|

فرق حالا و قدیم

پوریا عالمی: قدیم یک نفر کار می‌کرد ۱۰ نفر می‌خوردند توی یک خانواده. الان ۱۰ نفر کار می‌کنند یک نفر می‌خورد. منتها آن یک نفر توی خانواده نیست و رئیس صندوقی، بانکی، چیزی است.
قدیم یک شغل برای ساختن یک زندگی کافی بود. الان 10 تا زندگی هم کم است که آدم یک شغل بسازد. قدیم اینترنت نبود و مردم زود ازدواج می‌کردند و زود می‌خوابیدند. الان اینترنت هست و مردم دیر ازدواج می‌کنند و دیر می‌خوابند. قدیم مردم این‌قدر توی صف - به‌خصوص صف کوپن- می‌ایستادند تا جان می‌دادند. الان مردم جان می‌دهند توی صف رستوران بایستند. قدیم فقر یک مسئله همگانی و ثروت یک دغدغه خصوصی بود. الان ثروت یک دغدغه همگانی و فقر یک مسئله خصوصی است. قدیم پایمان را اندازه گلیممان دراز می‌کردیم. الان گلیم دیگران را می‌کنیم سفره خودمان. قدیم فکر می‌کردیم نفت ملی شده است. الان متوجه شدیم دکلش که هیچی، نفت‌کشش که هیچی، نفتش هم که هیچی، حتی پیت‌حلبی‌اش هم به ملت نمی‌رسد. قدیم چهارتا صاحب‌نظر بودند، باقی به حرف‌های آنان فکر می‌کردند. الان همه صاحب‌نظر هستند و چهار نفر باقیمانده هم اصولا کاری به این کارها ندارند وگرنه نظر خودشان را داشتند.
قدیم هنر مسئولیت اجتماعی ایجاد می‌کرد و هنرمند وظیفه اجتماعی داشت. الان هنر، لایک در شبکه‌های اجتماعی ایجاد می‌کند و هنرمند وظیفه دارد همه را فالوبک کند.
قدیم روزنامه‌نگار وابستگی به سیاست‌مداران نداشت. الان سیاست‌مداران روزنامه‌نگار دارند.
قدیم طنز می‌نوشتند مردم می‌خندیدند و اشک مسئولان درمی‌آمد. الان طنز بنویسند، مردم اشک نویسنده را درمی‌آورند و مسئولان هم زمینشان را می‌خورند. قدیم همه‌چیز برعهده مدیرمسئول و سردبیر بود. الان همه‌چیز زیر سر نویسنده است.
سوفیا... سوفیا... قدیم عشق را زیر باران باید می‌بردند. الان باران که بیاید، طوری اسیدی است که عشقت را می‌شورد و می‌برد.

پوریا عالمی: قدیم یک نفر کار می‌کرد ۱۰ نفر می‌خوردند توی یک خانواده. الان ۱۰ نفر کار می‌کنند یک نفر می‌خورد. منتها آن یک نفر توی خانواده نیست و رئیس صندوقی، بانکی، چیزی است.
قدیم یک شغل برای ساختن یک زندگی کافی بود. الان 10 تا زندگی هم کم است که آدم یک شغل بسازد. قدیم اینترنت نبود و مردم زود ازدواج می‌کردند و زود می‌خوابیدند. الان اینترنت هست و مردم دیر ازدواج می‌کنند و دیر می‌خوابند. قدیم مردم این‌قدر توی صف - به‌خصوص صف کوپن- می‌ایستادند تا جان می‌دادند. الان مردم جان می‌دهند توی صف رستوران بایستند. قدیم فقر یک مسئله همگانی و ثروت یک دغدغه خصوصی بود. الان ثروت یک دغدغه همگانی و فقر یک مسئله خصوصی است. قدیم پایمان را اندازه گلیممان دراز می‌کردیم. الان گلیم دیگران را می‌کنیم سفره خودمان. قدیم فکر می‌کردیم نفت ملی شده است. الان متوجه شدیم دکلش که هیچی، نفت‌کشش که هیچی، نفتش هم که هیچی، حتی پیت‌حلبی‌اش هم به ملت نمی‌رسد. قدیم چهارتا صاحب‌نظر بودند، باقی به حرف‌های آنان فکر می‌کردند. الان همه صاحب‌نظر هستند و چهار نفر باقیمانده هم اصولا کاری به این کارها ندارند وگرنه نظر خودشان را داشتند.
قدیم هنر مسئولیت اجتماعی ایجاد می‌کرد و هنرمند وظیفه اجتماعی داشت. الان هنر، لایک در شبکه‌های اجتماعی ایجاد می‌کند و هنرمند وظیفه دارد همه را فالوبک کند.
قدیم روزنامه‌نگار وابستگی به سیاست‌مداران نداشت. الان سیاست‌مداران روزنامه‌نگار دارند.
قدیم طنز می‌نوشتند مردم می‌خندیدند و اشک مسئولان درمی‌آمد. الان طنز بنویسند، مردم اشک نویسنده را درمی‌آورند و مسئولان هم زمینشان را می‌خورند. قدیم همه‌چیز برعهده مدیرمسئول و سردبیر بود. الان همه‌چیز زیر سر نویسنده است.
سوفیا... سوفیا... قدیم عشق را زیر باران باید می‌بردند. الان باران که بیاید، طوری اسیدی است که عشقت را می‌شورد و می‌برد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.