|

در لایه‌های زمان و مکان

«اتفاق وقتی است که ظاهرشدن با محوشدن یکی است. هنگامی که فرقی بین پدیدآمدن و ناپدیدشدن نیست».1 نمایشگاه، اجرا و اینستالیشن «تن 2» کاری تازه از گروه هنری«3دا» عرصه چیزی، چیزهایی، اتفاقاتی است که پدیدار و ناپدید می‌شوند. با هر تکانه‌ای، با هر صدایی، دگرگون می‌شود و از میان می‌رود. شکل عوض می‌کند و جای شکلی تازه را باز می‌گذارد؛ تجربه‌ای که هر آن، آن با آن دیگر شبیه است و نیست. تصاویری از جهان پیرامون است؛ به‌غایت آشنا و درعین‌حال غریب. پرتره‌هایی از خویشتن خویش که چه آشنا است و درعین‌حال چه بیگانه. گویی همین‌جاییم، یا جای دیگر. این تن هستیم و گویی تنِ دیگر. بدن دومی که در فضا به کشف دوباره خویشتن می‌پردازد. «تن 2» در اعوجاج صداها و تصاویری که جهان امروز بر ما عرضه کرده است، تلاش دارد تن تازه‌ای بازیابد. «تن2» واکنشی به جهان امروز است؛ جهانی که بیش‌ازپیش امکان رودررویی بی‌واسطه از آن گرفته شده و اکنون، آنچه از آن در می‌یابیم به واسطه رسانه و مکان- فضاهای مجازی، انبوه اطلاعات و اعوجاج‌ها و نویزهای گوناگون ممکن است. در این نمایشگاه بدنی تازه، در فضایی آشنا و غریب یک‌بار دیگر به جهان پیرامون خود از دریچه‌ای تازه‌تر نگاه می‌کند.
اینستالیشن «تن 2» واکنشی به محیط پیرامون است. این‌بار در محیط گالری که مکانی برای نمایش و دیدن است، خودنگاره یا سلف پرتره‌هایی عرضه می‌شود و این امکان وجود دارد که مخاطب نیز سلف پرتره خویش را بسازد و از دریچه‌ای دیگر به خود دگرگون‌شده خویش نگاه کند. فضای گالری محیطی برای دیدن و بازدیدنِ این سلف پرتره‌هاست که روی هم نمایانده می‌شوند. جعبه‌ها و قاب‌هایی که پروژکتور و پرده نمایشِ گوشی همراه خواهند بود!
در استیتمنت نمایشگاه آمده است: «تن من (هرکدام از ما) لابه‌لای لایه‌های زمان و مکان حرکت می‌کند. مسیری پرپیچ‌وخم که در هر نقطه آن خیل اطلاعات و داده‌های محیطی (تصاویر، صداها، طعم‌ها، بوها، بافت‌ها) «من» را احاطه می‌کنند و با نیازهای پیچیده تن من در هم می‌آمیزند. آمیزش تن و زمان و مکان، باعث شکل‌گیری خاطره و حافظه می‌شود». «۳دا» در مکانی که اکنون به نامِ گالری «اکنون» می‌شناسیم، به حافظه کوتاه‌مدت این فضای ترکیبی می‌پردازد. ابتدا به عنوان موجودی شبانه بر لایه زیرینِ دیوارهای خالی گالری نقش‌بسته و سپس بر روی آن، از حضورِ دیگری، لایه‌های بعدی حافظه فضا را رسم می‌کند. مارکز در ابتدای کتاب «زنده‌ام که روایت کنم» می‌گوید: «زندگی آنچه که زیسته‌ایم نیست، بلکه سراسر چیزی‌ست که به خاطر می‌آوریم تا بازگو کنیم». به گمانِ «۳دا»، چیزی که قدرتِ ثبت و بازگویی دارد، بخشِ کودکانه زیستن است که از بازی‌ها، کنجکاوی‌ها، شگفتی‌ها و رهایی‌ها شکل می‌گیرد». نمایشگاه، اجرا و اینستالیشن «تن 2» کاری از گروه هنری «3 دا» از 21 تا 25 آبان‌ از ساعت 16 الی 20 در گالری اکنون واقع در اصفهان، خیابان خاقانی، کوچه افشین 14، بن‌بست حریر، شماره 9 به اجرا درمی‌آید. علی میرزایی، هاوری دانش، حوری نعیمی، سهیلا ذبحی و افسانه شفیعی طراحی و اجرای این برنامه را بر عهده دارند. گروه هنری «3دا» فعالیت خود را از خرداد 1395 در اصفهان با تعامل با شهر و هنرمندانش شروع کرده و بخشی از این فعالیت را در کانالی به نام Team3da مستند کرده است.
1: از مقاله سوژه هنر آلن بدیو

«اتفاق وقتی است که ظاهرشدن با محوشدن یکی است. هنگامی که فرقی بین پدیدآمدن و ناپدیدشدن نیست».1 نمایشگاه، اجرا و اینستالیشن «تن 2» کاری تازه از گروه هنری«3دا» عرصه چیزی، چیزهایی، اتفاقاتی است که پدیدار و ناپدید می‌شوند. با هر تکانه‌ای، با هر صدایی، دگرگون می‌شود و از میان می‌رود. شکل عوض می‌کند و جای شکلی تازه را باز می‌گذارد؛ تجربه‌ای که هر آن، آن با آن دیگر شبیه است و نیست. تصاویری از جهان پیرامون است؛ به‌غایت آشنا و درعین‌حال غریب. پرتره‌هایی از خویشتن خویش که چه آشنا است و درعین‌حال چه بیگانه. گویی همین‌جاییم، یا جای دیگر. این تن هستیم و گویی تنِ دیگر. بدن دومی که در فضا به کشف دوباره خویشتن می‌پردازد. «تن 2» در اعوجاج صداها و تصاویری که جهان امروز بر ما عرضه کرده است، تلاش دارد تن تازه‌ای بازیابد. «تن2» واکنشی به جهان امروز است؛ جهانی که بیش‌ازپیش امکان رودررویی بی‌واسطه از آن گرفته شده و اکنون، آنچه از آن در می‌یابیم به واسطه رسانه و مکان- فضاهای مجازی، انبوه اطلاعات و اعوجاج‌ها و نویزهای گوناگون ممکن است. در این نمایشگاه بدنی تازه، در فضایی آشنا و غریب یک‌بار دیگر به جهان پیرامون خود از دریچه‌ای تازه‌تر نگاه می‌کند.
اینستالیشن «تن 2» واکنشی به محیط پیرامون است. این‌بار در محیط گالری که مکانی برای نمایش و دیدن است، خودنگاره یا سلف پرتره‌هایی عرضه می‌شود و این امکان وجود دارد که مخاطب نیز سلف پرتره خویش را بسازد و از دریچه‌ای دیگر به خود دگرگون‌شده خویش نگاه کند. فضای گالری محیطی برای دیدن و بازدیدنِ این سلف پرتره‌هاست که روی هم نمایانده می‌شوند. جعبه‌ها و قاب‌هایی که پروژکتور و پرده نمایشِ گوشی همراه خواهند بود!
در استیتمنت نمایشگاه آمده است: «تن من (هرکدام از ما) لابه‌لای لایه‌های زمان و مکان حرکت می‌کند. مسیری پرپیچ‌وخم که در هر نقطه آن خیل اطلاعات و داده‌های محیطی (تصاویر، صداها، طعم‌ها، بوها، بافت‌ها) «من» را احاطه می‌کنند و با نیازهای پیچیده تن من در هم می‌آمیزند. آمیزش تن و زمان و مکان، باعث شکل‌گیری خاطره و حافظه می‌شود». «۳دا» در مکانی که اکنون به نامِ گالری «اکنون» می‌شناسیم، به حافظه کوتاه‌مدت این فضای ترکیبی می‌پردازد. ابتدا به عنوان موجودی شبانه بر لایه زیرینِ دیوارهای خالی گالری نقش‌بسته و سپس بر روی آن، از حضورِ دیگری، لایه‌های بعدی حافظه فضا را رسم می‌کند. مارکز در ابتدای کتاب «زنده‌ام که روایت کنم» می‌گوید: «زندگی آنچه که زیسته‌ایم نیست، بلکه سراسر چیزی‌ست که به خاطر می‌آوریم تا بازگو کنیم». به گمانِ «۳دا»، چیزی که قدرتِ ثبت و بازگویی دارد، بخشِ کودکانه زیستن است که از بازی‌ها، کنجکاوی‌ها، شگفتی‌ها و رهایی‌ها شکل می‌گیرد». نمایشگاه، اجرا و اینستالیشن «تن 2» کاری از گروه هنری «3 دا» از 21 تا 25 آبان‌ از ساعت 16 الی 20 در گالری اکنون واقع در اصفهان، خیابان خاقانی، کوچه افشین 14، بن‌بست حریر، شماره 9 به اجرا درمی‌آید. علی میرزایی، هاوری دانش، حوری نعیمی، سهیلا ذبحی و افسانه شفیعی طراحی و اجرای این برنامه را بر عهده دارند. گروه هنری «3دا» فعالیت خود را از خرداد 1395 در اصفهان با تعامل با شهر و هنرمندانش شروع کرده و بخشی از این فعالیت را در کانالی به نام Team3da مستند کرده است.
1: از مقاله سوژه هنر آلن بدیو

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.