سیاستمداران و سینماگران و حركتي نمادين
گيسو فغفوري
تنها 24 ساعت به آغاز مراسم اسکار باقی مانده و اصغر فرهادی با انتخابهای هوشمندانه خود توانسته نام ایران را بارها و بارها با افتخار در دنیا مطرح کند. شاید فرهادی هنگام مراسم اسکار در خانهاش باشد یا در حرکتی نمایشی در لندن و در میدان ترافالگار باشد و در جمع کسانی که به دعوت صادقخان به میدان بزرگ این شهر رفتهاند؛ اما فرهادی با نرفتن به مراسم اسکار توانسته اتحادی بیسابقه و توجهی ویژه برای ایران کسب کند. راهپیمایی بیش از هزارو 500 نفر از بازیگران و اهالی سینما در آستانه مراسم اسکار و انتقاد از دستور تبعیضآمیز ترامپ که فرهادی با ویدئویی از ایران در آن حضور داشته است. نامه پنج نامزد بخش فیلمهای خارجی اسکار در حمایت از فرهادی، همچنین چند نامه دیگری که در طول این مدت در اعتراض به تصمیم رئیسجمهور آمریکا منتشر شده است، تنها بخشی از اقداماتی است که او به عنوان کارگردان خلاق و صاحبنام برای اعتلای نام ایران انجام داده است. انتخاب انوشه انصاری و فیروز نادری به عنوان نامداران ایرانی حاضر در آمریکا و ناسا خود برگ برنده دیگری بود که فرهادی رو کرد تا تردیدها برای دریافت اسکار دیگر را کمرنگ کند و این امیدواری مطرح شود که نام فرهادی از ایران قرار است به عنوان برنده در مراسم صبح دوشنبه برده شود. حالا دیگر برای بسیاری از مردم ایران مهم نیست که آیا فرهادی میتواند دومین اسکار را به ایران بیاورد یا نه؟ شاید برای کمتر کسی مهم باشد که در صورت بردن جایزه چه گفته میشود. در این ساعات باقی مانده به مراسم اسکار همهجا نام و یادی از ایران است. فرهادی فقط حضور در مراسم اسکار را نفی نکرد بلکه توانست اتحادی همهجانبه را بین سینماگران به وجود آورد که کمتر در تاریخ این مراسم رخ داده بود. هرچند رفتارهای ترامپ نیز حالا دیگر نام ایران را در اوج قرار داده است. ما در این مدت بارها با افتخار و غرور حمایتهایی را که از کارگردان صاحبناممان میشد دنبال کردیم. چند نفر هستند که ویدئوی دعوت شهردار لندن صادقخان را برای حضور در مراسم اکران فیلم فروشنده در میدان مهم ترافالگار دیده باشند و احساس افتخار نکرده باشند؟ چند نفر هستند که مشتاقانه از شنیدن نام ایران در این حمایتها شاد نشدهاند؟ بهخصوص که اینبار چنین حمایت و ارجی را در جهان به واسطه هنر کسب کرده است. بههرحال اسکار یکی از نمایشیترین اتفاقات سال است؛ فرصتی که میتواند به سیاسیترین اتفاق سال تبدیل شود و کاش میشد اینبار فراتر از اینکه اسکار متعلق به کدام فرهنگ و خاستگاه است از این فرصت برای اعتراض استفاده کنیم؛ اعتراض به دستوری که ترامپ داده است و نام ایران را به عنوان کشوری که مردمانش حق ورود به آمریکا را ندارد مطرح کرده است؛ اعتراضی که میتوانست جنبه فرهنگی و سینمایی با محوریت فیلم فروشنده و اصغر فرهادی داشته باشد. کاش میشد ما هم در همان ساعات اولیه صبح در سینمایی حضور داشته باشیم یا در کنار هم در میدانی یا حتی در یک مرکز فرهنگی کنار هم به تماشای فیلم فروشنده یا اسکار بنشینیم تا این لحظات را با هم تقسیم کنیم. لحظاتی که اینبار نادری و انصاری نمایندگان مهم ما در جمع ستارگان جهان هستند و جلوهای دیگر از فرهنگ و دانش ایران در پیش چشم جهان - حداقل دو میلیارد نفر اسکار را تماشا میکنند- قرار بگیرد. کاش برای ساعات اولیه صبح روز دوشنبه یک برنامه همگانی داشته باشیم. کاش اینبار سیاستمدارانی نظیر ظریف همراه سینماگران بنشینند و در یک حرکت نمادین وطنی شرکت کنند.
تنها 24 ساعت به آغاز مراسم اسکار باقی مانده و اصغر فرهادی با انتخابهای هوشمندانه خود توانسته نام ایران را بارها و بارها با افتخار در دنیا مطرح کند. شاید فرهادی هنگام مراسم اسکار در خانهاش باشد یا در حرکتی نمایشی در لندن و در میدان ترافالگار باشد و در جمع کسانی که به دعوت صادقخان به میدان بزرگ این شهر رفتهاند؛ اما فرهادی با نرفتن به مراسم اسکار توانسته اتحادی بیسابقه و توجهی ویژه برای ایران کسب کند. راهپیمایی بیش از هزارو 500 نفر از بازیگران و اهالی سینما در آستانه مراسم اسکار و انتقاد از دستور تبعیضآمیز ترامپ که فرهادی با ویدئویی از ایران در آن حضور داشته است. نامه پنج نامزد بخش فیلمهای خارجی اسکار در حمایت از فرهادی، همچنین چند نامه دیگری که در طول این مدت در اعتراض به تصمیم رئیسجمهور آمریکا منتشر شده است، تنها بخشی از اقداماتی است که او به عنوان کارگردان خلاق و صاحبنام برای اعتلای نام ایران انجام داده است. انتخاب انوشه انصاری و فیروز نادری به عنوان نامداران ایرانی حاضر در آمریکا و ناسا خود برگ برنده دیگری بود که فرهادی رو کرد تا تردیدها برای دریافت اسکار دیگر را کمرنگ کند و این امیدواری مطرح شود که نام فرهادی از ایران قرار است به عنوان برنده در مراسم صبح دوشنبه برده شود. حالا دیگر برای بسیاری از مردم ایران مهم نیست که آیا فرهادی میتواند دومین اسکار را به ایران بیاورد یا نه؟ شاید برای کمتر کسی مهم باشد که در صورت بردن جایزه چه گفته میشود. در این ساعات باقی مانده به مراسم اسکار همهجا نام و یادی از ایران است. فرهادی فقط حضور در مراسم اسکار را نفی نکرد بلکه توانست اتحادی همهجانبه را بین سینماگران به وجود آورد که کمتر در تاریخ این مراسم رخ داده بود. هرچند رفتارهای ترامپ نیز حالا دیگر نام ایران را در اوج قرار داده است. ما در این مدت بارها با افتخار و غرور حمایتهایی را که از کارگردان صاحبناممان میشد دنبال کردیم. چند نفر هستند که ویدئوی دعوت شهردار لندن صادقخان را برای حضور در مراسم اکران فیلم فروشنده در میدان مهم ترافالگار دیده باشند و احساس افتخار نکرده باشند؟ چند نفر هستند که مشتاقانه از شنیدن نام ایران در این حمایتها شاد نشدهاند؟ بهخصوص که اینبار چنین حمایت و ارجی را در جهان به واسطه هنر کسب کرده است. بههرحال اسکار یکی از نمایشیترین اتفاقات سال است؛ فرصتی که میتواند به سیاسیترین اتفاق سال تبدیل شود و کاش میشد اینبار فراتر از اینکه اسکار متعلق به کدام فرهنگ و خاستگاه است از این فرصت برای اعتراض استفاده کنیم؛ اعتراض به دستوری که ترامپ داده است و نام ایران را به عنوان کشوری که مردمانش حق ورود به آمریکا را ندارد مطرح کرده است؛ اعتراضی که میتوانست جنبه فرهنگی و سینمایی با محوریت فیلم فروشنده و اصغر فرهادی داشته باشد. کاش میشد ما هم در همان ساعات اولیه صبح در سینمایی حضور داشته باشیم یا در کنار هم در میدانی یا حتی در یک مرکز فرهنگی کنار هم به تماشای فیلم فروشنده یا اسکار بنشینیم تا این لحظات را با هم تقسیم کنیم. لحظاتی که اینبار نادری و انصاری نمایندگان مهم ما در جمع ستارگان جهان هستند و جلوهای دیگر از فرهنگ و دانش ایران در پیش چشم جهان - حداقل دو میلیارد نفر اسکار را تماشا میکنند- قرار بگیرد. کاش برای ساعات اولیه صبح روز دوشنبه یک برنامه همگانی داشته باشیم. کاش اینبار سیاستمدارانی نظیر ظریف همراه سینماگران بنشینند و در یک حرکت نمادین وطنی شرکت کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.