نامهاى به یک همکار
با عرض سلام و احترام. حضرتعالی بهعنوان یک استاد پیشکسوت جراحی قلب بیش از هر فرد دیگری اطلاع دارید که وظایف اجتماعی پزشکان، اگر نه بیش، اما حداقل به اندازه وظایف درمانی ایشان اهمیت دارد و در سوگندنامه پزشکی هم مستتر است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
همکار ارجمند جناب آقای دکتر پزشکیان
با عرض سلام و احترام. حضرتعالی بهعنوان یک استاد پیشکسوت جراحی قلب بیش از هر فرد دیگری اطلاع دارید که وظایف اجتماعی پزشکان، اگر نه بیش، اما حداقل به اندازه وظایف درمانی ایشان اهمیت دارد و در سوگندنامه پزشکی هم مستتر است.
قبول مسئولیتهای سیاسی از طرف پزشکان اگرچه از وظایف درمانی ایشان میکاهد. اما به همان میزان بر مسئولیتهای اجتماعیشان بهعنوان پزشک میافزاید. پزشکان در مسائل اجتماعی قادر به رؤیت و درک مصالح سلامت و ظرائف حالات مردم و جامعه بهگونهای هستند که برای غیر پزشکان به آن آسانی مقدور نیست. پزشکان در دوران عمومی باید اطلاعی از همه حیطهها شامل پزشکی اجتماعی، اخلاق پزشکی و روانپزشکی پیدا کنند و این مسئولیتی بزرگ در ایفای وظیفه سیاسیشان، هرگاه بر آن تکیه زنند، بر دوش آنها میگذارد.
همکار ارجمند، بهعنوان یک همکار بر خود لازم میدانیم بک بار دیگر وظیفه اجتماعی شما بهعنوان یک پزشک و درعینحال بالاترین مقام اجرائی کشور را یادآور شویم!
پزشکان نیازمند آزادی، اقتدار و امنیت در خدمترسانی به مصدومان اخیر و آینده در حوادث خیابانی هستند. مصدومانی که شما درک میکنید به دلیل تحریکاتی که مشکلات معیشتی، اجتماعی و روانی خود و دیگری (از طریق سلول آیینه) بر سیستم لیمبیک (سیستمی که واکنش هیجانی فرد را تعیین میکند) ایشان میگذارد، به خیابان آمدند یا در آرزوی ایرانی آباد، همراه با عدالت اجتماعی و فارغ از فساد بودند؛ جایی که بتوانند در رسیدن به ایدئالهایشان هر آنچه در توان دارند، به عمل آورند. مشارکتی اجتماعی که میدانید و بارها گفتهاید، محدود شده است. شما میدانید آموزش سیاسی آنهم به شکل عملی از بنیادینترین آموزشها برای ساخت و کار ذهن انسان مدرن است، شما بهعنوان یک پزشک بیش از هر فرد دیگری درک میکنید که انسان در هنگام خشم و در تنگنا هر چیزی به زبان میآورد. ایدئالهایش را بر تنها محملهای موجود مینشاند. خشم و طغیانی که خشونتطلبان آن را دستمایه مطامع خود قرار میدهند. شما بهعنوان یک پزشک درک میکنید که مصدومان نیاز به مراقبت سریع، تزریق خون و سرم و اعزام سریع به بیمارستان دارند که در شرایط موجود خود مستلزم احساس امنیت کادر درمان در زمان درمان و مصدومان در مراجعه به درمانگران است. شما میدانید که پزشکان براساس آخرین سوگندنامه خود موظفاند ابتدا از جان خود و همکارانشان حفاظت کنند، همانگونه که میگویند در هنگام سقوط هواپیما ماسک را اول به صورت خود بگذارید، بعد فرزند!
شما، میدانید مداخله درمانی در محیطهای غیر درمانی تا چه حد دشوار و پرمسئولیت است، بهویژه آنکه بیمار هر لحظه در حال مرگ باشد و پزشک هم آن کیفیت و استحکامی را که در بیمارستان دارد، نداشته باشد.
در چنین شرایطی ایفای وظیفه پزشکی به مراتب از زمانی که در هواپیما یا یک مکان عمومی دنبال پزشک میگردند، دشوارتر است؛ نهتنها برای پزشکانی که برای انجام وظیفه باید آنجا باشند، نهتنها برای پزشکانی که تنها عبور میکردهاند، بلکه برای پزشکانی که خود در میان معترضان هستند.
چگونه میتوان شهامت مداخله در چنین شرایطی را به طبیب داد، آن زمان که در خود بیمارستان هم احساس امنیت نمیکند؟
همکار ارجمند، همکاران پزشک شما بهخوبی به دشواری وظیفه سترگی که بر دوش شماست، آنچه در این یادداشت برشمرده شد و موانع و دشواریهای آن، آگاهاند. اما یادآوری مجدد این مسئولیت پزشکی را به هر پزشکی که حالا مسئولیت سیاسی پیدا کرده، بهویژه در چنین بحران اجتماعی بیسابقهای حداقل وظیفه خود میدانند. بهویژه آنکه در روزهای پرالتهاب اخیر نشانه چندانی از اقدامات حضرتعالی در ایفای این وظیفه اخلاقی، حداقل از نظر ظاهر مشاهده نشده است.
در هر حال آرزوی موفقیت در مسئولیتی که پذیرفتهاید، برای شما داریم و امیدواریم در استفاده از توان و صداقتی که در هنگام انتخابات به رأیدهندگان و بخش مهمی از جامعه پزشکی باوراندهاید، موفق باشید و همه این اراده را رؤیت کنند.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
