|

دغدغه «ایران فردا»

حسین انصاری راد . رییس کمیسیون اصل 90 مجلس ششم

آشنایی من با مرحوم مهندس سحابی، به مجلس اول بازمی‌گردد. وی یک رجل سیاسی متدین، روشنفکر و راسخ در امر دیانت و عقیده بود که از ابتدای فعالیت‌های سیاسی و فکری خود، مطالعات گسترده‌ای در مسایل اقتصادی و سیاسی و موضوعاتی که ایران با آن مواجه بوده و هست، داشت. این امر سبب شد وی با حساسیت بسیار به ایران، آینده و بهبود شرایط مردم بیندیشد که بخشی از این دغدغه‌ها در نشریه «ایران فردا» منعکس شد. او حقیقتا از دریچه ایمان، عقیده و جهاد به موضوعات ایران و اسلام می‌نگریست و به همین دلیل، هر نوع مشاوره سیاسی و اقتصادی برای بهبود اداره کشور را به شکل علنی بیان می‌کرد، به این امید که فردی مسوول از آن در حوزه فعالیت خود بهره گیرد. نکته‌ای دیگر درخصوص ایشان اینکه باوجود ناملایمات، من جز زبان ادب، ادبیات فاخر و مهربان و زبان حکیمانه در بیان دردها -حتی نسبت به مخالفانش- ندیدم. در آن روزها که فاصله کمی با ایام بیماری ایشان داشت، با همان شور و حال روحی، پیگیر وضعیت کشور و مردم بود و با وجود برخی مشکلات جسمی و کهولت سن که بسیاری افراد نمی‌توانند با آن کنار بیایند، همچنان کتاب می‌نوشت، مطالعه می‌کرد، در جریان اخبار بود و با رسانه‌ها گفت‌وگو می‌کرد. دهم فروردین سال 90 ایشان به منزل ما آمد و کتابی که شامل چند رساله درباره موضوعات مختلف ایران بود به من داد. در ایام حضور در بیمارستان نیز که به ملاقات ایشان رفتم، هنوز می‌شد روحیه مثال‌زدنی وی بر‌ای پیگیری شرایط کشور و مردم را دید. دهم خرداد 90، روزی بود که او پس از 60 سال فعالیت سیاسی برای اعتلای ایران، درگذشت.
آشنایی من با مرحوم مهندس سحابی، به مجلس اول بازمی‌گردد. وی یک رجل سیاسی متدین، روشنفکر و راسخ در امر دیانت و عقیده بود که از ابتدای فعالیت‌های سیاسی و فکری خود، مطالعات گسترده‌ای در مسایل اقتصادی و سیاسی و موضوعاتی که ایران با آن مواجه بوده و هست، داشت. این امر سبب شد وی با حساسیت بسیار به ایران، آینده و بهبود شرایط مردم بیندیشد که بخشی از این دغدغه‌ها در نشریه «ایران فردا» منعکس شد. او حقیقتا از دریچه ایمان، عقیده و جهاد به موضوعات ایران و اسلام می‌نگریست و به همین دلیل، هر نوع مشاوره سیاسی و اقتصادی برای بهبود اداره کشور را به شکل علنی بیان می‌کرد، به این امید که فردی مسوول از آن در حوزه فعالیت خود بهره گیرد. نکته‌ای دیگر درخصوص ایشان اینکه باوجود ناملایمات، من جز زبان ادب، ادبیات فاخر و مهربان و زبان حکیمانه در بیان دردها -حتی نسبت به مخالفانش- ندیدم. در آن روزها که فاصله کمی با ایام بیماری ایشان داشت، با همان شور و حال روحی، پیگیر وضعیت کشور و مردم بود و با وجود برخی مشکلات جسمی و کهولت سن که بسیاری افراد نمی‌توانند با آن کنار بیایند، همچنان کتاب می‌نوشت، مطالعه می‌کرد، در جریان اخبار بود و با رسانه‌ها گفت‌وگو می‌کرد. دهم فروردین سال 90 ایشان به منزل ما آمد و کتابی که شامل چند رساله درباره موضوعات مختلف ایران بود به من داد. در ایام حضور در بیمارستان نیز که به ملاقات ایشان رفتم، هنوز می‌شد روحیه مثال‌زدنی وی بر‌ای پیگیری شرایط کشور و مردم را دید. دهم خرداد 90، روزی بود که او پس از 60 سال فعالیت سیاسی برای اعتلای ایران، درگذشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.