|

بخش‌های دخیل در تحقق گردشگری

به نظر می‌رسد بخش مهمی از زمینه‌های توسعه مانند گردشگری، سفر و فراغت در معاملات سیاسی و چانه‌زنی‌های کسب جایگاه و اعتبارات مالی هنوز جدی گرفته نشده است. اکنون زمان برنامه‌ریزی منسجم و روشن‌شدن موتور محرک توسعه گردشگری فرا رسیده است. باید متوجه این موضوع باشیم که کشوری که ارتباطات اجتماعی و بازدیدکنندگان بسیاری دارد غیرقابل تحریم است. این بخش به مانند کارخانه‌ای است آماده که فقط مدیریت می‌خواهد و مدیر. کارخانه‌های آن طبیعت، مناطق دیدنی، آثار باستانی، دریا‌ها و کوه‌ها، حوادث و رویدادها و... است که آماده و مهیاست و نیازی به سرمایه‌گذاری جهت احداث ندارد. گردشگری پایدار: از سال 1990 در کنفرانسی که با عنوان «جهان در سال90» در کانادا برگزار شد، شرکت‌کنندگان کنفرانس که متشکل از بخش‌های دولتی، سازمان‌های غیر دولتی، دانشگاه‌ها و برخی فعالان اقتصادی بودند، بحث در رابطه با اهمیت عوامل زیست‌محیطی در حفظ و تقویت صنعت گردشگری را به شکل جدی مورد توجه قرار دادند و این در حالی بود که در آن سال آثار زیانبار فعالیت‌های متنوع بشری در چهره محیط‌زیست به خوبی مشهود بود و هر روز صحنه‌های ناگواری در این زمینه مشاهده می‌شد. گردشگری روزی دو میلیارد دلار درآمد نصیب کشورهای فعال این صنعت می‌کند و از هر پنج کشور، چهار کشور درآمد خارجی‌شان از صنعت گردشگری است و در مجموع 60 کشور جهان اولین درآمد ارزی آنها از طریق صنعت گردشگری تامین مي‌شود و اینها همه یعنی توجه به گردشگری پایدار که می‌باید جدی‌تر گرفته شود و سازمان‌های بین‌المللی با همکاری گروه‌های مختلف و خصوصا حمایت‌های دولت‌های محلی در مسیر تقویت آن، فعالان این صنعت را مورد حمایت و تشویق قرار دهند. گردشگری مسوولانه که در سال 1995 در بیانیه کیپ تاون آفریقای جنوبی مطرح شد، استمرار حرکت در مسیر توسعه پایدار و بهره‌برداری از منابع و داشته‌ها، با درنظر گرفتن شرایط برای نسل‌های آینده، از طریق توجه به گردشگری پایدار جانی دوباره بخشید. گردشگری پایدار توجهي است به توسعه زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری صنعت گردشگری با توجه به ظرفیت‌های طبیعی موجود و حفظ حاصل‌خیزی و استمرار طبیعی حیات محیط‌زیست در آینده و این زماني محقق مي‌شود که توجه جدی به سهم مشارکت مردم، جوامع، رسوم و روش‌های زندگی در فعالیت‌های این صنعت، بین مردم جامعه مورد توجه قرار گيرد.
به نظر می‌رسد بخش مهمی از زمینه‌های توسعه مانند گردشگری، سفر و فراغت در معاملات سیاسی و چانه‌زنی‌های کسب جایگاه و اعتبارات مالی هنوز جدی گرفته نشده است. اکنون زمان برنامه‌ریزی منسجم و روشن‌شدن موتور محرک توسعه گردشگری فرا رسیده است. باید متوجه این موضوع باشیم که کشوری که ارتباطات اجتماعی و بازدیدکنندگان بسیاری دارد غیرقابل تحریم است. این بخش به مانند کارخانه‌ای است آماده که فقط مدیریت می‌خواهد و مدیر. کارخانه‌های آن طبیعت، مناطق دیدنی، آثار باستانی، دریا‌ها و کوه‌ها، حوادث و رویدادها و... است که آماده و مهیاست و نیازی به سرمایه‌گذاری جهت احداث ندارد. گردشگری پایدار: از سال 1990 در کنفرانسی که با عنوان «جهان در سال90» در کانادا برگزار شد، شرکت‌کنندگان کنفرانس که متشکل از بخش‌های دولتی، سازمان‌های غیر دولتی، دانشگاه‌ها و برخی فعالان اقتصادی بودند، بحث در رابطه با اهمیت عوامل زیست‌محیطی در حفظ و تقویت صنعت گردشگری را به شکل جدی مورد توجه قرار دادند و این در حالی بود که در آن سال آثار زیانبار فعالیت‌های متنوع بشری در چهره محیط‌زیست به خوبی مشهود بود و هر روز صحنه‌های ناگواری در این زمینه مشاهده می‌شد. گردشگری روزی دو میلیارد دلار درآمد نصیب کشورهای فعال این صنعت می‌کند و از هر پنج کشور، چهار کشور درآمد خارجی‌شان از صنعت گردشگری است و در مجموع 60 کشور جهان اولین درآمد ارزی آنها از طریق صنعت گردشگری تامین مي‌شود و اینها همه یعنی توجه به گردشگری پایدار که می‌باید جدی‌تر گرفته شود و سازمان‌های بین‌المللی با همکاری گروه‌های مختلف و خصوصا حمایت‌های دولت‌های محلی در مسیر تقویت آن، فعالان این صنعت را مورد حمایت و تشویق قرار دهند. گردشگری مسوولانه که در سال 1995 در بیانیه کیپ تاون آفریقای جنوبی مطرح شد، استمرار حرکت در مسیر توسعه پایدار و بهره‌برداری از منابع و داشته‌ها، با درنظر گرفتن شرایط برای نسل‌های آینده، از طریق توجه به گردشگری پایدار جانی دوباره بخشید. گردشگری پایدار توجهي است به توسعه زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری صنعت گردشگری با توجه به ظرفیت‌های طبیعی موجود و حفظ حاصل‌خیزی و استمرار طبیعی حیات محیط‌زیست در آینده و این زماني محقق مي‌شود که توجه جدی به سهم مشارکت مردم، جوامع، رسوم و روش‌های زندگی در فعالیت‌های این صنعت، بین مردم جامعه مورد توجه قرار گيرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.