تازههای نشر آگه
روایت درد
«گفتم: داستانش طولانیه اما خلاصهاش میكنم. همچین برفی توی استانبول سابقه نداشت. نصفشبی كه دو تا راهبه از بیمارستان سن جورج كاراكوی راه افتادن تا خبر بدو به كلیسای سنآنتوان برسونن، پای دیوارها یه عالمه پرندهی مرده ریخته بود. سوز بهاری شكوفههای ارغوانو تلف میكرد و بادی كه عین شمشیر میوزید، سگهای خیابونی رو. دكتر، تا حالا دیدی ماه اول بهار برف بباره؟ داستانش طولانیه اما خلاصهاش میكنم...» رمان «استانبول استانبول» نوشته برهان سونمز، داستان دَه روز از زندگی راوی در یك سلولِ یك در دو است با كف و دیوارهایی بتنی و یك در آهنی به رنگ خاكستری. داستان با گفتوگوی راوی با دكتر آغاز میشود. سلول سرد است و راوی برای دكتر كه تازه به این سلول آمده قصه میبافد. دكتر اما بیشتر خوشش میآمد چشم به روي اینجا و رنجهای بیرون ببندد و جای صحبت از دردهای گذشته زندگی بیرون را تصور كند. روز اول با قصه تلخ راوی تمام میشود و روز دوم نوبت به حكایت دكتر میرسد: «سگ سفید» و بههمینترتیب هر روزی مربوط به قصه كسی است. روز سوم: حكایت كاموی سلمانی، دیوار. روز چهارم: حكایت دایی كوهیلان، روز پنجم: حكایت دمیرتای دانشجو، و بعد باز قصه
دیگری از آدمهای داستان كه در سلولِ راوی و دكتر و سلولهای همسایه بهسر میبرند. چهار راوی رمان برای فراموشی زمانی كه در بند میگذرد برای هم قصه میبافند تا روزها و شبهای ظلم بگذرد، تا شكنجه و استنطاق را تاب بیاورند. هر قصهای اینجا گفته میشود بخشی از واقعیت است، هر گذشتهای دیگر خود قصه است و هر قصه دیگر نه همه واقعیت و نه همه خیال است و تنها برای این است كه درد و مرگ را به تعویق بیندازد، زیرا آنطور كه نویسنده بهنقل از حلاج منصور آورده است «جهنم جایی نیست كه در آن درد میكشیم، جایی است كه كسی از دردكشیدن ما خبر ندارد.» آنها قصه میبافند تا همدیگر را از دردِ خویش آگاه كنند. برهان سونمز (1965) چنانكه در پشت جلد كتاب آمده است در آنكارا به دنیا آمده و در استانبول زیسته است. «شمال»، رمان نخست او در 2009 در تركیه منتشر میشود و دومين رمانش «بیگناهان» تنها دو سال بعد درمیآید. «استانبول استانبول» رمان اخیر اوست كه سال گذشته چاپ شده است.
استانبول استانبول، برهان سونمز، ترجمه تهمینه زاردشت
از طرف زندگی
رمان دیگری كه اخیرا در نشر آگه منتشر شده، «فرصتی برای زندگی» نوشته سسیلیا آهرنِ ایرلندی است. این رمان سیویك فصل دارد و هر فصل عنوانی تكخطی. برای نمونه «بقیهی نامه را نخواندم. احتیاجی نبود، چون...» عنوان فصل یكم رمان است. «لوسی سیلچستر عزیز، قرار ملاقات شما روز دوشنبه 30 مه است... بقیه نامه را نخواندم. احتیاجی نبود، چون میدانستم از طرف چه كسی است.» نامه با امضای زندگی تمام میشد. زندگی. «زندگیام به من نیاز داشت. زندگی بهسختی میگذشت و من به آن توجه لازم را نداشتم. چشم از هدفام برداشته بودم و خودم را به امور دیگری مشغول كرده بودم...» این نامه راوی را به یادِ زندگی خودش انداخته بود. او زندگی را فراموش كرده بود و حالا انگار زندگی برای او نامه نوشته بود، یا به تعبیر راوی او را احضار كرده بود! چنانكه به نظر میرسد رمانهای این نویسنده ایرلندی از پرفروشهایی است كه چندباری هم مورد اقتباس سینمایی نیز قرار گرفته است. «بهراستی دوستت دارم» رمان نخست او فروش بسیاری پیدا كرد و چند سال بعد نیز روی پرده سینماها رفت. تحصیلات او در رشته روزنامهنگاری و ارتباطات جمعی بوده است و گرچه از همان رمان نخست او به
رماننویسی شهرت مییابد اما داستانهای كوتاه زیادی نیز نوشته است. رمان «فرصتی برای زندگی»
نیز ازجمله آثارِ بلند اوست كه در آمریكا و ایرلند مطرح است. این رمانِ قریببه چهارصد صفحهای، روایتِ یك هفته زندگی راوی است، از زمانی كه نامهای با امضای زندگی دریافت میكند یا به قول خودش زندگی او را فرامیخواند تا یك هفته بعد كه او در پی زندگی و تنهایی خودش دست از همهچیز و همهكس میكشد تا زندگی واقعیاش را بازشناسد. یك هفته عزلتنشینی كه تمام میشود با صداقت عجیبی كه در خود سراغ نداشته است مواجه میشود و البته با حكم اخراجش از كار و رویگردانی و دلخوری دوستان و حتا خانوادهاش از اینكه هیچ توضیحی برای این غیبت طولانی ندارد. دستاورد او اما رسیدن به یك نكته مهم است اینكه زندگی او را رها نكرد گرچه او زندگی را فراموش كرده بود.
فرصتی برای زندگی، سسیلیا آهرن، ترجمه شهناز رافعی
وقایعنویسان قیامت
كتاب دیگری كه اخیرا در نشر آگه منتشر شده است «منادیان قیامت» نام دارد. كتابی كه بنا دارد نقش اجتماعی-سیاسی ادبیات در ایران معاصر را بررسی كند. كتاب را محمدرضا قانونپرور نوشته در دورانی كه در دانشگاه ویرجینیا با بورسی تحصیلی مشغول پژوهش بوده است. این كتاب كه بیش از سه دهه پیش به زبان انگلیسی نوشته شده و در آمریكا به چاپ رسیده است، درنظر دارد دورنمایی از ادبیات معاصر ایران ارائه دهد همراه با ارزیابی این ادبیات از لحاظ فرم و محتوا و ساختار و در این راه نیز به سیر تحول ادبیات در سده میلادی گذشته میپردازد از حیثِ گونههای ادبی شعر و رمان و نمایشنامه. بررسی درونمایههای سیاسی و اجتماعی آثار ادبی معاصر ایران نیز از دیگر دغدغههای مؤلف در تدوین این كتاب بوده است. كتاب هفت فصل دارد بهاضافه یك پیشگفتار در شرحِ مباحث و هدف كتاب و پیگفتاری با عنوان «وقایعنویسان قیامت». انقلاب ادبی، پیشبینیهای ادبی، مسئلهی تعهد، تجربه در ژانر و نقش فرم، آموزشگرایی یا واقعگریزی، ابهام ادبی و منادیان قیامت از جمله مباحث و عناوینی هستند كه قانونپرور در كتابِ خود به آنها پرداخته است. كتاب از زمینه اجتماعی- تاریخی ادبیات مدرن
ایران آغاز میشود، از دوران مشروطیت و با انقلاب ایران و سالهای بعد از آن نیز تمام میشود. بهاینترتیب گسترهای قریببه كل دوران مدرن ادبیات ما را دربر میگیرد و در این مسیر به وقایع ریز و درشتِ سیاسی اجتماعی، از مشروطه تا كودتا و نهضت ملیشدن نفت و انقلاب و جنگ اشاره میكند و آنها را در ادبیات معاصر ایران پیگیری میكند.
منادیان قیامت، محمدرضا قانونپرور، ترجمه مریم طرزی
روایت درد
«گفتم: داستانش طولانیه اما خلاصهاش میكنم. همچین برفی توی استانبول سابقه نداشت. نصفشبی كه دو تا راهبه از بیمارستان سن جورج كاراكوی راه افتادن تا خبر بدو به كلیسای سنآنتوان برسونن، پای دیوارها یه عالمه پرندهی مرده ریخته بود. سوز بهاری شكوفههای ارغوانو تلف میكرد و بادی كه عین شمشیر میوزید، سگهای خیابونی رو. دكتر، تا حالا دیدی ماه اول بهار برف بباره؟ داستانش طولانیه اما خلاصهاش میكنم...» رمان «استانبول استانبول» نوشته برهان سونمز، داستان دَه روز از زندگی راوی در یك سلولِ یك در دو است با كف و دیوارهایی بتنی و یك در آهنی به رنگ خاكستری. داستان با گفتوگوی راوی با دكتر آغاز میشود. سلول سرد است و راوی برای دكتر كه تازه به این سلول آمده قصه میبافد. دكتر اما بیشتر خوشش میآمد چشم به روي اینجا و رنجهای بیرون ببندد و جای صحبت از دردهای گذشته زندگی بیرون را تصور كند. روز اول با قصه تلخ راوی تمام میشود و روز دوم نوبت به حكایت دكتر میرسد: «سگ سفید» و بههمینترتیب هر روزی مربوط به قصه كسی است. روز سوم: حكایت كاموی سلمانی، دیوار. روز چهارم: حكایت دایی كوهیلان، روز پنجم: حكایت دمیرتای دانشجو، و بعد باز قصه
دیگری از آدمهای داستان كه در سلولِ راوی و دكتر و سلولهای همسایه بهسر میبرند. چهار راوی رمان برای فراموشی زمانی كه در بند میگذرد برای هم قصه میبافند تا روزها و شبهای ظلم بگذرد، تا شكنجه و استنطاق را تاب بیاورند. هر قصهای اینجا گفته میشود بخشی از واقعیت است، هر گذشتهای دیگر خود قصه است و هر قصه دیگر نه همه واقعیت و نه همه خیال است و تنها برای این است كه درد و مرگ را به تعویق بیندازد، زیرا آنطور كه نویسنده بهنقل از حلاج منصور آورده است «جهنم جایی نیست كه در آن درد میكشیم، جایی است كه كسی از دردكشیدن ما خبر ندارد.» آنها قصه میبافند تا همدیگر را از دردِ خویش آگاه كنند. برهان سونمز (1965) چنانكه در پشت جلد كتاب آمده است در آنكارا به دنیا آمده و در استانبول زیسته است. «شمال»، رمان نخست او در 2009 در تركیه منتشر میشود و دومين رمانش «بیگناهان» تنها دو سال بعد درمیآید. «استانبول استانبول» رمان اخیر اوست كه سال گذشته چاپ شده است.
استانبول استانبول، برهان سونمز، ترجمه تهمینه زاردشت
از طرف زندگی
رمان دیگری كه اخیرا در نشر آگه منتشر شده، «فرصتی برای زندگی» نوشته سسیلیا آهرنِ ایرلندی است. این رمان سیویك فصل دارد و هر فصل عنوانی تكخطی. برای نمونه «بقیهی نامه را نخواندم. احتیاجی نبود، چون...» عنوان فصل یكم رمان است. «لوسی سیلچستر عزیز، قرار ملاقات شما روز دوشنبه 30 مه است... بقیه نامه را نخواندم. احتیاجی نبود، چون میدانستم از طرف چه كسی است.» نامه با امضای زندگی تمام میشد. زندگی. «زندگیام به من نیاز داشت. زندگی بهسختی میگذشت و من به آن توجه لازم را نداشتم. چشم از هدفام برداشته بودم و خودم را به امور دیگری مشغول كرده بودم...» این نامه راوی را به یادِ زندگی خودش انداخته بود. او زندگی را فراموش كرده بود و حالا انگار زندگی برای او نامه نوشته بود، یا به تعبیر راوی او را احضار كرده بود! چنانكه به نظر میرسد رمانهای این نویسنده ایرلندی از پرفروشهایی است كه چندباری هم مورد اقتباس سینمایی نیز قرار گرفته است. «بهراستی دوستت دارم» رمان نخست او فروش بسیاری پیدا كرد و چند سال بعد نیز روی پرده سینماها رفت. تحصیلات او در رشته روزنامهنگاری و ارتباطات جمعی بوده است و گرچه از همان رمان نخست او به
رماننویسی شهرت مییابد اما داستانهای كوتاه زیادی نیز نوشته است. رمان «فرصتی برای زندگی»
نیز ازجمله آثارِ بلند اوست كه در آمریكا و ایرلند مطرح است. این رمانِ قریببه چهارصد صفحهای، روایتِ یك هفته زندگی راوی است، از زمانی كه نامهای با امضای زندگی دریافت میكند یا به قول خودش زندگی او را فرامیخواند تا یك هفته بعد كه او در پی زندگی و تنهایی خودش دست از همهچیز و همهكس میكشد تا زندگی واقعیاش را بازشناسد. یك هفته عزلتنشینی كه تمام میشود با صداقت عجیبی كه در خود سراغ نداشته است مواجه میشود و البته با حكم اخراجش از كار و رویگردانی و دلخوری دوستان و حتا خانوادهاش از اینكه هیچ توضیحی برای این غیبت طولانی ندارد. دستاورد او اما رسیدن به یك نكته مهم است اینكه زندگی او را رها نكرد گرچه او زندگی را فراموش كرده بود.
فرصتی برای زندگی، سسیلیا آهرن، ترجمه شهناز رافعی
وقایعنویسان قیامت
كتاب دیگری كه اخیرا در نشر آگه منتشر شده است «منادیان قیامت» نام دارد. كتابی كه بنا دارد نقش اجتماعی-سیاسی ادبیات در ایران معاصر را بررسی كند. كتاب را محمدرضا قانونپرور نوشته در دورانی كه در دانشگاه ویرجینیا با بورسی تحصیلی مشغول پژوهش بوده است. این كتاب كه بیش از سه دهه پیش به زبان انگلیسی نوشته شده و در آمریكا به چاپ رسیده است، درنظر دارد دورنمایی از ادبیات معاصر ایران ارائه دهد همراه با ارزیابی این ادبیات از لحاظ فرم و محتوا و ساختار و در این راه نیز به سیر تحول ادبیات در سده میلادی گذشته میپردازد از حیثِ گونههای ادبی شعر و رمان و نمایشنامه. بررسی درونمایههای سیاسی و اجتماعی آثار ادبی معاصر ایران نیز از دیگر دغدغههای مؤلف در تدوین این كتاب بوده است. كتاب هفت فصل دارد بهاضافه یك پیشگفتار در شرحِ مباحث و هدف كتاب و پیگفتاری با عنوان «وقایعنویسان قیامت». انقلاب ادبی، پیشبینیهای ادبی، مسئلهی تعهد، تجربه در ژانر و نقش فرم، آموزشگرایی یا واقعگریزی، ابهام ادبی و منادیان قیامت از جمله مباحث و عناوینی هستند كه قانونپرور در كتابِ خود به آنها پرداخته است. كتاب از زمینه اجتماعی- تاریخی ادبیات مدرن
ایران آغاز میشود، از دوران مشروطیت و با انقلاب ایران و سالهای بعد از آن نیز تمام میشود. بهاینترتیب گسترهای قریببه كل دوران مدرن ادبیات ما را دربر میگیرد و در این مسیر به وقایع ریز و درشتِ سیاسی اجتماعی، از مشروطه تا كودتا و نهضت ملیشدن نفت و انقلاب و جنگ اشاره میكند و آنها را در ادبیات معاصر ایران پیگیری میكند.
منادیان قیامت، محمدرضا قانونپرور، ترجمه مریم طرزی
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.