|

به بهانه‌ دریافت جایزه‌ موسیقی «زریاب» توسط «مارسل خلیفه»

عشق در برابر تروریسم فکری

مریم حیدری

نام «مارسل خلیفه» در جهان عرب و در جهان، با خواندن برای آزادی و انسان و وطن و صلح و عشق همراه است، چنان‌که با نام شاعر بزرگ عرب و دوست دیرینش، محمود درویش که بسیاری از شعرهای او را آهنگسازی کرده و خوانده است. این خواننده و آهنگساز لبنانی در سال 2004 از سوی یونسکو لقب «سفیر صلح» گرفت و اخیرا (جمعه 10 می) در جشن افتتاحیه یازدهمین جشنواره بین‌المللی عود در مراکش از سوی وزارت فرهنگ این کشور جایزه «زریاب» را که از مهم‌ترین جایزه‌های موسیقی عرب است، دریافت کرد. اهمیت مارسل خلیفه علاوه بر سبک ویژه و موضوع و مضمون و هدفش در موسیقی، به آفرینش و ابداع در حوزه موسیقی عرب هم مربوط است. او، ساکسیفون را وارد موسیقی عرب کرد و در آهنگسازی، در قطعه مشهورش (جدل)، در اقدامی که به یک جنبش و انقلاب شبیه بود، برای اجرای دونوازی عود، آهنگسازی کرد؛ عود کلاسیک عرب را خودش می‌نواخت و عود مدرن که توسط «شربل روحانا» نواخته شد. موسیقی مارسل خلیفه به دنبال ایفا کردن نقش و برآوردن صدای اعتراض و دعوت به محبت و مهر در جهانی است که از جنگ و خون‌ریزی و ستم و استبداد پر شده است؛ درواقع، پایه و بنیاد موسیقی مارسل خلیفه این است. همیشه وقتی صحبت به حرف‌های صمیمی و درددل می‌رسد، می‌گوید: «برای این جهان نگرانم؛ مضطربم و غمگین». همچنین در یکی از مصاحبه‌های اخیرش خود این سوال را کرده بود که: «در این فضا که اکسیژن زیادی کم دارد، در میان هیاهو و همهمه و فریاد و ناله‌های کودکان، آیا موسیقی می‌تواند در این روزگار، نقشی داشته باشد؟»آیا موسیقی می‌تواند؟! پاسخ به این سوال را چه کسی بهتر از خود مارسل خلیفه می‌داند؟ موسیقی، جنگ‌ها را متوقف نمی‌کند؛ فریادهای آزاردهنده و گوش‌خراش را آرام نمی‌کند؛ اما گاه اشک‌هایی را به لبخند و اضطراب‌هایی را به آرامش تبدیل کرده است. لحظاتی بوده و هست که صدای مارسل خلیفه و نوای عودش توانسته آرامش و نور و میل به عشق و جنون را در دل من، ما و تمام کسانی که در سراسر جهان عاشقش هستند، زنده کند. چند سال پیش، مارسل در پاسخ به متحجرانی که به اجرای مشترکش در بحرین با شاعر مشهور بحرینی، «قاسم حداد»، اعتراض کرده بودند، گفته بود: «آمده‌ایم بگوییم که عشق، تروریسم فکری را به سخره می‌گیرد» و همین عشق است که مارسل خلیفه و صدا و آهنگ‌هایش را جاودان و عزیز کرده است، عشق به انسان و خاک و زندگی. جایزه زریاب به مارسل خلیفه که شایسته بیش از آن است، مبارک باد و وجود آزادیخوانان و آزادیخواهانی چون او به این جهان، خجسته. به امید روزی که جهان از ضجه و جنگ، خالی شود و از موسیقی و عشق، پر.
نام «مارسل خلیفه» در جهان عرب و در جهان، با خواندن برای آزادی و انسان و وطن و صلح و عشق همراه است، چنان‌که با نام شاعر بزرگ عرب و دوست دیرینش، محمود درویش که بسیاری از شعرهای او را آهنگسازی کرده و خوانده است. این خواننده و آهنگساز لبنانی در سال 2004 از سوی یونسکو لقب «سفیر صلح» گرفت و اخیرا (جمعه 10 می) در جشن افتتاحیه یازدهمین جشنواره بین‌المللی عود در مراکش از سوی وزارت فرهنگ این کشور جایزه «زریاب» را که از مهم‌ترین جایزه‌های موسیقی عرب است، دریافت کرد. اهمیت مارسل خلیفه علاوه بر سبک ویژه و موضوع و مضمون و هدفش در موسیقی، به آفرینش و ابداع در حوزه موسیقی عرب هم مربوط است. او، ساکسیفون را وارد موسیقی عرب کرد و در آهنگسازی، در قطعه مشهورش (جدل)، در اقدامی که به یک جنبش و انقلاب شبیه بود، برای اجرای دونوازی عود، آهنگسازی کرد؛ عود کلاسیک عرب را خودش می‌نواخت و عود مدرن که توسط «شربل روحانا» نواخته شد. موسیقی مارسل خلیفه به دنبال ایفا کردن نقش و برآوردن صدای اعتراض و دعوت به محبت و مهر در جهانی است که از جنگ و خون‌ریزی و ستم و استبداد پر شده است؛ درواقع، پایه و بنیاد موسیقی مارسل خلیفه این است. همیشه وقتی صحبت به حرف‌های صمیمی و درددل می‌رسد، می‌گوید: «برای این جهان نگرانم؛ مضطربم و غمگین». همچنین در یکی از مصاحبه‌های اخیرش خود این سوال را کرده بود که: «در این فضا که اکسیژن زیادی کم دارد، در میان هیاهو و همهمه و فریاد و ناله‌های کودکان، آیا موسیقی می‌تواند در این روزگار، نقشی داشته باشد؟»آیا موسیقی می‌تواند؟! پاسخ به این سوال را چه کسی بهتر از خود مارسل خلیفه می‌داند؟ موسیقی، جنگ‌ها را متوقف نمی‌کند؛ فریادهای آزاردهنده و گوش‌خراش را آرام نمی‌کند؛ اما گاه اشک‌هایی را به لبخند و اضطراب‌هایی را به آرامش تبدیل کرده است. لحظاتی بوده و هست که صدای مارسل خلیفه و نوای عودش توانسته آرامش و نور و میل به عشق و جنون را در دل من، ما و تمام کسانی که در سراسر جهان عاشقش هستند، زنده کند. چند سال پیش، مارسل در پاسخ به متحجرانی که به اجرای مشترکش در بحرین با شاعر مشهور بحرینی، «قاسم حداد»، اعتراض کرده بودند، گفته بود: «آمده‌ایم بگوییم که عشق، تروریسم فکری را به سخره می‌گیرد» و همین عشق است که مارسل خلیفه و صدا و آهنگ‌هایش را جاودان و عزیز کرده است، عشق به انسان و خاک و زندگی. جایزه زریاب به مارسل خلیفه که شایسته بیش از آن است، مبارک باد و وجود آزادیخوانان و آزادیخواهانی چون او به این جهان، خجسته. به امید روزی که جهان از ضجه و جنگ، خالی شود و از موسیقی و عشق، پر.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.