جنگ‌ خلیج فارس؛ بازآرایی موازنه قدرت در فراپاسیفیک

تنش‌های کنونی خاورمیانه را نمی‌توان در چارچوب یک مخاصمه نظامی منطقه‌ای در نظر گرفت، در امتداد این دگرگونی‌های منطقه‌ای تحولات ژئوپلیتیک فرامنطقه‌ای به چشم می‌آید و نزدیک‌ترین تحول دستاوردها و آموزه‌های چین از درگیری آمریکا و ایران است. در رویدادهای اخیر توان لجستیکی و قابلیت‌های نظامی آمریکا مورد کنکاش استراتژیست‌های چینی قرار دارد. هرچند آمریکایی‌ها بر این باورند که حضور نظامی آنها در خلیج فارس و عملیات نظامی در حد محدود است اما این محدویت‌ها مانع از برآوردهای استراتژیک نیست. بزرگ‌ترین گستره رویارویی آمریکا و چین حوزه پاسیفیک است. تنش‌های نظامی کنونی خاورمیانه درس‌های استراتژیک بزرگی برای تحکیم مواضع چین در حوزه پاسیفیک دارد. این دگرگونی به برهم‌خوردن موازنه قوا به نفع قدرت بزرگ آسیایی بوده و آموزه‌های استراتژیک به دگرگونی ژئوپلیتیک فراپاسیفیک خواهد انجامید. قابلیت‌های نظامی آمریکا در عمل آشکار شده و بخشی از توان نظامی آن در خاورمیانه درگیر است. و این شرایط درستی نظر استراتژیست‌های آمریکایی را که در سال‌های اخیر اصرار بر کم‌شدن حضور آمریکا در خاورمیانه و توجه بیشتر بر حوزه پاسیفیک داشتند، به اثبات رساند. این تحلیل دربرگیرنده آموزه‌های راهبردی چین از تحرکات نظامی و لجستیکی آمریکا در مناقشات نظامی کنونی است. اقداماتی که محدود به یک منطقه جغرافیایی نبوده و اثرات آن در گستره‌ای دورتر در پهنه اقیانوس آرام، ژرف‌تر خواهد بود. این تأثیرات در ترتیبات نظامی و امنیتی در مرزهای آبی آمریکا خواهد بود. این نظریه را می‌توان «پیوند ژئوپلیتیکی جنگ‌های منطقه‌ای و دگرگونی موازنه قوا در فراپاسیفیک نامید». تحولاتی که به چینش نو و بازآرایی موازنه قوا و دگرگونی ژئوپلیتیک در فراپاسیفیک خواهد انجامید، چین آموزه‌های بسیاری از جنگ خاورمیانه‌ای آمریکا دارد.