|

به یاد مصطفى اسلامیه

ويدا اسلاميه

بى‌مناسبت دلم برایت تنگ مى‌شود.
دیگر مى‌دانم.
باور كرده‌ام.
آنان كه خستگى‌ناپذیر مى‌دانیم و خستگى‌ناپذیر مى‌خواهیم‌شان هم روزى خسته مى‌شوند.
روزى كه فكرش را نمى‌كنیم،
ولى باز از راه مى‌رسد.
اما من فریب زمان را نمى‌خورم،
فریبش مى‌دهم،
وارونه مى‌رانمش،
و تو را مى‌بینم،
كه هستى،
شاد و شنگول،
مثل همیشه،
نه‌فقط در اتاقى كه پنجره‌اش رو به همه‌ى سبزى‌هاى جهان باز مى‌شود،
همه‌جا؛
و مى‌خندم از ته دل...

بى‌مناسبت دلم برایت تنگ مى‌شود.
دیگر مى‌دانم.
باور كرده‌ام.
آنان كه خستگى‌ناپذیر مى‌دانیم و خستگى‌ناپذیر مى‌خواهیم‌شان هم روزى خسته مى‌شوند.
روزى كه فكرش را نمى‌كنیم،
ولى باز از راه مى‌رسد.
اما من فریب زمان را نمى‌خورم،
فریبش مى‌دهم،
وارونه مى‌رانمش،
و تو را مى‌بینم،
كه هستى،
شاد و شنگول،
مثل همیشه،
نه‌فقط در اتاقى كه پنجره‌اش رو به همه‌ى سبزى‌هاى جهان باز مى‌شود،
همه‌جا؛
و مى‌خندم از ته دل...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.