|

نامه‌ای از محمد آقازاده در واکنش به یادداشت «نخبه‌کشی در هنر»*

این نگرانی را جدی بگیر

احمد غلامی عزیز
سلام، اگر شما سردبیر شرق نبودید و از حوالی سال ۱۳۶۰ در ذهنم نبودی و خاطرات مشترک نداشتیم و نمی‌دانستم چند بار بسته‌شدن روزنامه‌ها را به تلخی تجربه کرده‌ای، این نامه را خطاب به تو قلمی نمی‌کردم، همین دوستی بود که وقتی «شباب» منتشر شد، به‌خاطر رفاقت، مطلب بی‌چشمداشت می‌نوشتم و کلی ذوق می‌کردم و آخرین‌بار هم در نمایشگاه يكديگر را دیدیم و از مرام و معرفت بچه‌های پایین فلاح و نازی‌آباد گفتیم. چرا این جمله‌ها را برایت می‌نویسم، می‌گویم و می‌پرسم چرا در روزنامه تو، کسی اعضای کمپین «نه به شهرزاد» را به شکایت و در حقیقت زندان و تازیانه تهدید کرده است. متعجب شدم و مطلب حسن فتحی، سازنده و رفیق قدیمی‌ام را خواندم که از روایت بی‌طرف و مستقل تاریخ در «شهرزاد» سخن می‌گوید و این سریال را قربانی همین بی‌طرفی و استقلال معرفی می‌کند. من در این مورد حرف دارم شاید بنویسم؛ ولی می‌دانم این دعوت به تعزیر در یک روزنامه در تاریخ نه به نیک‌نامی خواهد ماند و همه به دنبال رد پای دلیلی می‌گردند که یک روزنامه که ادعای اصلاح‌طلبی دارد دعوت به داغ ‌و درفش کرده و از نخبه‌کشی گلایه می‌کند. در تاریخ بزرگ نخبگانی در جامعه زبان سرخ‌شان سرشان را بر باد داد. نخبه‌کشی از طریق نقادی و خواست شفافیت حکایت عجیبی است که تا حالا نشنیده بودم. تازه همین چند روز قبل مقاله‌ای در همان روزنامه خواندم که خواهان عذرخواهی عوامل شهرزاد شده بود. لابد شما هم در این نخبه‌کشی سهم دارید و باید دادنامه علیه‌تان صادر شود. واقعا چه اتفاقی و چه سفارشی در کار بود که احمد غلامی به واتاب این یادداشت رضا داده است. شاید شما راضی نیستید و حق است این نارضایتی را اعلام کنید احمد همچنان برای ما چهره مهربان «کیهان بچه‌ها» و بچه بامرام محله معرفت فلاح است. یادت می‌آید وقتی در «کیهان» اعتصاب شد و بسیاری کسان از هم‌صحبتی با من سر باز می‌زدند، شما و امیر فردی و کارگرها هم‌صحبت و هم‌راهم بودید. خدایش بیامرزد و اما همین تجربه مرا نگران تو می‌کند. لطفا رفع این نگرانی را جدی بگیر. درمورد تهدید یادداشت‌نویس هم این شعر گویا را می‌گذارم و دیگر حرفی ندارم.
سیصد گل سرخ، یک گل نصرانی
ما را ز سر بریده می‌ترسانی
ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم
در محفل عاشقان نمی‌رقصیدیم
در محفل عاشقان خوش رقصیدن
دامن ز بساط عافیت برچیدن
در دست سر بريده خود بردن
در یک‌یک کوچه کوچه‌ها گردیدن
* نوشته حسین هاشم‌پور، صفحه 14، روز سه‌شنبه 23 آذر

احمد غلامی عزیز
سلام، اگر شما سردبیر شرق نبودید و از حوالی سال ۱۳۶۰ در ذهنم نبودی و خاطرات مشترک نداشتیم و نمی‌دانستم چند بار بسته‌شدن روزنامه‌ها را به تلخی تجربه کرده‌ای، این نامه را خطاب به تو قلمی نمی‌کردم، همین دوستی بود که وقتی «شباب» منتشر شد، به‌خاطر رفاقت، مطلب بی‌چشمداشت می‌نوشتم و کلی ذوق می‌کردم و آخرین‌بار هم در نمایشگاه يكديگر را دیدیم و از مرام و معرفت بچه‌های پایین فلاح و نازی‌آباد گفتیم. چرا این جمله‌ها را برایت می‌نویسم، می‌گویم و می‌پرسم چرا در روزنامه تو، کسی اعضای کمپین «نه به شهرزاد» را به شکایت و در حقیقت زندان و تازیانه تهدید کرده است. متعجب شدم و مطلب حسن فتحی، سازنده و رفیق قدیمی‌ام را خواندم که از روایت بی‌طرف و مستقل تاریخ در «شهرزاد» سخن می‌گوید و این سریال را قربانی همین بی‌طرفی و استقلال معرفی می‌کند. من در این مورد حرف دارم شاید بنویسم؛ ولی می‌دانم این دعوت به تعزیر در یک روزنامه در تاریخ نه به نیک‌نامی خواهد ماند و همه به دنبال رد پای دلیلی می‌گردند که یک روزنامه که ادعای اصلاح‌طلبی دارد دعوت به داغ ‌و درفش کرده و از نخبه‌کشی گلایه می‌کند. در تاریخ بزرگ نخبگانی در جامعه زبان سرخ‌شان سرشان را بر باد داد. نخبه‌کشی از طریق نقادی و خواست شفافیت حکایت عجیبی است که تا حالا نشنیده بودم. تازه همین چند روز قبل مقاله‌ای در همان روزنامه خواندم که خواهان عذرخواهی عوامل شهرزاد شده بود. لابد شما هم در این نخبه‌کشی سهم دارید و باید دادنامه علیه‌تان صادر شود. واقعا چه اتفاقی و چه سفارشی در کار بود که احمد غلامی به واتاب این یادداشت رضا داده است. شاید شما راضی نیستید و حق است این نارضایتی را اعلام کنید احمد همچنان برای ما چهره مهربان «کیهان بچه‌ها» و بچه بامرام محله معرفت فلاح است. یادت می‌آید وقتی در «کیهان» اعتصاب شد و بسیاری کسان از هم‌صحبتی با من سر باز می‌زدند، شما و امیر فردی و کارگرها هم‌صحبت و هم‌راهم بودید. خدایش بیامرزد و اما همین تجربه مرا نگران تو می‌کند. لطفا رفع این نگرانی را جدی بگیر. درمورد تهدید یادداشت‌نویس هم این شعر گویا را می‌گذارم و دیگر حرفی ندارم.
سیصد گل سرخ، یک گل نصرانی
ما را ز سر بریده می‌ترسانی
ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم
در محفل عاشقان نمی‌رقصیدیم
در محفل عاشقان خوش رقصیدن
دامن ز بساط عافیت برچیدن
در دست سر بريده خود بردن
در یک‌یک کوچه کوچه‌ها گردیدن
* نوشته حسین هاشم‌پور، صفحه 14، روز سه‌شنبه 23 آذر

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.