|

ترويج قوم‌گرايي، ضربه آشكار به وحدت ملي


مهر: رئيس دانشکده شرق‌شناسي دانشگاه اسلووني ترويج قوم‌گرايي در مقابل فرهنگ ملي را ضربه آشکار به نظام هر کشور دانست و گفت: ترويج قوم‌گرايي از سوی دشمنان و به قصد تجزيه هر کشور اجرا مي‌شود. پرفسور گارنيک آساطوريان با حضور در نشست «موانع آموزش زبان گيلکي» که شامگاه سه‌شنبه به همت مجمع اسلامي‌ فرهنگيان گيلان در پژوهشکده تعليم و تربيت و به مناسبت روز جهاني زبان مادري برگزار شد، اظهار کرد: اينکه در سال‌هاي اخير به فرهنگ بومي‌ در ايران تا اين اندازه توجه مي‌شود، جاي خوشحالي است اما پديده نگران‌کننده‌اي که خيلي بايد مراقب آن باشيم، ترويج قوم‌گرايي در مقابل فرهنگ رسمي ‌و ملي است. آساطوريان تأکيد کرد: حفظ زبان مادري زماني خوب است که در مقابل زبان رسمي‌ کشور قرار نگيرد. وي ضمن نکوهش حرکت‌هاي افراطي قوم‌گرايي در برخي نقاط کشور گفت: متأسفانه برخي از اين حرکت‌ها در خارج از ايران طرح‌ريزي مي‌شود و اهداف ديگري دارد و برخي هم نادانسته به تداوم چنين روندي دامن مي‌زنند.
رئيس دانشکده شرق‌شناسي دانشگاه اسلووني تصريح کرد: احساسات استادانی که براي زبان و فرهنگ بومي ‌زحمت مي‌کشند، قابل درک است و همين که در گيلان در چند سال گذشته، ده‌ها فرهنگ لغت و صدها جلد کتاب به زبان گيلکي منتشر شده، ارزشمند است ولي برخي چنان درباره اهميت زبان مادري در کشور سخن مي‌گويند که گويي مهم‌ترين مسئله کشور حفظ زبان‌هاي بومي ‌است.
اين استاد زبان‌شناسي ضمن توضيح ريشه‌هاي زبان‌هاي ايراني و خاستگاه اين زبان‌ها تأکيد کرد: اکنون ۱۵۰ زبان زنده در ايران تکلم مي‌شود و اگر قرار باشد آموزش و پرورش برنامه‌اي براي تدريس همه زبان‌هاي بومي ‌داشته باشد، در يک شرايط مساوي بايد براي تمام اين زبان‌ها برنامه تدريس داشت. آساطوريان خاطرنشان کرد: بر فرض اينکه چندين معلم و کتاب‌هاي ويژه تمام اين زبان‌ها مهيا شود، اين سؤال مطرح است که کدام لهجه يا گويش زبان‌هاي مذکور، معيار تدريس آن زبان خواهد بود؟
وي تنوع لهجه در زبان‌هاي گيلکي و تالشي را شاهد مثال آورد و ابراز کرد: اگر قرار باشد از همين امروز زبان گيلکي در مدارس و دانشگاه‌ها تدريس شود، زبان معيار لهجه گيلکي رشتي است، لهجه شرق گيلان يا لهجه غرب گيلان!؟ اينها پرسش‌هايي است که بايد به آن فکر کنيد. آساطوريان همچنين گفت: متأسفانه در کشورهاي ديگر اين همه تکاپو براي احيا و ترويج زبان مادري ديده نمي‌شود و تنها در ايران است که در ۱۰ سال اخير چنين تکاپويي به راه افتاده است. وي يادآور شد: حفظ فرهنگ بومي ‌جاي تحسين دارد ولي اگر قرار باشد، زبان بومي‌در مقابل زبان رسمي‌ قرار گيرد؛ اينجاست که بايد به خطر آن بينديشيد. رئيس دانشکده شرق‌شناسي دانشگاه اسلووني در حالي نشست موانع آموزش زبان گيلکي را به قصد بازگشت به ارمنستان ترک کرد که سوغاتش کوله‌باري از فرهنگ‌ها، دانشنامه‌ها و کتاب‌هايي پيرامون هويت منطقه گيلان بود که شاعران و پژوهشگران گيلاني به وي هديه دادند.


مهر: رئيس دانشکده شرق‌شناسي دانشگاه اسلووني ترويج قوم‌گرايي در مقابل فرهنگ ملي را ضربه آشکار به نظام هر کشور دانست و گفت: ترويج قوم‌گرايي از سوی دشمنان و به قصد تجزيه هر کشور اجرا مي‌شود. پرفسور گارنيک آساطوريان با حضور در نشست «موانع آموزش زبان گيلکي» که شامگاه سه‌شنبه به همت مجمع اسلامي‌ فرهنگيان گيلان در پژوهشکده تعليم و تربيت و به مناسبت روز جهاني زبان مادري برگزار شد، اظهار کرد: اينکه در سال‌هاي اخير به فرهنگ بومي‌ در ايران تا اين اندازه توجه مي‌شود، جاي خوشحالي است اما پديده نگران‌کننده‌اي که خيلي بايد مراقب آن باشيم، ترويج قوم‌گرايي در مقابل فرهنگ رسمي ‌و ملي است. آساطوريان تأکيد کرد: حفظ زبان مادري زماني خوب است که در مقابل زبان رسمي‌ کشور قرار نگيرد. وي ضمن نکوهش حرکت‌هاي افراطي قوم‌گرايي در برخي نقاط کشور گفت: متأسفانه برخي از اين حرکت‌ها در خارج از ايران طرح‌ريزي مي‌شود و اهداف ديگري دارد و برخي هم نادانسته به تداوم چنين روندي دامن مي‌زنند.
رئيس دانشکده شرق‌شناسي دانشگاه اسلووني تصريح کرد: احساسات استادانی که براي زبان و فرهنگ بومي ‌زحمت مي‌کشند، قابل درک است و همين که در گيلان در چند سال گذشته، ده‌ها فرهنگ لغت و صدها جلد کتاب به زبان گيلکي منتشر شده، ارزشمند است ولي برخي چنان درباره اهميت زبان مادري در کشور سخن مي‌گويند که گويي مهم‌ترين مسئله کشور حفظ زبان‌هاي بومي ‌است.
اين استاد زبان‌شناسي ضمن توضيح ريشه‌هاي زبان‌هاي ايراني و خاستگاه اين زبان‌ها تأکيد کرد: اکنون ۱۵۰ زبان زنده در ايران تکلم مي‌شود و اگر قرار باشد آموزش و پرورش برنامه‌اي براي تدريس همه زبان‌هاي بومي ‌داشته باشد، در يک شرايط مساوي بايد براي تمام اين زبان‌ها برنامه تدريس داشت. آساطوريان خاطرنشان کرد: بر فرض اينکه چندين معلم و کتاب‌هاي ويژه تمام اين زبان‌ها مهيا شود، اين سؤال مطرح است که کدام لهجه يا گويش زبان‌هاي مذکور، معيار تدريس آن زبان خواهد بود؟
وي تنوع لهجه در زبان‌هاي گيلکي و تالشي را شاهد مثال آورد و ابراز کرد: اگر قرار باشد از همين امروز زبان گيلکي در مدارس و دانشگاه‌ها تدريس شود، زبان معيار لهجه گيلکي رشتي است، لهجه شرق گيلان يا لهجه غرب گيلان!؟ اينها پرسش‌هايي است که بايد به آن فکر کنيد. آساطوريان همچنين گفت: متأسفانه در کشورهاي ديگر اين همه تکاپو براي احيا و ترويج زبان مادري ديده نمي‌شود و تنها در ايران است که در ۱۰ سال اخير چنين تکاپويي به راه افتاده است. وي يادآور شد: حفظ فرهنگ بومي ‌جاي تحسين دارد ولي اگر قرار باشد، زبان بومي‌در مقابل زبان رسمي‌ قرار گيرد؛ اينجاست که بايد به خطر آن بينديشيد. رئيس دانشکده شرق‌شناسي دانشگاه اسلووني در حالي نشست موانع آموزش زبان گيلکي را به قصد بازگشت به ارمنستان ترک کرد که سوغاتش کوله‌باري از فرهنگ‌ها، دانشنامه‌ها و کتاب‌هايي پيرامون هويت منطقه گيلان بود که شاعران و پژوهشگران گيلاني به وي هديه دادند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.