|

بدترین رئیس‌جمهور آمریکا

فهمی هویدی

این تیتر را من انتخاب نکرده‌ام. منظور هم رئیس‌جمهور جدید آمریکا نیست که به طور رسمی از 20 ژانویه کارش را شروع کرد. بلکه صاحب این تیتر «ایوژین رابینسون»، تحلیلگر واشنگتن‌پست است که در انتقاد به رئیس‌جمهور «جورج بوش» پسر آن را نوشت و من از همان تاریخ چاپ در نوامبر 2007 آن را نگه داشته‌ام.
پنهان نمی‌کنم که به لحاظ حرفه‌ای و کاری مرا شگفت‌زده کرده بود. شجاعت یک نویسنده در انتقاد از رئیس دولتش را در یک جامعه دموکراتیک می‌دیدم و اینکه چطور یک روزنامه‌نگار می‌تواند با جسارت دیدگاه خودش را بیان کند و عملکرد بالاترین مقام سیاسی کشورش را مورد انتقاد قرار دهد. او را بدترین رئیس‌جمهور خطاب کرده و بعد در کمال اطمینان به خانه‌اش برگردد و سرش روی گردنش باشد نه جای دیگری! همین به او اجازه می‌دهد تا بازگردد و دوباره بنویسد. اینها بخشی از عجایب و غرایب یک جامعه دموکراتیک است.
این دوست ما می‌گوید رئیس‌جمهور جورج بوش باعث ناکامی و نفرت شهروندان شده و در نظرسنجی‌های آمریکا به‌گونه‌ای منعکس شده که تاکنون سابقه نداشته است؛ به استثنای رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون (صاحب رسوایی واترگیت) که میزان مخالفان سیاست‌هایش به 48 درصد از آمریکایی‌ها رسید. او مبتنی بر مؤسسه نظرسنجی «گالوپ» نظر داده و نوشت اینها نشان می‌دهد که دوسوم آمریکایی‌ها از سیاست‌های رئیس‌جمهور ناراضی هستند و بعد توضیح می‌دهد وقتی دوسوم شهروندان احساس می‌کنند رهبر کشورشان فاقد شایستگی‌های لازم برای اداره کشور و انجام کارهایش است (این هم یکی دیگر از همان عجایب است)، وضعیت بی‌نهایت بدتری خواهد بود و باید به خوبی مورد مطالعه قرار بگیرد و عواقب آن بررسی شود.
فقط به وضعیتی نگاه کنید که رئیس‌جمهور بعد از بوش به ارث خواهد برد. رابینسون اینها را نوشت و بعد به مواضعی پرداخت که بوش در دو سطح سیاسی و اقتصادی اتخاذ کرده بود؛ از حمله به عراق و کمک به «پرویز مشرف»، دیکتاتور پاکستان گرفته تا رسوایی‌هایی که در رابطه با شکنجه عراقی‌های متهم به تروریسم به بار آمد، تا وضعیت اقتصادی آمریکا که به دلیل جنگ‌ها خزانه‌اش تهی و در همان حال بر ثروت ثروتمندان افزوده شد. حال آنکه 40‌ میلیون آمریکایی فاقد بیمه‌های اجتماعی بودند.
نویسنده افزود که پرونده این رئیس‌جمهور مملو از ناکامی‌هاست و او اگر نامزد بدترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا نباشد، دست‌کمی هم از بدترینشان ندارد. در خاتمه مقاله، این پرسش را مطرح کرد که آمریکایی‌ها باید تا چهار ماه دیگر که از دولتش باقی مانده، شاهد چه فجایع دیگری باشند؟ آیا آنها تا چهار ماه دیگر او را تحمل خواهند کرد یا خیر؟ بعد از انتخاب دونالد ترامپ، من چیزی از او نخوانده‌ام به‌خصوص اینکه نظرسنجی‌ها نشان می‌داد تنها 40 درصد از آمریکایی‌ها از او حمایت می‌کنند. این در حالی است که طرفداران اوباما 82 درصد و طرفداران کلینتون 62 درصد برآورد شده بود. الان این نگرانی ایالات متحده و بخش‌های زیادی از مردم را در بر گرفته است. اظهارات جنجال‌برانگیز رئیس‌جمهور جدید از زمان دوران نامزدی‌اش تا به حال قطع نشده و به این ترتیب باید او را تا اینجا در رتبه بدترین رئیس‌جمهور آمریکا قرار داد که هیچ رقیبی در این میدان ندارد. «حازم صاغیه»، نویسنده روزنامه «الحیات» چاپ لندن نیز همین را نوشت: «او، آینه‌ای از بدترین ارزش‌ها و بدترین سلیقه‌هاست. معجونی از پوپولیست و ابتذال و زشت‌کاری که انحطاط پوپولیسم در او تجسم پیدا کرده است. نمی‌دانم آمریکایی‌ها چطور می‌خواهند او را در چهار سال آینده تحمل کنند. کمااینکه دشوار می‌شود پیش‌بینی کرد جهان در این سال‌ها دچار چه تنش‌هایی خواهد شد. به‌ویژه به ‌دلیل دشمنی آشکار او با دموکراسی و تحقیر حقوق‌ بشر و دشمنی با فلسطینی‌ها و امیدبستن به سیاست‌های روسیه برای مقابله با چین. اما مسائل داخلی آمریکا دیگر به خودشان مربوط است؛ نظام سیاسی آمریکا و نهادهای جامعه مدنی این کشور در کنار جسارت شهروندان عادی این کشور که در رسانه‌های عمومی به تصویر کشیده می‌شود، می‌توانند او را در حد و مرزش متوقف و از او بازخواست کنند یا دست‌کم نگذارند که برای دور دوم رئیس‌جمهور شود. بنابراین نباید نگران آمریکا بود؛ اگر جای نگرانی هست، بیشتر درباره خود ماست. آن هم در زیر سایه رؤسای بزرگ‌تری که داریم.

این تیتر را من انتخاب نکرده‌ام. منظور هم رئیس‌جمهور جدید آمریکا نیست که به طور رسمی از 20 ژانویه کارش را شروع کرد. بلکه صاحب این تیتر «ایوژین رابینسون»، تحلیلگر واشنگتن‌پست است که در انتقاد به رئیس‌جمهور «جورج بوش» پسر آن را نوشت و من از همان تاریخ چاپ در نوامبر 2007 آن را نگه داشته‌ام.
پنهان نمی‌کنم که به لحاظ حرفه‌ای و کاری مرا شگفت‌زده کرده بود. شجاعت یک نویسنده در انتقاد از رئیس دولتش را در یک جامعه دموکراتیک می‌دیدم و اینکه چطور یک روزنامه‌نگار می‌تواند با جسارت دیدگاه خودش را بیان کند و عملکرد بالاترین مقام سیاسی کشورش را مورد انتقاد قرار دهد. او را بدترین رئیس‌جمهور خطاب کرده و بعد در کمال اطمینان به خانه‌اش برگردد و سرش روی گردنش باشد نه جای دیگری! همین به او اجازه می‌دهد تا بازگردد و دوباره بنویسد. اینها بخشی از عجایب و غرایب یک جامعه دموکراتیک است.
این دوست ما می‌گوید رئیس‌جمهور جورج بوش باعث ناکامی و نفرت شهروندان شده و در نظرسنجی‌های آمریکا به‌گونه‌ای منعکس شده که تاکنون سابقه نداشته است؛ به استثنای رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون (صاحب رسوایی واترگیت) که میزان مخالفان سیاست‌هایش به 48 درصد از آمریکایی‌ها رسید. او مبتنی بر مؤسسه نظرسنجی «گالوپ» نظر داده و نوشت اینها نشان می‌دهد که دوسوم آمریکایی‌ها از سیاست‌های رئیس‌جمهور ناراضی هستند و بعد توضیح می‌دهد وقتی دوسوم شهروندان احساس می‌کنند رهبر کشورشان فاقد شایستگی‌های لازم برای اداره کشور و انجام کارهایش است (این هم یکی دیگر از همان عجایب است)، وضعیت بی‌نهایت بدتری خواهد بود و باید به خوبی مورد مطالعه قرار بگیرد و عواقب آن بررسی شود.
فقط به وضعیتی نگاه کنید که رئیس‌جمهور بعد از بوش به ارث خواهد برد. رابینسون اینها را نوشت و بعد به مواضعی پرداخت که بوش در دو سطح سیاسی و اقتصادی اتخاذ کرده بود؛ از حمله به عراق و کمک به «پرویز مشرف»، دیکتاتور پاکستان گرفته تا رسوایی‌هایی که در رابطه با شکنجه عراقی‌های متهم به تروریسم به بار آمد، تا وضعیت اقتصادی آمریکا که به دلیل جنگ‌ها خزانه‌اش تهی و در همان حال بر ثروت ثروتمندان افزوده شد. حال آنکه 40‌ میلیون آمریکایی فاقد بیمه‌های اجتماعی بودند.
نویسنده افزود که پرونده این رئیس‌جمهور مملو از ناکامی‌هاست و او اگر نامزد بدترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا نباشد، دست‌کمی هم از بدترینشان ندارد. در خاتمه مقاله، این پرسش را مطرح کرد که آمریکایی‌ها باید تا چهار ماه دیگر که از دولتش باقی مانده، شاهد چه فجایع دیگری باشند؟ آیا آنها تا چهار ماه دیگر او را تحمل خواهند کرد یا خیر؟ بعد از انتخاب دونالد ترامپ، من چیزی از او نخوانده‌ام به‌خصوص اینکه نظرسنجی‌ها نشان می‌داد تنها 40 درصد از آمریکایی‌ها از او حمایت می‌کنند. این در حالی است که طرفداران اوباما 82 درصد و طرفداران کلینتون 62 درصد برآورد شده بود. الان این نگرانی ایالات متحده و بخش‌های زیادی از مردم را در بر گرفته است. اظهارات جنجال‌برانگیز رئیس‌جمهور جدید از زمان دوران نامزدی‌اش تا به حال قطع نشده و به این ترتیب باید او را تا اینجا در رتبه بدترین رئیس‌جمهور آمریکا قرار داد که هیچ رقیبی در این میدان ندارد. «حازم صاغیه»، نویسنده روزنامه «الحیات» چاپ لندن نیز همین را نوشت: «او، آینه‌ای از بدترین ارزش‌ها و بدترین سلیقه‌هاست. معجونی از پوپولیست و ابتذال و زشت‌کاری که انحطاط پوپولیسم در او تجسم پیدا کرده است. نمی‌دانم آمریکایی‌ها چطور می‌خواهند او را در چهار سال آینده تحمل کنند. کمااینکه دشوار می‌شود پیش‌بینی کرد جهان در این سال‌ها دچار چه تنش‌هایی خواهد شد. به‌ویژه به ‌دلیل دشمنی آشکار او با دموکراسی و تحقیر حقوق‌ بشر و دشمنی با فلسطینی‌ها و امیدبستن به سیاست‌های روسیه برای مقابله با چین. اما مسائل داخلی آمریکا دیگر به خودشان مربوط است؛ نظام سیاسی آمریکا و نهادهای جامعه مدنی این کشور در کنار جسارت شهروندان عادی این کشور که در رسانه‌های عمومی به تصویر کشیده می‌شود، می‌توانند او را در حد و مرزش متوقف و از او بازخواست کنند یا دست‌کم نگذارند که برای دور دوم رئیس‌جمهور شود. بنابراین نباید نگران آمریکا بود؛ اگر جای نگرانی هست، بیشتر درباره خود ماست. آن هم در زیر سایه رؤسای بزرگ‌تری که داریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.