چرا نتانیاهو خشمگین است؟
سیفالرضا شهابی
تصویب قطعنامه 2334 در محکومیت اسرائیل در شورای امنیت سازمان ملل درباره توسعه شهرکسازی در سرزمین اشغالی که رأی مثبت 14 کشور و رأی ممتنع ایالات متحده (بزرگترین حامی اسرائیل) را دربر داشت، سبب خشم شدید مقامات اسرائیلی و بهویژه «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر تندرو اسرائیل، شد. تاکنون کمتر موردی مشاهده شده که نتانیاهو اینچنین خشمگین شده باشد و دست به حرکاتی بزند که در عرف دیپلماتیک و روابط بین کشورها مقبول نباشد تا جاییکه او دستور داده روابط کاری تلآویو با 14 کشور قطع شود. نخستوزیر اسرائیل بعد از تصویب این قطعنامه، دو تهدید داخلی و خارجی را پیشروی خود احساس میکند و بهاینخاطر دست به تحرکاتی میزند که در عرف دیپلماتیک فاقد ارزش و اعتبار است. نتانیاهو از این واقعیت در روابط دیپلماتیک بین کشورها غافل است که با این اقدامات فرصتهایی که تلآویو از آن برخوردار است را در معرض تهدید قرار میدهد.
در بُعد داخلی، بزرگترین تهدید برای نتانیاهو، سستشدن و فروریختن قدرتش در داخل است. نخستوزیر اسرائیل همواره با امنیتیکردن فضای داخلی اسرائیل مخصوصا در زمان انتخابات، در پی کسب آرای اسرائیلیهاست. رأی شورای امنیت درباره عملکرد نخستوزیر اسرائیل در مناطق اشغالی 1967 ضربهای بزرگ به اعتبار نخستوزیر تندرو اسرائیل در داخل تلقی میشود. از این دیدگاه نتانیاهو خوف از ناکامی در انتخابات آینده دارد و از دیگرسو مخالفانش در داخل قویتر عمل خواهند کرد و سیاست خارجی و مدیریت او را در حل مناقشه فلسطین- اسرائیل به چالش خواهند کشید. بلافاصله بعد از محکومیت اسرائیل، سیاستمدارانی از جمله «تزیپی لیونی»، وزیر خارجه سابق اسرائیل و رئیس سابق حزب «کادیما»، در پی محکومیت عملکرد نتانیاهو برآمد و تلاش کرد تا از آب گلآلود ماهی خود را صید و زمینه را برای تخریب نتانیاهو برای شکستش در انتخابات آینده مهیا کند. در بعد خارجی قطعنامه 2334 یک شکست بزرگ برای اسرائیل تلقی میشود. آرای مثبت 14 کشور از 12 کشوری که با تلآویو روابط حسنه دارند و همچنین واشنگتن که بزرگترین حامی استراتژیک اسرائیل در چند دهه اخیر بود، در محکومیت عملکرد
اسرائیل، بزرگترین ضربه را به حیثیت این رژیم وارد کرد. اسرائیل سالهاست تلاش میکند تا در سطح جهانی خود را رژیمی برحق که براساس رأی مجمع عمومی سازمان ملل و اصول دموکراسی شکل گرفته و قالببندی شده معرفی کند و نمیخواهد بپذیرد که یک اشغالگر است، حتی در سرزمینهای اشغالی 1967. برایناساس تصویب این قطعنامه بیش از پیش اسرائیلیها را نسبت به آیندهشان نگران کرده است و در انزوا قرار میدهد و به مثابه قرارگرفتن در گوشه رینگ بوکس تلقی میشود. تلآویو خوف آن را دارد که بعد از کنفرانسی که قرار است در اواسط ژانویه 2017 در پاریس برگزار شود، دومین ضربه به اسرائیل در جهت کارشکنیهایی که برای ادامه مذاکرات صلح به عمل میآورد، وارد شود؛ بهخصوص اینکه زمزمههایی مبنیبر اینکه امکان دارد بعد از پایان این کنفرانس، پیشنویس قطعنامه دیگری در روزهای پایانی دولت «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، در شورای امنیت مطرح شود و بهاینترتیب نتانیاهو با جنجالسازی میخواهد از پیشنویس احتمالی جلوگیری کند.
تصویب قطعنامه 2334 در محکومیت اسرائیل در شورای امنیت سازمان ملل درباره توسعه شهرکسازی در سرزمین اشغالی که رأی مثبت 14 کشور و رأی ممتنع ایالات متحده (بزرگترین حامی اسرائیل) را دربر داشت، سبب خشم شدید مقامات اسرائیلی و بهویژه «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر تندرو اسرائیل، شد. تاکنون کمتر موردی مشاهده شده که نتانیاهو اینچنین خشمگین شده باشد و دست به حرکاتی بزند که در عرف دیپلماتیک و روابط بین کشورها مقبول نباشد تا جاییکه او دستور داده روابط کاری تلآویو با 14 کشور قطع شود. نخستوزیر اسرائیل بعد از تصویب این قطعنامه، دو تهدید داخلی و خارجی را پیشروی خود احساس میکند و بهاینخاطر دست به تحرکاتی میزند که در عرف دیپلماتیک فاقد ارزش و اعتبار است. نتانیاهو از این واقعیت در روابط دیپلماتیک بین کشورها غافل است که با این اقدامات فرصتهایی که تلآویو از آن برخوردار است را در معرض تهدید قرار میدهد.
در بُعد داخلی، بزرگترین تهدید برای نتانیاهو، سستشدن و فروریختن قدرتش در داخل است. نخستوزیر اسرائیل همواره با امنیتیکردن فضای داخلی اسرائیل مخصوصا در زمان انتخابات، در پی کسب آرای اسرائیلیهاست. رأی شورای امنیت درباره عملکرد نخستوزیر اسرائیل در مناطق اشغالی 1967 ضربهای بزرگ به اعتبار نخستوزیر تندرو اسرائیل در داخل تلقی میشود. از این دیدگاه نتانیاهو خوف از ناکامی در انتخابات آینده دارد و از دیگرسو مخالفانش در داخل قویتر عمل خواهند کرد و سیاست خارجی و مدیریت او را در حل مناقشه فلسطین- اسرائیل به چالش خواهند کشید. بلافاصله بعد از محکومیت اسرائیل، سیاستمدارانی از جمله «تزیپی لیونی»، وزیر خارجه سابق اسرائیل و رئیس سابق حزب «کادیما»، در پی محکومیت عملکرد نتانیاهو برآمد و تلاش کرد تا از آب گلآلود ماهی خود را صید و زمینه را برای تخریب نتانیاهو برای شکستش در انتخابات آینده مهیا کند. در بعد خارجی قطعنامه 2334 یک شکست بزرگ برای اسرائیل تلقی میشود. آرای مثبت 14 کشور از 12 کشوری که با تلآویو روابط حسنه دارند و همچنین واشنگتن که بزرگترین حامی استراتژیک اسرائیل در چند دهه اخیر بود، در محکومیت عملکرد
اسرائیل، بزرگترین ضربه را به حیثیت این رژیم وارد کرد. اسرائیل سالهاست تلاش میکند تا در سطح جهانی خود را رژیمی برحق که براساس رأی مجمع عمومی سازمان ملل و اصول دموکراسی شکل گرفته و قالببندی شده معرفی کند و نمیخواهد بپذیرد که یک اشغالگر است، حتی در سرزمینهای اشغالی 1967. برایناساس تصویب این قطعنامه بیش از پیش اسرائیلیها را نسبت به آیندهشان نگران کرده است و در انزوا قرار میدهد و به مثابه قرارگرفتن در گوشه رینگ بوکس تلقی میشود. تلآویو خوف آن را دارد که بعد از کنفرانسی که قرار است در اواسط ژانویه 2017 در پاریس برگزار شود، دومین ضربه به اسرائیل در جهت کارشکنیهایی که برای ادامه مذاکرات صلح به عمل میآورد، وارد شود؛ بهخصوص اینکه زمزمههایی مبنیبر اینکه امکان دارد بعد از پایان این کنفرانس، پیشنویس قطعنامه دیگری در روزهای پایانی دولت «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، در شورای امنیت مطرح شود و بهاینترتیب نتانیاهو با جنجالسازی میخواهد از پیشنویس احتمالی جلوگیری کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.