صاحبنامان ناشناخته
فریدون صمدیزاده.مدیر امور استانها
روستازادگان دانشمند
به وزيري پادشا رفتند
پسران وزير نابخرد
به گدايي به روستا رفتند
اين ابيات با ذهن كساني كه با گلستان آشنا هستند بيگانه نيست. به قول يكی از دوستان در حدود 780 سال پيش نه تنها سعدي بلكه هيچ كسي با لفظ انقلاب آشنا نبود چون نه آن زمانها كرين برينتون كالبدشكافي چهار انقلاب را نوشته بود و نه رژي دبره به كوبا رفته بود كه تحت تأثير مرحوم كاسترو كتاب انقلاب در انقلاب را بنويسد، به اين ترتيب مسلم بود كه نه تنها هموطنان ما بلكه هيچ يك از ابناي بشر انقلاب را به معني زيرورو شدن جامعه و فرار بالادستيها و جايگزيني روستانشينان و طبقات پايين جامعه به جاي آنان نميتوانست بفهمد يا تجزيه و تحليل كند. استفاده از اشعار سهل و ممتنع و جاودانه سعدي، تنها به اين دليل بود كه به اهميت روستا و روستازادگان و ساكنان شهرهاي كوچك اشارهاي كرده باشم.
اگرچه شادروان باستانيپاريزي در نوشتههاي گهربارش بسيار بجا و زيبا اين امور را شكافته است.
اشاره من در ابتداي كلام به روستازادگان دانشمند، جلب توجه خواننده متن به اهميت اين قشر از عزيزان در كسب علم و خدمات آنها به جوامع بشري براي يادآوري اين نكته بود كه جوانان ما كه در روستاها و شهرهاي كوچك بدون دسترسي به امكانات رفاهي و تفريحي بيشتر وقت خود را صرف مطالعه و خودسازي ميكنند، به مراتب ميتوانند بر پايتختنشينان نسبتا مرفه رجحان داشته باشند. اگرچه سيري در زندگي نويسندگان و روزنامهنگاران برجسته در كشور خودمان هم نشان ميدهد كه قريب به اتفاقشان خود و حداقل پدرانشان پايتختنشين نبودهاند. به همين علت است كه روزنامه «شرق» ميكوشد با انتشار ويژهنامههاي شهرستانها به دست جوانان شايسته شهرستاني، پايگاهي براي رشد و ترقي آنها باشد و زمينه معرفي آنها را به بهترين نحو ممكن فراهم سازد. يكي ديگر از نكاتي كه اهميت بسياري براي ما دارد معرفي انسانهاي خاص، نمونه، برجسته و خدمتگزار در شهرستانهاست كه به خاطر دوري از پايتخت كمتر افتخار آشنايي با آنها و در نتيجه معرفي آنها نصيب روزنامهنگاران مركزنشين ميشود و خبرنگاران و روزنامهنگاران شهرستاني هستند كه با شناخت و معرفي اين چهرهها گامي اساسي در شناساندن آنها
به همميهنان برميدارند. براي اكثر ما كه در اين سالها فيض حيات نصيبمان شده است و وسايل ارتباط جمعي در همه جا به وفور مشاهده ميشود آشنايي با افراد شاخص تقريبا امكانپذير است ولي حتي نيم قرن پيش به ياد ميآورم در يكي از شهرستانهاي جنوب شرقي ايران كه مسئوليت شهرداري آنجا را به عهده داشتم پزشكي بود به نام مهدي هاشمي كه رفتار و حركاتش به قدري انساني و منحصر به فرد بود كه نه تنها مردم شهر و روستاهاي اطراف شيفته و فريفته مروت و معرفت او بودند بلكه با وجود نبودن امكانات ارتباط جمعي مثل امروز، بسياري از مرزنشينان و حتي پايتختنشينان كشورهاي پاكستان و افغانستان وصف مرام و مهارتهاي فوقالعاده او را شنيده بودند و براي معالجه مريضهاي خود با امكاناتي مانند اسب و استر و گاه با موتورسيكلت به دنبال او آمده و دكتر هاشمي با روي گشاده به همان امكانات اندك رضايت ميداد و همراه آنها به بالين بيمار ميرفت. تمام هم و غمش اين بود كه مبادا دل مراجعهكنندهاي را بشكند. ذكر محاسن چنين پزشك انساندوستي در اينجا امكانپذير نيست ولي با كمال تأسف به خاطر ميآورم، با آنكه در بحبوحه ميانسالي بود و ميتوانست سالهاي سال باز هم به مردم
خدمت كند بر اثر جهالت مستخدمهاش كه بعد از سكته به جاي اطلاع به بيمارستان و پزشكان ديگر با تصور اينكه دكتر در خواب است پتويي روي او انداخته و بالاخره بعد از چند ساعت وقتي متوجه ميشود كه وضعيت او شباهتي به خواب معمولي ندارد، زماني اقدام به اطلاعرساني ميكند كه ساعتها از فوت اين پزشك عاليقدر گذشته بود و تلاش پزشكان و پرستاران بعد از چند ساعت متمادي براي احيا، بينتيجه مانده و دكتر هاشمي جان به جانآفرين تسليم ميكند. با توجه به موقعيتي كه داشتم تنها كاري كه براي اين عزيز ازدسترفته برايم ممكن بود حفظ نام نيك او بود كه با نامگذاري يكي از خيابانهاي شهر تا حدودي اداي دِين كردم.
منظور از ذكر اين خاطره وجود مشابهتهای بسيار در اكثر استانهاست و به همين دليل از سرپرستان استانها خواستيم بدون توجه به نوع خدمات افراد، با توجه به تأثيرگذاري آنها اقدام به معرفي افراد صاحبنام در شهر خود كنند. متأسفانه با همه علاقهمندي همكاران در شهرستانها امكان چاپ مطالب ارسالي آنها به علت كمبود صفحات سالنامه يا كتاب سال «شرق» فراهم نشد و عليالحساب اقدام به ذكر چند نمونه از زندگي افراد شاخص استانها به صورت قرعهكشي كرديم، با اين اميد كه در فرصت مقتضي نوشتههاي همكاران عزيز را در يك مجموعه نفيس به دوستداران اين مباحث تقديم كنيم.
روستازادگان دانشمند
به وزيري پادشا رفتند
پسران وزير نابخرد
به گدايي به روستا رفتند
اين ابيات با ذهن كساني كه با گلستان آشنا هستند بيگانه نيست. به قول يكی از دوستان در حدود 780 سال پيش نه تنها سعدي بلكه هيچ كسي با لفظ انقلاب آشنا نبود چون نه آن زمانها كرين برينتون كالبدشكافي چهار انقلاب را نوشته بود و نه رژي دبره به كوبا رفته بود كه تحت تأثير مرحوم كاسترو كتاب انقلاب در انقلاب را بنويسد، به اين ترتيب مسلم بود كه نه تنها هموطنان ما بلكه هيچ يك از ابناي بشر انقلاب را به معني زيرورو شدن جامعه و فرار بالادستيها و جايگزيني روستانشينان و طبقات پايين جامعه به جاي آنان نميتوانست بفهمد يا تجزيه و تحليل كند. استفاده از اشعار سهل و ممتنع و جاودانه سعدي، تنها به اين دليل بود كه به اهميت روستا و روستازادگان و ساكنان شهرهاي كوچك اشارهاي كرده باشم.
اگرچه شادروان باستانيپاريزي در نوشتههاي گهربارش بسيار بجا و زيبا اين امور را شكافته است.
اشاره من در ابتداي كلام به روستازادگان دانشمند، جلب توجه خواننده متن به اهميت اين قشر از عزيزان در كسب علم و خدمات آنها به جوامع بشري براي يادآوري اين نكته بود كه جوانان ما كه در روستاها و شهرهاي كوچك بدون دسترسي به امكانات رفاهي و تفريحي بيشتر وقت خود را صرف مطالعه و خودسازي ميكنند، به مراتب ميتوانند بر پايتختنشينان نسبتا مرفه رجحان داشته باشند. اگرچه سيري در زندگي نويسندگان و روزنامهنگاران برجسته در كشور خودمان هم نشان ميدهد كه قريب به اتفاقشان خود و حداقل پدرانشان پايتختنشين نبودهاند. به همين علت است كه روزنامه «شرق» ميكوشد با انتشار ويژهنامههاي شهرستانها به دست جوانان شايسته شهرستاني، پايگاهي براي رشد و ترقي آنها باشد و زمينه معرفي آنها را به بهترين نحو ممكن فراهم سازد. يكي ديگر از نكاتي كه اهميت بسياري براي ما دارد معرفي انسانهاي خاص، نمونه، برجسته و خدمتگزار در شهرستانهاست كه به خاطر دوري از پايتخت كمتر افتخار آشنايي با آنها و در نتيجه معرفي آنها نصيب روزنامهنگاران مركزنشين ميشود و خبرنگاران و روزنامهنگاران شهرستاني هستند كه با شناخت و معرفي اين چهرهها گامي اساسي در شناساندن آنها
به همميهنان برميدارند. براي اكثر ما كه در اين سالها فيض حيات نصيبمان شده است و وسايل ارتباط جمعي در همه جا به وفور مشاهده ميشود آشنايي با افراد شاخص تقريبا امكانپذير است ولي حتي نيم قرن پيش به ياد ميآورم در يكي از شهرستانهاي جنوب شرقي ايران كه مسئوليت شهرداري آنجا را به عهده داشتم پزشكي بود به نام مهدي هاشمي كه رفتار و حركاتش به قدري انساني و منحصر به فرد بود كه نه تنها مردم شهر و روستاهاي اطراف شيفته و فريفته مروت و معرفت او بودند بلكه با وجود نبودن امكانات ارتباط جمعي مثل امروز، بسياري از مرزنشينان و حتي پايتختنشينان كشورهاي پاكستان و افغانستان وصف مرام و مهارتهاي فوقالعاده او را شنيده بودند و براي معالجه مريضهاي خود با امكاناتي مانند اسب و استر و گاه با موتورسيكلت به دنبال او آمده و دكتر هاشمي با روي گشاده به همان امكانات اندك رضايت ميداد و همراه آنها به بالين بيمار ميرفت. تمام هم و غمش اين بود كه مبادا دل مراجعهكنندهاي را بشكند. ذكر محاسن چنين پزشك انساندوستي در اينجا امكانپذير نيست ولي با كمال تأسف به خاطر ميآورم، با آنكه در بحبوحه ميانسالي بود و ميتوانست سالهاي سال باز هم به مردم
خدمت كند بر اثر جهالت مستخدمهاش كه بعد از سكته به جاي اطلاع به بيمارستان و پزشكان ديگر با تصور اينكه دكتر در خواب است پتويي روي او انداخته و بالاخره بعد از چند ساعت وقتي متوجه ميشود كه وضعيت او شباهتي به خواب معمولي ندارد، زماني اقدام به اطلاعرساني ميكند كه ساعتها از فوت اين پزشك عاليقدر گذشته بود و تلاش پزشكان و پرستاران بعد از چند ساعت متمادي براي احيا، بينتيجه مانده و دكتر هاشمي جان به جانآفرين تسليم ميكند. با توجه به موقعيتي كه داشتم تنها كاري كه براي اين عزيز ازدسترفته برايم ممكن بود حفظ نام نيك او بود كه با نامگذاري يكي از خيابانهاي شهر تا حدودي اداي دِين كردم.
منظور از ذكر اين خاطره وجود مشابهتهای بسيار در اكثر استانهاست و به همين دليل از سرپرستان استانها خواستيم بدون توجه به نوع خدمات افراد، با توجه به تأثيرگذاري آنها اقدام به معرفي افراد صاحبنام در شهر خود كنند. متأسفانه با همه علاقهمندي همكاران در شهرستانها امكان چاپ مطالب ارسالي آنها به علت كمبود صفحات سالنامه يا كتاب سال «شرق» فراهم نشد و عليالحساب اقدام به ذكر چند نمونه از زندگي افراد شاخص استانها به صورت قرعهكشي كرديم، با اين اميد كه در فرصت مقتضي نوشتههاي همكاران عزيز را در يك مجموعه نفيس به دوستداران اين مباحث تقديم كنيم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.