|

دربسته «بورس» و «فرابورس» به روی «سرخابی»‌ها

سعید شیرکوند: استاد دانشگاه


خصوصی‌سازی باشگاه‌ها برای ورود به بورس یا فرابورس شرایط خاصی دارد که در ایران هیچ‌کدام از باشگاه‌ها حایز این شرایط نیستند. فرا بند اول برای ورود به بورس مشخص شدن صورت مالی باشگاه است. باید مشخص باشد یک نهاد اقتصادی چه دارایی، مالکیت‌های فیزیکی و چه مالکیت‌های معنوی در اختیار دارد. به طور کامل باید مشخص شود که باشگاه بدهی دارد یا از نظر مالی در سطح خوبی است و در آخر با توجه به صورت‌های مالی در سه سال آخر توجه کرد که آیا سودده است یا زیان‌ده. این روند واگذاری از طریق بورس است که با توجه به اینکه مدیران این باشگاه‌ها همیشه از بدهی‌های هنگفت آنها صحبت کردند، بعید است شرایط ورود به بورس را داشته باشند. اما از طریقی دیگر هم می‌شود این باشگاه‌ها را خصوصی کرد و آن هم از طریق مزایده و مذاکره است. در شرایطی که نهاد اقتصادی از طریق مزایده و مذاکره واگذار می‌شود یکسری معایبی دارد که در واگذاری کارخانه‌های بزرگ کشور که به بخش خصوصی واگذار شد، شاهد بودیم. در این نوع واگذاری هم شرایط فروشنده و خریدار به خوبی باید مورد ارزیابی قرار گیرد تا از این طریق بتوان یک نهاد اقتصادی را به بخش خصوصی واگذار کرد. در مورد باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس که باز هم این روزها صحبت از واگذاری آنها شده است، باید گفت که این دو باشگاه هنوز از نظر مالی وضعیت مشخصی ندارند، با آمدن هر مدیری صحبت از بدهی‌های میلیاردی می‌شود که واقعا معلوم نیست که این بدهی‌ها وجود دارد یا خیر. ضمن اینکه باشگاه‌ها دارای مالکیت‌های خصوصی‌اند که باید مشخص شود قیمت آنها چگونه حساب خواهد شد. در روزهای اخیر هیاهوی زیادی در مورد واگذاری این دو باشگاه مطرح صورت خواهد گرفت، اما باید توجه داشته باشیم که با وضعی که دو باشگاه پایتخت دارند، نمی‌توان آنها را به همین راحتی واگذار کرد. به نظرم ورود به بورس یا فرابورس غیرممکن است و شرایط از طریق واگذاری به صورت مزایده و مذاکره هم با توجه به گذشته نه‌چندان روشن، این نوع واگذاری آنها درست و اصولی نیست.


خصوصی‌سازی باشگاه‌ها برای ورود به بورس یا فرابورس شرایط خاصی دارد که در ایران هیچ‌کدام از باشگاه‌ها حایز این شرایط نیستند. فرا بند اول برای ورود به بورس مشخص شدن صورت مالی باشگاه است. باید مشخص باشد یک نهاد اقتصادی چه دارایی، مالکیت‌های فیزیکی و چه مالکیت‌های معنوی در اختیار دارد. به طور کامل باید مشخص شود که باشگاه بدهی دارد یا از نظر مالی در سطح خوبی است و در آخر با توجه به صورت‌های مالی در سه سال آخر توجه کرد که آیا سودده است یا زیان‌ده. این روند واگذاری از طریق بورس است که با توجه به اینکه مدیران این باشگاه‌ها همیشه از بدهی‌های هنگفت آنها صحبت کردند، بعید است شرایط ورود به بورس را داشته باشند. اما از طریقی دیگر هم می‌شود این باشگاه‌ها را خصوصی کرد و آن هم از طریق مزایده و مذاکره است. در شرایطی که نهاد اقتصادی از طریق مزایده و مذاکره واگذار می‌شود یکسری معایبی دارد که در واگذاری کارخانه‌های بزرگ کشور که به بخش خصوصی واگذار شد، شاهد بودیم. در این نوع واگذاری هم شرایط فروشنده و خریدار به خوبی باید مورد ارزیابی قرار گیرد تا از این طریق بتوان یک نهاد اقتصادی را به بخش خصوصی واگذار کرد. در مورد باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس که باز هم این روزها صحبت از واگذاری آنها شده است، باید گفت که این دو باشگاه هنوز از نظر مالی وضعیت مشخصی ندارند، با آمدن هر مدیری صحبت از بدهی‌های میلیاردی می‌شود که واقعا معلوم نیست که این بدهی‌ها وجود دارد یا خیر. ضمن اینکه باشگاه‌ها دارای مالکیت‌های خصوصی‌اند که باید مشخص شود قیمت آنها چگونه حساب خواهد شد. در روزهای اخیر هیاهوی زیادی در مورد واگذاری این دو باشگاه مطرح صورت خواهد گرفت، اما باید توجه داشته باشیم که با وضعی که دو باشگاه پایتخت دارند، نمی‌توان آنها را به همین راحتی واگذار کرد. به نظرم ورود به بورس یا فرابورس غیرممکن است و شرایط از طریق واگذاری به صورت مزایده و مذاکره هم با توجه به گذشته نه‌چندان روشن، این نوع واگذاری آنها درست و اصولی نیست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.