|

طبل توخالی تخریب

لطف‌الله آجدانی . مورخ و مدرس دانشگاه

پس از قطعی‌شدن ثبت‌نام و اعلام آمادگی آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی برای حضور در رقابت‌های انتخاباتی یازدهمین دوره ریاست‌جمهوری اسلامی ایران، پیش‌بینی رواج موج رویکرد تخریبی از سوی مخالفان، چندان دشوار نبود. یکی از محورهای تبلیغی مخالفان، تاکید بر این ادعاست که آیت‌الله هاشمی با تفکر و عملکرد خود، نشان داده که در راه مخالف مصالح نظام گام برمی‌دارد و با اتکا به همین ادعاست که حضور وی در عرصه را بر نمی‌تابند و بر طبل عدم صلاحیت او می‌کوبند. اما سناریونویسان و کارگردانان و بازیگردانان این سناریو جدا از ناتوانی خود برای ارایه دلایل کافی اثباتی این ادعا فراموش کرده‌اند که حاصل مدعایشان، پیش و بیش از آنکه نتیجه و نشانه التزام عملی آنان به پیروی از ولی‌فقیه باشد، انعکاسی است از عدم‌تبعیت آنان از ايشان. مدعیان و مدافعان این سناریوي ضعیف در حالی بر طبل ضد هاشمی می‌کوبند که پس از انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری و وقایع 88، آیت‌الله هاشمی بار دیگر و با حکم مجدد مقام معظم رهبری همچنان در جایگاه مهم ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام ابقا شده است. در شرایطی که مقام معظم رهبری با تشخیص خود در دلالت بر اصلح‌بودن آیت‌الله هاشمی برای ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام، حکم ریاست او بر مجمع تشخیص مصلحت نظام را ابقا و ابرام کرده است، ادعای مصلحت ندانستن حضور هاشمی در عرصه مدیریتی، ادعایی است غیرقابل دفاع. چگونه مدعیان پیروی از ولایت‌فقیه می‌توانند ادعا کنند که آیت‌الله هاشمی در حوزه تفکر و عمل در مخالفت با مصالح نظام گام برمی‌دارد در حالی‌که مقام معظم رهبری همچنان آیت‌الله هاشمی را اصلح تشخیص‌دهندگان مصلحت نظام تلقی و معرفی کرده اند؟ از این رو بی‌پروا و لاجرم باید گفت طبل توخالی طرح عليه آیت‌الله هاشمی حتی اگر حوزه تفکر و عملکرد او از امکان پاره‌ای انتقادات خالی نباشد، به ویژه در شرایط کنونی که حضور هاشمی در عرصه مدیریتی یک نیاز و ضرورت برای عبور از بسیاری از تنگناها و حل یا کاهش مشکلات نظام و جامعه در راستای صیانت از مصالح نظام و منافع ملی است.
پس از قطعی‌شدن ثبت‌نام و اعلام آمادگی آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی برای حضور در رقابت‌های انتخاباتی یازدهمین دوره ریاست‌جمهوری اسلامی ایران، پیش‌بینی رواج موج رویکرد تخریبی از سوی مخالفان، چندان دشوار نبود. یکی از محورهای تبلیغی مخالفان، تاکید بر این ادعاست که آیت‌الله هاشمی با تفکر و عملکرد خود، نشان داده که در راه مخالف مصالح نظام گام برمی‌دارد و با اتکا به همین ادعاست که حضور وی در عرصه را بر نمی‌تابند و بر طبل عدم صلاحیت او می‌کوبند. اما سناریونویسان و کارگردانان و بازیگردانان این سناریو جدا از ناتوانی خود برای ارایه دلایل کافی اثباتی این ادعا فراموش کرده‌اند که حاصل مدعایشان، پیش و بیش از آنکه نتیجه و نشانه التزام عملی آنان به پیروی از ولی‌فقیه باشد، انعکاسی است از عدم‌تبعیت آنان از ايشان. مدعیان و مدافعان این سناریوي ضعیف در حالی بر طبل ضد هاشمی می‌کوبند که پس از انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری و وقایع 88، آیت‌الله هاشمی بار دیگر و با حکم مجدد مقام معظم رهبری همچنان در جایگاه مهم ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام ابقا شده است. در شرایطی که مقام معظم رهبری با تشخیص خود در دلالت بر اصلح‌بودن آیت‌الله هاشمی برای ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام، حکم ریاست او بر مجمع تشخیص مصلحت نظام را ابقا و ابرام کرده است، ادعای مصلحت ندانستن حضور هاشمی در عرصه مدیریتی، ادعایی است غیرقابل دفاع. چگونه مدعیان پیروی از ولایت‌فقیه می‌توانند ادعا کنند که آیت‌الله هاشمی در حوزه تفکر و عمل در مخالفت با مصالح نظام گام برمی‌دارد در حالی‌که مقام معظم رهبری همچنان آیت‌الله هاشمی را اصلح تشخیص‌دهندگان مصلحت نظام تلقی و معرفی کرده اند؟ از این رو بی‌پروا و لاجرم باید گفت طبل توخالی طرح عليه آیت‌الله هاشمی حتی اگر حوزه تفکر و عملکرد او از امکان پاره‌ای انتقادات خالی نباشد، به ویژه در شرایط کنونی که حضور هاشمی در عرصه مدیریتی یک نیاز و ضرورت برای عبور از بسیاری از تنگناها و حل یا کاهش مشکلات نظام و جامعه در راستای صیانت از مصالح نظام و منافع ملی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.