استقبال از نمایش «ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی»
وقتی اهل فکر و فن همصدا میشوند
نمایش اجتماعینگر «ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی»، به نویسندگی و کارگردانی جلال تجنگی، در تالار سنگلج، نظر صاحبنظران حوزههای مختلف را جلب کرده و همگی آنان متفقالقول با محتوای این نمایش همسخن شدهاند که با زبان و بیانی دلنشین توانستهاند به اختلافات مذهبی و فرهنگی در جامعه چندفرهنگی ایرانزمین بپردازند. داستان، بخشی از زندگی یک زوج ایرانی مسلمان ساکن تهران را روایت میکند. در این نمایش نیز مهران نائل، علی نجفی، سرور عربپور، امین میری و اتابک نادری با همراهی صدای خسرو شهراز و امیر سلطاناحمدی ایفای نقش میکنند.
دیدگاه اهل فکر
بسیاری از بزرگان و اهل فکر پای این نمایش نشسته و دربارهاش با دلایل متقن نظر دادهاند. ماشاءالله شمسالواعظین، روزنامهنگار کهنهکار، درباره این نمایش گفته است: پس از سالها، اولینبار بود نمایشی میدیدم که اینقدر دقیق، درست و شفاف به این موضوع پرداخته بود. به نظرم موضوع روز جامعه بود، سوژه ای بسیار عالی بود. سوژه شاید منافع اقتصادی عدهای را نیز در پسزمینه خود قرار داده باشد، اما شکاف حیرتآوری را که در جنگهای فرقهای و اختلافات فرقهای وجود دارد، بیان کرده و نشاندهنده فاجعهها و ویرانگریهایی است که این شکاف میتواند برای عشق، زندگی، همبستگی و آرمانهای مشترک کشورها به وجود آورد. او یادآور میشود: نکته بسیار جالب برای من، صراحت و شفافیت در پرداختن به موضوع بود که با تمام مسائل و شرایطی که میتوانست وجود داشته باشد، خیلی جسورانه به موضوع پرداخته شده است. استفاده از ویدئوپروجکشن و انتخاب تصاویر در ایجاد فضای مناسب بسیار درست بود. بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه، هم در تأیید نمایش ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی میگوید: تابهحال با شیوه نمایش ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی به این موضوع مهم پرداخته نشده است. متأسفانه
امروزه ما در شرایطی هستیم که گویی عقلانیتمان با مشکلات بسیاری مواجه است. در اطراف ما بحرانهایی مثل جنگهای مذهبی، فرقهگرایی و خشونتگرایی اسلامی وجود دارد که ما را بهشدت تهدید میکند. عبدالکریمی میافزاید: سه نکته برای من خیلی جالب بود؛ یکی موضوعی که ازسوي نویسنده انتخاب شده و به شیوهای درست به آن پرداخته شده بود. نکته دوم، اجرای درست این نمایش در یک زمانبندی مفید و مناسب بود و نکته سوم، قراردادن موضوع مهم تفاوت مذهبی در کنار عشق است، زیرا بسیاری از مسائل در پرتو عشق رنگ میبازند. این موارد بهخوبی در نمایش ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی منعکس شده است.
دیدگاه اهل فن
همچنین اهل فن که وارد بر تئاتر و زوایای پنهان و آشکار آن هستند، با دیدن این کار ابراز خرسندی کردهاند از اینکه ضمن موضوع قابلاعتنا، تلاش گروه هم بهلحاظ پرداخت و ساختار نیز تحسینبرانگیز است. منیژه محامدی، کارگردان، میگوید: هم نمایشنامه و هم فضای نمایش متفاوت بود و درواقع نمایش حرفی برای گفتن داشت. کارگردان تصویرها و فضای نمایش را خیلی خوب انتخاب کرده بود. به نظرم در ابتدا کمی ریتم نمایش کند بود، ولی در ادامه بهتر شد و تماشاچی را با خودش همراه کرد. حسین مسافرآستانه، کارگردان، یادآوری میکند: من شاهد اجرای خیلی خوبی بودم که از چند وجه برای من درخور توجه و احترام بود؛ اول از وجه اجرائی بهعنوان یک تئاتر، ما با یک تئاتر منطقی و چالشبرانگیز روبهرو بودیم، با بازیهای خوب و درست که باعث میشد لحظهای از صحنه و اجرا غافل نشویم. دومین وجه، محتوای این نمایش بود. محتوای این نمایش موضوعی است که در جامعه امروز، با آن روبهرو هستیم، ما در زمان حاضر متأسفانه نمایشهای کمی را داریم که به مسائل سیاسی و اجتماعی روز اینچنین منطقی و مطالعهشده پرداخته باشند، این متن تحقیقشده نگارش یافته و بحث اختلافات مذهبی ازسوي
فرقههای مختلف و جدایی آنها از هم را دستمایه قرار داده است. سیروس همتی، کارگردان و بازیگر، میگوید: مشخصه اصلی کار این است که گویی در حال دیدن نمایشی هستید که به زندگی خیلی نزدیک است و نکته مهمتر اینکه به نظر من، موضوع نمایش از طرف جامعه به نویسنده سفارش داده شده است. شهرام کرمی، نمایشنامهنویس و کارگردان، معتقد است: اول اینکه سوژه خوبی انتخاب شده است. دومین و درواقع اصلیترین خصوصیت این نمایش این است که شبیه هیچ کاری نیست. در این نمایش ایدههای خلاقانه متعددی در شیوه اجرائی و پرداخت نمایشنامه وجود دارد. سومین ویژگی این نمایش، بازیهای یکدست و روان بازیگران نمایش است که هماهنگ با سبک و شیوه اجرائی اثر است. درواقع یک هارمونی و هماهنگی بین بازیهای یکدست و روان بازیگران و عناصر مختلف اجرا، مثل طراحی صحنه و لباس، موسیقی عامیانه، ترکیب ویدئوپروجکشن و تصویر با یک فضای واقعی و... به وجود آمده که این نمایش را خاص میکند.
نمایش اجتماعینگر «ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی»، به نویسندگی و کارگردانی جلال تجنگی، در تالار سنگلج، نظر صاحبنظران حوزههای مختلف را جلب کرده و همگی آنان متفقالقول با محتوای این نمایش همسخن شدهاند که با زبان و بیانی دلنشین توانستهاند به اختلافات مذهبی و فرهنگی در جامعه چندفرهنگی ایرانزمین بپردازند. داستان، بخشی از زندگی یک زوج ایرانی مسلمان ساکن تهران را روایت میکند. در این نمایش نیز مهران نائل، علی نجفی، سرور عربپور، امین میری و اتابک نادری با همراهی صدای خسرو شهراز و امیر سلطاناحمدی ایفای نقش میکنند.
دیدگاه اهل فکر
بسیاری از بزرگان و اهل فکر پای این نمایش نشسته و دربارهاش با دلایل متقن نظر دادهاند. ماشاءالله شمسالواعظین، روزنامهنگار کهنهکار، درباره این نمایش گفته است: پس از سالها، اولینبار بود نمایشی میدیدم که اینقدر دقیق، درست و شفاف به این موضوع پرداخته بود. به نظرم موضوع روز جامعه بود، سوژه ای بسیار عالی بود. سوژه شاید منافع اقتصادی عدهای را نیز در پسزمینه خود قرار داده باشد، اما شکاف حیرتآوری را که در جنگهای فرقهای و اختلافات فرقهای وجود دارد، بیان کرده و نشاندهنده فاجعهها و ویرانگریهایی است که این شکاف میتواند برای عشق، زندگی، همبستگی و آرمانهای مشترک کشورها به وجود آورد. او یادآور میشود: نکته بسیار جالب برای من، صراحت و شفافیت در پرداختن به موضوع بود که با تمام مسائل و شرایطی که میتوانست وجود داشته باشد، خیلی جسورانه به موضوع پرداخته شده است. استفاده از ویدئوپروجکشن و انتخاب تصاویر در ایجاد فضای مناسب بسیار درست بود. بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه، هم در تأیید نمایش ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی میگوید: تابهحال با شیوه نمایش ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی به این موضوع مهم پرداخته نشده است. متأسفانه
امروزه ما در شرایطی هستیم که گویی عقلانیتمان با مشکلات بسیاری مواجه است. در اطراف ما بحرانهایی مثل جنگهای مذهبی، فرقهگرایی و خشونتگرایی اسلامی وجود دارد که ما را بهشدت تهدید میکند. عبدالکریمی میافزاید: سه نکته برای من خیلی جالب بود؛ یکی موضوعی که ازسوي نویسنده انتخاب شده و به شیوهای درست به آن پرداخته شده بود. نکته دوم، اجرای درست این نمایش در یک زمانبندی مفید و مناسب بود و نکته سوم، قراردادن موضوع مهم تفاوت مذهبی در کنار عشق است، زیرا بسیاری از مسائل در پرتو عشق رنگ میبازند. این موارد بهخوبی در نمایش ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی منعکس شده است.
دیدگاه اهل فن
همچنین اهل فن که وارد بر تئاتر و زوایای پنهان و آشکار آن هستند، با دیدن این کار ابراز خرسندی کردهاند از اینکه ضمن موضوع قابلاعتنا، تلاش گروه هم بهلحاظ پرداخت و ساختار نیز تحسینبرانگیز است. منیژه محامدی، کارگردان، میگوید: هم نمایشنامه و هم فضای نمایش متفاوت بود و درواقع نمایش حرفی برای گفتن داشت. کارگردان تصویرها و فضای نمایش را خیلی خوب انتخاب کرده بود. به نظرم در ابتدا کمی ریتم نمایش کند بود، ولی در ادامه بهتر شد و تماشاچی را با خودش همراه کرد. حسین مسافرآستانه، کارگردان، یادآوری میکند: من شاهد اجرای خیلی خوبی بودم که از چند وجه برای من درخور توجه و احترام بود؛ اول از وجه اجرائی بهعنوان یک تئاتر، ما با یک تئاتر منطقی و چالشبرانگیز روبهرو بودیم، با بازیهای خوب و درست که باعث میشد لحظهای از صحنه و اجرا غافل نشویم. دومین وجه، محتوای این نمایش بود. محتوای این نمایش موضوعی است که در جامعه امروز، با آن روبهرو هستیم، ما در زمان حاضر متأسفانه نمایشهای کمی را داریم که به مسائل سیاسی و اجتماعی روز اینچنین منطقی و مطالعهشده پرداخته باشند، این متن تحقیقشده نگارش یافته و بحث اختلافات مذهبی ازسوي
فرقههای مختلف و جدایی آنها از هم را دستمایه قرار داده است. سیروس همتی، کارگردان و بازیگر، میگوید: مشخصه اصلی کار این است که گویی در حال دیدن نمایشی هستید که به زندگی خیلی نزدیک است و نکته مهمتر اینکه به نظر من، موضوع نمایش از طرف جامعه به نویسنده سفارش داده شده است. شهرام کرمی، نمایشنامهنویس و کارگردان، معتقد است: اول اینکه سوژه خوبی انتخاب شده است. دومین و درواقع اصلیترین خصوصیت این نمایش این است که شبیه هیچ کاری نیست. در این نمایش ایدههای خلاقانه متعددی در شیوه اجرائی و پرداخت نمایشنامه وجود دارد. سومین ویژگی این نمایش، بازیهای یکدست و روان بازیگران نمایش است که هماهنگ با سبک و شیوه اجرائی اثر است. درواقع یک هارمونی و هماهنگی بین بازیهای یکدست و روان بازیگران و عناصر مختلف اجرا، مثل طراحی صحنه و لباس، موسیقی عامیانه، ترکیب ویدئوپروجکشن و تصویر با یک فضای واقعی و... به وجود آمده که این نمایش را خاص میکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.