|

که جان دارد و جان شیرین خوش است

اسماعیل کهرم. بوم‌شناس

ماهی‌های قرمز در تشت‌ها و لوله‌ها و تنگ‌ها، در هم می‌لولند. ماهی‌فروش‌ها کار خود را آغاز کرده‌اند؛ از دانه‌ای دو‌ هزار تومان، تا آخرین روزهای اسفند که ماهی قرمز ‌گران و گران‌تر می‌شود. یکی، دو روز بعد از سال تحویل، اگر به ماهی‌فروش سری بزنید، همین ماهی‌ها را دانه‌ای 500 تومان می‌فروشد. در تشت‌ها، تلفات ماهی‌ها آغاز شده، این سرانجام آنهاست بی‌آنکه خودشان خبردار باشند. مرگ، سرنوشت ماهی‌های قرمز نبوده است، ماهی‌هایی که بومی قنات‌های چین بوده‌اند و سال‌ها قبل از خاور دور به ایران آمده و از اینجا به اروپا رفته‌اند. این ماهی‌ها به‌طور معمول، عمری سی‌وچند ساله می‌توانند داشته باشند اگر ما آنها را برای نوروز در حبس و اسارتِ یک باور غلط درنیاوریم. اگر وقت کردید در اینترنت به تابلوی کمال‌الملک از سفره هفت‌سین نگاهی بیندازید، شکل سنتی و تاریخی سفره هفت‌سین ایرانی‌ها همین است دیگر! و در این تابلو چه می‌بینيد؟ گیاهان و سبزه‌ها را. ماهی که عرب‌ها به آن سمک می‌گویند در سفره هست؛ اما به شکل تکه‌ای از همان ماهی سرخ‌کرده‌ای که شب نوروز به‌عنوان غذا می‌خوریم. با اين همه اگر به هر دليلي ماهي قرمزتان را خريده ايد، آنها را در تنگ‌های تنگ و باریک نریزید، چراکه به‌سرعت می‌فهمند اسیر شده‌اند و سطح استرس و ناتوانی‌شان بالا می‌رود. سعی کنید يك روز در میان آب تنگ را عوض کنید و غذای مناسبی برایش تهیه کنید. ساده‌اش می‌شود اینکه «به اسیر کن مدارا». البته اسرای سفره هفت‌سین ما فقط همین ماهی‌های قرمز نیستند؛ لاک‌پشت هم آمده، سمندر را هم از لرستان می‌آورند. اینها جان دارند و جان شیرین‌شان را خوش است، چه کسی گفته که مار و سمندر و لاک‌پشت جایی در سفره هفت‌سین ما داشته یا دارند؟ چه کسی به ما اجازه داده حیات وحش خود را این‌طور دستی‌دستی نابود کنیم. سمندر لرستانی گونه‌ای در حال انقراض است که به حمایت و احتیاط و توجه بیشتر ما نیاز دارد نه اینکه بخریم و در کنار خیابان بفروشیمش به بهانه واهی شبِ عید. به جای این کار، به سازمان محیط زیست زنگ بزنید و گزارش بدهید که در فلان خیابان این شهر، دارند آینده ما را، حیات وحش ما را می‌فروشند، خیال‌تان راحت که با این کار، سالِ 96 را خوش‌یمن‌تر خواهید دید.

ماهی‌های قرمز در تشت‌ها و لوله‌ها و تنگ‌ها، در هم می‌لولند. ماهی‌فروش‌ها کار خود را آغاز کرده‌اند؛ از دانه‌ای دو‌ هزار تومان، تا آخرین روزهای اسفند که ماهی قرمز ‌گران و گران‌تر می‌شود. یکی، دو روز بعد از سال تحویل، اگر به ماهی‌فروش سری بزنید، همین ماهی‌ها را دانه‌ای 500 تومان می‌فروشد. در تشت‌ها، تلفات ماهی‌ها آغاز شده، این سرانجام آنهاست بی‌آنکه خودشان خبردار باشند. مرگ، سرنوشت ماهی‌های قرمز نبوده است، ماهی‌هایی که بومی قنات‌های چین بوده‌اند و سال‌ها قبل از خاور دور به ایران آمده و از اینجا به اروپا رفته‌اند. این ماهی‌ها به‌طور معمول، عمری سی‌وچند ساله می‌توانند داشته باشند اگر ما آنها را برای نوروز در حبس و اسارتِ یک باور غلط درنیاوریم. اگر وقت کردید در اینترنت به تابلوی کمال‌الملک از سفره هفت‌سین نگاهی بیندازید، شکل سنتی و تاریخی سفره هفت‌سین ایرانی‌ها همین است دیگر! و در این تابلو چه می‌بینيد؟ گیاهان و سبزه‌ها را. ماهی که عرب‌ها به آن سمک می‌گویند در سفره هست؛ اما به شکل تکه‌ای از همان ماهی سرخ‌کرده‌ای که شب نوروز به‌عنوان غذا می‌خوریم. با اين همه اگر به هر دليلي ماهي قرمزتان را خريده ايد، آنها را در تنگ‌های تنگ و باریک نریزید، چراکه به‌سرعت می‌فهمند اسیر شده‌اند و سطح استرس و ناتوانی‌شان بالا می‌رود. سعی کنید يك روز در میان آب تنگ را عوض کنید و غذای مناسبی برایش تهیه کنید. ساده‌اش می‌شود اینکه «به اسیر کن مدارا». البته اسرای سفره هفت‌سین ما فقط همین ماهی‌های قرمز نیستند؛ لاک‌پشت هم آمده، سمندر را هم از لرستان می‌آورند. اینها جان دارند و جان شیرین‌شان را خوش است، چه کسی گفته که مار و سمندر و لاک‌پشت جایی در سفره هفت‌سین ما داشته یا دارند؟ چه کسی به ما اجازه داده حیات وحش خود را این‌طور دستی‌دستی نابود کنیم. سمندر لرستانی گونه‌ای در حال انقراض است که به حمایت و احتیاط و توجه بیشتر ما نیاز دارد نه اینکه بخریم و در کنار خیابان بفروشیمش به بهانه واهی شبِ عید. به جای این کار، به سازمان محیط زیست زنگ بزنید و گزارش بدهید که در فلان خیابان این شهر، دارند آینده ما را، حیات وحش ما را می‌فروشند، خیال‌تان راحت که با این کار، سالِ 96 را خوش‌یمن‌تر خواهید دید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.