مکان هندسی رفع تحریمهای اقتصادی در منظومه مذاکرات
حداقل در چند هفته اخیر، بسیاری از مردم کشورمان دلمشغول وقوع جنگ بودهاند؛ این پدیده شوم که مدتی است سایه خود را بر سر کشورمان انداخته و نگرانی مضاعفی را در این وانفسای اقتصادی در دل مردم تحمیل کرده است. رسانههای معاند نیز این جنگ را همواره در تیترهای یک خود گنجانده و وقوع آن را حتمی میدانند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
حداقل در چند هفته اخیر، بسیاری از مردم کشورمان دلمشغول وقوع جنگ بودهاند؛ این پدیده شوم که مدتی است سایه خود را بر سر کشورمان انداخته و نگرانی مضاعفی را در این وانفسای اقتصادی در دل مردم تحمیل کرده است. رسانههای معاند نیز این جنگ را همواره در تیترهای یک خود گنجانده و وقوع آن را حتمی میدانند. در این میان، برخی در داخل نیز بر این آتش، بنزین میریزند و همه چیز را در فضای جنگی بازتعریف میکنند. هرچند مذاکرات با آمریکا با هدف رفع تهدید جنگ در دستور کار عالیترین مقامات کشور است، اما هیچ ایرانیای در هیچ کجای دنیا نباید موافق جنگ باشد. ایران نیز اعلام کرده هرگز آغازگر جنگ نیست. از سوی دیگر، برخی اصرار دارند هم در داخل بجنگند و هم با بیرون. تحمل هر صدای منتقد (هرچند دلسوزانه باشد) به کمترین میزان رسیده است. مقامات کشورمان موفق شدند مذاکرات را در مسقط برگزار کنند. یکی از دلایل انتخاب آنجا، این است که امکان مدیریت فضای رسانهای وجود داشته باشد. بااینحال، مردم با نگرانی مشغول رصد فضای مذاکرات هستند.
در وضعیتی که رسانه ملی و سایر رسانههای نسبتا مستقل، عملا مغلوب فضاسازی رسانههای معاند هستند، بالطبع کوبیدن مدام به طبل جنگ میتواند فشار زیاده از حدی را بر اعصاب و روان ایرانیها در داخل کشور وارد کند. جریانسازی آنها بهگونهای است که جنگ علیالاطلاق قطعی و حتمی بوده و الان بحث در تاریخ آغاز آن است.
نکته درخور توجهی که هم رسانهها و هم مردم از آن بیاطلاع هستند، آن است که چرا هیچ اطلاعرسانی یا خبری درباره ابعاد رفع تحریمهای اقتصادی در متن مذاکرات با آمریکا به چشم نمیخورد.
همگان به یاد دارند که در جریان مذاکرات برجام، یکی از اهدافی که مرتب تکرار میشد، ناظر بر رفع بخشی از تحریمهای اقتصادی بود؛ اما اکنون با انفعال رسانه ملی و همچنین سکوت خبری از سوی دو طرف مذاکراتی، مشخص نیست تکلیف رفع تحریمهای اقتصادی (یا حداقل بخشی از آن) در کجای مباحث مدنظر طرفین قرار دارد.
اکنون مدیریت فضای رسانهای (یعنی اصرار تهران به کشاندن مذاکرات به عمان) باعث شده نتوان هیچ گمانهای بابت این قضیه صورت داد. این وضعیت میتواند بسیار نامطلوب باشد. دلیل این است که گویی کل توان مذاکراتی کشور معطوف این شده که از بروز جنگ جلوگیری شود. بالطبع در نظر مردم عادی چنین چیزی مصداق سقف مطالبه کشورمان است و نه کف آن. مشخص است که وقوع جنگ میتواند موجودیت کشور را به مخاطره اندازد؛ در این صورت هیچ چیزی جز موجودیت مذکور، واجد اصالت نیست. اگر کشوری وارد جنگ شود، بهطور مشخص بسیاری از داراییها، امکانات، اموال و زیرساختهای خود را از دست میدهد و این ربطی به آن ندارد که چقدر بتواند به طرف مقابل خسارت وارد کند. همه این داراییها با پول مردم عادی ساخته شده و هیچ انسان عاقل و آزادهای خواستار نابودی مایملک خویش نیست. با این اوصاف، آیا بهتر نیست گزارش مشخصی برای ارائه به عموم مردم تهیه شود تا همگان بدانند نقش و ابعاد رفع تحریمها در نقشه مذاکرات کنونی چگونه تعریف شده است؟ اکنون با مدیریت رسانهای کنونی (هم از ناحیه دستگاه شورای اطلاعرسانی دولت و هم رسانه ملی) هیچ علاقهای نزد مردم برای پیگیری اخبار مذاکرات وجود ندارد. این بسیار خطرناک است که همه چیز «صفر و صد» شده است. این باعث میشود مردم عادی برداشت ویژه خود را از مذاکرات داشته باشند؛ که چیزی جز تقلیل مذاکره به «موجودیت» نیست. باید کاری کرد که مردم با حرارت بیشتری در جریان مذاکرات باشند و این منوط به آن است که مابازای ملموس در پیگیری مذاکرات تعریف شود. این مابازا چیزی جز رفع تحریمهای اقتصادی نیست. مردم عادی زیر فشارهای کمرشکن اقتصادی زانو خم کردهاند. این در حالی است که تحریمهای اقتصادی در دو دهه اخیر به منشأ و پیشران بخش بزرگی از مشکلات اقتصادی، سیاسی و حتی امنیتی کشورمان تبدیل شده است.
اقداماتی همچون یکسانسازی نرخ ارز قرار بود به جنگ معضلات مزمن اقتصادی برود، اما با قضیه لشکرکشی آمریکا و سایه جنگ چهبسا آسیبپذیریهای بزرگی در قبال شوکهای سیاسی هویدا شد.
معلوم نیست کشورمان در منظومه مذاکراتی خود چه مکانهای هندسی مشخصی برای قضیه رفع تحریمها تعریف کرده است، اما اگر چنانچه چنین مکانهایی مشخص شده است، باید صادقانه با مردم در میان گذاشته شود تا فضای سفید و سیاه موجود شکسته شده و افقهایی برای دلگرمی و امیدواری مردم باز شود.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
