مبارزه ایرانیها در هرات، کاپیتان افغانستان در پیکان
دوستی بیشتر با ورزش
آصف جاهد: برای ورود به ورزشگاه، باید بسیار زودتر راه میافتادم. قرار بود ساعت دو در ورزشگاه - که در میان ناژو (کاج)های بلند قرار گرفته و دکههای شورنخودفروشی چاردوبرش خودنمایی میکند- باز شود؛ ولی زمانی که رسیدم، گفتند جا نیست و همه سکوها پر شده. شمار بسیاری مانند من، پشت در میکوشیدند خود را به درون برسانند. در این میان، بخت من به دلیل خبرنگاربودنم بیشتر بود و وارد ورزشگاه شدم. شور و حالی بود و اینهمه تماشاچی را تاکنون در این ورزشگاه دوهزارنفره ندیده بودم. برای نخستین بار بود که گروهی 10نفره از ورزشکاران ايران برای انجام پیکارهایی به هرات سفر کرده بودند. این تیم در چارچوب پیکارهای هوشارافو به این استان آمدند و در یک بعدازظهر سخت، با 9 مبارز افغان، رقابت کردند؛ هرچند در پایان شش مبارز افغان و سه نماینده از کشور ایران پیروز شدند؛ ولی کسی به نتیجه نگاه نمیکرد و همه آمده بودند این رویداد تاریخی را از نزدیک ببینند. با ورود مبارزان ایرانی به درون میدان، تماشاگران یکصدا با تشویق طولاني، به آنان خوشامد گفتند. در پایان هر پیکار هم مبارزان یکدیگر را در آغوش میگرفتند و به هم تبریک میگفتند. جوّ، جوی پرمهر بود و به گفته برگزارکنندگان این رقابتها، آمده بودند «تا با مشتزنی، پیوند دوستی را محکمتر» کنند. با همه اینها، این رقابتها قرار است تا یکی، دو ماه دیگر در ایران هم برگزار شود تا اینبار مبارزان افغان، میهمان شوند. مسئولان ورزشی در هرات میگویند این نخستین و واپسین رویداد ورزشی میان افغانها و ایرانیان در این شهر نخواهد بود و در پی آن هستند تا در آینده مسابقاتی مانند این برگزار کنند. کشور ایران همواره در پیکارهای گوناگون میزبان تیمهای افغانستانی بوده و نمونه باارزش، میزبانی از تیم ملی فوتبال این کشور بود که چهار مسابقه در چارچوب رقابتهای انتخابی جام جهانی و بازیهای آسیایی با کشورهای سوریه، کامبوج و سنگاپور در مشهد و ژاپن در تهران انجام داد. ولی پیش از اینها تیمهای ورزشی هرات در پیکارهای گوناگون به ایران سفر کردهاند. تیمهای تکواندو، کاراته، فوتبال و حتی تیم فوتبال توفان هریرود که یک دوره قهرمان لیگ برتر افغانستان بود، اردوی تمرینی در شهر مشهد برگزار کرد. همچنین نمونه دیگرش سفر اخیر تیم فوتبال پیشکسوتان این استان بود که به مشهد رفتند و دیدارهایی با تیمهای مختلف خراسانرضوی انجام دادند. خبر دیگری که این روزها هیجان ویژهای در میان هواداران ورزشی به پا کرده، پیوستن فیصل شایسته کاپیتان تیم ملی فوتبال افغانستان به تیم فوتبال پیکان تهران است. او دیروز با این باشگاه تهرانی قرارداد بست. بسیاری در افغانستان به این کار، به دید مثبتی مینگرند، نه اینکه تاکنون هیچ بازیکن افغانستانیای در فوتبال ایران حضور جدی نداشته است؛ ولی بسیاری امیدوارند از این راه بازیکنان رشد خوبی داشته باشند و بیشتر دیده شوند. پیش از این هم اویس عزیزی، دروازبان تیم ملی فوتبال افغانستان قرار بود به تیم نفت تهران بپیوندد که مورد پذیرش کادر فنی این تیم قرار نگرفت. حضور او در تمرینات این تیم، شمار بسیاری از افغانهای مقیم ایران را به ورزشگاه کشاند. اکنون فیصل میتواند دلیل حضور افغانها در ورزشگاههای ایران باشد. شاید دور نباشد روزی که افغانستانیها هم به نام لژیونر در یکی از تیمهای مطرح لیگ خلیج فارس دیده شوند. بههرروی به دید میرسد با رفتوآمدهای کاروانهای ورزشی و بازیکنان دو کشور، دوستی بیشتری میان مردم افغانستان و ایران ایجاد شود. از دید بسیاری یکی از راههای نزدیکی و مستحکمترشدن دوستی، از همین ورزش میگذرد.
آصف جاهد: برای ورود به ورزشگاه، باید بسیار زودتر راه میافتادم. قرار بود ساعت دو در ورزشگاه - که در میان ناژو (کاج)های بلند قرار گرفته و دکههای شورنخودفروشی چاردوبرش خودنمایی میکند- باز شود؛ ولی زمانی که رسیدم، گفتند جا نیست و همه سکوها پر شده. شمار بسیاری مانند من، پشت در میکوشیدند خود را به درون برسانند. در این میان، بخت من به دلیل خبرنگاربودنم بیشتر بود و وارد ورزشگاه شدم. شور و حالی بود و اینهمه تماشاچی را تاکنون در این ورزشگاه دوهزارنفره ندیده بودم. برای نخستین بار بود که گروهی 10نفره از ورزشکاران ايران برای انجام پیکارهایی به هرات سفر کرده بودند. این تیم در چارچوب پیکارهای هوشارافو به این استان آمدند و در یک بعدازظهر سخت، با 9 مبارز افغان، رقابت کردند؛ هرچند در پایان شش مبارز افغان و سه نماینده از کشور ایران پیروز شدند؛ ولی کسی به نتیجه نگاه نمیکرد و همه آمده بودند این رویداد تاریخی را از نزدیک ببینند. با ورود مبارزان ایرانی به درون میدان، تماشاگران یکصدا با تشویق طولاني، به آنان خوشامد گفتند. در پایان هر پیکار هم مبارزان یکدیگر را در آغوش میگرفتند و به هم تبریک میگفتند. جوّ، جوی پرمهر بود و به گفته برگزارکنندگان این رقابتها، آمده بودند «تا با مشتزنی، پیوند دوستی را محکمتر» کنند. با همه اینها، این رقابتها قرار است تا یکی، دو ماه دیگر در ایران هم برگزار شود تا اینبار مبارزان افغان، میهمان شوند. مسئولان ورزشی در هرات میگویند این نخستین و واپسین رویداد ورزشی میان افغانها و ایرانیان در این شهر نخواهد بود و در پی آن هستند تا در آینده مسابقاتی مانند این برگزار کنند. کشور ایران همواره در پیکارهای گوناگون میزبان تیمهای افغانستانی بوده و نمونه باارزش، میزبانی از تیم ملی فوتبال این کشور بود که چهار مسابقه در چارچوب رقابتهای انتخابی جام جهانی و بازیهای آسیایی با کشورهای سوریه، کامبوج و سنگاپور در مشهد و ژاپن در تهران انجام داد. ولی پیش از اینها تیمهای ورزشی هرات در پیکارهای گوناگون به ایران سفر کردهاند. تیمهای تکواندو، کاراته، فوتبال و حتی تیم فوتبال توفان هریرود که یک دوره قهرمان لیگ برتر افغانستان بود، اردوی تمرینی در شهر مشهد برگزار کرد. همچنین نمونه دیگرش سفر اخیر تیم فوتبال پیشکسوتان این استان بود که به مشهد رفتند و دیدارهایی با تیمهای مختلف خراسانرضوی انجام دادند. خبر دیگری که این روزها هیجان ویژهای در میان هواداران ورزشی به پا کرده، پیوستن فیصل شایسته کاپیتان تیم ملی فوتبال افغانستان به تیم فوتبال پیکان تهران است. او دیروز با این باشگاه تهرانی قرارداد بست. بسیاری در افغانستان به این کار، به دید مثبتی مینگرند، نه اینکه تاکنون هیچ بازیکن افغانستانیای در فوتبال ایران حضور جدی نداشته است؛ ولی بسیاری امیدوارند از این راه بازیکنان رشد خوبی داشته باشند و بیشتر دیده شوند. پیش از این هم اویس عزیزی، دروازبان تیم ملی فوتبال افغانستان قرار بود به تیم نفت تهران بپیوندد که مورد پذیرش کادر فنی این تیم قرار نگرفت. حضور او در تمرینات این تیم، شمار بسیاری از افغانهای مقیم ایران را به ورزشگاه کشاند. اکنون فیصل میتواند دلیل حضور افغانها در ورزشگاههای ایران باشد. شاید دور نباشد روزی که افغانستانیها هم به نام لژیونر در یکی از تیمهای مطرح لیگ خلیج فارس دیده شوند. بههرروی به دید میرسد با رفتوآمدهای کاروانهای ورزشی و بازیکنان دو کشور، دوستی بیشتری میان مردم افغانستان و ایران ایجاد شود. از دید بسیاری یکی از راههای نزدیکی و مستحکمترشدن دوستی، از همین ورزش میگذرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.