|

در مراسمی در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی؛

استاد «حسین ترابی» از پوستر دهمین جشنواره بین‌المللی «سینما-حقیقت» رونمایی کرد

صبح دیروز (سه‌شنبه 25 آبان 95) پوستر دهمین جشنواره بین‌المللی «سینما-حقیقت» با حضور استاد «حسین ترابی»، مستندساز پیش‌کسوت سینمای ایران، «سیدمحمدمهدی طباطبایی‌نژاد»، دبیر جشنواره و جمعی دیگر از معاونان و مدیران مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی رونمایی شد. در ابتدای این مراسم، شهنام صفاجو، مدیر اجرائی و روابط‌عمومی جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت گفت: طراحی پوستر یکی از امور دشوار و زمان‌بر هر جشنواره‌ای است و طراحان پوستر معمولا به ایده‌ها و طرح‌هایی مبتنی‌بر فرم یا مفهوم تکیه می‌کنند که ممکن است مورد توجه قرار بگیرد یا خیر! اما این پوستر که از سوی «علی باقری»، برنده سیمرغ بلورین بهترین پوستر سی‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، طراحی شده، ترکیبی از فرم و مفهوم است که امیدوارم نظر اهالی سینمای مستند و دوستان رسانه‌های جمعی را جلب کند. استاد حسین ترابی هم درباره طراحی این پوستر گفت: پوستر خوب و چشم‌نوازی است. آقای باقری بسیار باهوش بوده که پاهای طاووس را که بسیاری معتقدند نازیباست، در این پوستر جای نداده و به بال‌های زیبای این پرنده اکتفا کرده است. به ‌نظر من حتی می‌توان براساس این پوستر آنونسی طراحی کرد. طباطبایی‌نژاد هم بر چشم‌نوازی و زیبایی این پوستر تأکید کرد و آن را گویای زیبایی حقیقت دانست. در ادامه این مراسم، محمد شکیبانیا، از اعضای شورای مستند مرکز گسترش، گفت: این پوستر برای من جالب بود و به نظرم ایده به‌کارگرفته‌شده در آن بسیار اجرائی است. در تاریکی چشم‌هایی باز می‌شوند و فضایی زیبا را به تصویر می‌کشند که پر طاووس است.
سیدحسین حق‌گو هم تأکید کرد: دست‌نویس‌بودن و خوشنویسی‌ای که روی پوستر انجام شده و منطبق بر کل کار به نظر می‌رسد، جالب است. استفاده بجا از هلال‌های روی پر طاووس برای گنجاندن چشم مستندسازان هم اوج شگفتی طراحی این پوستر است. علی باقری که هم‌اینک در خارج از کشور به‌سر می‌برد نیز در پیامی درباره طراحی پوستر دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت اظهار کرد: «هر شخصی از منظر و دید خودش دنیای پیرامونش را درک می‌کند. هنرمندان و مستندسازان هم از این قاعده مستثنا نیستند. من در طراحی پوستر دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت، هر یک از چشم‌های نقاشی‌شده را که با شکل و رنگ‌های مختلفی تفکیک‌شدنی هستند، به‌عنوان سمبل و مُعرف هر مستندساز به تصویر کشیده‌ام. در این طراحی سعی شده مجموع چشم‌ها و نگاه‌های مختلف در کنار هم تبدیل به پرنده‌ای بشود که به باور همگان، مظهر زیبایی و غرور است و این کنار هم‌بودن جایی نیست جز جشنواره سینما-حقیقت. باید اضافه کنم که در این طراحی پوستر، همه عناصر نقاشی شده است، حتی نوشته‌های پوستر دست‌نویس شده‌اند و سعی شده که با خطوط روان، پوستر بتواند نگاه‌های رها، بازیگوش و پویای کاشف حقیقت را به بیننده القا کند».
* مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی، دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینما-حقیقت» را در روزهای 14 تا 21 آذرماه 1395، با شعار «حقیقت بهترین راهنماست» که از فرمایشات حضرت علی (ع) است، در پردیس سینمایی چارسو برگزار خواهد کرد.
--------------------------------

نمایش آخرین فیلم مستند «ورنر هرتسوک» در جشنواره سینما-حقیقت
فیلم مستند «جل‌الخالق! خیالبافی‌های دنیای مرتبط»، آخرین ساخته «ورنر هرتسوک»، فیلم‌ساز مشهور آلمانی، در بخش نمایش‌های ویژه دهمین جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت روی پرده می‌رود. در خلاصه موضوع این فیلم مستند 98دقیقه‌ای که محصول سال 2016 کشور آمریکاست، آمده: «در این مستند بلند آمریکایی «هرتسوک» به تأثیر اگزیستانسیالی اینترنت، رباتیکس و هوش مصنوعی بر زندگی بشری می‌پردازد...».این فیلم که در نخستین نمایش عمومی در جشنواره ساندنس 2016 روی پرده رفت، حاوی مصاحبه‌هایی با باب کان، ایلن ماسک، سباستین تران، تد نلسن و دیگر پیشگامان جهان تکنولوژی است. مستند «جل‌الخالق! خیالبافی‌های دنیای مرتبط» از 61 منتقد معروف سینمای دنیا، 93 درصد نقد مثبت گرفته است. بخش «نمایش‌های ویژه» جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت که به‌صورت غیررقابتی برگزار می‌شود، مختص نمایش آثار مستند برتر جهان است. ورنر هرتسوک، متولد سال 1942 (74ساله) در شهر مونیخ آلمان است. فیتزکارالدو Fitzcarraldo یکی از مشهورترین آثار این فیلم‌ساز بزرگ است که در سال 1982 وی با این فیلم موفق به کسب جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره کن شد. از فیلم‌های مستند «هرتسوک» نیز می‌توان به سرزمین سکوت و ظلمت، پژواک‌های امپراتوری تاریکی، صدای زنگ از ژرفنا، دیتر کوچولو باید پرواز کند، بهترین دوست من، چرخ زمان، الماس سفید، Grizzly Man، ملاقات‌هایی در انتهای جهان، غار رؤیاهای فراموش‌شده، مردمان شادمان: یک سال در تایگا، اشاره کرد.
عطارپور: سینما‌حقیقت فرصتی است که تکرار نمی‌شود
اُرد عطارپور جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت را مهم‌ترین جشنواره مستند کشور دانست و گفت: تماشای فیلم‌های راه‌یافته به این جشنواره فرصتی است که هرگز تکرار نمی‌شود. فیلم‌های مستند ایرانی و خارجی را به‌آسانی نمی‌توان در بازار ویدئو رسانه یافت و به‌همین‌دلیل سینما-حقیقت فرصت خوبی برای تماشای آثار مستند منتخب سال است. این تهیه‌کننده و مستندساز سینمای ایران در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت، با اشاره به تاریخچه محدودشدن مخاطبان جشنواره‌های مستند، به فیلم‌سازان اظهار کرد: با برگزاری جشنواره سینمای مستند کیش که «کامران شیردل»، از پیش‌کسوتان این هنر، آن را برگزار می‌کرد، این نگاه ایجاد شد که جشنواره مستند فقط برای فیلم‌سازان برگزار می‌شود. البته این جشنواره دور از تهران برگزار می‌شد و شرکت در آن آسان نبود. فیلم‌سازانی هم که به جشنواره دعوت می‌شدند، با دراختیارداشتن امکانات اقامتی به تماشای فیلم‌ها می‌نشستند. وی با اشاره به ویژگی‌های مثبت حضور مستندسازان به‌عنوان مخاطبان اصلی جشنواره سینما-حقیقت تأکید کرد: اعضای این حرفه به تماشای آثار یکدیگر می‌نشینند و ضمن نقد آثار دیگری، در جریان نحوه کار سایر فیلم‌سازان قرار می‌گیرند. فیلم‌سازان حوزه مستند علاقه‌مند هستند که با حضور در این جشنواره خود را ارزیابی کنند و با آثار دوستان خود آشنا شوند؛ به‌همین‌دلیل جشنواره سینما-حقیقت برای مستندسازان اهمیت بالایی دارد. کارگردان مستند «خلیج‌فارس» ادامه داد: فیلم‌های مستند در طول سال، فرصت اکران محدود در چند سالن را دارند، درحالی‌که در برخی از این فیلم‌ها از سوی مستندساز به سؤال‌هایی پاسخ داده می‌شود که همواره در ذهن مردم مانند یک پرسش است. آدم‌ها علایق خود را در این جشنواره که تنوع بسیاری دارد خواهند یافت، اما با وجود این جشنواره با استقبال‌نشدن جدی از سوی مخاطبان عادی رو‌به‌رو است و همین به جشنواره ضربه می‌زند. هرچند جدا از مستندسازان، کسانی که علاقه به موضوعات خاص دارند هم جذب این جشنواره شده و مخاطب جدی آن هستند، اما این تعداد مخاطب عام برای چنین جشنواره‌ای کم است. عطارپور ضمن تأکید بر فعالیت روابط‌عمومی جشنواره خاطرنشان کرد: دوستان در این بخش فعالیت قابل‌اعتنایی در راستای معرفی جشنواره «سینما-حقیقت» به مخاطبان دارند و بار اصلی جشنواره را به دوش می‌کشند، اما کم‌بودن مخاطب عادی جشنواره به دلایلی چون حمایت‌نکردن ارگان‌هایی چون صداوسیما برمی‌گردد. اگر تلویزیون از جشنواره مستند سینما-حقیقت حمایت جدی می‌کرد و از این طریق، از مردم برای حضور در جشنواره دعوت می‌شد، با توجه به اینکه برای تماشای فیلم‌های مستند بلیت‌فروشی هم انجام نمی‌شود، حجم مخاطبان سینما-حقیقت افزایش می‌یافت.
وی با بیان اینکه جشنواره سینما-حقیقت هر سال جدی‌تر می‌شود و این اتفاق مثبتی است، تصریح کرد: اکران برخی از فیلم‌های برگزیده خارجی و برگزاری ورک‌شاپ‌های تخصصی، بخشی از ویژگی‌های خوب این جشنواره است. تقویم سینمای مستند ایران هم‌زمان با برگزاری جشنواره سینما-حقیقت آغاز می‌شود و کارگردانان با پایان جشنواره، برای سال بعد خود را آماده می‌کنند. کارگردان «پرنیان» با انتقاد از تغییر محل جشنواره سینما-حقیقت از سینما فلسطین به پردیس چارسو گفت: این تغییر اشتباه بود چراکه این جشنواره مدت‌ها در سینما فلسطین برگزار می‌شد و تاریخ و هویت جشنواره در این مکان معنا می‌یافت. مخاطبان با سینما فلسطین خاطرات مشترک بسیاری دارند؛ خاطراتی که در برخی از آنها مرتضی ندایی، محمدرضا مقدسیان و دوستانی که دیگر در کنار ما نیستند، حضور داشته‌اند. هیچ جشنواره‌‎ای به‌سادگی از محل برگزاری دائمی خود صرف‌نظر نمی‌کند، اما در نهایت تعجب، در این دوره سینما-حقیقت این اتفاق رخ داده و جشنواره به پردیس چارسو منتقل شده است. عطارپور در پایان با اشاره به فیلم‌های منتخب هیأت انتخاب سینما-حقیقت افزود: گاه علاوه بر تعداد آثار راه‌یافته به بخش‌های رقابتی جشنواره سینما-حقیقت، از کیفیت برخی فیلم‌ها هم متعجب می‌شویم که چطور این فیلم‌ها به بخش مسابقه جشنواره راه یافته‌اند؟
مستند «قاب‌ها»؛ تصویری از ذهن «صادق زیباکلام» که روی دیوار اتاقش ترجمه شده است
کیوان مهرگان، از جمله خبرنگاران باسابقه‌ای است که گاه بخت خود را در عرصه‌های هنری مانند شاعری و مستندسازی امتحان کرده است. او در دهمین دوره جشنواره سینما-حقیقت با اولین تجربه جدی مستندسازی خود با عنوان «قاب‌ها» حضور دارد که در این فیلم «صادق زیباکلام» در یک تک‌گویی 30دقیقه‌ای به روایت بخش‌هایی از تاریخ ایران می‌پردازد.
مهرگان درباره شیوه شکل‌گیری این مستند گفت: من حدودا 12 سال داشتم که جنگ تمام شد. محل زندگی من اسلام‌آباد غرب بود و این منطقه 600 کیلومتر با تهران فاصله داشت. یکی از دوستانم در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران پذیرفته شد و تابستان که به شهر ما بازگشت، با عطش از فضای دانشگاه و ماجرای اتاق آقای صادق زیباکلام تعریف کرد که در آن عکسی از نلسون ماندلا و یک نقاشی از گربه‌ای که توسط دخترش نقاشی شده بود، روی دیوار نصب بود. این تصویر از آن زمان در ذهن من باقی بود. او با بیان اینکه پس از اقامت در تهران، به واسطه شغل خبرنگاری همواره به صورت تلفنی با دکتر زیباکلام ارتباط داشته و گاهی هم به خانه‌اش می‌رفته است، تصریح کرد: فروردین سال 1390 درحالی‌که در هیچ رسانه‌ای کار نمی‌کردم، قرار ملاقاتی با زیباکلام گذاشتم. او این بار من را به دفتر کارش دعوت کرد و خاطره دوران کودکی در من زنده شد. قاب‌های روی دیوار ذهن من را درگیر کردند و از دکتر دلیل نصب هر یک از تابلوها را پرسیدم. شروع به تعریف که کرد از او پرسیدم حاضر است مقابل دوربین این حرف‌ها را تکرار کند؟ او گفت بله و روز بعد من با دوربین به اتاق او رفتم.
مهرگان ضمن تشکر از حسین جمشید گوهری که به تصویربرداری مستند «قاب‌ها» پرداخت، ادامه داد: یک جلسه فیلم‌برداری کردیم و از آنجایی که نتیجه خوب بود به کار ادامه دادیم، اما شرایط آن زمان مانع از ارائه این مستند شد تا اینکه امسال روی فیلم کار کردم و آن را به جشنواره سینما-حقیقت فرستادم. البته دوباره سری هم به اتاق کار زیباکلام زدیم که ببینیم پس از پنج سال این اتاق چه تغییری کرده است. به گفته این فیلم‌ساز، «قاب‌ها» تصویری از ذهن صادق زیباکلام است که روی دیوار اتاقش ترجمه شده است. تاریخ معاصر ایران به‌ویژه از مشروطه به بعد برای این استاد علوم سیاسی اهمیت دارد؛ البته نه تاریخ مکتوبی که در دسترس است، بلکه تاریخی که در ذهن و جان اوست و بخشی از آن با تاریخ هم‌پوشانی دارد و بخشی برخلاف آن چیزی است که تاکنون شنیده‌ایم. وی درباره دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت و تأثیر این رویداد بر ارتقای سینمای مستند نیز گفت: امسال هزارو صد فیلم متقاضی حضور در جشنواره سینما-حقیقت بودند. وقتی این تعداد کارگردان از جوان گرفته تا پیش‌کسوت چشم به راه فرارسیدن این جشنواره و ارائه فیلم به آن هستند، نشان می‌دهد این جشنواره به هدف خود دست یافته است.
کیوان مهرگان در پایان، با بیان اینکه به صرف دولتی‌بودن یک جشنواره نمی‌توان آن را زیر سؤال برد، خاطرنشان کرد: فضای کیفی- رقابتی و اهمیت جشنواره برای فیلم‌سازان ایرانی از آوانگارد گرفته تا جشنواره‌ای را نمی‌توان منکر شد. با وجود همه فراز و فرودهایی که این جشنواره می‌تواند داشته باشد، سینما-حقیقت یکی از معتبرترین جشنواره‌های مستند خاورمیانه محسوب می‌شود و این دستاورد کمی نیست که باید به خاطر آن از تمامی مدیران و مسئولان فعلی و پیشین جشنواره تشکر کرد.

صبح دیروز (سه‌شنبه 25 آبان 95) پوستر دهمین جشنواره بین‌المللی «سینما-حقیقت» با حضور استاد «حسین ترابی»، مستندساز پیش‌کسوت سینمای ایران، «سیدمحمدمهدی طباطبایی‌نژاد»، دبیر جشنواره و جمعی دیگر از معاونان و مدیران مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی رونمایی شد. در ابتدای این مراسم، شهنام صفاجو، مدیر اجرائی و روابط‌عمومی جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت گفت: طراحی پوستر یکی از امور دشوار و زمان‌بر هر جشنواره‌ای است و طراحان پوستر معمولا به ایده‌ها و طرح‌هایی مبتنی‌بر فرم یا مفهوم تکیه می‌کنند که ممکن است مورد توجه قرار بگیرد یا خیر! اما این پوستر که از سوی «علی باقری»، برنده سیمرغ بلورین بهترین پوستر سی‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، طراحی شده، ترکیبی از فرم و مفهوم است که امیدوارم نظر اهالی سینمای مستند و دوستان رسانه‌های جمعی را جلب کند. استاد حسین ترابی هم درباره طراحی این پوستر گفت: پوستر خوب و چشم‌نوازی است. آقای باقری بسیار باهوش بوده که پاهای طاووس را که بسیاری معتقدند نازیباست، در این پوستر جای نداده و به بال‌های زیبای این پرنده اکتفا کرده است. به ‌نظر من حتی می‌توان براساس این پوستر آنونسی طراحی کرد. طباطبایی‌نژاد هم بر چشم‌نوازی و زیبایی این پوستر تأکید کرد و آن را گویای زیبایی حقیقت دانست. در ادامه این مراسم، محمد شکیبانیا، از اعضای شورای مستند مرکز گسترش، گفت: این پوستر برای من جالب بود و به نظرم ایده به‌کارگرفته‌شده در آن بسیار اجرائی است. در تاریکی چشم‌هایی باز می‌شوند و فضایی زیبا را به تصویر می‌کشند که پر طاووس است.
سیدحسین حق‌گو هم تأکید کرد: دست‌نویس‌بودن و خوشنویسی‌ای که روی پوستر انجام شده و منطبق بر کل کار به نظر می‌رسد، جالب است. استفاده بجا از هلال‌های روی پر طاووس برای گنجاندن چشم مستندسازان هم اوج شگفتی طراحی این پوستر است. علی باقری که هم‌اینک در خارج از کشور به‌سر می‌برد نیز در پیامی درباره طراحی پوستر دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت اظهار کرد: «هر شخصی از منظر و دید خودش دنیای پیرامونش را درک می‌کند. هنرمندان و مستندسازان هم از این قاعده مستثنا نیستند. من در طراحی پوستر دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت، هر یک از چشم‌های نقاشی‌شده را که با شکل و رنگ‌های مختلفی تفکیک‌شدنی هستند، به‌عنوان سمبل و مُعرف هر مستندساز به تصویر کشیده‌ام. در این طراحی سعی شده مجموع چشم‌ها و نگاه‌های مختلف در کنار هم تبدیل به پرنده‌ای بشود که به باور همگان، مظهر زیبایی و غرور است و این کنار هم‌بودن جایی نیست جز جشنواره سینما-حقیقت. باید اضافه کنم که در این طراحی پوستر، همه عناصر نقاشی شده است، حتی نوشته‌های پوستر دست‌نویس شده‌اند و سعی شده که با خطوط روان، پوستر بتواند نگاه‌های رها، بازیگوش و پویای کاشف حقیقت را به بیننده القا کند».
* مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی، دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینما-حقیقت» را در روزهای 14 تا 21 آذرماه 1395، با شعار «حقیقت بهترین راهنماست» که از فرمایشات حضرت علی (ع) است، در پردیس سینمایی چارسو برگزار خواهد کرد.
--------------------------------

نمایش آخرین فیلم مستند «ورنر هرتسوک» در جشنواره سینما-حقیقت
فیلم مستند «جل‌الخالق! خیالبافی‌های دنیای مرتبط»، آخرین ساخته «ورنر هرتسوک»، فیلم‌ساز مشهور آلمانی، در بخش نمایش‌های ویژه دهمین جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت روی پرده می‌رود. در خلاصه موضوع این فیلم مستند 98دقیقه‌ای که محصول سال 2016 کشور آمریکاست، آمده: «در این مستند بلند آمریکایی «هرتسوک» به تأثیر اگزیستانسیالی اینترنت، رباتیکس و هوش مصنوعی بر زندگی بشری می‌پردازد...».این فیلم که در نخستین نمایش عمومی در جشنواره ساندنس 2016 روی پرده رفت، حاوی مصاحبه‌هایی با باب کان، ایلن ماسک، سباستین تران، تد نلسن و دیگر پیشگامان جهان تکنولوژی است. مستند «جل‌الخالق! خیالبافی‌های دنیای مرتبط» از 61 منتقد معروف سینمای دنیا، 93 درصد نقد مثبت گرفته است. بخش «نمایش‌های ویژه» جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت که به‌صورت غیررقابتی برگزار می‌شود، مختص نمایش آثار مستند برتر جهان است. ورنر هرتسوک، متولد سال 1942 (74ساله) در شهر مونیخ آلمان است. فیتزکارالدو Fitzcarraldo یکی از مشهورترین آثار این فیلم‌ساز بزرگ است که در سال 1982 وی با این فیلم موفق به کسب جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره کن شد. از فیلم‌های مستند «هرتسوک» نیز می‌توان به سرزمین سکوت و ظلمت، پژواک‌های امپراتوری تاریکی، صدای زنگ از ژرفنا، دیتر کوچولو باید پرواز کند، بهترین دوست من، چرخ زمان، الماس سفید، Grizzly Man، ملاقات‌هایی در انتهای جهان، غار رؤیاهای فراموش‌شده، مردمان شادمان: یک سال در تایگا، اشاره کرد.
عطارپور: سینما‌حقیقت فرصتی است که تکرار نمی‌شود
اُرد عطارپور جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت را مهم‌ترین جشنواره مستند کشور دانست و گفت: تماشای فیلم‌های راه‌یافته به این جشنواره فرصتی است که هرگز تکرار نمی‌شود. فیلم‌های مستند ایرانی و خارجی را به‌آسانی نمی‌توان در بازار ویدئو رسانه یافت و به‌همین‌دلیل سینما-حقیقت فرصت خوبی برای تماشای آثار مستند منتخب سال است. این تهیه‌کننده و مستندساز سینمای ایران در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت، با اشاره به تاریخچه محدودشدن مخاطبان جشنواره‌های مستند، به فیلم‌سازان اظهار کرد: با برگزاری جشنواره سینمای مستند کیش که «کامران شیردل»، از پیش‌کسوتان این هنر، آن را برگزار می‌کرد، این نگاه ایجاد شد که جشنواره مستند فقط برای فیلم‌سازان برگزار می‌شود. البته این جشنواره دور از تهران برگزار می‌شد و شرکت در آن آسان نبود. فیلم‌سازانی هم که به جشنواره دعوت می‌شدند، با دراختیارداشتن امکانات اقامتی به تماشای فیلم‌ها می‌نشستند. وی با اشاره به ویژگی‌های مثبت حضور مستندسازان به‌عنوان مخاطبان اصلی جشنواره سینما-حقیقت تأکید کرد: اعضای این حرفه به تماشای آثار یکدیگر می‌نشینند و ضمن نقد آثار دیگری، در جریان نحوه کار سایر فیلم‌سازان قرار می‌گیرند. فیلم‌سازان حوزه مستند علاقه‌مند هستند که با حضور در این جشنواره خود را ارزیابی کنند و با آثار دوستان خود آشنا شوند؛ به‌همین‌دلیل جشنواره سینما-حقیقت برای مستندسازان اهمیت بالایی دارد. کارگردان مستند «خلیج‌فارس» ادامه داد: فیلم‌های مستند در طول سال، فرصت اکران محدود در چند سالن را دارند، درحالی‌که در برخی از این فیلم‌ها از سوی مستندساز به سؤال‌هایی پاسخ داده می‌شود که همواره در ذهن مردم مانند یک پرسش است. آدم‌ها علایق خود را در این جشنواره که تنوع بسیاری دارد خواهند یافت، اما با وجود این جشنواره با استقبال‌نشدن جدی از سوی مخاطبان عادی رو‌به‌رو است و همین به جشنواره ضربه می‌زند. هرچند جدا از مستندسازان، کسانی که علاقه به موضوعات خاص دارند هم جذب این جشنواره شده و مخاطب جدی آن هستند، اما این تعداد مخاطب عام برای چنین جشنواره‌ای کم است. عطارپور ضمن تأکید بر فعالیت روابط‌عمومی جشنواره خاطرنشان کرد: دوستان در این بخش فعالیت قابل‌اعتنایی در راستای معرفی جشنواره «سینما-حقیقت» به مخاطبان دارند و بار اصلی جشنواره را به دوش می‌کشند، اما کم‌بودن مخاطب عادی جشنواره به دلایلی چون حمایت‌نکردن ارگان‌هایی چون صداوسیما برمی‌گردد. اگر تلویزیون از جشنواره مستند سینما-حقیقت حمایت جدی می‌کرد و از این طریق، از مردم برای حضور در جشنواره دعوت می‌شد، با توجه به اینکه برای تماشای فیلم‌های مستند بلیت‌فروشی هم انجام نمی‌شود، حجم مخاطبان سینما-حقیقت افزایش می‌یافت.
وی با بیان اینکه جشنواره سینما-حقیقت هر سال جدی‌تر می‌شود و این اتفاق مثبتی است، تصریح کرد: اکران برخی از فیلم‌های برگزیده خارجی و برگزاری ورک‌شاپ‌های تخصصی، بخشی از ویژگی‌های خوب این جشنواره است. تقویم سینمای مستند ایران هم‌زمان با برگزاری جشنواره سینما-حقیقت آغاز می‌شود و کارگردانان با پایان جشنواره، برای سال بعد خود را آماده می‌کنند. کارگردان «پرنیان» با انتقاد از تغییر محل جشنواره سینما-حقیقت از سینما فلسطین به پردیس چارسو گفت: این تغییر اشتباه بود چراکه این جشنواره مدت‌ها در سینما فلسطین برگزار می‌شد و تاریخ و هویت جشنواره در این مکان معنا می‌یافت. مخاطبان با سینما فلسطین خاطرات مشترک بسیاری دارند؛ خاطراتی که در برخی از آنها مرتضی ندایی، محمدرضا مقدسیان و دوستانی که دیگر در کنار ما نیستند، حضور داشته‌اند. هیچ جشنواره‌‎ای به‌سادگی از محل برگزاری دائمی خود صرف‌نظر نمی‌کند، اما در نهایت تعجب، در این دوره سینما-حقیقت این اتفاق رخ داده و جشنواره به پردیس چارسو منتقل شده است. عطارپور در پایان با اشاره به فیلم‌های منتخب هیأت انتخاب سینما-حقیقت افزود: گاه علاوه بر تعداد آثار راه‌یافته به بخش‌های رقابتی جشنواره سینما-حقیقت، از کیفیت برخی فیلم‌ها هم متعجب می‌شویم که چطور این فیلم‌ها به بخش مسابقه جشنواره راه یافته‌اند؟
مستند «قاب‌ها»؛ تصویری از ذهن «صادق زیباکلام» که روی دیوار اتاقش ترجمه شده است
کیوان مهرگان، از جمله خبرنگاران باسابقه‌ای است که گاه بخت خود را در عرصه‌های هنری مانند شاعری و مستندسازی امتحان کرده است. او در دهمین دوره جشنواره سینما-حقیقت با اولین تجربه جدی مستندسازی خود با عنوان «قاب‌ها» حضور دارد که در این فیلم «صادق زیباکلام» در یک تک‌گویی 30دقیقه‌ای به روایت بخش‌هایی از تاریخ ایران می‌پردازد.
مهرگان درباره شیوه شکل‌گیری این مستند گفت: من حدودا 12 سال داشتم که جنگ تمام شد. محل زندگی من اسلام‌آباد غرب بود و این منطقه 600 کیلومتر با تهران فاصله داشت. یکی از دوستانم در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران پذیرفته شد و تابستان که به شهر ما بازگشت، با عطش از فضای دانشگاه و ماجرای اتاق آقای صادق زیباکلام تعریف کرد که در آن عکسی از نلسون ماندلا و یک نقاشی از گربه‌ای که توسط دخترش نقاشی شده بود، روی دیوار نصب بود. این تصویر از آن زمان در ذهن من باقی بود. او با بیان اینکه پس از اقامت در تهران، به واسطه شغل خبرنگاری همواره به صورت تلفنی با دکتر زیباکلام ارتباط داشته و گاهی هم به خانه‌اش می‌رفته است، تصریح کرد: فروردین سال 1390 درحالی‌که در هیچ رسانه‌ای کار نمی‌کردم، قرار ملاقاتی با زیباکلام گذاشتم. او این بار من را به دفتر کارش دعوت کرد و خاطره دوران کودکی در من زنده شد. قاب‌های روی دیوار ذهن من را درگیر کردند و از دکتر دلیل نصب هر یک از تابلوها را پرسیدم. شروع به تعریف که کرد از او پرسیدم حاضر است مقابل دوربین این حرف‌ها را تکرار کند؟ او گفت بله و روز بعد من با دوربین به اتاق او رفتم.
مهرگان ضمن تشکر از حسین جمشید گوهری که به تصویربرداری مستند «قاب‌ها» پرداخت، ادامه داد: یک جلسه فیلم‌برداری کردیم و از آنجایی که نتیجه خوب بود به کار ادامه دادیم، اما شرایط آن زمان مانع از ارائه این مستند شد تا اینکه امسال روی فیلم کار کردم و آن را به جشنواره سینما-حقیقت فرستادم. البته دوباره سری هم به اتاق کار زیباکلام زدیم که ببینیم پس از پنج سال این اتاق چه تغییری کرده است. به گفته این فیلم‌ساز، «قاب‌ها» تصویری از ذهن صادق زیباکلام است که روی دیوار اتاقش ترجمه شده است. تاریخ معاصر ایران به‌ویژه از مشروطه به بعد برای این استاد علوم سیاسی اهمیت دارد؛ البته نه تاریخ مکتوبی که در دسترس است، بلکه تاریخی که در ذهن و جان اوست و بخشی از آن با تاریخ هم‌پوشانی دارد و بخشی برخلاف آن چیزی است که تاکنون شنیده‌ایم. وی درباره دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما-حقیقت و تأثیر این رویداد بر ارتقای سینمای مستند نیز گفت: امسال هزارو صد فیلم متقاضی حضور در جشنواره سینما-حقیقت بودند. وقتی این تعداد کارگردان از جوان گرفته تا پیش‌کسوت چشم به راه فرارسیدن این جشنواره و ارائه فیلم به آن هستند، نشان می‌دهد این جشنواره به هدف خود دست یافته است.
کیوان مهرگان در پایان، با بیان اینکه به صرف دولتی‌بودن یک جشنواره نمی‌توان آن را زیر سؤال برد، خاطرنشان کرد: فضای کیفی- رقابتی و اهمیت جشنواره برای فیلم‌سازان ایرانی از آوانگارد گرفته تا جشنواره‌ای را نمی‌توان منکر شد. با وجود همه فراز و فرودهایی که این جشنواره می‌تواند داشته باشد، سینما-حقیقت یکی از معتبرترین جشنواره‌های مستند خاورمیانه محسوب می‌شود و این دستاورد کمی نیست که باید به خاطر آن از تمامی مدیران و مسئولان فعلی و پیشین جشنواره تشکر کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.