در خوابگاه شهید عروجی چه گذشت؟

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

محمدحسین موسوی:  «خوابگاه شهید عروجی» یکی از خوابگاه‌های سطح شهر دانشگاه تهران است؛ یک ساختمان در خیابان کارگر شمالی نزدیک به میدان انقلاب. این خوابگاه نزدیک میدان انقلاب است و همیشه سر‌و‌صدای تجمعات و اعتراضات به آن می‌رسد. اما آنچه ۲۲ دی‌ماه برای ساکنان این خوابگاه دانشجویی رخ داد، عجیب و‌ باورنکردنی است؛ اتفاقی که به حمله عده‌ای به داخل خوابگاه و ضرب و شتم دانشجویان ختم شد. آن روز ساعت چهار بعداز‌ظهر، افرادی به‌ دلیل عادت دانشجویان به ریختن ته‌مانده لیوان خود در خیابان، وارد خوابگاه شدند و یکی از دانشجویان را به‌شدت ضرب و شتم کردند. این اتفاق در شرایطی رخ داد که وزارت علوم معتقد به حفظ صیانت حریم دانشگاه‌ است و خود را در راستای این مأموریت موفق می‌داند. این وزارتخانه در بیانیه خود به تاریخ 18دی‌ماه 1404 تأکید کرده بود: «از مدیریت دانشگاه‌ها انتظار می‌رود در مواجهه با اعتراضات، نخست زمینه‌های قانونی بیان مطالبات را فعال سازند و دوم، از حریم دانشگاه، ارزش‌های آن و کرامت جامعه دانشگاهی صیانت کنند». ‌این اتفاق، یکی از ده‌ها اتفاقی‌ است که در اعتراضات اخیر در محیط‌های دانشگاهی افتاده و حریم امن آن را خدشه‌دار کرده است؛ نمونه آن دهم دی‌ماه امسال است که در «خوابگاه کوی دانشگاه شهید بهشتی»، اعتراض دانشجویان به بازداشت دو نفر از هم‌کلاسی‌هایشان منجر به حضور افراد خارج از دانشگاه و ضرب و شتم دانشجویان شد. نمونه دیگر هم مربوط به «خوابگاه کوی دانشگاه تهران» است که در دوره اعتراضات شاهد حضور افراد لباس‌شخصی در آن محوطه بودند. دانشجویان «دانشگاه علامه‌ طباطبایی» نیز پس از تجمع اعتراضی در داخل دانشگاه، با تماس‌های ناشناس مواجه شده‌اند. پیش از این نیز در سال 1401 حضور برخی نیروها در دانشگاه شریف، شنیده‌شدن صدای شلیک در دانشگاه تهران، حضور موتوری‌ها در مقابل دانشگاه علامه طباطبایی و استفاده از گاز اشک‌آور در دانشگاه کردستان، نقض رعایت حریم دانشگاه را نشان داد.

جزئیات حمله به خوابگاه

اما ماجرای خوابگاه دانشگاه تهران در بیست‌و‌دوم دی‌ماه چه بود؟ در «خوابگاه شهید عروجی» پنجره اتاق‌ها و تراس‌ها به روی خیابان اصلی باز می‌شود و دانشجویان طبق عادت همیشگی، ته‌مانده چای و آب را از پنجره‌ها به بیرون می‌ریزند. اما این عادت معمول در تاریخ 22 دی‌ماه به بحران تبدیل شد؛ چرا‌که تعدادی افراد زیر پنجره ایستاده بودند و ته‌مانده چای چند دانشجو بر سر این افراد ریخت. چند دقیقه نگذشته بود که همین نیروها وارد خوابگاه شدند. آنها با زور وارد شدند، کارمند حراست را در اتاق نگهبانی بازداشت کردند. سپس به طبقات بالا رفتند و شروع به ضرب و شتم دانشجویان کردند. بعد به اتاقی رسیدند که آب از آنجا ریخته شده بود و پس از ضرب و شتم دانشجویان ساکن اتاق، تلاش کردند چند نفر را بازداشت کنند. در همین هنگام نیروهای حراست از پردیس مرکزی دانشگاه به «خوابگاه عروجی» رسیدند و برای جلوگیری از برخورد با دانشجویان، با افراد مهاجم درگیر شدند. در این میان، یکی از کارمندان حراست مصدوم شد، وسایل دانشجویان آسیب دید و برخی از وسایل شخصی‌شان هم ضبط شد.

این روایت دانشجویان همان خوابگاه است. یکی از آنها که «حسین» نام دارد و ساکن همان خوابگاه است، توضیحات بیشتری از آن روز به «شرق» می‌دهد. او می‌گوید: «آن روز، روز آخری بود که پیش از شروع امتحانات در خوابگاه بودیم، به همین دلیل تصمیم گرفتیم کمی کنار هم باشیم. یکی از دانشجویان تصمیم گرفت برایمان شربت آبلیمو درست کند و رضا یکی دیگر از هم‌خوابگاهی‌ها رفت تا پارچ آب را خالی کند و طبق معمول همیشه، جای اینکه آب داخل پارچ را در سینک ظرفشویی خالی کند، آن را از پنجره اتاق به بیرون ریخت. حدود دو تا سه لیوان آب داخل پارچ بود. بعد که رضا رفت تا باقی لیوان‌ها را هم خالی کند، متوجه حضور افرادی در زیر پنجره شد، به همین دلیل آب را در داخل سینک ریخت». شربت آبلیموی آن دانشجویان اما هیچ‌وقت آماده نشد؛ زیرا افرادی که زیر پنجره بودند، وارد خوابگاه شدند: «از سروصداها فهمیدم‌ به سمت اتاق ما می‌آیند. چند ثانیه بعد عده‌ای وارد اتاق شدند و «رضا» را بیرون کشیدند. او وقت کرد تنها موبایل خود را روی میز بیندازد تا نشکند». «حسین» ادامه می‌دهد: «آنها شروع به تهدید رضا کردند. گفتند تحویلت می‌دهیم، در این میان، یکی از همان افراد به بقیه گفت‌ بیایید همین‌جا کتکش بزنیم. رضا را از موهایش گرفتند و کشان‌کشان تا در خوابگاه بردند. با صدای بلند او را داعشی و اسرائیلی خطاب می‌کردند». یکی دیگر از دانشجویان که شاهد این صحنه بود، ادامه می‌دهد: «رضا آن‌قدر دست و پا زد که در نهایت توانست از دست‌شان فرار کند و در یکی از اتاق‌ها پنهان شود. کمی که گذشت آن افراد هم از خوابگاه بیرون رفتند و رضا به دنبال موبایلش گشت، اما پیدایش نکرد. فهمیدیم که موبایلش را برده‌اند».

پیگیری‌ پشت درهای بسته

در پی این اتفاق، وزارت علوم خبر از تشکیل یک کارگروه داده است. پیگیری‌های «شرق» نشان می‌دهد این وزارتخانه برای حمایت از مسئولان حراست که با آن افراد درگیر شده‌اند و همین‌طور تلاش برای شفاف‌سازی علت این اتفاق، در حال پیگیری‌ است. منابع نزدیک به وزارت علوم خبر داده‌اند در گزارش‌های رسمی از این اتفاق، به نقش نیروهای حراست در جلوگیری از بازداشت دانشجو اشاره شده و همین‌طور ذکر شده حراست دانشگاه تهران دانشجوی مورد نظر را به ساختمان کوی مرکزی دانشگاه تهران منتقل کرده تا خانواده او بتوانند در امنیت او را به شهر محل زندگی خود ببرند. همین‌طور طبق این گزارش‌ها، یکی از نیروهای حراست آسیب سطحی دیده و هیچ‌کدام دچار مشکلات جدی نشده‌اند. از سمت دیگر اما مسئولان دانشگاه تهران سیاست سکوت را در پیش گرفته‌اند. پیگیری‌های خبرنگار «شرق» برای گفت‌وگو با معاون دانشجویی و مدیر روابط‌عمومی دانشگاه تهران بی‌نتیجه ماند، اما آنها نیز به دانشجویان خوابگاه عروجی وعده پیگیری داده‌اند ولی تاکنون این پیگیری‌ها نمودی نداشته، زیرا حتی تلفن همراه دانشجوی آسیب‌دیده نیز هنوز به دستش نرسیده است.

‌دانشجویان چه می‌گویند؟

در سایت دانشگاه تهران فایلی پنج‌صفحه‌ای با عنوان «مقررات سکونت در خوابگاه‌های دانشجویی دانشگاه تهران» قرار دارد. در این فایل 32 بند وجود دارد که هر 32 بند وظایفی را بر دوش دانشجویان قرار می‌دهد، اما خبری از وظایف مسئولان خوابگاه برای حفظ امنیت یا ایجاد شرایط زیستن مناسب برای دانشجویان ساکن نیست. در این آیین‌نامه، دانشجویان موظف به ورود به خوابگاه تا ساعت 22 هستند؛ قانونی که در خوابگاه‌های دختران به شکلی رعایت می‌شود که چند دقیقه تأخیر می‌تواند به بازخواست و احکام انضباطی منجر شود. در هیچ بخشی از سایت دانشگاه، شیوه‌نامه دیگری که مسئولیت دانشگاه‌ها را عنوان کرده باشد، وجود ندارد. در این میان دانشجویان از تجربه ادعای حفظ حریم دانشگاه و خوابگاه می‌گویند. «علی» دانشجوی نوشیروانی بابل یکی از آنهاست. او به «شرق» می‌گوید: «در دوران اعتراضات، مسئولان حراست در خیابان‌‌های اطراف دانشگاه گشت می‌زدند و دانشجویان را به خوابگاه بر‌می‌گرداندند». اما مسئولان خوابگاه برای حفظ امنیت در پشت دیوارها و در خوابگاه اقدامی نمی‌کردند. «سارا»، دانشجوی دیگری است. او هم می‌گوید که خوابگاه دانشگاه علامه طباطبایی بدون توجه به آیین‌نامه‌ها در هفته‌های پیش از تعطیلی دانشگاه تصمیم به تغییر ساعت ورود به خوابگاه گرفت: «به ما گفتند فقط تا ساعت 17 درهای خوابگاه باز است و پس از آن اجازه ورود ندارید». این شرایط در دیگر خوابگاه‌ها نیز حاکم است؛ گویی نه در قانون و نه در عمل حفظ جان و امنیت دانشجویان خوابگاهی جزء وظایف مسئولان دانشگاهی نیست. مسئولانی که برای کنترل پوشش، روابط و حریم‌های شخصی دانشجویان همیشه از ابزارهایی استفاده می‌کنند، اما در حفظ سلامت و امنیت آنها ناتوان هستند. «زهرا» از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی دراین‌باره می‌گوید: «انتظار زیادی‌ است که همان نیروهای همیشه حاضر برای دادن تذکر حجاب، در شرایط بحرانی نیز حاضر باشند تا از دانشگاه  دفاع کنند؟»

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.