|

سیلی به‌خاطر سیلی

سید بهنام میرافضل

چند روز پیش منزل یکی از دوستان بلند پایه -که قدی نزدیک به 190سانتی‌متر دارد- میهمان بودیم که ناگهان و به یکباره پس از اظهارنظر بچه‌گانه کودک 10ساله‌اش، صدای برخورد آهنی با آلومینیوم آمد و جمع پر از سروصدا را به یکباره ساکت کرد که دیدیم کودک آقای عزیزمان گوش خود را محکم گرفته است و دستان دوست ما هم میان زمین و هوا مانده است.
ای بابا! مرد مومن این چه کاری بود که انجام دادی؟ این بچه است! آخر مگر چه گفت که اینچنین دستان سنگینتان را زیر گوش این طفل بی‌گناه نواختی؟ جان دلم؟ می‌فرمایید چون نظرشان موافق شما نبود و باعث شد در جمع پچ‌پچی به راه بیفتد اینچنین کودک بی‌گناه را زدید؟ آخر این هم شد حرف حساب؟ حالا خوب هم هست که شما بلند پایه
هستید! جانم؟ نمی‌شود بقیه حرف‌هایمان را همین‌جا بزنیم؟ باشد! پس شما بروید جلو تا من هم پشت سر شما بیایم داخل اتاق. حالا حتما لازم است که چشمانم را هم ببندم؟ آهان می‌خواهید آن اتاقتان را یاد نگیرم؟ باشد چشم. بفرمایید این هم چشمانم که بستم. دستانم را بگیرید تا برویم. جدا؟ رسیدیم؟ خوب حالا می‌توانم چشمانم را باز کنم؟ چقدر جالب. اینجا هم که گویا چراغ ندارد! خوب حالا بفرمایید سراپا گوشم. ای بابا! چه حکایت تلخی داشته‌اید! آخر چطور پدرتان دلشان می‌آمده است خاک‌انداز فلزی را داغ کند و بگذارد روی پایتان! واقعا؟ از این هم بدتر بوده است؟ همین الان هم این اتفاقات برای شما می‌افتد؟ چه موقع‌هایی بیشتر؟ زمانی که با دوستانتان هم عقیده نباشید؟ آخر مگر این دوستان شما کیستند که اگر با آنها هم عقیده نباشید شما را کتک می‌زنند؟ بله خب درست می‌فرمایید! آخر چه ارتباطی به من دارد؟ هرکاره‌ای می‌خواهند باشند، اما حالا اصلا اینها چه ارتباطی به سیلی‌زدن به کودکتان دارد؟ جالب است! اما ببخشید ولی من با شما همفکر نیستم. جواب کینه را که نباید با کینه داد! به این طریق که دیگر سنگی رو سنگ بند نمی‌شود! ببخشید اما تئوریتان از ریشه اشتباه است.
پس از این گفته سایر میهمانان دوبار صدایی شبیه صدای برخورد آهن با چیزی شبیه به سنگ آهن را شنیدند!
چند روز پیش منزل یکی از دوستان بلند پایه -که قدی نزدیک به 190سانتی‌متر دارد- میهمان بودیم که ناگهان و به یکباره پس از اظهارنظر بچه‌گانه کودک 10ساله‌اش، صدای برخورد آهنی با آلومینیوم آمد و جمع پر از سروصدا را به یکباره ساکت کرد که دیدیم کودک آقای عزیزمان گوش خود را محکم گرفته است و دستان دوست ما هم میان زمین و هوا مانده است.
ای بابا! مرد مومن این چه کاری بود که انجام دادی؟ این بچه است! آخر مگر چه گفت که اینچنین دستان سنگینتان را زیر گوش این طفل بی‌گناه نواختی؟ جان دلم؟ می‌فرمایید چون نظرشان موافق شما نبود و باعث شد در جمع پچ‌پچی به راه بیفتد اینچنین کودک بی‌گناه را زدید؟ آخر این هم شد حرف حساب؟ حالا خوب هم هست که شما بلند پایه
هستید! جانم؟ نمی‌شود بقیه حرف‌هایمان را همین‌جا بزنیم؟ باشد! پس شما بروید جلو تا من هم پشت سر شما بیایم داخل اتاق. حالا حتما لازم است که چشمانم را هم ببندم؟ آهان می‌خواهید آن اتاقتان را یاد نگیرم؟ باشد چشم. بفرمایید این هم چشمانم که بستم. دستانم را بگیرید تا برویم. جدا؟ رسیدیم؟ خوب حالا می‌توانم چشمانم را باز کنم؟ چقدر جالب. اینجا هم که گویا چراغ ندارد! خوب حالا بفرمایید سراپا گوشم. ای بابا! چه حکایت تلخی داشته‌اید! آخر چطور پدرتان دلشان می‌آمده است خاک‌انداز فلزی را داغ کند و بگذارد روی پایتان! واقعا؟ از این هم بدتر بوده است؟ همین الان هم این اتفاقات برای شما می‌افتد؟ چه موقع‌هایی بیشتر؟ زمانی که با دوستانتان هم عقیده نباشید؟ آخر مگر این دوستان شما کیستند که اگر با آنها هم عقیده نباشید شما را کتک می‌زنند؟ بله خب درست می‌فرمایید! آخر چه ارتباطی به من دارد؟ هرکاره‌ای می‌خواهند باشند، اما حالا اصلا اینها چه ارتباطی به سیلی‌زدن به کودکتان دارد؟ جالب است! اما ببخشید ولی من با شما همفکر نیستم. جواب کینه را که نباید با کینه داد! به این طریق که دیگر سنگی رو سنگ بند نمی‌شود! ببخشید اما تئوریتان از ریشه اشتباه است.
پس از این گفته سایر میهمانان دوبار صدایی شبیه صدای برخورد آهن با چیزی شبیه به سنگ آهن را شنیدند!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.