گول این حرفها را نخور سوفیا...
پوریا عالمی: تنها انگیزهای که ما داشتیم ازدواج کنیم و خانواده تشکیل بدهیم این بود که خانه خودمان را داشته باشیم و توش هر غلطی میخواهیم بکنیم که این هم نقش بر آب شد و من یکی دیگر زنبگیر نیستم. چرا؟ چون معاون امور زنان و خانواده ریاستجمهوری، شهیندخت مولاوردی، گفته: «چهاردیواری اختیاری نیست» و البته تأکید کرده: «در حوزه قوانین رفع خشونت علیه زنان». این حرف تبعیض است و آزادیهای ما را محدود میکند. چرا؟
ببینید ما وقتی بچه بودیم بابامان میزد توی سر مادر و خواهرمان. وقتی بزرگ شدیم، خانداداش ما میزد توی سر مادر و خواهرمان. مادرمان میگوید وقتی بچه بوده، داییبزرگه میزده توی سر خواهراش. پس طبیعی است که الان داداش ما بزند توی سر خواهرمان؛ یعنی این حق خانداداش هر خانوادهای است که بزند توی سر مادر و خواهرش. بعد هم که این حق به شوهر میرسد.
در نتیجه خواهر ما ازدواج کرد و شوهرش میزد توی سرش. داداش ما هم که ازدواج کرد، این موقعیت را داشت که علاوه بر اینکه بزند توی سر مادر ما و خواهر ما، توی سر زن و دخترش هم بزند. فقط ماندیم ما که به دلیل احترام به ارزشها و سنت و رعایت سلسلهمراتب توسرزنی، هیچوقت نوبت ما نشد که توی سر کسی بزنیم.
حالا تنها انگیزه ما این بود که ازدواج کنیم و با خیال راحت بزنیم توی سر زنمان و بعدها که خداوند به ما دختر هدیه کرد، توی سر او هم بزنیم.
اما حالا چی؟ حالا که معاون امور زنان گفته «چهاردیواری اختیاری نیست» و نمیشود آدم زنش را بزند. یعنی ببینید تا کجا توی زندگی آدم دخالت میکنند. زن خود آدم است، اینها میگویند حق نداری بزنیش.
سوفیا... عشق من... مطمئن هستم که تو بهعنوان یک ایرانی اصیل این حق را برای همسرت قائل هستی که تو را بزند و هرگز گول این ژستهای روشنفکری و غربی را نمیخوری. میدانم تو باور داری که زن با لباس سفید میآید خانه شوهر و با کفن سفید بیرون میرود و این وسط هم سیاه و سفیدبودن بختش به خودش و شوهرش مربوط است. سوفیا... هرگز اجازه نده این حرفها تو را گمراه کند. استقلال تو در پیروزی من است. امنیت تو در قدرت من است. خوشبختی تو در غیرت من است. آمادگی جسمانی تو در کتک من است. دوستت دارم ای عشق اصیل من... عاشق کارکشته تو؛ میدون دوم.
پوریا عالمی: تنها انگیزهای که ما داشتیم ازدواج کنیم و خانواده تشکیل بدهیم این بود که خانه خودمان را داشته باشیم و توش هر غلطی میخواهیم بکنیم که این هم نقش بر آب شد و من یکی دیگر زنبگیر نیستم. چرا؟ چون معاون امور زنان و خانواده ریاستجمهوری، شهیندخت مولاوردی، گفته: «چهاردیواری اختیاری نیست» و البته تأکید کرده: «در حوزه قوانین رفع خشونت علیه زنان». این حرف تبعیض است و آزادیهای ما را محدود میکند. چرا؟
ببینید ما وقتی بچه بودیم بابامان میزد توی سر مادر و خواهرمان. وقتی بزرگ شدیم، خانداداش ما میزد توی سر مادر و خواهرمان. مادرمان میگوید وقتی بچه بوده، داییبزرگه میزده توی سر خواهراش. پس طبیعی است که الان داداش ما بزند توی سر خواهرمان؛ یعنی این حق خانداداش هر خانوادهای است که بزند توی سر مادر و خواهرش. بعد هم که این حق به شوهر میرسد.
در نتیجه خواهر ما ازدواج کرد و شوهرش میزد توی سرش. داداش ما هم که ازدواج کرد، این موقعیت را داشت که علاوه بر اینکه بزند توی سر مادر ما و خواهر ما، توی سر زن و دخترش هم بزند. فقط ماندیم ما که به دلیل احترام به ارزشها و سنت و رعایت سلسلهمراتب توسرزنی، هیچوقت نوبت ما نشد که توی سر کسی بزنیم.
حالا تنها انگیزه ما این بود که ازدواج کنیم و با خیال راحت بزنیم توی سر زنمان و بعدها که خداوند به ما دختر هدیه کرد، توی سر او هم بزنیم.
اما حالا چی؟ حالا که معاون امور زنان گفته «چهاردیواری اختیاری نیست» و نمیشود آدم زنش را بزند. یعنی ببینید تا کجا توی زندگی آدم دخالت میکنند. زن خود آدم است، اینها میگویند حق نداری بزنیش.
سوفیا... عشق من... مطمئن هستم که تو بهعنوان یک ایرانی اصیل این حق را برای همسرت قائل هستی که تو را بزند و هرگز گول این ژستهای روشنفکری و غربی را نمیخوری. میدانم تو باور داری که زن با لباس سفید میآید خانه شوهر و با کفن سفید بیرون میرود و این وسط هم سیاه و سفیدبودن بختش به خودش و شوهرش مربوط است. سوفیا... هرگز اجازه نده این حرفها تو را گمراه کند. استقلال تو در پیروزی من است. امنیت تو در قدرت من است. خوشبختی تو در غیرت من است. آمادگی جسمانی تو در کتک من است. دوستت دارم ای عشق اصیل من... عاشق کارکشته تو؛ میدون دوم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.