|

پس از 20 سال، برای بازگشت ابدی

زیر باران رکن‌الدین خسروی آمد

شرق: هنرمندان بسیاری آمده بودند تا در مراسم تشییع پیکر رکن‌الدین خسروی در صبح بارانی جمعه هشت بهمن، شرکت کنند و با صلابت و شکوه او را تا خانه ابدی‌اش در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا همراهی کنند. الهام پاوه‌نژاد، بازیگر، مجری برنامه سوگواری رکن‌الدین خسروی بود، این گوينده گفت: کلمات از دستان یخ‌زده‌ام زمین می‌افتد، قلم از حسرت، «هرمان» چنان میانه شهر‌ گُر می‌گیرد و ما با یاد تو دوباره زاده می‌شویم چون ققنوس از میانه آتش و دود. سلام استاد! دیداری تلخ و دیر.
همچنین الهام پاوه‌نژاد متنی را به نمایندگی از سیمین خسروی، همسر رکن‌الدین خسروی، برای حاضران خواند که در آن آمده بود: «سلام و خوشامد از طرف رکن‌الدین خسروی، خودم و فرزندانم! برای شناخت خسروی کافی است به آثارش به صورت عمیق نگریست، لذا نیاز به صحبت زیاد نیست. وی به‌جز اینکه هنرمندی متعهد، خلاق و صاحب سبک باشد، یک آموزگار بود با تمام ویژگی‌هایش. او همواره به توازن و صراحت، بیان می‌کرد كه از شاگردانش بسیار آموخته است حتی در دوران بیماری، تا‌زمانی‌که ذهنش یاری می‌کرد، سعی در آموختن و آموزش داشت. خسروی بسیار ساده و بی‌ادعا زیست. وی در جمع شاگردانش بذری را آبیاری کرد که نسل آینده نیز از آن بهره‌مند خواهند شد. در اینجا لازم می‌دانم از تک‌تک عزیزان که استقبال گرمی از برگشت خسروی به خانه‌اش داشتند و عاشقانه زحمت کشیدند، از طرف خانواده وی صمیمانه سپاسگزاری کنم».
پیام جمال میرصادقی، نویسنده و دوست رکن‌الدین خسروی را که نتوانست برپا بایستد، پاوه‌نژاد خواند: «مثل یک شاپرک نقره‌ای امروز به اینجا گرد آمده‌ایم و در سوگ بزرگی سر خم کرده، ایستاده‌ایم. بزرگی که دوستی نیم‌قرن با او داشتم. دردانگیز است. هر بار فکر کردم سوگ برای من خواهد بود؛ اما چنین نشد. مرد بزرگی که بر سوگ او نشستیم، برای هویت وجودی‌اش و ماندن در این سرزمین، هر آنچه از دست‌اش بر‌می‌آمد و شرافتش اجازه می‌داد، انجام داد و در راه رسیدن به آن مبارزه کرد؛ اما چون نتیجه نگرفت، چاره‌ای جز ترک تلخ و دردناک اینجا نیافت».
ایرج راد ضمن تسلیت به همسر و شاگردان رکن‌الدین خسروی گفت: در تمام 20‌سالي که از وطن دور بود، همه رکن‌الدین خسروی را به یاد داشتند و او را دوست می‌داشتند؛ چون او به پرورش شاگردانی همت گماشت که اکنون از بزرگان تئاتر این مملکت هستند. از استاد آموختند. استاد در وجود آنها زنده است. استاد در هنر نمایش آنها زنده است. رکن‌الدین خسروی با آرامی و سکوت کاري ارزشمند را در این مملکت بنا نهاد چه در اداره هنرهای دراماتیک و چه در سال‌های تدریس و از همه مهم‌تر کار نمایشی که انجام می‌داد. راد یادآور شد: کسی که برای تئاتر انگیزه نداشت، نزد استاد خسروی جایی نداشت. تئاتر برای او مقدس بود. آنچه استاد خسروی روی صحنه می‌آورد، برای همه ما مانند یک دانشگاه بود. همچنین در این مراسم، اکبر زنجان‌پور گفت: چه می‌توان از او گفت. او یک تئاتری بود. تئاتر، هنری است که با جمع سروکار دارد؛ وقتی کسی می‌خواهد حرف بزند باید جمعی حضور داشته باشند.
خسروی زمانی می‌تواند حرف بزند که جمعی باشد، اگر نباشد نمی‌تواند حرف بزند و تنها می‌ماند. تمام آلزایمری‌های دنیا به تنهایی رفتند به جهانی تنهاتر. رکن‌الدین خسروی هم به تنهایی رفت. همه تنش‌ها و حالت‌ها که دنبال کشف حقیقت بود، با رفتن‌ او به تنهایی دانه‌دانه از او جدا شد.
حجت‌الاسلام محمود دعایی بر پیکر رکن‌الدین خسروی نماز قرائت کرد و مراسم به دلیل بارش باران در سالن انتظار تالار وحدت برگزار شد.
در این مراسم دکترعلی رفیعی، بهروز بقایی، آتیلا پسیانی، ایرج راد، اکبر زنجان‌پور، جمال میرصادقی، بهزاد فرهمند، فرخ نعمتی، میکائیل شهرستانی، آزیتا حاجیان، حسن پورشیرازی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، بهزاد فراهانی، مهرانه مهین‌ترابی، اسماعیل خلج، علی رفیعی، گوهر خیراندیش، عطاءالله کوپال، خسرو احمدی، اصغر دشتی، صدیق تعریف، محمدرضا خاکی، هوشنگ گلمکانی، شبنم مقدمی، الهام پاوه‌نژاد، علی مرادخانی، مهدی شفیعی، مسعود دلخواه، حمید پورآذری، کوروش نریمانی، جلیل فرجاد، بهرام ابراهیمی، خسرو احمدی، کاظم بلوچی، علی پویان و تعدادی دیگر از هنرمندان حضور داشتند. حضور چهره‌های هنری از نسل‌های متفاوت از ویژگی‌های این مراسم بود.
رکن‌الدین خسروی ۲۶ دی‌ در لندن درگذشت و پس از 20 سال پیکر بی‌جانش برای تشییع و خاکسپاری به ایران برگردانده شد.

شرق: هنرمندان بسیاری آمده بودند تا در مراسم تشییع پیکر رکن‌الدین خسروی در صبح بارانی جمعه هشت بهمن، شرکت کنند و با صلابت و شکوه او را تا خانه ابدی‌اش در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا همراهی کنند. الهام پاوه‌نژاد، بازیگر، مجری برنامه سوگواری رکن‌الدین خسروی بود، این گوينده گفت: کلمات از دستان یخ‌زده‌ام زمین می‌افتد، قلم از حسرت، «هرمان» چنان میانه شهر‌ گُر می‌گیرد و ما با یاد تو دوباره زاده می‌شویم چون ققنوس از میانه آتش و دود. سلام استاد! دیداری تلخ و دیر.
همچنین الهام پاوه‌نژاد متنی را به نمایندگی از سیمین خسروی، همسر رکن‌الدین خسروی، برای حاضران خواند که در آن آمده بود: «سلام و خوشامد از طرف رکن‌الدین خسروی، خودم و فرزندانم! برای شناخت خسروی کافی است به آثارش به صورت عمیق نگریست، لذا نیاز به صحبت زیاد نیست. وی به‌جز اینکه هنرمندی متعهد، خلاق و صاحب سبک باشد، یک آموزگار بود با تمام ویژگی‌هایش. او همواره به توازن و صراحت، بیان می‌کرد كه از شاگردانش بسیار آموخته است حتی در دوران بیماری، تا‌زمانی‌که ذهنش یاری می‌کرد، سعی در آموختن و آموزش داشت. خسروی بسیار ساده و بی‌ادعا زیست. وی در جمع شاگردانش بذری را آبیاری کرد که نسل آینده نیز از آن بهره‌مند خواهند شد. در اینجا لازم می‌دانم از تک‌تک عزیزان که استقبال گرمی از برگشت خسروی به خانه‌اش داشتند و عاشقانه زحمت کشیدند، از طرف خانواده وی صمیمانه سپاسگزاری کنم».
پیام جمال میرصادقی، نویسنده و دوست رکن‌الدین خسروی را که نتوانست برپا بایستد، پاوه‌نژاد خواند: «مثل یک شاپرک نقره‌ای امروز به اینجا گرد آمده‌ایم و در سوگ بزرگی سر خم کرده، ایستاده‌ایم. بزرگی که دوستی نیم‌قرن با او داشتم. دردانگیز است. هر بار فکر کردم سوگ برای من خواهد بود؛ اما چنین نشد. مرد بزرگی که بر سوگ او نشستیم، برای هویت وجودی‌اش و ماندن در این سرزمین، هر آنچه از دست‌اش بر‌می‌آمد و شرافتش اجازه می‌داد، انجام داد و در راه رسیدن به آن مبارزه کرد؛ اما چون نتیجه نگرفت، چاره‌ای جز ترک تلخ و دردناک اینجا نیافت».
ایرج راد ضمن تسلیت به همسر و شاگردان رکن‌الدین خسروی گفت: در تمام 20‌سالي که از وطن دور بود، همه رکن‌الدین خسروی را به یاد داشتند و او را دوست می‌داشتند؛ چون او به پرورش شاگردانی همت گماشت که اکنون از بزرگان تئاتر این مملکت هستند. از استاد آموختند. استاد در وجود آنها زنده است. استاد در هنر نمایش آنها زنده است. رکن‌الدین خسروی با آرامی و سکوت کاري ارزشمند را در این مملکت بنا نهاد چه در اداره هنرهای دراماتیک و چه در سال‌های تدریس و از همه مهم‌تر کار نمایشی که انجام می‌داد. راد یادآور شد: کسی که برای تئاتر انگیزه نداشت، نزد استاد خسروی جایی نداشت. تئاتر برای او مقدس بود. آنچه استاد خسروی روی صحنه می‌آورد، برای همه ما مانند یک دانشگاه بود. همچنین در این مراسم، اکبر زنجان‌پور گفت: چه می‌توان از او گفت. او یک تئاتری بود. تئاتر، هنری است که با جمع سروکار دارد؛ وقتی کسی می‌خواهد حرف بزند باید جمعی حضور داشته باشند.
خسروی زمانی می‌تواند حرف بزند که جمعی باشد، اگر نباشد نمی‌تواند حرف بزند و تنها می‌ماند. تمام آلزایمری‌های دنیا به تنهایی رفتند به جهانی تنهاتر. رکن‌الدین خسروی هم به تنهایی رفت. همه تنش‌ها و حالت‌ها که دنبال کشف حقیقت بود، با رفتن‌ او به تنهایی دانه‌دانه از او جدا شد.
حجت‌الاسلام محمود دعایی بر پیکر رکن‌الدین خسروی نماز قرائت کرد و مراسم به دلیل بارش باران در سالن انتظار تالار وحدت برگزار شد.
در این مراسم دکترعلی رفیعی، بهروز بقایی، آتیلا پسیانی، ایرج راد، اکبر زنجان‌پور، جمال میرصادقی، بهزاد فرهمند، فرخ نعمتی، میکائیل شهرستانی، آزیتا حاجیان، حسن پورشیرازی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، بهزاد فراهانی، مهرانه مهین‌ترابی، اسماعیل خلج، علی رفیعی، گوهر خیراندیش، عطاءالله کوپال، خسرو احمدی، اصغر دشتی، صدیق تعریف، محمدرضا خاکی، هوشنگ گلمکانی، شبنم مقدمی، الهام پاوه‌نژاد، علی مرادخانی، مهدی شفیعی، مسعود دلخواه، حمید پورآذری، کوروش نریمانی، جلیل فرجاد، بهرام ابراهیمی، خسرو احمدی، کاظم بلوچی، علی پویان و تعدادی دیگر از هنرمندان حضور داشتند. حضور چهره‌های هنری از نسل‌های متفاوت از ویژگی‌های این مراسم بود.
رکن‌الدین خسروی ۲۶ دی‌ در لندن درگذشت و پس از 20 سال پیکر بی‌جانش برای تشییع و خاکسپاری به ایران برگردانده شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.