|

گفت‌وگو با محمدعلی وکیلی درباره جدول دردسرساز 17

حذف‌شدنی نیست، کم‌شدنی است

محمدعلی وکیلی، عضو هيئت‌رئيسه مجلس دهم، جدول دردسرساز 17 را نه حذف‌شدنی که در بهترین حالت کم‌شدنی می‌داند. او مانند بسیاری دیگر از نمایندگانی که این روزها دغدغه رسیدگی به جدول شماره 17 را در سر دارند، از ضرورت ساماندهی نهادها و مؤسسه‌هایی می‌گوید که براساس الطاف مالی جدول 17 به منابع مالی دست می‌یابند و با این حال امکان نظارت و ارزیابی از عملکردشان وجود ندارد.

‌ آیا مجلس دهم به دنبال حذف جدول 17 است؟
شاید نه صرفا حذف. دنبال سروسامان‌دادن جدول هستیم.
‌هر مجلسی می‌آید و می‌رود و گروهی بنای ساماندهی دارند و در نهایت نه‌تنها کاری نمی‌کنند که رقم اختصاص‌داده به این نهادها و مؤسسه‌ها در پی برخی لابی‌ها بیشتر می‌شود.
نقد موجود به جدول صحیح است. ما هم می‌دانیم که باید دستی بالا زد و کاری جدی کرد؛ اما خب واقعیت این است که این مؤسسه‌ها هرکدام کادری دارند و نیروهای انسانی استخدام کرده‌اند و نمی‌توان یکباره بی‌گدار به آب زد.
‌اما شاید بتوان با همین ارقام میلیاردی جای دیگر برای افراد متخصص تولید کار کرد. اصلا چه نظارتی بر نحوه فعالیت این مؤسسه‌ها وجود دارد، از کجا معلوم که اینها اشتغال‌زایی کرده‌اند؟
خب نکته‌ای که شما می‌گویید، همین مسئله‌ای است که ما به دنبال آن هستیم. ما بنا داریم وضعیت به گونه‌ای شود که این مؤسسه‌ها برای ریال‌ریال اعتبار اختصاص داده‌شده، ملزم به پاسخ‌گویی شوند.
‌آقای وکیلی! پاسخ‌گویی یک نکته است و اصل ضرورت تخصیص اعتبار به این نهادها نکته دیگر. اصلا چرا این مؤسسه‌ها؟! اگر بنا به حمایت مالی از مؤسسه‌های فرهنگی است، چرا صداهای مختلفی در این جدول به گوش نمی‌رسد؟
بله، خب خیلی مؤسسه‌های پژوهشی در قم هستند که در مقایسه با این مؤسسه‌ها که در جدول 17 آمده کارهای جدی‌تری می‌کنند و یک ریال هم از بودجه کمک مالی نمی‌گیرند، ما هم به دنبال ایجاد قسط در تخصیص منابع هستیم.
‌ این نکته که برخی می‌گویند نمایندگان پرزورتر می‌توانند اعتبار بیشتری برای مؤسسه‌های خود بگیرند، تا چه حد صحیح است؟
راستش جزئیاتش را نمی‌دانم، باید بررسی کنیم تا نماینده‌ای از کرسی نمایندگی‌اش سوءاستفاده نکند. در این ماجرا شوخی نداریم.
‌ نقد شخص شما به جدول 17 چیست؟
بودجه سرانه ملت و بیت‌المال است و این جدول نه جامع است و نه مانع، نه جامعیت لازم را دارد و نه مانع از اتلاف هزینه‌های اختصاص‌یافته می‌شود. نقد دیگر آنکه تجانسی در دستگاه‌های بهره‌مند از بودجه ذیل جدول 17 وجود ندارد، از فدراسیون‌های ورزشی تا شهرک ساختمانی طلاب و برخی مؤسسه‌های تاریخی و مذهبی جزء آن هستند و منطق حاکم بر فعالیت اینها چندان معلوم نیست.
‌ ایده‌ای برای حذف آن دارید؟
نه من معتقد به حذف جدول نیستم؛ اما به ساماندهی معتقد هستم؛ اما واقعیت اینکه وقتی بودجه کلانی در مؤسسه‌های بی‌شمار تقسیم می‌شود، در نهايت به بودجه‏‌های خُرد تبدیل شده و عمدتا صرف هزینه‌های جاری می‌شود تا فعالیت فرهنگی.
‌چه ساماندهی‌ای مد نظر شمای نماینده است؟
از قبل این جدول ارزیابی شود که اعتبارها کجا هزینه شده است. برخی از این مؤسسه‌ها دخل‌وخرج مشخصی ندارند. ما باید مطالعه جامعی درباره سودمندی هر مؤسسه ذیل جدول 17 داشته باشیم. شاید مرکز پژوهش‌ها بتواند در این مسیر کار مطالعاتی جامعی انجام دهد. ما نماینده مردم در خانه ملت هستیم و اجازه نخواهیم داد هزینه بیت‌المال حیف و میل شود.
‌به‌هرحال رأی مردم به یک فهرست نشان می‌دهد انتظارها نیز منسجم‌تر و متفاوت از گذشته است، انتظار مردم این است که اصلاح‌طلبان حاضر در مجلس این‌بار به‌سادگی از کنار این جدول نگذرند و دست‌کم تصمیمی تأثیرگذار بگیرند.
این انتظار، انتظار متینی است و بنای فراکسیون امید نیز این بوده که بتوانیم از آرای مردم صیانت کرده و به خواسته‌های‌شان توجه کنیم. فکر می‌کنم بهتر باشد به جای مؤسسه‌ها، این اعتبارها به مراجع بالادستی از جمله وزارت ارشاد و نهادهای فرهنگی اختصاص یابد تا آنها حسب صلاحدید و اولویت نسبت به تخصیص بودجه فرهنگی به مؤسسه‌ها اقدام کنند.

محمدعلی وکیلی، عضو هيئت‌رئيسه مجلس دهم، جدول دردسرساز 17 را نه حذف‌شدنی که در بهترین حالت کم‌شدنی می‌داند. او مانند بسیاری دیگر از نمایندگانی که این روزها دغدغه رسیدگی به جدول شماره 17 را در سر دارند، از ضرورت ساماندهی نهادها و مؤسسه‌هایی می‌گوید که براساس الطاف مالی جدول 17 به منابع مالی دست می‌یابند و با این حال امکان نظارت و ارزیابی از عملکردشان وجود ندارد.

‌ آیا مجلس دهم به دنبال حذف جدول 17 است؟
شاید نه صرفا حذف. دنبال سروسامان‌دادن جدول هستیم.
‌هر مجلسی می‌آید و می‌رود و گروهی بنای ساماندهی دارند و در نهایت نه‌تنها کاری نمی‌کنند که رقم اختصاص‌داده به این نهادها و مؤسسه‌ها در پی برخی لابی‌ها بیشتر می‌شود.
نقد موجود به جدول صحیح است. ما هم می‌دانیم که باید دستی بالا زد و کاری جدی کرد؛ اما خب واقعیت این است که این مؤسسه‌ها هرکدام کادری دارند و نیروهای انسانی استخدام کرده‌اند و نمی‌توان یکباره بی‌گدار به آب زد.
‌اما شاید بتوان با همین ارقام میلیاردی جای دیگر برای افراد متخصص تولید کار کرد. اصلا چه نظارتی بر نحوه فعالیت این مؤسسه‌ها وجود دارد، از کجا معلوم که اینها اشتغال‌زایی کرده‌اند؟
خب نکته‌ای که شما می‌گویید، همین مسئله‌ای است که ما به دنبال آن هستیم. ما بنا داریم وضعیت به گونه‌ای شود که این مؤسسه‌ها برای ریال‌ریال اعتبار اختصاص داده‌شده، ملزم به پاسخ‌گویی شوند.
‌آقای وکیلی! پاسخ‌گویی یک نکته است و اصل ضرورت تخصیص اعتبار به این نهادها نکته دیگر. اصلا چرا این مؤسسه‌ها؟! اگر بنا به حمایت مالی از مؤسسه‌های فرهنگی است، چرا صداهای مختلفی در این جدول به گوش نمی‌رسد؟
بله، خب خیلی مؤسسه‌های پژوهشی در قم هستند که در مقایسه با این مؤسسه‌ها که در جدول 17 آمده کارهای جدی‌تری می‌کنند و یک ریال هم از بودجه کمک مالی نمی‌گیرند، ما هم به دنبال ایجاد قسط در تخصیص منابع هستیم.
‌ این نکته که برخی می‌گویند نمایندگان پرزورتر می‌توانند اعتبار بیشتری برای مؤسسه‌های خود بگیرند، تا چه حد صحیح است؟
راستش جزئیاتش را نمی‌دانم، باید بررسی کنیم تا نماینده‌ای از کرسی نمایندگی‌اش سوءاستفاده نکند. در این ماجرا شوخی نداریم.
‌ نقد شخص شما به جدول 17 چیست؟
بودجه سرانه ملت و بیت‌المال است و این جدول نه جامع است و نه مانع، نه جامعیت لازم را دارد و نه مانع از اتلاف هزینه‌های اختصاص‌یافته می‌شود. نقد دیگر آنکه تجانسی در دستگاه‌های بهره‌مند از بودجه ذیل جدول 17 وجود ندارد، از فدراسیون‌های ورزشی تا شهرک ساختمانی طلاب و برخی مؤسسه‌های تاریخی و مذهبی جزء آن هستند و منطق حاکم بر فعالیت اینها چندان معلوم نیست.
‌ ایده‌ای برای حذف آن دارید؟
نه من معتقد به حذف جدول نیستم؛ اما به ساماندهی معتقد هستم؛ اما واقعیت اینکه وقتی بودجه کلانی در مؤسسه‌های بی‌شمار تقسیم می‌شود، در نهايت به بودجه‏‌های خُرد تبدیل شده و عمدتا صرف هزینه‌های جاری می‌شود تا فعالیت فرهنگی.
‌چه ساماندهی‌ای مد نظر شمای نماینده است؟
از قبل این جدول ارزیابی شود که اعتبارها کجا هزینه شده است. برخی از این مؤسسه‌ها دخل‌وخرج مشخصی ندارند. ما باید مطالعه جامعی درباره سودمندی هر مؤسسه ذیل جدول 17 داشته باشیم. شاید مرکز پژوهش‌ها بتواند در این مسیر کار مطالعاتی جامعی انجام دهد. ما نماینده مردم در خانه ملت هستیم و اجازه نخواهیم داد هزینه بیت‌المال حیف و میل شود.
‌به‌هرحال رأی مردم به یک فهرست نشان می‌دهد انتظارها نیز منسجم‌تر و متفاوت از گذشته است، انتظار مردم این است که اصلاح‌طلبان حاضر در مجلس این‌بار به‌سادگی از کنار این جدول نگذرند و دست‌کم تصمیمی تأثیرگذار بگیرند.
این انتظار، انتظار متینی است و بنای فراکسیون امید نیز این بوده که بتوانیم از آرای مردم صیانت کرده و به خواسته‌های‌شان توجه کنیم. فکر می‌کنم بهتر باشد به جای مؤسسه‌ها، این اعتبارها به مراجع بالادستی از جمله وزارت ارشاد و نهادهای فرهنگی اختصاص یابد تا آنها حسب صلاحدید و اولویت نسبت به تخصیص بودجه فرهنگی به مؤسسه‌ها اقدام کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.