|

عیدگردی در بنیاد باران

يك افسوس و يك پيشنهاد براي تهران‌گردي

سعید برآبادی . معصومه اصغري

90 جمعه گذشت از زمانی که احمد مسجدجامعی تصمیم گرفت پیاده تهران را کشف کند. در این سه‌سال‌واندی، مشکلات و طعنه‌ها و متلک‌ها یکی، دو تا نبودند، اما او جمعی از خبرنگاران و عکاسان را همراه خود داشت که صدای «کف خیابان» را به گوش مسئولان برسانند و حالا بعد از 90 بار تهران‌گردی فرصت دیدار با بنیاد باران فراهم شد؛ مکان: ساختمانی قدیمی در خیابان یاسر. مسجدجامعی گزارش کوتاهی از ماحصل این رفت‌وآمدهای جمعه در میان داد، گفت اصلی‌ترین نتیجه تهران‌گردی‌ها، رساندن صدای مردم به گوش مسئولان بوده، شنیدن خاطرات و خطرات تهران از زبان آدم‌هایش و رساندن آن به هر کس كه می‌خواهد شنونده چنین صدایی باشد و او در تمام مدت گوش داد و دغدغه‌ها و دستاوردها را شنید تا به سخن درآمد. پیش از هر چیز، ارائه تعریف تازه‌ای از شهر بود، اقدامی همسو با تهران‌گردانی که هر ماه، دو روز را وقفِ شناسایی این شهر پیچیده می‌کنند: «باید به‌عنوان شهروندان یک شهر بدانیم که شهر چیست و کجاست؟ آیا منظور از آن فقط کالبد است یا نگاهی هم به محتوا دارد؟» و ادامه داد: «شناخت مفهوم امروزی شهر، در جایی مثل تهران که یکی از بزرگ‌ترین شهرهای منطقه است، امکان شناخت مشکلات و فرصت‌ها را برای زندگی بهتر، فراهم می‌کند».
بعد برگشت به همان طعنه‌هایی که تهران‌گردان را مدت‌ها هدف گرفته بود: «تهران‌گردی تفنن نیست، بلکه امر مورد نیاز برای شناخت این شهر است. اینکه عده‌ای تهران‌گردی کنند، ایده پسندیده‌ای است و امیدوارم که در شهرهای بزرگ هم بتوان چنین ایده‌ای را پیاده کرد تا هویت شهرها را بشناسیم و بفهمیم که این موجود زنده که شهر نام دارد چیست». کارنامه سفرهای تهران‌گردان را ورق زد و گفت: «اگر آن‌طور که می‌گویید، ‌هزار نقطه تهران را دیده‌اید، از‌ هزار نقطه به تهران نگاه کرده‌اید و مسائل و فرصت‌هایی را دیده‌اید که به تناسب محیط، جغرافیا، فرهنگ و... هر کدام موضوعی برای شناخت داشته‌اند. ما باید نسخه خاص خودمان را برای حل مسائل بشناسیم و راه پیداکردن این نسخه، شناخت دقیق شهر است». و بعد نقبی زد به فهرستی که مسجدجامعی از مشکلات تهران به روایت آدم‌هایش فراهم کرده بود: «اگر یکی از مشکلات جامعه ما، آسیب‌های اجتماعی باشد یقینا کم و کیف این آسیب‌ها در تهران بیشتر از دیگر شهرهای کشور است؛ مسئله مواد مخدر و ... اگرچه ممکن است در روستاها نیز وجود داشته باشد، اما کارکرد آن در شهری همچون تهران، فاجعه‌بار است. راه حل این مشکلات، بعد از شناخت آن، کمک‌گرفتن از خود مردم است. تهران امروز، شبیه تهران دیروز نیست؛ داده‌هایی که با تهران‌گردی به ما می‌دهید، برای حل مسائل این شهر و یافتن تعریف تازه‌ای از تهران امروز، بسیار ارزشمند است.
او از مفیدبودن نتیجه کار تهران‌گردان برای اداره‌کنندگان شهر گفت و نقبی هم به شورای شهر و شهرداری تهران زد: «آنچه شما در تهران‌گردی‌ها جمع‌آوری می‌کنید، قطعا برای اداره‌کنندگان این شهر مفید است، اما فراتر از آن ببینید که شورای شهر و شهرداری تهران باید چه خصوصیاتی داشته باشند؟ آیا شورا تریبون برای گروه‌های خاص است؟ ممکن است افراد با سلیقه‌های مختلف وارد شورا شوند، اما برای چه کاری به شورا می‌آیند؟ البته من در هیچ امری دخالتی ندارم، اما بروید و ببینید چه کسانی صلاحیت شناخت مدیریت شهری را دارند و آیا می‌توانند برای حل مشکلات مردم کاری کنند؟ تهران‌گردی می‌تواند به دست‌اندرکاران کمک کند که نهادهای اداره شهر چطور باشند. براساس اطلاعات به‌دست‌آمده در همین تهران‌گردی‌ها می‌توان تعریف تازه‌ای از شورا و شهرداری داشت». و بعد ماند یک افسوس و یک پیشنهاد: «از کار پرمشقت شما لذت می‌برم و دلم می‌خواست که مجال این را داشتم که در تهران‌گردی‌ها باشم». رو کرد به مسجدجامعی و گفت: «به شما پیشنهاد می‌دهم که برای تهران‌گردی، سازمان مردم‌نهادی ایجاد کنید که تولیدات فرهنگی در این زمینه منتشر شوند و به دیگر شهرهای ایران، خصوصا شهرهای بزرگ گسترش پیدا کند».

90 جمعه گذشت از زمانی که احمد مسجدجامعی تصمیم گرفت پیاده تهران را کشف کند. در این سه‌سال‌واندی، مشکلات و طعنه‌ها و متلک‌ها یکی، دو تا نبودند، اما او جمعی از خبرنگاران و عکاسان را همراه خود داشت که صدای «کف خیابان» را به گوش مسئولان برسانند و حالا بعد از 90 بار تهران‌گردی فرصت دیدار با بنیاد باران فراهم شد؛ مکان: ساختمانی قدیمی در خیابان یاسر. مسجدجامعی گزارش کوتاهی از ماحصل این رفت‌وآمدهای جمعه در میان داد، گفت اصلی‌ترین نتیجه تهران‌گردی‌ها، رساندن صدای مردم به گوش مسئولان بوده، شنیدن خاطرات و خطرات تهران از زبان آدم‌هایش و رساندن آن به هر کس كه می‌خواهد شنونده چنین صدایی باشد و او در تمام مدت گوش داد و دغدغه‌ها و دستاوردها را شنید تا به سخن درآمد. پیش از هر چیز، ارائه تعریف تازه‌ای از شهر بود، اقدامی همسو با تهران‌گردانی که هر ماه، دو روز را وقفِ شناسایی این شهر پیچیده می‌کنند: «باید به‌عنوان شهروندان یک شهر بدانیم که شهر چیست و کجاست؟ آیا منظور از آن فقط کالبد است یا نگاهی هم به محتوا دارد؟» و ادامه داد: «شناخت مفهوم امروزی شهر، در جایی مثل تهران که یکی از بزرگ‌ترین شهرهای منطقه است، امکان شناخت مشکلات و فرصت‌ها را برای زندگی بهتر، فراهم می‌کند».
بعد برگشت به همان طعنه‌هایی که تهران‌گردان را مدت‌ها هدف گرفته بود: «تهران‌گردی تفنن نیست، بلکه امر مورد نیاز برای شناخت این شهر است. اینکه عده‌ای تهران‌گردی کنند، ایده پسندیده‌ای است و امیدوارم که در شهرهای بزرگ هم بتوان چنین ایده‌ای را پیاده کرد تا هویت شهرها را بشناسیم و بفهمیم که این موجود زنده که شهر نام دارد چیست». کارنامه سفرهای تهران‌گردان را ورق زد و گفت: «اگر آن‌طور که می‌گویید، ‌هزار نقطه تهران را دیده‌اید، از‌ هزار نقطه به تهران نگاه کرده‌اید و مسائل و فرصت‌هایی را دیده‌اید که به تناسب محیط، جغرافیا، فرهنگ و... هر کدام موضوعی برای شناخت داشته‌اند. ما باید نسخه خاص خودمان را برای حل مسائل بشناسیم و راه پیداکردن این نسخه، شناخت دقیق شهر است». و بعد نقبی زد به فهرستی که مسجدجامعی از مشکلات تهران به روایت آدم‌هایش فراهم کرده بود: «اگر یکی از مشکلات جامعه ما، آسیب‌های اجتماعی باشد یقینا کم و کیف این آسیب‌ها در تهران بیشتر از دیگر شهرهای کشور است؛ مسئله مواد مخدر و ... اگرچه ممکن است در روستاها نیز وجود داشته باشد، اما کارکرد آن در شهری همچون تهران، فاجعه‌بار است. راه حل این مشکلات، بعد از شناخت آن، کمک‌گرفتن از خود مردم است. تهران امروز، شبیه تهران دیروز نیست؛ داده‌هایی که با تهران‌گردی به ما می‌دهید، برای حل مسائل این شهر و یافتن تعریف تازه‌ای از تهران امروز، بسیار ارزشمند است.
او از مفیدبودن نتیجه کار تهران‌گردان برای اداره‌کنندگان شهر گفت و نقبی هم به شورای شهر و شهرداری تهران زد: «آنچه شما در تهران‌گردی‌ها جمع‌آوری می‌کنید، قطعا برای اداره‌کنندگان این شهر مفید است، اما فراتر از آن ببینید که شورای شهر و شهرداری تهران باید چه خصوصیاتی داشته باشند؟ آیا شورا تریبون برای گروه‌های خاص است؟ ممکن است افراد با سلیقه‌های مختلف وارد شورا شوند، اما برای چه کاری به شورا می‌آیند؟ البته من در هیچ امری دخالتی ندارم، اما بروید و ببینید چه کسانی صلاحیت شناخت مدیریت شهری را دارند و آیا می‌توانند برای حل مشکلات مردم کاری کنند؟ تهران‌گردی می‌تواند به دست‌اندرکاران کمک کند که نهادهای اداره شهر چطور باشند. براساس اطلاعات به‌دست‌آمده در همین تهران‌گردی‌ها می‌توان تعریف تازه‌ای از شورا و شهرداری داشت». و بعد ماند یک افسوس و یک پیشنهاد: «از کار پرمشقت شما لذت می‌برم و دلم می‌خواست که مجال این را داشتم که در تهران‌گردی‌ها باشم». رو کرد به مسجدجامعی و گفت: «به شما پیشنهاد می‌دهم که برای تهران‌گردی، سازمان مردم‌نهادی ایجاد کنید که تولیدات فرهنگی در این زمینه منتشر شوند و به دیگر شهرهای ایران، خصوصا شهرهای بزرگ گسترش پیدا کند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.