|

سياست خارجي ترامپ چگونه خواهد بود؟

دونالد ترامپ در مسير پيروزي سرگيجه‌آورش در انتخابات روز سه‌شنبه، ادعا کرد آمريکا را در اولويت قرار خواهد داد. برنده‌شدن؛ اين پيام بسياري از پايتخت‌هاي خارجي را تکان داد؛ پايتخت‌هايي که رهبرانشان از اين مي‌ترسند که ترامپ، پايه‌هاي سياست خارجي ايالات متحده را تغيير دهد؛ سياست خارجي‌ای که پيش‌بيني آن با توجه به بي‌تجربگي او، مشکل است. محتمل‌ترين وضع، اين است که ترامپ به‌عنوان رئيس‌جمهوري به‌ دنبال همان چيزي باشد که در مدت مبارزات انتخاباتي‌ خود وعده داد؛ يعني فاصله‌گرفتن از رويکردهاي جاري ايالات متحده درباره روسيه، خاورميانه، اروپا و آسيا. سياست خارجي ترامپ، بر‌اساس اظهاراتش، سياستي است که به‌شدت بر منابع ملي ايالات متحده تمرکز دارد و از درگيري‌هاي پرهزينه در خارج از ايالات متحده، پرهيز مي‌کند. سياست خارجي ترامپ احتمالا در مسير بهبود روابط با روسيه‌ای رقيب که بر حقوق خود اصرار دارد، حرکت مي‌کند. او در مبارزات انتخاباتي، به تکرار تأکيد کرده بود با مقداري هزينه سياسي، با ولاديمير پوتين کار خواهد کرد و فکر مي‌کند قادر خواهد بود با او کنار بيايد. ترامپ در نشستی تلويزيوني در سپتامبر، گفته بود: «اگر او (پوتين) درباره من چيزهاي خوب بگويد، من هم درباره او چيزهاي خوبي خواهم گفت... . منظورم اين است که اين آدم کنترل زيادي بر کشورش دارد». ترامپ همچنين در مناظره 19 اکتبر، وقتي درباره بيانيه جيمز. آر. کلاپر، مدير ضد اطلاعات ملي که در آن مقامات ارشد روسيه به هک‌کردن وب‌سايت‌هاي حزب دموکرات متهم شده بودند، محل سؤال قرار گرفت، اين اتهامات را رد کرد و گفت: «من شک دارم، شک دارم». انکار ترامپ برخي از دموکرات‌ها را به‌‌اين‌سو سوق داده که استدلال کنند انتخاب ترامپ، هدف واقعي روسيه بوده است. تلاش نظامي مشترک از سوي ايالات متحده، روسيه و بشار اسد نيز احتمال ديگري است. ترامپ در يک مناظره با هيلاري، گفته بود: «هيلاري هنگامي که او را متهم به تحت‌الشعاع‌‌قراردادن تعهدات ايالات متحده مبني بر دفاع از متحدان متشکل از ناتو و شرکاي سياسي مانند ژاپن و کره‌جنوبي کرده، تنها يک دروغ ديگر گفته است و هرگز از سخنراني 27 آوريل خود که در آن گفته بود «ايالات متحده بايد آماده باشد به اين کشورها اجازه دهد تا از خود دفاع کنند»، عقب‌نشيني نکرده است». پيروزي ترامپ، در اروپا نيز به احتمال زیاد باعث تقويت ديدگاه‌هاي مشابه دسته‌راستي ناسيوناليست و ملي‌گرايانه مي‌شود. يک مورد از شکل‌گيري اين نئوناسيوناليسم (نو‌ملي‌گرايي)، پيروزي تعجب‌برانگيز حاميان «برگزيت» در رفراندوم ماه ژوئن در بريتانيا بوده است و در فرانسه، آلمان، ايتاليا و اسپانيا نيز جنبش‌هايی وجود دارند که می‌توان با آن مقایسه کرد. ترامپ، به‌عنوان رئيس‌جمهور ايالات متحده، بايد تصميم بگيرد آيا از اين جنبش‌ها دفاع مي‌کند يا نه؟ جنبش‌هايي که مي‌تواند اتحاديه اروپا را بي‌ثبات کنند، تلاش و اقدام براي تغيير شرايط تجارت با آسيا از طريق مذاکره دوباره پيرامون توافق‌نامه‌هاي تجاري و مجبورکردن چين به دوباره ارزش‌دادن به پولش. پيش‌بيني اينکه چگونه اين رويکرد اجرائي مي‌شود، مشکل و سخت است. گفتمان افراطي و تهديدات ترامپ عليه شرکاي تجاري، تاکتيک‌هاي مشهوري است که در آنچه او به‌عنوان «هنر معامله» تشريح کرده، ديده مي‌شود. چين که پيش‌ از اين، اقتصاد حباب‌گونه را تجربه کرده، مستعد است با وارد آمدن فشار اقتصادي از سوي آمريکا، صدمه ببيند. بسياري از تحليلگران استدلال مي‌کنند ممکن است خروجي گفتار حفاظت‌گرايانه ترامپ، کاهش رشد اقتصاد جهاني باشد. در همين حال، بسياري از تحليلگران استدلال مي‌کنند اولويت‌دادن به منافع ايالات متحده به اين عرياني که ترامپ انجام مي‌دهد، ممکن است بسياري از متحدان ايالات متحده را در اروپا و آسيا به سوي معامله با روسيه تازه‌به‌ميدان‌آمده و چين در‌حال‌قدرت‌گيري، براند.

دونالد ترامپ در مسير پيروزي سرگيجه‌آورش در انتخابات روز سه‌شنبه، ادعا کرد آمريکا را در اولويت قرار خواهد داد. برنده‌شدن؛ اين پيام بسياري از پايتخت‌هاي خارجي را تکان داد؛ پايتخت‌هايي که رهبرانشان از اين مي‌ترسند که ترامپ، پايه‌هاي سياست خارجي ايالات متحده را تغيير دهد؛ سياست خارجي‌ای که پيش‌بيني آن با توجه به بي‌تجربگي او، مشکل است. محتمل‌ترين وضع، اين است که ترامپ به‌عنوان رئيس‌جمهوري به‌ دنبال همان چيزي باشد که در مدت مبارزات انتخاباتي‌ خود وعده داد؛ يعني فاصله‌گرفتن از رويکردهاي جاري ايالات متحده درباره روسيه، خاورميانه، اروپا و آسيا. سياست خارجي ترامپ، بر‌اساس اظهاراتش، سياستي است که به‌شدت بر منابع ملي ايالات متحده تمرکز دارد و از درگيري‌هاي پرهزينه در خارج از ايالات متحده، پرهيز مي‌کند. سياست خارجي ترامپ احتمالا در مسير بهبود روابط با روسيه‌ای رقيب که بر حقوق خود اصرار دارد، حرکت مي‌کند. او در مبارزات انتخاباتي، به تکرار تأکيد کرده بود با مقداري هزينه سياسي، با ولاديمير پوتين کار خواهد کرد و فکر مي‌کند قادر خواهد بود با او کنار بيايد. ترامپ در نشستی تلويزيوني در سپتامبر، گفته بود: «اگر او (پوتين) درباره من چيزهاي خوب بگويد، من هم درباره او چيزهاي خوبي خواهم گفت... . منظورم اين است که اين آدم کنترل زيادي بر کشورش دارد». ترامپ همچنين در مناظره 19 اکتبر، وقتي درباره بيانيه جيمز. آر. کلاپر، مدير ضد اطلاعات ملي که در آن مقامات ارشد روسيه به هک‌کردن وب‌سايت‌هاي حزب دموکرات متهم شده بودند، محل سؤال قرار گرفت، اين اتهامات را رد کرد و گفت: «من شک دارم، شک دارم». انکار ترامپ برخي از دموکرات‌ها را به‌‌اين‌سو سوق داده که استدلال کنند انتخاب ترامپ، هدف واقعي روسيه بوده است. تلاش نظامي مشترک از سوي ايالات متحده، روسيه و بشار اسد نيز احتمال ديگري است. ترامپ در يک مناظره با هيلاري، گفته بود: «هيلاري هنگامي که او را متهم به تحت‌الشعاع‌‌قراردادن تعهدات ايالات متحده مبني بر دفاع از متحدان متشکل از ناتو و شرکاي سياسي مانند ژاپن و کره‌جنوبي کرده، تنها يک دروغ ديگر گفته است و هرگز از سخنراني 27 آوريل خود که در آن گفته بود «ايالات متحده بايد آماده باشد به اين کشورها اجازه دهد تا از خود دفاع کنند»، عقب‌نشيني نکرده است». پيروزي ترامپ، در اروپا نيز به احتمال زیاد باعث تقويت ديدگاه‌هاي مشابه دسته‌راستي ناسيوناليست و ملي‌گرايانه مي‌شود. يک مورد از شکل‌گيري اين نئوناسيوناليسم (نو‌ملي‌گرايي)، پيروزي تعجب‌برانگيز حاميان «برگزيت» در رفراندوم ماه ژوئن در بريتانيا بوده است و در فرانسه، آلمان، ايتاليا و اسپانيا نيز جنبش‌هايی وجود دارند که می‌توان با آن مقایسه کرد. ترامپ، به‌عنوان رئيس‌جمهور ايالات متحده، بايد تصميم بگيرد آيا از اين جنبش‌ها دفاع مي‌کند يا نه؟ جنبش‌هايي که مي‌تواند اتحاديه اروپا را بي‌ثبات کنند، تلاش و اقدام براي تغيير شرايط تجارت با آسيا از طريق مذاکره دوباره پيرامون توافق‌نامه‌هاي تجاري و مجبورکردن چين به دوباره ارزش‌دادن به پولش. پيش‌بيني اينکه چگونه اين رويکرد اجرائي مي‌شود، مشکل و سخت است. گفتمان افراطي و تهديدات ترامپ عليه شرکاي تجاري، تاکتيک‌هاي مشهوري است که در آنچه او به‌عنوان «هنر معامله» تشريح کرده، ديده مي‌شود. چين که پيش‌ از اين، اقتصاد حباب‌گونه را تجربه کرده، مستعد است با وارد آمدن فشار اقتصادي از سوي آمريکا، صدمه ببيند. بسياري از تحليلگران استدلال مي‌کنند ممکن است خروجي گفتار حفاظت‌گرايانه ترامپ، کاهش رشد اقتصاد جهاني باشد. در همين حال، بسياري از تحليلگران استدلال مي‌کنند اولويت‌دادن به منافع ايالات متحده به اين عرياني که ترامپ انجام مي‌دهد، ممکن است بسياري از متحدان ايالات متحده را در اروپا و آسيا به سوي معامله با روسيه تازه‌به‌ميدان‌آمده و چين در‌حال‌قدرت‌گيري، براند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.