|

گفت‌وگو با نرگس آبیار، ‌بهترین کارگردان جشنواره «شب‌های سیاه تالین»

ایران کشور خوشحالی است

فرانک آرتا

فیلم «نفس»، به کارگردانی نرگس آبیار،‌ نخستین جایزه بین‌المللی خود را از «بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم شب‌های سیاه تالین» کشور استونی دریافت کرد. دریافت جایزه بهترین کارگردانی،‌ نتیجه تلاش‌های نرگس آبیار است که بعد از ساخت دومین فیلم خود، «شیار143»، دوباره توانست توانایی‌های خود را به اثبات برساند. این جشنواره از سال گذشته به جرگه جشنواره‌های الف دنیا پیوسته است. در این دوره جشنواره، 200 فیلم به نمایش درآمد. همچنین این جشنواره میزبان هفت فیلم ایرانی بود که درنهایت سه جایزه خود را به سینمای ایران اهدا کرد. نکته جالب این دوره، اظهارنظر تینا لوک، مدیر جشنواره، ‌درباره سینمای ایران در گفت‌وگو با یکی از شبکه‌های تلویزیونی بود. او دراین‌باره گفت: «من سینمای ایران را دوست دارم. [ایران] شاید در موضوع و بیان، تازه‌تر از اروپای کهنه است. سینمای ایران نشان می‌دهد ایران کشور خوشحالی است. نمی‌دانم شماها چه می‌خورید؟! شما هر سال حدود 200 فیلم می‌سازید که من 40 تا 50تا از بهترین‌هایش را می‌بینم و خیلی مشکل است که هرسال بهترین را برای بخش مسابقه انتخاب کنم». نوید دانش با فیلم «دوئت» و نرگس آبیار با فیلم «نفس» با دست پر از استونی به ایران بازگشتند. درباره این موفقیت با نرگس آبیار گفت‌وگوی کوتاهی انجام دادیم.

‌دستاورد شما برای سینمای ایران از جشنواره «شب‌هاي سياه تالين»، جايزه بهترين كارگرداني براي فيلم «نفس» بود. واکنشتان درباره اين موفقيت چيست؟
برای به‌دست‌آوردن این جایزه خیلی خوشحالم. برای اینکه به‌هرحال دست‌کم فکر می‌کنم یک جشنواره الف، کارگردانی فیلم «نفس» را دیده است. خب این برای یک کارگردانِ زن می‌تواند خیلی خوب و مهم باشد. معمولا زنان باید چندبرابر مردان در عرصه‌های مختلف تلاش کنند تا خودشان را ثابت و اعتماد جامعه را جلب کنند. من خرسندم که این اتفاق در جشنواره تالین افتاده است. امیدوارم زمانی برسد که خیلی راحت‌تر در کشور خودمان چنین اتفاقی بیفتد و زنان بتوانند به یک میزان با مردان در نسبت با آنها در عرصه‌های مختلف راحت‌تر خودشان را ثابت و اعتماد جامعه را به توانایی خود برانگیخته کنند.
اصولا نگاه هيأت داوران به كارگردانان و فيلم‌سازان زن چگونه بود؟
من فکر نمی‌کنم هیأت داوران تفاوتی میان کارگردانان مرد و زن قائل شده باشند. کمااینکه تا آنجا که من می‌دانستم، حتی رئیس جشنواره از فیلم دیگری خیلی خوشش آمد و آن را دوست داشت، ولی هیأت داوران نظرشان این بود که جایزه بهترین کارگردانی را به فیلم «نفس» بدهند. البته چند فیلم‌ساز زن دیگر هم در جشنواره فیلم حضور داشتند که همگی فیلم‌های خوبی ساخته بودند و کلا کیفیت فیلم‌های جشنواره بالا بود.
نقاط قوت و ضعف اين جشنواره الف را چگونه تحليل مي‌كنيد؟
این جشنواره تازه در رده جشنواره‌های الف جهان قرار گرفته است و امسال بیش از هزار ميهمان داشت و فیلم‌های زیادی در بخش‌های مختلف مسابقه، ‌خارج از مسابقه و پانوراما به نمایش درآمدند. خوشبختانه مسئولان جشنواره به فیلم‌های ایرانی خیلی علاقه‌مندند. خودشان می‌گفتند که هرسال فیلم‌های شگفت‌انگیزی از سینمای ایران می‌بینند. برایشان جالب است این تعداد فیلم‌ساز بااستعداد و پر از ایده‌های خلاقانه در ایران وجود دارد. در بخش اجرا همه‌چیز روی نظم پیش رفت و سر وقت کارها صورت می‌گرفت. سالن‌ها همه پر بودند. به‌خصوص برای فیلم «نفس» که معمولا برای هر دو نمایش آن، سالن‌ها پر شد و از یک زمانی به‌بعد دیگر جایی برای مخاطب بیشتر وجود نداشت. برای من جالب بود در کشور کوچکی مثل استونی و در شهر تالین این‌همه مخاطب سینمارو وجود دارد و همه اینها به مدد مدیر این جشنواره که یک زن است میسر شد؛ یعنی در چند سال مدیریت این خانم باعث شد که جشنواره درجه کیفی الف بگیرد و به یکی از مهم‌ترین جشنوار‌ه‌های دنیا در فیلم‌سازی تبدیل شود.
پخش‌كننده فيلم چه كسي است و چقدر در معرفي فيلم «نفس» موفق عمل کرد؟ ‌
پخش‌کننده فیلم، آقای محمد اطبایی هستند. ایشان تابه‌حال کارنامه خیلی خوبی داشته‌اند و یکی از پخش‌کننده‌های حرفه‌ای در سطح بین‌المللی متعلق به بخش خصوصی هستند. خوشبختانه ایشان به فیلم «نفس» اعتقاد و فیلم را دوست دارند. البته این را هم بگویم که ما خیلی دیر اکران جهانی و جشنواره‌ای فیلم «نفس» را شروع کردیم، ولی بااین‌حال همه برای معرفی بهتر فیلم تلاش می‌کنند.
‌جايزه اين جشنواره چیست؟
جایزه نقدی جشنواره، پنج‌هزار یورو است. تندیس جشنواره هم نشانه‌ای از سر یک گرگ است که ظاهرا نمادی معروف در استونی است.

فیلم «نفس»، به کارگردانی نرگس آبیار،‌ نخستین جایزه بین‌المللی خود را از «بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم شب‌های سیاه تالین» کشور استونی دریافت کرد. دریافت جایزه بهترین کارگردانی،‌ نتیجه تلاش‌های نرگس آبیار است که بعد از ساخت دومین فیلم خود، «شیار143»، دوباره توانست توانایی‌های خود را به اثبات برساند. این جشنواره از سال گذشته به جرگه جشنواره‌های الف دنیا پیوسته است. در این دوره جشنواره، 200 فیلم به نمایش درآمد. همچنین این جشنواره میزبان هفت فیلم ایرانی بود که درنهایت سه جایزه خود را به سینمای ایران اهدا کرد. نکته جالب این دوره، اظهارنظر تینا لوک، مدیر جشنواره، ‌درباره سینمای ایران در گفت‌وگو با یکی از شبکه‌های تلویزیونی بود. او دراین‌باره گفت: «من سینمای ایران را دوست دارم. [ایران] شاید در موضوع و بیان، تازه‌تر از اروپای کهنه است. سینمای ایران نشان می‌دهد ایران کشور خوشحالی است. نمی‌دانم شماها چه می‌خورید؟! شما هر سال حدود 200 فیلم می‌سازید که من 40 تا 50تا از بهترین‌هایش را می‌بینم و خیلی مشکل است که هرسال بهترین را برای بخش مسابقه انتخاب کنم». نوید دانش با فیلم «دوئت» و نرگس آبیار با فیلم «نفس» با دست پر از استونی به ایران بازگشتند. درباره این موفقیت با نرگس آبیار گفت‌وگوی کوتاهی انجام دادیم.

‌دستاورد شما برای سینمای ایران از جشنواره «شب‌هاي سياه تالين»، جايزه بهترين كارگرداني براي فيلم «نفس» بود. واکنشتان درباره اين موفقيت چيست؟
برای به‌دست‌آوردن این جایزه خیلی خوشحالم. برای اینکه به‌هرحال دست‌کم فکر می‌کنم یک جشنواره الف، کارگردانی فیلم «نفس» را دیده است. خب این برای یک کارگردانِ زن می‌تواند خیلی خوب و مهم باشد. معمولا زنان باید چندبرابر مردان در عرصه‌های مختلف تلاش کنند تا خودشان را ثابت و اعتماد جامعه را جلب کنند. من خرسندم که این اتفاق در جشنواره تالین افتاده است. امیدوارم زمانی برسد که خیلی راحت‌تر در کشور خودمان چنین اتفاقی بیفتد و زنان بتوانند به یک میزان با مردان در نسبت با آنها در عرصه‌های مختلف راحت‌تر خودشان را ثابت و اعتماد جامعه را به توانایی خود برانگیخته کنند.
اصولا نگاه هيأت داوران به كارگردانان و فيلم‌سازان زن چگونه بود؟
من فکر نمی‌کنم هیأت داوران تفاوتی میان کارگردانان مرد و زن قائل شده باشند. کمااینکه تا آنجا که من می‌دانستم، حتی رئیس جشنواره از فیلم دیگری خیلی خوشش آمد و آن را دوست داشت، ولی هیأت داوران نظرشان این بود که جایزه بهترین کارگردانی را به فیلم «نفس» بدهند. البته چند فیلم‌ساز زن دیگر هم در جشنواره فیلم حضور داشتند که همگی فیلم‌های خوبی ساخته بودند و کلا کیفیت فیلم‌های جشنواره بالا بود.
نقاط قوت و ضعف اين جشنواره الف را چگونه تحليل مي‌كنيد؟
این جشنواره تازه در رده جشنواره‌های الف جهان قرار گرفته است و امسال بیش از هزار ميهمان داشت و فیلم‌های زیادی در بخش‌های مختلف مسابقه، ‌خارج از مسابقه و پانوراما به نمایش درآمدند. خوشبختانه مسئولان جشنواره به فیلم‌های ایرانی خیلی علاقه‌مندند. خودشان می‌گفتند که هرسال فیلم‌های شگفت‌انگیزی از سینمای ایران می‌بینند. برایشان جالب است این تعداد فیلم‌ساز بااستعداد و پر از ایده‌های خلاقانه در ایران وجود دارد. در بخش اجرا همه‌چیز روی نظم پیش رفت و سر وقت کارها صورت می‌گرفت. سالن‌ها همه پر بودند. به‌خصوص برای فیلم «نفس» که معمولا برای هر دو نمایش آن، سالن‌ها پر شد و از یک زمانی به‌بعد دیگر جایی برای مخاطب بیشتر وجود نداشت. برای من جالب بود در کشور کوچکی مثل استونی و در شهر تالین این‌همه مخاطب سینمارو وجود دارد و همه اینها به مدد مدیر این جشنواره که یک زن است میسر شد؛ یعنی در چند سال مدیریت این خانم باعث شد که جشنواره درجه کیفی الف بگیرد و به یکی از مهم‌ترین جشنوار‌ه‌های دنیا در فیلم‌سازی تبدیل شود.
پخش‌كننده فيلم چه كسي است و چقدر در معرفي فيلم «نفس» موفق عمل کرد؟ ‌
پخش‌کننده فیلم، آقای محمد اطبایی هستند. ایشان تابه‌حال کارنامه خیلی خوبی داشته‌اند و یکی از پخش‌کننده‌های حرفه‌ای در سطح بین‌المللی متعلق به بخش خصوصی هستند. خوشبختانه ایشان به فیلم «نفس» اعتقاد و فیلم را دوست دارند. البته این را هم بگویم که ما خیلی دیر اکران جهانی و جشنواره‌ای فیلم «نفس» را شروع کردیم، ولی بااین‌حال همه برای معرفی بهتر فیلم تلاش می‌کنند.
‌جايزه اين جشنواره چیست؟
جایزه نقدی جشنواره، پنج‌هزار یورو است. تندیس جشنواره هم نشانه‌ای از سر یک گرگ است که ظاهرا نمادی معروف در استونی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.