میزان هر نفر 150 هزار تومان پرداخت کنند؛ یعنی مبلغی معادل 138 هزار میلیارد تومان در سال. در سال 95 و مطابق با گزارش مجلس درآمد حاصل از اصلاح قیمت حامل‌های انرژی شامل 21.8 هزار میلیارد تومان از شرکت ملی پخش فراورده‌های نفتی، هشت هزار میلیارد تومان از شرکت ملی گاز و هزارو 500 میلیارد تومان از شرکت برق است که البته شرکت برق در واقع درآمدی از اصلاح قیمت برق ندارد و با وجود فروش برق با سوبسید به مصرف‌کنندگان این مبلغ را پرداخت می‌کند. در مجموع درآمد دولت از اصلاح قیمت‌ها بیشتر از 31 هزار میلیارد تومان نیست؛ یعنی آقای قالیباف برای اجرای طرح خود با کسری 107 هزار میلیارد تومانی مواجه است. آقای رئیسی نیز برای پرداخت 250 هزار تومان به سه دهک و با فرض افزایش‌نیافتن یارانه سایر افراد، به اعتباری معادل 102 هزار میلیارد تومان در سال نیاز دارد و ایشان نیز با کسری معادل 71 هزار میلیارد تومانی مواجه هستند.
سه منبع را می‌توان برای این کسری پیش‌بینی كرد. ممکن است این دو مدعی شوند که قیمت نفت پایین است، وی می‌توان با افزایش قیمت نفت تا دو برابر این بودجه را تأمین كرد.

جنجال درباره وعده دو نامزد ریاست‌جمهوری برای افزایش یارانه‌ها همچنان ادامه دارد. سؤال مشخص منتقدان این وعده انتخاباتی این است که منابع مورد نیاز برای افزایش یارانه‌ها تا سطح 150 هزار تومان بنا بر وعده آقای قالیباف یا 250 هزار تومان مطابق با نظر آقای رئیسی از کجا تأمین می‌شود؟ نگارنده تلاش دارد تا با مروری بر قیمت حامل‌های انرژی، نشان دهد حتی با افزایش چند‌صد‌درصدی قیمت‌ها تا سطح قیمت منطقه‌ای نیز نمی‌توان نقدینگی لازم برای عملی‌کردن این وعده‌ها را محقق كرد.
فرض کنید قرار است مطابق با نظر آقای قالیباف تنها به 96 درصد جمعیت کشور یارانه پرداخت شود و چهار درصد دیگر که به تعبیر ایشان زالوصفت هستند، از یارانه‌ها نیز محروم شوند. جمعیت کشور 79ميليون‌و 926هزارو 270 نفر تا پایان سال 95 است. از نظر آقای قالیباف چهار درصد آنها معادل سه‌ميليون‌و 197هزارو 50 نفر زالوصفت هستند که نباید یارانه دریافت کنند (به عقیده نگارنده همه مردم محترم هستند؛ هرچند شایسته دریافت یارانه نباشند)؛ این یعنی آقای قالیباف باید به 76ميليون‌و 729هزارو 219 نفر یارانه‌ای به میزان هر نفر 150 هزار تومان پرداخت کنند؛ یعنی مبلغی معادل 138 هزار میلیارد تومان در سال. در سال 95 و مطابق با گزارش مجلس درآمد حاصل از اصلاح قیمت حامل‌های انرژی شامل 21.8 هزار میلیارد تومان از شرکت ملی پخش فراورده‌های نفتی، هشت هزار میلیارد تومان از شرکت ملی گاز و هزارو 500 میلیارد تومان از شرکت برق است که البته شرکت برق در واقع درآمدی از اصلاح قیمت برق ندارد و با وجود فروش برق با سوبسید به مصرف‌کنندگان این مبلغ را پرداخت می‌کند. در مجموع درآمد دولت از اصلاح قیمت‌ها بیشتر از 31 هزار میلیارد تومان نیست؛ یعنی آقای قالیباف برای اجرای طرح خود با کسری 107 هزار میلیارد تومانی مواجه است. آقای رئیسی نیز برای پرداخت 250 هزار تومان به سه دهک و با فرض افزایش‌نیافتن یارانه سایر افراد، به اعتباری معادل 102 هزار میلیارد تومان در سال نیاز دارد و ایشان نیز با کسری معادل 71 هزار میلیارد تومانی مواجه هستند.
سه منبع را می‌توان برای این کسری پیش‌بینی كرد. ممکن است این دو مدعی شوند که قیمت نفت پایین است، وی می‌توان با افزایش قیمت نفت تا دو برابر این بودجه را تأمین كرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.