لکه سیاه اسید بر تن کویر گرمسار
مهر: مسئولان محیط زیست میگویند هیچ مجوزی برای دفن پسماند ویژه در استان سمنان صادر نشده است؛ اما این موضوع بهظاهر برای تانکرهایی که اتفاقا نشان بزرگ «حامل مواد خطرناک» هم رویشان حک شده است، اهمیتی ندارد. لکه سیاه اسید، بر تن کویر گرمسار آنقدر بزرگ هست که در عکسهای هوایی و نقشههای ماهوارهای هم دیده شود. شبهای مهتابی، پرندگانی که تشنه از کیلومترها بیآبی در کویر، برق مهتاب را در آب میبینند، با رؤیای آسایش و آب پایین میآیند تا با دیگر حیوانات تشنه کویر، همسفره شوند؛ اما نخستین جرعه عطششان، به سوزشی ابدی بدل میشود. بویی ناخوشایند تمام بیابان را فراگرفته است و ساکنان منطقه نگران آبهای زیرزمینی هستند. یکی از ساکنان روستای شهسفید گرمسار دراینباره میگوید: در منطقه کویری ما، حدود ۱۵کیلومتری جنوب گرمسار، چند سالی است تانکرهایی میآیند و ضایعات اسیدی تخلیه میکنند. ضیایی ادامه میدهد: اینها ضایعات کارخانه روغن است و خیلی هم بدبوست؛ اما فقط اینها نیست، چون آنجا اسید را حرارت میدهند و با آب گرم مخلوط میکنند تا اسید را خنثی کنند و در کویر رها میکنند. موضوعی که هم آبهای زیرزمینی را آلوده میکند و هم تمام پرندگان و حیوانات وحشی شبها، بهخصوص شبهای مهتابی، فکر میکنند آب است و وقتی که مینشینند همانجا میچسبند. یکی دیگر از ساکنان منطقه، تأکید میکند: مشکل ما از اینجا جدیتر شد که قبلا فقط چند کارخانه در منطقه خودمان این کار را میکردند؛ اما الان از اردبیل، تبریز، شاهرود، ساری و اصفهان هم ضایعاتشان را میآورند و اینجا تخلیه میکنند و کسی هم جوابگو نیست و میگویند مجوز داریم. رئیس اداره محیط زیست گرمسار در این باره میگوید: از حدود ۲۰ سال پیش که اینجا چندان رونق اقتصادی نداشت، حدود ۲۷ واحد تصفیه روغن را به اینجا آوردند که روغن سوخته را میگرفتند، بازیافت میکردند و به روغن پایه تبدیل میکردند و تعداد این واحدها الان به ۳۴ واحد رسیده است. حبیب دارپرنیان ادامه میدهد: پسماندی که این کار داشت، لجنهای اسیدی و خاک فیلترپرس بود. شهرکهای صنعتی باید زیرساختهای لازم را داشته باشند، محل دفن ضایعات را مشخص کنند و... ؛ اما چون بحث اینها خطرناکتر بود، نیاز بود یک سایت پسماند ویژهای را جانمایی کنند. گرمسار، تاغزارهای زیادی دارد و در آن سالها این کار در تاغزارها و بیابانهاي مختلف اطراف گرمسار انجام میشد که کار درستی نبود؛ اما کنترلکردن ۲۷ واحد صنعتی هم کار سادهای به شمار نمیآمد. رئیس اداره محیط زیست گرمسار تصریح میکند: مکانی در حدود ۱۵کیلومتری روستای شهسفید انتخاب شد و محیط زیست، منابع طبیعی و امور منابع آب، نظارت داشتند تا تخلیه ضایعات در عرصههایی باشد که برای آبهای زیرزمینی مشکلی ایجاد نشود و عرصه به لحاظ پوشش گیاهی و زیستگاه حیات وحش هم مشکلی ایجاد نکند. حتی زمانی آنجا را ترانشه کردند که به صورت باریکه باشد و شبها به صورت دریاچه دیده نشود که پرندههای مهاجر در آن بیفتند و آسیبی ببینند. دارپرنیان اعلام میکند: در سه، چهار سال اخیر، درخواستهای زیادی داشتیم و افرادی مراجعه کردند که اکنون فناوری جدیدی آمده و میتوانیم همین خاک فیلترپرس و لجنهای اسیدی را تبدیل به قیر، ایزوگام و آسفالت کنیم. چهبسا که این کار آغاز هم شده است؛ اما حجم ضایعاتی که در چند سال اخیر آنجا تخلیه شده، خیلی زیاد است. اکنون یکی، دو شرکت آنجا مستقر هستند و تا یکی، دو ماه آینده کار بازیافت را هم شروع خواهند کرد.
مهر: مسئولان محیط زیست میگویند هیچ مجوزی برای دفن پسماند ویژه در استان سمنان صادر نشده است؛ اما این موضوع بهظاهر برای تانکرهایی که اتفاقا نشان بزرگ «حامل مواد خطرناک» هم رویشان حک شده است، اهمیتی ندارد. لکه سیاه اسید، بر تن کویر گرمسار آنقدر بزرگ هست که در عکسهای هوایی و نقشههای ماهوارهای هم دیده شود. شبهای مهتابی، پرندگانی که تشنه از کیلومترها بیآبی در کویر، برق مهتاب را در آب میبینند، با رؤیای آسایش و آب پایین میآیند تا با دیگر حیوانات تشنه کویر، همسفره شوند؛ اما نخستین جرعه عطششان، به سوزشی ابدی بدل میشود. بویی ناخوشایند تمام بیابان را فراگرفته است و ساکنان منطقه نگران آبهای زیرزمینی هستند. یکی از ساکنان روستای شهسفید گرمسار دراینباره میگوید: در منطقه کویری ما، حدود ۱۵کیلومتری جنوب گرمسار، چند سالی است تانکرهایی میآیند و ضایعات اسیدی تخلیه میکنند. ضیایی ادامه میدهد: اینها ضایعات کارخانه روغن است و خیلی هم بدبوست؛ اما فقط اینها نیست، چون آنجا اسید را حرارت میدهند و با آب گرم مخلوط میکنند تا اسید را خنثی کنند و در کویر رها میکنند. موضوعی که هم آبهای زیرزمینی را آلوده میکند و هم تمام پرندگان و حیوانات وحشی شبها، بهخصوص شبهای مهتابی، فکر میکنند آب است و وقتی که مینشینند همانجا میچسبند. یکی دیگر از ساکنان منطقه، تأکید میکند: مشکل ما از اینجا جدیتر شد که قبلا فقط چند کارخانه در منطقه خودمان این کار را میکردند؛ اما الان از اردبیل، تبریز، شاهرود، ساری و اصفهان هم ضایعاتشان را میآورند و اینجا تخلیه میکنند و کسی هم جوابگو نیست و میگویند مجوز داریم. رئیس اداره محیط زیست گرمسار در این باره میگوید: از حدود ۲۰ سال پیش که اینجا چندان رونق اقتصادی نداشت، حدود ۲۷ واحد تصفیه روغن را به اینجا آوردند که روغن سوخته را میگرفتند، بازیافت میکردند و به روغن پایه تبدیل میکردند و تعداد این واحدها الان به ۳۴ واحد رسیده است. حبیب دارپرنیان ادامه میدهد: پسماندی که این کار داشت، لجنهای اسیدی و خاک فیلترپرس بود. شهرکهای صنعتی باید زیرساختهای لازم را داشته باشند، محل دفن ضایعات را مشخص کنند و... ؛ اما چون بحث اینها خطرناکتر بود، نیاز بود یک سایت پسماند ویژهای را جانمایی کنند. گرمسار، تاغزارهای زیادی دارد و در آن سالها این کار در تاغزارها و بیابانهاي مختلف اطراف گرمسار انجام میشد که کار درستی نبود؛ اما کنترلکردن ۲۷ واحد صنعتی هم کار سادهای به شمار نمیآمد. رئیس اداره محیط زیست گرمسار تصریح میکند: مکانی در حدود ۱۵کیلومتری روستای شهسفید انتخاب شد و محیط زیست، منابع طبیعی و امور منابع آب، نظارت داشتند تا تخلیه ضایعات در عرصههایی باشد که برای آبهای زیرزمینی مشکلی ایجاد نشود و عرصه به لحاظ پوشش گیاهی و زیستگاه حیات وحش هم مشکلی ایجاد نکند. حتی زمانی آنجا را ترانشه کردند که به صورت باریکه باشد و شبها به صورت دریاچه دیده نشود که پرندههای مهاجر در آن بیفتند و آسیبی ببینند. دارپرنیان اعلام میکند: در سه، چهار سال اخیر، درخواستهای زیادی داشتیم و افرادی مراجعه کردند که اکنون فناوری جدیدی آمده و میتوانیم همین خاک فیلترپرس و لجنهای اسیدی را تبدیل به قیر، ایزوگام و آسفالت کنیم. چهبسا که این کار آغاز هم شده است؛ اما حجم ضایعاتی که در چند سال اخیر آنجا تخلیه شده، خیلی زیاد است. اکنون یکی، دو شرکت آنجا مستقر هستند و تا یکی، دو ماه آینده کار بازیافت را هم شروع خواهند کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.