سلامت در انتهای فهرست روزمرگی
حامد محمدیکنگرانی . روانپزشک
تاکسی خطی در ایستگاه، پارک بود و خالی. سوار شدم. راننده که در کنار ماشین ایستاده بود گفت: «در را خودم میبندم.» هوای داخل ماشین گرم و غیرقابل تنفس بود و آزاردهنده و شیشهها بسته بودند. داشتم شیشه را پایین میکشیدم که راننده گفت: «شیشه را پایین نکش!» با تعجب گفتم: «چرا؟» «چون باد اذیت میکند.» «ولی ماشین که خالیه، کسی سوار نشده، هنوزم راه نیفتادیم.» «خب، پس تا نصفه پایین بکش، خراب میشه.» کاغذ بزرگی روی داشبورد چسبانده بود: «صحبت کردن و پیامک زدن با موبایل در داخل ماشین ممنوع است.» خندیدم و گفتم: «پیامک زدن چرا ممنوعه؟» جواب داد: «چون اشعه موبایل برای سلامتی ضرر داره.» «شوخی میکنین یا جدی میگین؟» با لحنی قاطع گفت: «من با شما شوخی ندارم. از نظر علمی ثابت شده که اشعه موبایل ضرر داره و سرطان میآره. من 40ساله راننده هستم ولی شما خیلی جوونید و بیتجربه. من باید مواظب سلامتیام باشم.» جوابی ندادم. ماشین پر شد و حرکت کردیم. «در را خودم میبندم.» «شیشه را پایین نکشین.»، «خانم! با موبایل حرف نزن.» همه عصبانی شده بودند. سر یک پیچ تند، دستگیره بالای در را گرفتم تا روی مسافر بغلی نیفتم. از توی آینه داد زد: «دستگیره
را ول کن، کنده میشه.» خواستم جواب بدم که ناگهان با بیاحتیاطی کامل پیچید جلوی یک موتور و اینبار قطعا حق با موتور بود. از ماشین پیاده شد و جلوی چشم ما که به غیر از من، همگی خانم بودند، شروع به فحاشی کرد و اگر مردم دخالت نکرده بودند حتما از دو جوان موتورسوار کتک خورده بود. به یاد سلامتیاش و بهویژه سلامت روانش افتادم ولی چیزی نگفتم.
به مقصد رسیدیم. با لحن تندی گفت: «فقط پول خرد، شیشهها رو هم بالا بکشید. درها رو هم آرام ببندید.» دیگه نتوانستم تحمل کنم و گفتم: «شما 40سال است که راننده هستید و خیلی خوبه که مواظب سلامتی خودتون هستین. در این 40سال عینک آفتابی زدین؟ کرم ضدآفتاب استفاده کردید؟ کمربند ایمنی را همیشه میبندین؟ با آلودگی هوا چه کار میکنید؟ آرامش و سلامت روانتون چطور؟» با تمسخر گفت: «مگه شما دکترین؟»، «بله». جواب داد: «پس بدونین که آلودگی هوا و نور آفتاب بیرون از ماشین هستند و ضرر ندارند ولی اشعه موبایل داخل ماشین است و ضرر دارد. درضمن من آدم خیلی خونسرد و آرامی هستم.» گفتم: «کمربند ایمنی که داخل ماشینه، درضمن از نظر علمی...» که ناگهان با صدای بلندی گفت: «چه ربطی به علم داره. در این 40سال خیلی چیزها تغییر کرده. 40سال پیش قیمت گوشت و مرغ و برنج و روغن و بنزین آنقدر بالا نبود. از صبح تا شب کار میکنم. دیروز برای ماشینم یک قطعه خریدم...» متوجه شدم موضوع اصلی چیست و تنها چیزی که اهمیت ندارد سلامتی است. تشکر کردم و راه افتادم. صدایش را از پشت سر میشنیدم که داد میزد: «در این 40سال تنها چیزی که اهمیت نداشته، سلامتی من بوده.»
[email protected]
تاکسی خطی در ایستگاه، پارک بود و خالی. سوار شدم. راننده که در کنار ماشین ایستاده بود گفت: «در را خودم میبندم.» هوای داخل ماشین گرم و غیرقابل تنفس بود و آزاردهنده و شیشهها بسته بودند. داشتم شیشه را پایین میکشیدم که راننده گفت: «شیشه را پایین نکش!» با تعجب گفتم: «چرا؟» «چون باد اذیت میکند.» «ولی ماشین که خالیه، کسی سوار نشده، هنوزم راه نیفتادیم.» «خب، پس تا نصفه پایین بکش، خراب میشه.» کاغذ بزرگی روی داشبورد چسبانده بود: «صحبت کردن و پیامک زدن با موبایل در داخل ماشین ممنوع است.» خندیدم و گفتم: «پیامک زدن چرا ممنوعه؟» جواب داد: «چون اشعه موبایل برای سلامتی ضرر داره.» «شوخی میکنین یا جدی میگین؟» با لحنی قاطع گفت: «من با شما شوخی ندارم. از نظر علمی ثابت شده که اشعه موبایل ضرر داره و سرطان میآره. من 40ساله راننده هستم ولی شما خیلی جوونید و بیتجربه. من باید مواظب سلامتیام باشم.» جوابی ندادم. ماشین پر شد و حرکت کردیم. «در را خودم میبندم.» «شیشه را پایین نکشین.»، «خانم! با موبایل حرف نزن.» همه عصبانی شده بودند. سر یک پیچ تند، دستگیره بالای در را گرفتم تا روی مسافر بغلی نیفتم. از توی آینه داد زد: «دستگیره
را ول کن، کنده میشه.» خواستم جواب بدم که ناگهان با بیاحتیاطی کامل پیچید جلوی یک موتور و اینبار قطعا حق با موتور بود. از ماشین پیاده شد و جلوی چشم ما که به غیر از من، همگی خانم بودند، شروع به فحاشی کرد و اگر مردم دخالت نکرده بودند حتما از دو جوان موتورسوار کتک خورده بود. به یاد سلامتیاش و بهویژه سلامت روانش افتادم ولی چیزی نگفتم.
به مقصد رسیدیم. با لحن تندی گفت: «فقط پول خرد، شیشهها رو هم بالا بکشید. درها رو هم آرام ببندید.» دیگه نتوانستم تحمل کنم و گفتم: «شما 40سال است که راننده هستید و خیلی خوبه که مواظب سلامتی خودتون هستین. در این 40سال عینک آفتابی زدین؟ کرم ضدآفتاب استفاده کردید؟ کمربند ایمنی را همیشه میبندین؟ با آلودگی هوا چه کار میکنید؟ آرامش و سلامت روانتون چطور؟» با تمسخر گفت: «مگه شما دکترین؟»، «بله». جواب داد: «پس بدونین که آلودگی هوا و نور آفتاب بیرون از ماشین هستند و ضرر ندارند ولی اشعه موبایل داخل ماشین است و ضرر دارد. درضمن من آدم خیلی خونسرد و آرامی هستم.» گفتم: «کمربند ایمنی که داخل ماشینه، درضمن از نظر علمی...» که ناگهان با صدای بلندی گفت: «چه ربطی به علم داره. در این 40سال خیلی چیزها تغییر کرده. 40سال پیش قیمت گوشت و مرغ و برنج و روغن و بنزین آنقدر بالا نبود. از صبح تا شب کار میکنم. دیروز برای ماشینم یک قطعه خریدم...» متوجه شدم موضوع اصلی چیست و تنها چیزی که اهمیت ندارد سلامتی است. تشکر کردم و راه افتادم. صدایش را از پشت سر میشنیدم که داد میزد: «در این 40سال تنها چیزی که اهمیت نداشته، سلامتی من بوده.»
[email protected]
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.