|

جايي براي متوسط‌ها نيست

نگارحسینی

طبيعي است وقتي يک‌بار از نخ‌دندان «ايکس» استفاده کنيد، از بي‌نخ‌دنداني بميريد هم نخ‌دندان «ايگرگ» توي دهنتان نمي‌بريد. طبيعي است؟ نمي‌دانم. من نمي‌توانم بعد از «ايکس»، «ايگرگ» به دندانم بکشم، حتي اگر قيمتش چهاربرابر باشد، يک مواقعي هم ناياب شود. معتقدم آدم خوب است کاري را نکند يا درست انجامش دهد، به بهترين شيوه ممکن. اين کار مي‌تواند آشپزي باشد يا نوشتن يا حتي نخ کشيدن به دندان. چه کسي مي‌گويد دندان مهم نيست چون توي عکس‌هاي مزخرفي که آدم‌ها براي پروفايل‌هايشان مي‌گذارند معلوم نيست دندان‌هايشان چه وضعي دارد يا دهانشان چه بويي مي‌دهد؟ به‌شخصه يکي از زشت‌ترين تصويرهايي که ديده‌ام مربوط بوده به دخترهايي که آرايش دارند، - خيلي هم دقيق - رو به دوربين خنديده‌اند و دندان‌هايشان زرد است و اين زردي، زردي دندان سيگاري نيست، دقيقا دنداني است که مسواک نخورده، چرک است، چرکمرده است. هي دلم مي‌خواهد بگويم دخترم خب يک دقيقه قبل از آرايش، يک مسواکي هم به دندانت مي‌زدي، ثواب داشت به خدا... القصه. ماجرا از نخ‌دندان شروع شد، هرچند از خيلي قبل استارت خورده بود. يک نگاهي به دوروبرم کردم. مارک برايم مهم بوده/ هست. چرا؟ چون به نظر ديگران در مورد ظاهرم يا سبک زندگي‌ام اهميت مي‌دهم؟ اصلا و ابدا! مارک برايم مهم است، چون وقتي اين مسواک لامصب را روي دندان‌هايم مي‌کشم تمام مدت لذت مي‌برم يا وقتي اين چاي طعم‌دار را با اين شکلات فندقي مي‌خورم زنده مي‌شوم. اصلا احترام قايلم براي اهميت دادن، براي کمال. کمال‌گرايي من را به هيجان مي‌آورد، حتي اگر همين پديده هزاربار پايم را بسته باشد براي پيشرفت. وادارم مي‌کند به احترام. وادارم مي‌کند تقوا پيشه کنم اما به کم رضايت ندهم. همين است که ترجيح مي‌دهم ساعت‌هاي طولاني تنها بمانم اما گوشي را برندارم با آقاي «ايکس» يا خانوم «ايگرگ» حرف بزنم، که نخواهم به قيمت گذراندن وقت و به بهانه اينکه تحت فشارم، جاهايي بروم يا کارهايي بکنم که از کمالي که پِيَش مي‌گردم، دورم مي‌کند. لذت مي‌برم که براي تميز کردن دندان‌هايم هزينه کنم، براي خانه‌اي که درش زندگي مي‌کنم. لذت مي‌برم از انتظار براي کمال، تجربه چيزي نزديک به ايده‌آل... کمال‌گرا که باشيد، همه‌چيز دشوار مي‌شود، لذت‌هايتان هم البته با هيچ موجود ديگري قابل مقايسه نيست. مي‌توانيد چيزهايي را تجربه کنيد که آدم‌ها حتي خوابش را هم نمي‌بينند، اما به هر حال دردها و دردسرهاي خودش را هم دارد. من باشم توصيه مي‌کنم کمال‌گرا نباشيد، پدرتان درمي‌آيد، هرچند تجربه‌تان تجربه‌اي يگانه مي‌شود از لذت.
طبيعي است وقتي يک‌بار از نخ‌دندان «ايکس» استفاده کنيد، از بي‌نخ‌دنداني بميريد هم نخ‌دندان «ايگرگ» توي دهنتان نمي‌بريد. طبيعي است؟ نمي‌دانم. من نمي‌توانم بعد از «ايکس»، «ايگرگ» به دندانم بکشم، حتي اگر قيمتش چهاربرابر باشد، يک مواقعي هم ناياب شود. معتقدم آدم خوب است کاري را نکند يا درست انجامش دهد، به بهترين شيوه ممکن. اين کار مي‌تواند آشپزي باشد يا نوشتن يا حتي نخ کشيدن به دندان. چه کسي مي‌گويد دندان مهم نيست چون توي عکس‌هاي مزخرفي که آدم‌ها براي پروفايل‌هايشان مي‌گذارند معلوم نيست دندان‌هايشان چه وضعي دارد يا دهانشان چه بويي مي‌دهد؟ به‌شخصه يکي از زشت‌ترين تصويرهايي که ديده‌ام مربوط بوده به دخترهايي که آرايش دارند، - خيلي هم دقيق - رو به دوربين خنديده‌اند و دندان‌هايشان زرد است و اين زردي، زردي دندان سيگاري نيست، دقيقا دنداني است که مسواک نخورده، چرک است، چرکمرده است. هي دلم مي‌خواهد بگويم دخترم خب يک دقيقه قبل از آرايش، يک مسواکي هم به دندانت مي‌زدي، ثواب داشت به خدا... القصه. ماجرا از نخ‌دندان شروع شد، هرچند از خيلي قبل استارت خورده بود. يک نگاهي به دوروبرم کردم. مارک برايم مهم بوده/ هست. چرا؟ چون به نظر ديگران در مورد ظاهرم يا سبک زندگي‌ام اهميت مي‌دهم؟ اصلا و ابدا! مارک برايم مهم است، چون وقتي اين مسواک لامصب را روي دندان‌هايم مي‌کشم تمام مدت لذت مي‌برم يا وقتي اين چاي طعم‌دار را با اين شکلات فندقي مي‌خورم زنده مي‌شوم. اصلا احترام قايلم براي اهميت دادن، براي کمال. کمال‌گرايي من را به هيجان مي‌آورد، حتي اگر همين پديده هزاربار پايم را بسته باشد براي پيشرفت. وادارم مي‌کند به احترام. وادارم مي‌کند تقوا پيشه کنم اما به کم رضايت ندهم. همين است که ترجيح مي‌دهم ساعت‌هاي طولاني تنها بمانم اما گوشي را برندارم با آقاي «ايکس» يا خانوم «ايگرگ» حرف بزنم، که نخواهم به قيمت گذراندن وقت و به بهانه اينکه تحت فشارم، جاهايي بروم يا کارهايي بکنم که از کمالي که پِيَش مي‌گردم، دورم مي‌کند. لذت مي‌برم که براي تميز کردن دندان‌هايم هزينه کنم، براي خانه‌اي که درش زندگي مي‌کنم. لذت مي‌برم از انتظار براي کمال، تجربه چيزي نزديک به ايده‌آل... کمال‌گرا که باشيد، همه‌چيز دشوار مي‌شود، لذت‌هايتان هم البته با هيچ موجود ديگري قابل مقايسه نيست. مي‌توانيد چيزهايي را تجربه کنيد که آدم‌ها حتي خوابش را هم نمي‌بينند، اما به هر حال دردها و دردسرهاي خودش را هم دارد. من باشم توصيه مي‌کنم کمال‌گرا نباشيد، پدرتان درمي‌آيد، هرچند تجربه‌تان تجربه‌اي يگانه مي‌شود از لذت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.