رسیدگی دوباره به پرونده 10ساله یک قتل
شرق: 10 سال بعد از تشکیل پرونده قتل مردی که به هواخواهی از دوستش در یک درگیری کشته شده است، دیوانعالی کشور موضوع را از موارد لوث تشخیص داد و متهم یک بار دیگر پای میز محاکمه رفت. به گزارش خبرنگار ما، تیر سال 85 به پلیس شهرری اطلاع داده شد درگیری خیابانی در یکی از مناطق ری اتفاق افتاده است؛ وقتی مأموران به محل رسیدند، درگیری تمام و یکی از طرفین که به ضرب چاقو زخمی شده بود، جانش را از دست داده بود. طرفین درگیری برای تشکیل پرونده به کلانتری برده شدند.
وقتی تحقیقات دراینباره آغاز شد، افرادی که در درگیری حضور داشتند، انگشت اتهام را به سمت مردی 50ساله به نام کریم گرفتند و مدعی شدند او حین دعوا کیارش را به قتل رسانده است.
یکی از طرفین درگیری به مأموران گفت: یکی از دوستانمان به نام یاور با کریم اختلاف داشت و به همین خاطر هم با او درگیر شدیم اما کریم با چاقو به سمت کیارش حمله کرد و او را به قتل رساند. ما هم سعی کردیم به کیارش کمک کنیم اما فایدهای نداشت. این در حالی بود که کریم این ادعا را رد کرد و گفت هیچ اختلافی با طرف مقابل دعوا نداشت و موضوع به مخالفت او با ازدواج یاور و دخترش برمیگردد.
بررسیهای مأموران نشان داد یاور از مدتی قبل به خواستگاری دختر کریم رفته و قصد ازدواج داشته اما کریم او را لایق دخترش ندانست و حتی اجازه اینکه او به خواستگاری برود هم نداده بود و اختلاف این دو از همین مسئله آغاز شد. همچنین مشخص شد کریم و همسرش چند سال قبل به خاطر اختلافاتی که با هم داشتند، از هم جدا شدند و فرزندان کریم با مادرشان زندگی میکردند. از آنجایی که همسر سابق کریم با این ازدواج موافق بود، یاور برای اینکه از پدر دختر موردعلاقهاش انتقام بگیرد، با او درگیر شد.
با تکمیل پرونده و ارسال آن به دادگاه کیفری استان تهران پرونده در شعبه 71 وقت دادگاه کیفری استان تهران رسیدگی شد. متهم انکار کرد که در قتل نقش داشته است اما با توجه به گفتههای دیگر مشارکتکنندگان در درگیری، رأی بر قصاص او صادر شد.
این رأی مورد تأیید دیوانعالی کشور قرار نگرفت و پرونده چندینبار به شعبه 20 دیوان رفت و برگشت تا اینکه در نهایت دیوانعالی کشور وارد ماهیت شد و اعلام کرد اصلا آنچه در پرونده اتفاق افتاده از موارد لوث است و حکم قصاص درست نیست. بنابراین پرونده برای رسیدگی به شعبه 10 دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. روز گذشته جلسه رسیدگی به این پرونده برگزار و ابتدا کیفرخواست خوانده و برای متهم با توجه به مدارک موجود در پرونده درخواست قصاص شد. سپس با توجه به اینکه اولیای دم در دادگاه حضور نداشتند، قاضی قربانزاده که ریاست جلسه را بر عهده داشت، اعلام کرد اولیای دم قبلا چندینبار درخواست قصاص را مطرح کردهاند و با توجه به اینکه دلیلی مبنی بر اینکه آنها از خواسته خود عدول کرده باشند، وجود ندارد و درحالحاضر هم با توجه به ابلاغ احضاریه در جلسه دادگاه حاضر نشدهاند؛ بنابراین همچنان براساس درخواست قصاص از سوی اولیای دم، پرونده رسیدگی میشود.
وقتی نوبت به متهم رسید، او اتهام قتل عمدی را رد کرد و گفت: من از روزی که بازداشت شدم، توضیح دادم که مرتکب قتل نشدهام و اصلا چاقویی نداشتم که این کار را بکنم و آنچه دوستان کیارش میگویند دروغ است. او در توضیح آنچه اتفاق افتاده است، گفت: من داشتم مقداری اثاثیه جابهجا میکردم، خواهر جوانم که دچار عقبافتادگی ذهنی است، هم همراهم بودم؛ یکمرتبه چند موتورسوار جلوی من را گرفتند و ماشین را دوره کردند و گفتند تو دو میلیون تومان به یاور بدهکار هستی. من گفتم من به کسی بدهکار نیستم اگر مدرکی دارید بدهید اما آنها مدرکی نداشتند؛ بدون اینکه حرف بیشتری بزنند، با شمشیر حمله کردند، من هم برای دفاع از خودم ماشین را ترک کردم و به سمت کارخانهای که در آن نزدیکی بود رفتم که از پلیس کمک بخواهم. در راه چند بار خودم تماس گرفتم اما پلیس نیامد، در کارخانه را زدم و سرایدار بیرون آمد و از او خواستم به پلیس زنگ بزند، باز هم مأموران نیامدند؛ در همین حین دیدم یکی از مهاجمان خواهر عقبافتادهام را ترک موتورسوار کرده و میبرد؛ بلافاصله سوار ماشین شدم و دنبالش رفتم و خواهرم را صدا زدم و او را برگرداندم؛ بعد فهمیدم به او گفتهاند سوار
موتور شو، تو را پیش برادرت میبریم اما میخواستند او را بدزدند. مهاجمان به من حمله کرده بودند، سر و صورتم خونی بود که مأموران رسیدند، بعد گفتند کیارش کشته شده است و من را متهم کردند درحالیکه من نه چاقویی داشتم که به او حمله کنم و نه اصلا او را میشناختم. ضمن اینکه خودم هم زخمی شده بودم. در کلانتری بود که خونهای روی صورت و لباسم را شستم.در این هنگام قاضی به متهم گفت پزشکی قانونی زخمی روی بدن تو تشخیص نداده است؛ اگر تو زخمی شده بودی، باید زخمی روی بدنت میبود. متهم گفت: من زخمی شده بودم، دماغم هم شکسته بود؛ نمیدانم چرا چنین نظری دادند اما من در آن زمان چاقو نداشتم و شاهدان بیطرف هم تأیید کردهاند که من چاقو نداشتم؛ فقط متهمان به درگیری میگویند من چاقو داشتم. آنها خودشان چاقو داشتند، احتمالا یکی از آنها حین درگیری ضربه را زده است؛ این ضربه کار من نبود. سپس وکیل مدافع متهم در جایگاه حاضر شد و دفاعیات خود را مطرح کرد و با پایان جلسه رسیدگی هیأت قضات برای صدور رأی دادگاه وارد شور شدند.
شرق: 10 سال بعد از تشکیل پرونده قتل مردی که به هواخواهی از دوستش در یک درگیری کشته شده است، دیوانعالی کشور موضوع را از موارد لوث تشخیص داد و متهم یک بار دیگر پای میز محاکمه رفت. به گزارش خبرنگار ما، تیر سال 85 به پلیس شهرری اطلاع داده شد درگیری خیابانی در یکی از مناطق ری اتفاق افتاده است؛ وقتی مأموران به محل رسیدند، درگیری تمام و یکی از طرفین که به ضرب چاقو زخمی شده بود، جانش را از دست داده بود. طرفین درگیری برای تشکیل پرونده به کلانتری برده شدند.
وقتی تحقیقات دراینباره آغاز شد، افرادی که در درگیری حضور داشتند، انگشت اتهام را به سمت مردی 50ساله به نام کریم گرفتند و مدعی شدند او حین دعوا کیارش را به قتل رسانده است.
یکی از طرفین درگیری به مأموران گفت: یکی از دوستانمان به نام یاور با کریم اختلاف داشت و به همین خاطر هم با او درگیر شدیم اما کریم با چاقو به سمت کیارش حمله کرد و او را به قتل رساند. ما هم سعی کردیم به کیارش کمک کنیم اما فایدهای نداشت. این در حالی بود که کریم این ادعا را رد کرد و گفت هیچ اختلافی با طرف مقابل دعوا نداشت و موضوع به مخالفت او با ازدواج یاور و دخترش برمیگردد.
بررسیهای مأموران نشان داد یاور از مدتی قبل به خواستگاری دختر کریم رفته و قصد ازدواج داشته اما کریم او را لایق دخترش ندانست و حتی اجازه اینکه او به خواستگاری برود هم نداده بود و اختلاف این دو از همین مسئله آغاز شد. همچنین مشخص شد کریم و همسرش چند سال قبل به خاطر اختلافاتی که با هم داشتند، از هم جدا شدند و فرزندان کریم با مادرشان زندگی میکردند. از آنجایی که همسر سابق کریم با این ازدواج موافق بود، یاور برای اینکه از پدر دختر موردعلاقهاش انتقام بگیرد، با او درگیر شد.
با تکمیل پرونده و ارسال آن به دادگاه کیفری استان تهران پرونده در شعبه 71 وقت دادگاه کیفری استان تهران رسیدگی شد. متهم انکار کرد که در قتل نقش داشته است اما با توجه به گفتههای دیگر مشارکتکنندگان در درگیری، رأی بر قصاص او صادر شد.
این رأی مورد تأیید دیوانعالی کشور قرار نگرفت و پرونده چندینبار به شعبه 20 دیوان رفت و برگشت تا اینکه در نهایت دیوانعالی کشور وارد ماهیت شد و اعلام کرد اصلا آنچه در پرونده اتفاق افتاده از موارد لوث است و حکم قصاص درست نیست. بنابراین پرونده برای رسیدگی به شعبه 10 دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. روز گذشته جلسه رسیدگی به این پرونده برگزار و ابتدا کیفرخواست خوانده و برای متهم با توجه به مدارک موجود در پرونده درخواست قصاص شد. سپس با توجه به اینکه اولیای دم در دادگاه حضور نداشتند، قاضی قربانزاده که ریاست جلسه را بر عهده داشت، اعلام کرد اولیای دم قبلا چندینبار درخواست قصاص را مطرح کردهاند و با توجه به اینکه دلیلی مبنی بر اینکه آنها از خواسته خود عدول کرده باشند، وجود ندارد و درحالحاضر هم با توجه به ابلاغ احضاریه در جلسه دادگاه حاضر نشدهاند؛ بنابراین همچنان براساس درخواست قصاص از سوی اولیای دم، پرونده رسیدگی میشود.
وقتی نوبت به متهم رسید، او اتهام قتل عمدی را رد کرد و گفت: من از روزی که بازداشت شدم، توضیح دادم که مرتکب قتل نشدهام و اصلا چاقویی نداشتم که این کار را بکنم و آنچه دوستان کیارش میگویند دروغ است. او در توضیح آنچه اتفاق افتاده است، گفت: من داشتم مقداری اثاثیه جابهجا میکردم، خواهر جوانم که دچار عقبافتادگی ذهنی است، هم همراهم بودم؛ یکمرتبه چند موتورسوار جلوی من را گرفتند و ماشین را دوره کردند و گفتند تو دو میلیون تومان به یاور بدهکار هستی. من گفتم من به کسی بدهکار نیستم اگر مدرکی دارید بدهید اما آنها مدرکی نداشتند؛ بدون اینکه حرف بیشتری بزنند، با شمشیر حمله کردند، من هم برای دفاع از خودم ماشین را ترک کردم و به سمت کارخانهای که در آن نزدیکی بود رفتم که از پلیس کمک بخواهم. در راه چند بار خودم تماس گرفتم اما پلیس نیامد، در کارخانه را زدم و سرایدار بیرون آمد و از او خواستم به پلیس زنگ بزند، باز هم مأموران نیامدند؛ در همین حین دیدم یکی از مهاجمان خواهر عقبافتادهام را ترک موتورسوار کرده و میبرد؛ بلافاصله سوار ماشین شدم و دنبالش رفتم و خواهرم را صدا زدم و او را برگرداندم؛ بعد فهمیدم به او گفتهاند سوار
موتور شو، تو را پیش برادرت میبریم اما میخواستند او را بدزدند. مهاجمان به من حمله کرده بودند، سر و صورتم خونی بود که مأموران رسیدند، بعد گفتند کیارش کشته شده است و من را متهم کردند درحالیکه من نه چاقویی داشتم که به او حمله کنم و نه اصلا او را میشناختم. ضمن اینکه خودم هم زخمی شده بودم. در کلانتری بود که خونهای روی صورت و لباسم را شستم.در این هنگام قاضی به متهم گفت پزشکی قانونی زخمی روی بدن تو تشخیص نداده است؛ اگر تو زخمی شده بودی، باید زخمی روی بدنت میبود. متهم گفت: من زخمی شده بودم، دماغم هم شکسته بود؛ نمیدانم چرا چنین نظری دادند اما من در آن زمان چاقو نداشتم و شاهدان بیطرف هم تأیید کردهاند که من چاقو نداشتم؛ فقط متهمان به درگیری میگویند من چاقو داشتم. آنها خودشان چاقو داشتند، احتمالا یکی از آنها حین درگیری ضربه را زده است؛ این ضربه کار من نبود. سپس وکیل مدافع متهم در جایگاه حاضر شد و دفاعیات خود را مطرح کرد و با پایان جلسه رسیدگی هیأت قضات برای صدور رأی دادگاه وارد شور شدند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.