برپايي دهمين سالمرگ رسول ملاقليپور
درويش: ملاقليپور سينماگري معترض بود
فرانک آرتا
مراسم گراميداشت ياد و خاطره رسول ملاقليپور، کارگردان فقيد سينماي ايران، همزمان با دهمين سالگرد فوتش سهشنبه، 10 اسفند با حضور تعداد کثيري از اهالي سينما و چهرههاي هنري در نخلستان مؤسسه هنري - رسانهاي اوج برگزار شد. در اين مراسم احمدرضا درويش درباره مرحوم ملاقليپور گفت: برخي آدمها صحنه زندگيشان تغيير ميکند، اما حذف نميشوند در حدي که آدم شماره تماس آنها را پاک نميکند. من هنوز شمارهتلفن رسول را پاک نکردهام و اين مسئله دليل دارد.
کارگردان فيلم «رستاخيز» ادامه داد: «رسول ملاقليپور ظاهر و باطنش يکي و با خود صادق بود. اگرچه در ظاهر انساني جدي و خشن به نظر ميرسيد، اما دروني دريايي داشت. او در عرصه دفاع مقدس پيشتاز است و بهخوبي و زيبايي اين دوران را به تصوير کشيد. دغدغه ملاقليپور دغدغه وسيعی بود».
درويش متذکر شد: «او انساني معترض، دغدغهمند و متعهد بود، اما اعتراض او به رعايتنشدن ارزشها بود. اين اعتراض در فيلمهايش کاملا مشهود است. ملاقليپور در فيلمهايش اعتراض ميکند، اما در پايان فيلم چراغهايي را روشن ميگذارد و اين گواه متعهدبودنش است». در ادامه اين مراسم منوچهر محمدي، تهيهکننده فيلم سينمايي «ميم مثل مادر»، گفت: «افتخار داشتم در آخرين کار رسول با وي همکاري داشته باشم؛ اثري که هنوز بعد از گذشت 10 سال ميتوان با لذت آن را تماشا کرد، چون هرآنچه در آن ديده ميشود عشق و علاقه است، اما افسوس که فرصت نشد در «عصر روز دهم» با او همکاري مجدد داشته باشيم. چون اگر اين اتفاق رخ ميداد، معتقدم اثري تحسينبرانگيز در حوزه فيلمهاي عاشورايی خلق ميشد». اين تهيهکننده سينما با بيان اينکه ملاقليپور در زمان حياتش سختيهاي بسياري را تحمل کرد، گفت: «رسول حداقل ميبايست چهار يا پنج فيلم بيشتر از آن چيزي که هماکنون ساخته، کارگرداني ميکرد، اما هميشه درگير کاغذبازيها بود که سرعت فيلمسازي وي را کند ميکرد. براي همين هماکنون از مسئولان وزارت ارشاد تقاضا دارم که کمکاريهاي خود در زمان حيات رسول را جبران کرده و
با حمايت از پسرش که فيلمساز خبرهاي است، از راه و آرمانهاي ملاقليپور حمايت کنند». تهيهکننده فيلم «مارمولک» در بخش ديگري از سخنانش خاطرنشان کرد: «هرگاه ياد لحظاتي که در ساخت اين فيلم با رسول ملاقليپور تجربه کردم، ميافتم، اشک در چشمانم حلقه ميزند، چون ميديدم چگونه وي عاشقانه با کودکان معلول رفتار ميکند، وي با خنده بچهها ميخنديد و با گريههايشان اشک ميريخت».
محمدي با تأکيد بر اينکه ايکاش حمايتها از رسول ملاقليپور به بعد از فوت وي مختص نميشد، گفت: «چرا ما بايد در سينما بهگونهاي عمل کنيم که تنها بعد از مرگ هنرمندان به ياد آنها بيفتيم؛ آنهم سينماگراني نظير رسول ملاقليپور که با عشق به انقلاب و اسلام وارد هنر شدند، پس از رفتار گذشته خود درس بگيريم و در ادامه هنرمنداني را که دغدغه انقلاب دارند جدي گرفته و از فعاليتهايشان حمايت کنيم».
در ادامه اين مراسم فيلم مستند کوتاهي از رسول ملاقليپور به کارگرداني «پوريا آذربايجاني» نمايش داده شد و پس از آن هادي حجازيفر که با رسول ملاقليپور در فيلم «مزرعه پدري» همکاري کرده بود، درباره زندهياد رسول ملاقليپور کوتاه سخن گفت. همچنين جمشيد هاشمپور متن کوتاهي را درباره ملاقليپور قرائت کرد. جمال شورجه نيز در سخناني ياد و خاطره زندهياد ملاقليپور را گرامي داشت و در ادامه، علي ملاقليپور، فرزند رسول ملاقليپور، در سخناني گفت: «10 سال از فوت پدر گذشت و خوشحالم که شخصيت ايشان درست توصيف شد. همه دوستان ايشان تلاش کردند که ايشان درست تصوير و توصيف شود، اما برخي شيطنت کردند و صحبتهاي پدر را در مقابل فيلم رستاخيز قرار دادند. من صحبتهاي پدر را در يک برنامه تلويزيوني به ايشان رساندم، اما ايشان از انتشار اين برنامه پرهيز کردند. خيلي دوست داشتم در اين سالها آثار پدرم نقد و بررسي شود و معتقدم کاراکتر فيلمسازي پدرم قابل نقد است».
جواد طوسي، منتقد سينما، نيز در انتهاي مراسم عنوان کرد: «اگر به کارهاي رسول ملاقليپور دقت کنيم و حال امروز سينما را ببينيم، جاي خالي ايشان را بيشتر احساس ميکنيم. بدا به حال هنرمندي که به طبقه خودش پشت کند. رسول يکي از هنرمندان دغدغهمندي بود که هويت، شناسنامه و پايگاه اجتماعياش را در تمام آثار او ميتوان ديد. حس عدالتخواهانه در آثار ملاقليپور بار معنايي متفاوتي دارد».
او در پايان گفت: «او در انتقال اين حس متفاوت با حاتميکياست، اما فصلهاي مشترکي نيز دارند. امروز شاهد فقدان آرمانخواهي و عدالتخواهي پايمردانه در آثار سينمايي هستيم. اميدوارم فيلمسازان نسل او اين عدالتخواهي را در آثارشان زنده کنند و رنگ ديگري به سينما ببخشند زيرا خلأ اين نوع آثار ديده ميشود و جامعه خلعسلاح شده است».
گفتني است در انتهاي مراسم، لوح يادبود و هدايايي از سوي سازمان فرهنگي - رسانهاي اوج به پاس يک عمر فعاليت در سينما به جمشيد هاشمپور از سوی همسر ملاقليپور اهدا شد و براي اهداي لوح تقدير و هديه دهمين سالگرد فقدان زندهياد ملاقليپور نيز هديهاي از سوي سازمان هنري - رسانهاي اوج از سوی احمدرضا درويش به همسر ملاقليپور اهدا شد.
مراسم گراميداشت ياد و خاطره رسول ملاقليپور، کارگردان فقيد سينماي ايران، همزمان با دهمين سالگرد فوتش سهشنبه، 10 اسفند با حضور تعداد کثيري از اهالي سينما و چهرههاي هنري در نخلستان مؤسسه هنري - رسانهاي اوج برگزار شد. در اين مراسم احمدرضا درويش درباره مرحوم ملاقليپور گفت: برخي آدمها صحنه زندگيشان تغيير ميکند، اما حذف نميشوند در حدي که آدم شماره تماس آنها را پاک نميکند. من هنوز شمارهتلفن رسول را پاک نکردهام و اين مسئله دليل دارد.
کارگردان فيلم «رستاخيز» ادامه داد: «رسول ملاقليپور ظاهر و باطنش يکي و با خود صادق بود. اگرچه در ظاهر انساني جدي و خشن به نظر ميرسيد، اما دروني دريايي داشت. او در عرصه دفاع مقدس پيشتاز است و بهخوبي و زيبايي اين دوران را به تصوير کشيد. دغدغه ملاقليپور دغدغه وسيعی بود».
درويش متذکر شد: «او انساني معترض، دغدغهمند و متعهد بود، اما اعتراض او به رعايتنشدن ارزشها بود. اين اعتراض در فيلمهايش کاملا مشهود است. ملاقليپور در فيلمهايش اعتراض ميکند، اما در پايان فيلم چراغهايي را روشن ميگذارد و اين گواه متعهدبودنش است». در ادامه اين مراسم منوچهر محمدي، تهيهکننده فيلم سينمايي «ميم مثل مادر»، گفت: «افتخار داشتم در آخرين کار رسول با وي همکاري داشته باشم؛ اثري که هنوز بعد از گذشت 10 سال ميتوان با لذت آن را تماشا کرد، چون هرآنچه در آن ديده ميشود عشق و علاقه است، اما افسوس که فرصت نشد در «عصر روز دهم» با او همکاري مجدد داشته باشيم. چون اگر اين اتفاق رخ ميداد، معتقدم اثري تحسينبرانگيز در حوزه فيلمهاي عاشورايی خلق ميشد». اين تهيهکننده سينما با بيان اينکه ملاقليپور در زمان حياتش سختيهاي بسياري را تحمل کرد، گفت: «رسول حداقل ميبايست چهار يا پنج فيلم بيشتر از آن چيزي که هماکنون ساخته، کارگرداني ميکرد، اما هميشه درگير کاغذبازيها بود که سرعت فيلمسازي وي را کند ميکرد. براي همين هماکنون از مسئولان وزارت ارشاد تقاضا دارم که کمکاريهاي خود در زمان حيات رسول را جبران کرده و
با حمايت از پسرش که فيلمساز خبرهاي است، از راه و آرمانهاي ملاقليپور حمايت کنند». تهيهکننده فيلم «مارمولک» در بخش ديگري از سخنانش خاطرنشان کرد: «هرگاه ياد لحظاتي که در ساخت اين فيلم با رسول ملاقليپور تجربه کردم، ميافتم، اشک در چشمانم حلقه ميزند، چون ميديدم چگونه وي عاشقانه با کودکان معلول رفتار ميکند، وي با خنده بچهها ميخنديد و با گريههايشان اشک ميريخت».
محمدي با تأکيد بر اينکه ايکاش حمايتها از رسول ملاقليپور به بعد از فوت وي مختص نميشد، گفت: «چرا ما بايد در سينما بهگونهاي عمل کنيم که تنها بعد از مرگ هنرمندان به ياد آنها بيفتيم؛ آنهم سينماگراني نظير رسول ملاقليپور که با عشق به انقلاب و اسلام وارد هنر شدند، پس از رفتار گذشته خود درس بگيريم و در ادامه هنرمنداني را که دغدغه انقلاب دارند جدي گرفته و از فعاليتهايشان حمايت کنيم».
در ادامه اين مراسم فيلم مستند کوتاهي از رسول ملاقليپور به کارگرداني «پوريا آذربايجاني» نمايش داده شد و پس از آن هادي حجازيفر که با رسول ملاقليپور در فيلم «مزرعه پدري» همکاري کرده بود، درباره زندهياد رسول ملاقليپور کوتاه سخن گفت. همچنين جمشيد هاشمپور متن کوتاهي را درباره ملاقليپور قرائت کرد. جمال شورجه نيز در سخناني ياد و خاطره زندهياد ملاقليپور را گرامي داشت و در ادامه، علي ملاقليپور، فرزند رسول ملاقليپور، در سخناني گفت: «10 سال از فوت پدر گذشت و خوشحالم که شخصيت ايشان درست توصيف شد. همه دوستان ايشان تلاش کردند که ايشان درست تصوير و توصيف شود، اما برخي شيطنت کردند و صحبتهاي پدر را در مقابل فيلم رستاخيز قرار دادند. من صحبتهاي پدر را در يک برنامه تلويزيوني به ايشان رساندم، اما ايشان از انتشار اين برنامه پرهيز کردند. خيلي دوست داشتم در اين سالها آثار پدرم نقد و بررسي شود و معتقدم کاراکتر فيلمسازي پدرم قابل نقد است».
جواد طوسي، منتقد سينما، نيز در انتهاي مراسم عنوان کرد: «اگر به کارهاي رسول ملاقليپور دقت کنيم و حال امروز سينما را ببينيم، جاي خالي ايشان را بيشتر احساس ميکنيم. بدا به حال هنرمندي که به طبقه خودش پشت کند. رسول يکي از هنرمندان دغدغهمندي بود که هويت، شناسنامه و پايگاه اجتماعياش را در تمام آثار او ميتوان ديد. حس عدالتخواهانه در آثار ملاقليپور بار معنايي متفاوتي دارد».
او در پايان گفت: «او در انتقال اين حس متفاوت با حاتميکياست، اما فصلهاي مشترکي نيز دارند. امروز شاهد فقدان آرمانخواهي و عدالتخواهي پايمردانه در آثار سينمايي هستيم. اميدوارم فيلمسازان نسل او اين عدالتخواهي را در آثارشان زنده کنند و رنگ ديگري به سينما ببخشند زيرا خلأ اين نوع آثار ديده ميشود و جامعه خلعسلاح شده است».
گفتني است در انتهاي مراسم، لوح يادبود و هدايايي از سوي سازمان فرهنگي - رسانهاي اوج به پاس يک عمر فعاليت در سينما به جمشيد هاشمپور از سوی همسر ملاقليپور اهدا شد و براي اهداي لوح تقدير و هديه دهمين سالگرد فقدان زندهياد ملاقليپور نيز هديهاي از سوي سازمان هنري - رسانهاي اوج از سوی احمدرضا درويش به همسر ملاقليپور اهدا شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.