|

مانور شبانه در خلأ امنيت

اخترمحمد ماکویی: دوشنبه‌شب در آسمان شهر هرات صدای هر نوع سلاح سبک و سنگینی شنیده می‌شد، گویا میدان رسمی جنگ است، حتی منور هم شلیک می‌کردند.
آن شب معلوم شد که وضعیت افغانستان خیلی بدتر از این حرف‌هاست که در رسانه به نمایش گذاشته می‌شود. هرکس اسلحه‌ای داشت رفت روی پشت بام خانه و اندازه چند خشاب رو به آسمان شلیک کرد، صدای کلاشنيكوف و مسلسل به طور مداوم و حتی از خانه همسایه‌ها شنیده می‌شد و آسمان هم پر بود از نور گلوله‌های شلیک‌شده. هرگوشه فردی دیده می‌شد که لوله تفنگش را رو به آسمان گرفته و شلیک می‌کرد، آن شب مانور قدرت یکی از «فرماندهان جهادی» بود که رعب‌ووحشت را به جان شهروندان هرات انداخت. می‌گویند جشن فتح هرات است، فتح هرات از دست ارتش سرخ شوروی، اگر بشود نامش را فتح گذاشت، چون همین اکنون تانک‌های نیروی‌های ایتالیایی گاهی در وسط شهر جولان می‌دهند و اگر جنبنده نزدیک‌شان شود، لوله مسلسل را به طرفش می‌گیرند؛ تنها تفاوتشان با روس‌ها هم این است که روس‌ها پول نداشتند ولی ایتالیایی‌ها پول دارند. آن شب در هرات یکی از صحنه‌های فیلم «رامبو» به نمایش گذاشته شد و همه به عبارت «خلأ قدرت» ایمان آوردند، مردم فهمیدند درحال‌حاضر قدرت در دست هیچ‌کسی نیست، این فرمانده جهادی که پس از جهاد خود هم دست از سر ملت مظلوم افغانستان بر نداشته در یکی از مجلل‌ترین خانه‌های شهر زندگی می‌کند درحالی‌که سرباز زیر دستش که «روس‌ها را بیرون کرد»، در دخمه‌ای اطراف شهر. اما اینجا سؤالی مطرح می‌شود که دولت وحدت ملی دقیقا چه نقشی بازی می‌کند.
یکی از شبکه‌هاي تلویزیونی نام خوبی روی این دولت گذاشته است «وحشت ملی». یکی از مواردی که این فرمانده جهادی برای آن مانور قدرت کرد این است که وی از نداشتن مقام در دولت به‌شدت عصبانی است آن شب هرکسی که برای دردست‌گرفتن کنترل هرات اقدام می‌کرد، قطعا موفق می‌شد.

اخترمحمد ماکویی: دوشنبه‌شب در آسمان شهر هرات صدای هر نوع سلاح سبک و سنگینی شنیده می‌شد، گویا میدان رسمی جنگ است، حتی منور هم شلیک می‌کردند.
آن شب معلوم شد که وضعیت افغانستان خیلی بدتر از این حرف‌هاست که در رسانه به نمایش گذاشته می‌شود. هرکس اسلحه‌ای داشت رفت روی پشت بام خانه و اندازه چند خشاب رو به آسمان شلیک کرد، صدای کلاشنيكوف و مسلسل به طور مداوم و حتی از خانه همسایه‌ها شنیده می‌شد و آسمان هم پر بود از نور گلوله‌های شلیک‌شده. هرگوشه فردی دیده می‌شد که لوله تفنگش را رو به آسمان گرفته و شلیک می‌کرد، آن شب مانور قدرت یکی از «فرماندهان جهادی» بود که رعب‌ووحشت را به جان شهروندان هرات انداخت. می‌گویند جشن فتح هرات است، فتح هرات از دست ارتش سرخ شوروی، اگر بشود نامش را فتح گذاشت، چون همین اکنون تانک‌های نیروی‌های ایتالیایی گاهی در وسط شهر جولان می‌دهند و اگر جنبنده نزدیک‌شان شود، لوله مسلسل را به طرفش می‌گیرند؛ تنها تفاوتشان با روس‌ها هم این است که روس‌ها پول نداشتند ولی ایتالیایی‌ها پول دارند. آن شب در هرات یکی از صحنه‌های فیلم «رامبو» به نمایش گذاشته شد و همه به عبارت «خلأ قدرت» ایمان آوردند، مردم فهمیدند درحال‌حاضر قدرت در دست هیچ‌کسی نیست، این فرمانده جهادی که پس از جهاد خود هم دست از سر ملت مظلوم افغانستان بر نداشته در یکی از مجلل‌ترین خانه‌های شهر زندگی می‌کند درحالی‌که سرباز زیر دستش که «روس‌ها را بیرون کرد»، در دخمه‌ای اطراف شهر. اما اینجا سؤالی مطرح می‌شود که دولت وحدت ملی دقیقا چه نقشی بازی می‌کند.
یکی از شبکه‌هاي تلویزیونی نام خوبی روی این دولت گذاشته است «وحشت ملی». یکی از مواردی که این فرمانده جهادی برای آن مانور قدرت کرد این است که وی از نداشتن مقام در دولت به‌شدت عصبانی است آن شب هرکسی که برای دردست‌گرفتن کنترل هرات اقدام می‌کرد، قطعا موفق می‌شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.