|

رضا علی‌پور، سریع‌ترین سنگ‌نورد دنیا در گفت‌وگو با «شرق»:

ثابت کردم یک نابغه هستم

سارا گودرزی

قهرمانی و رکوردزنی رضا علی‌پور در مسابقات جام جهانی سنگ‌نوردی 2017 چین، در حالی مهم‌ترین اتفاق چند روز اخیر ورزش ایران بود که آن‌طور که باید و شاید در رسانه‌ها و بدنه ورزش کشور به آن پرداخته نشد. اما در مقابل رسانه‌های خارجی معتبر نظیر شبکه سی‌بی‌سی کانادا این عملکرد درخشان او را ستودنی دانست و نوشت: «یوزپلنگ ایرانی نام خود را به‌عنوان اوسین بولت سنگ‌نوردی سرعت مطرح کرده است». علی‌پور خودش هم از این‌همه بی‌تفاوتی مسئولان گله‌مند است؛ طوری‌که می‌گوید اگر شرایط به همین شکل ادامه پیدا کند، ورزش را کنار خواهد گذاشت. سنگنورد 22‌ساله قزوینی که دو عنوان قهرمانی دیگر در رقابت‌های قهرمانی جهان اسپانیا و چین را در کارنامه دارد، این‌بار در مسابقات جام جهانی نانجینگ چین دست‌به‌کار مهم‌تری زد. او علاوه بر اینکه صاحب مدال طلا شد، رکورد سنگ‌نوردی سرعت دنیا را 10 صدم‌ثانیه بهبود بخشید و از آن خود کرد. او در همه مراحل این مسابقات توانست رکورد کمتر از شش ثانیه را ثبت کند و در نیمه‌نهایی نیز با زمان پنج‌ثانیه‌و ۴۸ صدم ثانیه، رکورد دنیا را که متعلق به دانیل بودیرف با زمان پنج‌ثانیه‌و ۵۸ صدم ثانیه بود، ۱۰ صدم ثانیه جابه‌جا کرد. علی‌پور در فینال نیز با زمان پنج‌ثانیه‌و ۵۴ صدم ثانیه بر سنگ‌نورد روس غلبه کرد و به ‌عنوان قهرمانی دست یافت. در ادامه گفت‌وگوی «شرق» را با رکورددار سنگ‌نوردی سرعت جهان می‌خوانید.

رکوردزنی و قهرمانی شما در جام جهانی چین واقعا همه را غافلگیر کرد؛ آن هم در رشته‌ای که کمتر دیده می‌شود و مسئولان اهمیتی به آن نمی‌دهند. خودتان فکرش را می‌کردید این لحظه را در چین ببینید؟
آرزوی من این بود که روزی بتوانم رکورد دنیا را بزنم. شب و روز هم به این امید تمرین می‌کردم. از همه چیز گذشتم. تفریح و خوش‌گذرانی را کنار گذاشتم تا به آرزویم برسم. به نظر من ارزش رکوردزدن از قهرمانی خیلی بالاتر است. خوشحالم که به هدفی که داشتم رسیدم و ثابت کردم یک نابغه هستم. من با کمترین و محدودترین امکانات توانستم رکورددار جهان شوم. من حتی در تمریناتم 18 صدم ثانیه پایین‌تر هم رکورد دنیا را زده بودم.
واکنش رقبا به اینکه رکورد دنیا را زده بودید، چطور بود؟
واکنشی نمی‌توانستند داشته باشند، همه حیرت‌زده بودند. سطح مسابقات واقعا بالا بود. با توجه به اینکه سنگ‌نوردی سرعت به جمع رشته‌های المپیکی اضافه شده و قرار است در المپیک 2020 توکیو باشد، همه کشورها با بهترین نفرات خود به این رقابت‌ها آمده بودند؛ چون می‌خواستند به سنگ‌نوردی به‌عنوان یک رشته المپیکی نگاه کنند.
قطعا شما با این رکوردی که در مسابقات جهانی زدید، جزء مدال‌آورهای المپیک خواهید بود؟
بله، چراکه نه. اما هیچ‌چیز معلوم نیست. شاید تا آن موقع ورزش را کنار گذاشتم.
چرا؟
به خاطر اینکه دیگر از این شرایط خسته شدم. تا کی بدون هیچ امکانات و پولی تمرین کنم و دیده نشوم. شما فکر کردید زدن رکورد دنیا کار آسانی است. امکانات قزوین در حد کشوری است. من تمام این سال‌ها بدون مربی و با برنامه‌های خودم تمرین کردم. بدون اینکه حریف تمرینی داشته باشم به اینجا رسیدم. شاگردهایم که از خودم کوچک‌تر هستند، حریف تمرینی‌ام هستند. من اگر امکانات داشتم و دیده می‌شدم سه سال پیش رکورد دنیا را می‌زدم.
درست می‌گویید، سنگ‌نوردی جزء آن رشته‌هایی است که مسئولان ورزش کلا آن را نادیده گرفته‌اند!
پاداشی که برای من برای قهرمانی و جابه‌جایی رکورد جهان گرفتم، 10 سکه طلا بوده که از طرف رئیس فدراسیون گرفتم. نه شغلی دارم و نه منبع درآمدی. هزینه اردوها و تمرینات و حتی مسابقه‌های خارجی که در آن شرکت می‌کنم، از جوایز نقدی همین رقابت‌های خارجی است. حمایت‌های مسئولان وزارت ورزش باید فراتر از این 10 سکه طلا باشد. وقتی من ورزشکار با بدترین شرایط خودم را ثابت می‌کنم؛ پس قطعا اگر امکانات بیشتری داشته باشم، بهتر ظاهر می‌شوم. به‌خصوص اینکه سنگ‌نوردی الان المپیکی شده و می‌تواند به جمع مدال‌های ورزش ایران در این رویداد بزرگ اضافه کند؛ این یعنی یک اتفاق مهم که نباید مسئولان از آن غافل شوند.
برنامه بعدی‌تان چیست؟
سه ماه دیگر جام جهانی لهستان را پیشِ‌رو دارم که ورودی آن را در سال ۲۰۱۶ کسب کرده‌ام. این مسابقات از سطح بسیار بالایی برخوردار است و بعد از المپیک یکی از مهم‌ترین رقابت‌های ماست که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود. البته مسابقات جهانی سوئیس و فرانسه هم در برنامه‌ام هست. آرزویم این است در تک‌تک این مسابقات قهرمان شوم و رکورد بزنم.

قهرمانی و رکوردزنی رضا علی‌پور در مسابقات جام جهانی سنگ‌نوردی 2017 چین، در حالی مهم‌ترین اتفاق چند روز اخیر ورزش ایران بود که آن‌طور که باید و شاید در رسانه‌ها و بدنه ورزش کشور به آن پرداخته نشد. اما در مقابل رسانه‌های خارجی معتبر نظیر شبکه سی‌بی‌سی کانادا این عملکرد درخشان او را ستودنی دانست و نوشت: «یوزپلنگ ایرانی نام خود را به‌عنوان اوسین بولت سنگ‌نوردی سرعت مطرح کرده است». علی‌پور خودش هم از این‌همه بی‌تفاوتی مسئولان گله‌مند است؛ طوری‌که می‌گوید اگر شرایط به همین شکل ادامه پیدا کند، ورزش را کنار خواهد گذاشت. سنگنورد 22‌ساله قزوینی که دو عنوان قهرمانی دیگر در رقابت‌های قهرمانی جهان اسپانیا و چین را در کارنامه دارد، این‌بار در مسابقات جام جهانی نانجینگ چین دست‌به‌کار مهم‌تری زد. او علاوه بر اینکه صاحب مدال طلا شد، رکورد سنگ‌نوردی سرعت دنیا را 10 صدم‌ثانیه بهبود بخشید و از آن خود کرد. او در همه مراحل این مسابقات توانست رکورد کمتر از شش ثانیه را ثبت کند و در نیمه‌نهایی نیز با زمان پنج‌ثانیه‌و ۴۸ صدم ثانیه، رکورد دنیا را که متعلق به دانیل بودیرف با زمان پنج‌ثانیه‌و ۵۸ صدم ثانیه بود، ۱۰ صدم ثانیه جابه‌جا کرد. علی‌پور در فینال نیز با زمان پنج‌ثانیه‌و ۵۴ صدم ثانیه بر سنگ‌نورد روس غلبه کرد و به ‌عنوان قهرمانی دست یافت. در ادامه گفت‌وگوی «شرق» را با رکورددار سنگ‌نوردی سرعت جهان می‌خوانید.

رکوردزنی و قهرمانی شما در جام جهانی چین واقعا همه را غافلگیر کرد؛ آن هم در رشته‌ای که کمتر دیده می‌شود و مسئولان اهمیتی به آن نمی‌دهند. خودتان فکرش را می‌کردید این لحظه را در چین ببینید؟
آرزوی من این بود که روزی بتوانم رکورد دنیا را بزنم. شب و روز هم به این امید تمرین می‌کردم. از همه چیز گذشتم. تفریح و خوش‌گذرانی را کنار گذاشتم تا به آرزویم برسم. به نظر من ارزش رکوردزدن از قهرمانی خیلی بالاتر است. خوشحالم که به هدفی که داشتم رسیدم و ثابت کردم یک نابغه هستم. من با کمترین و محدودترین امکانات توانستم رکورددار جهان شوم. من حتی در تمریناتم 18 صدم ثانیه پایین‌تر هم رکورد دنیا را زده بودم.
واکنش رقبا به اینکه رکورد دنیا را زده بودید، چطور بود؟
واکنشی نمی‌توانستند داشته باشند، همه حیرت‌زده بودند. سطح مسابقات واقعا بالا بود. با توجه به اینکه سنگ‌نوردی سرعت به جمع رشته‌های المپیکی اضافه شده و قرار است در المپیک 2020 توکیو باشد، همه کشورها با بهترین نفرات خود به این رقابت‌ها آمده بودند؛ چون می‌خواستند به سنگ‌نوردی به‌عنوان یک رشته المپیکی نگاه کنند.
قطعا شما با این رکوردی که در مسابقات جهانی زدید، جزء مدال‌آورهای المپیک خواهید بود؟
بله، چراکه نه. اما هیچ‌چیز معلوم نیست. شاید تا آن موقع ورزش را کنار گذاشتم.
چرا؟
به خاطر اینکه دیگر از این شرایط خسته شدم. تا کی بدون هیچ امکانات و پولی تمرین کنم و دیده نشوم. شما فکر کردید زدن رکورد دنیا کار آسانی است. امکانات قزوین در حد کشوری است. من تمام این سال‌ها بدون مربی و با برنامه‌های خودم تمرین کردم. بدون اینکه حریف تمرینی داشته باشم به اینجا رسیدم. شاگردهایم که از خودم کوچک‌تر هستند، حریف تمرینی‌ام هستند. من اگر امکانات داشتم و دیده می‌شدم سه سال پیش رکورد دنیا را می‌زدم.
درست می‌گویید، سنگ‌نوردی جزء آن رشته‌هایی است که مسئولان ورزش کلا آن را نادیده گرفته‌اند!
پاداشی که برای من برای قهرمانی و جابه‌جایی رکورد جهان گرفتم، 10 سکه طلا بوده که از طرف رئیس فدراسیون گرفتم. نه شغلی دارم و نه منبع درآمدی. هزینه اردوها و تمرینات و حتی مسابقه‌های خارجی که در آن شرکت می‌کنم، از جوایز نقدی همین رقابت‌های خارجی است. حمایت‌های مسئولان وزارت ورزش باید فراتر از این 10 سکه طلا باشد. وقتی من ورزشکار با بدترین شرایط خودم را ثابت می‌کنم؛ پس قطعا اگر امکانات بیشتری داشته باشم، بهتر ظاهر می‌شوم. به‌خصوص اینکه سنگ‌نوردی الان المپیکی شده و می‌تواند به جمع مدال‌های ورزش ایران در این رویداد بزرگ اضافه کند؛ این یعنی یک اتفاق مهم که نباید مسئولان از آن غافل شوند.
برنامه بعدی‌تان چیست؟
سه ماه دیگر جام جهانی لهستان را پیشِ‌رو دارم که ورودی آن را در سال ۲۰۱۶ کسب کرده‌ام. این مسابقات از سطح بسیار بالایی برخوردار است و بعد از المپیک یکی از مهم‌ترین رقابت‌های ماست که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود. البته مسابقات جهانی سوئیس و فرانسه هم در برنامه‌ام هست. آرزویم این است در تک‌تک این مسابقات قهرمان شوم و رکورد بزنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.