میراث بد اوباما
«باراک اوباما» بهعنوان رئیسجمهوری که میراثدار جنگی از «جورج بوش» بود، بعد از هشت سال خدمت بهعنوان رئیسجمهور دوران جنگ، یک تفسیر وسیع از اختیارات فرماندهی کل قوا را برای بهراهانداختن جنگ در جهان برای رئیسجمهور بعدی؛ یعنی «دونالد ترامپ» بهجای میگذارد و این تفسیر نیز همزمان با تدارک اوباما برای واگذاری قدرت به ترامپ رو به گسترش است.
او در هفتههای آخر ریاست جمهوریاش اقدام به گسترش ابعاد حقوقی و قانونی جنگ آمریکا با افراطگرایان در جهان کرده است.
این تصمیم براساس اجرای گسترده اختیار استفاده از زور مربوط به دوران پس از حملات 11 سپتامبر گرفته شده است.
این قانون مکررا از سوی اوباما برای توجیه عملیاتهای نظامی خارجی مورد استناد قرار گرفت. بااینحال منطق این قانون نگرانیهایی را درباره اینکه ترامپ چطور از سوابق اوباما برای توجیه درگیریهای خارجی جدید بدون هرگونه رایزنی با کنگره استفاده خواهد کرد به وجود آورده است.
کاخ سفید با قاطعیت از نحوه استفاده اوباما از قدرت نظامی در زمان ریاستجمهوریاش دفاع میکند و هفته گذشته در یک گزارش مفصل استدلال کرده همه عملیاتهای انجامشده از سوی او کاملا در چارچوب قوانین داخلی و بینالمللی بودهاند.
«نیل اگلستون»، وکیل کاخ سفید، این گزارش را که نخستین گزارش در نوع خود محسوب میشود، گزارشی میداند که نشان میدهد چطور اوباما تضمین کرده همه عملیاتهای دفاع از امنیت ملی آمریکا در یک چارچوب سیاسی و قانونی که همراستا با ارزشها و منافع ملی و کاملا مؤثر و مشروع بودهاند، اجرا شدهاند.
بااینحال این گزارش که اوباما گفته باید بهطور سالانه بهروزرسانی شود، فاش کرده که چطور دولت او تا حد بسیار زیادی متکی به اختیارات نظامی ارائهشده در سال ۲۰۰۱ بوده است؛ اختیاراتی که حتی خود اوباما منسوخشدنشان را
تأیید میکند.
اگرچه هدف قانون مربوط به سال ۲۰۰۱، گروههای القاعده و طالبان بودند اما بندی در آن درباره بهاصطلاح «نیروهای شریک» با القاعده در افغانستان یا کشورهای دیگر نیز وجود دارد.
این گزارش نشان داده این بند بهطورکلی بهعنوان پوششی برای اقدامات نظامی در یمن، عراق، سوریه، سومالی و لیبی استفاده شده است و همچنین از این بند برای توجیه استقرار نیروهای آمریکایی در کشورهای دیگر استفاده شده است.
«دبورا پیرلستاین»، یک مقام سابق کاخ سفید و استاد حقوق بینالملل در دانشگاه یشیوا، میگوید: دولت بعدی آمریکا احتمالا از چارچوب بهجایمانده از دولت اوباما بهعنوان نقطه آغاز عملیاتهایش استفاده خواهد کرد. این در حالی است که اوباما با وجود وعدههای زمان انتخاباتش نسبت به محدودکردن اختیارات رؤسایجمهور در آمریکا برای دستزدن به جنگ، خودش تا حد زیادی متکی به اختیارات بهجایمانده از زمان دوره 11 سپتامبر بود و این نشان میدهد که او چطور تحت فشار تهدیدهای نوظهور و دشواریهای تعامل با کنگره نتوانست به این وعدهاش عمل کند.
«باراک اوباما» بهعنوان رئیسجمهوری که میراثدار جنگی از «جورج بوش» بود، بعد از هشت سال خدمت بهعنوان رئیسجمهور دوران جنگ، یک تفسیر وسیع از اختیارات فرماندهی کل قوا را برای بهراهانداختن جنگ در جهان برای رئیسجمهور بعدی؛ یعنی «دونالد ترامپ» بهجای میگذارد و این تفسیر نیز همزمان با تدارک اوباما برای واگذاری قدرت به ترامپ رو به گسترش است.
او در هفتههای آخر ریاست جمهوریاش اقدام به گسترش ابعاد حقوقی و قانونی جنگ آمریکا با افراطگرایان در جهان کرده است.
این تصمیم براساس اجرای گسترده اختیار استفاده از زور مربوط به دوران پس از حملات 11 سپتامبر گرفته شده است.
این قانون مکررا از سوی اوباما برای توجیه عملیاتهای نظامی خارجی مورد استناد قرار گرفت. بااینحال منطق این قانون نگرانیهایی را درباره اینکه ترامپ چطور از سوابق اوباما برای توجیه درگیریهای خارجی جدید بدون هرگونه رایزنی با کنگره استفاده خواهد کرد به وجود آورده است.
کاخ سفید با قاطعیت از نحوه استفاده اوباما از قدرت نظامی در زمان ریاستجمهوریاش دفاع میکند و هفته گذشته در یک گزارش مفصل استدلال کرده همه عملیاتهای انجامشده از سوی او کاملا در چارچوب قوانین داخلی و بینالمللی بودهاند.
«نیل اگلستون»، وکیل کاخ سفید، این گزارش را که نخستین گزارش در نوع خود محسوب میشود، گزارشی میداند که نشان میدهد چطور اوباما تضمین کرده همه عملیاتهای دفاع از امنیت ملی آمریکا در یک چارچوب سیاسی و قانونی که همراستا با ارزشها و منافع ملی و کاملا مؤثر و مشروع بودهاند، اجرا شدهاند.
بااینحال این گزارش که اوباما گفته باید بهطور سالانه بهروزرسانی شود، فاش کرده که چطور دولت او تا حد بسیار زیادی متکی به اختیارات نظامی ارائهشده در سال ۲۰۰۱ بوده است؛ اختیاراتی که حتی خود اوباما منسوخشدنشان را
تأیید میکند.
اگرچه هدف قانون مربوط به سال ۲۰۰۱، گروههای القاعده و طالبان بودند اما بندی در آن درباره بهاصطلاح «نیروهای شریک» با القاعده در افغانستان یا کشورهای دیگر نیز وجود دارد.
این گزارش نشان داده این بند بهطورکلی بهعنوان پوششی برای اقدامات نظامی در یمن، عراق، سوریه، سومالی و لیبی استفاده شده است و همچنین از این بند برای توجیه استقرار نیروهای آمریکایی در کشورهای دیگر استفاده شده است.
«دبورا پیرلستاین»، یک مقام سابق کاخ سفید و استاد حقوق بینالملل در دانشگاه یشیوا، میگوید: دولت بعدی آمریکا احتمالا از چارچوب بهجایمانده از دولت اوباما بهعنوان نقطه آغاز عملیاتهایش استفاده خواهد کرد. این در حالی است که اوباما با وجود وعدههای زمان انتخاباتش نسبت به محدودکردن اختیارات رؤسایجمهور در آمریکا برای دستزدن به جنگ، خودش تا حد زیادی متکی به اختیارات بهجایمانده از زمان دوره 11 سپتامبر بود و این نشان میدهد که او چطور تحت فشار تهدیدهای نوظهور و دشواریهای تعامل با کنگره نتوانست به این وعدهاش عمل کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.