پزشکیان:
در خواب هم نمیدیدم این همه حقوق بگیرم
مسعود پزشکیان، نایبرئیس مجلس با حضور در برنامه «دستخط» که از شبکه پنج پخش شد، به سؤالهای مختلف مجری برنامه درباره برجام و FATF و حقوقهای نجومی و درآمد پزشکها در ایران و برخی موارد دیگر پاسخ داد. گزیده سخنان نایبرئیس مجلس در این برنامه تلویزیونی را در ادامه میخوانید.
من تصور میکنم مشکل مملکت ما از مجلس است. اگر مجلس یک ساختار مناسب داشت و همان زبان و نگاه مشترک و برنامهای را داشت، نباید به اینجا که الان هستیم میرسیدیم.
باید گفته شود طبق کدام روش علمی برجام را بررسی میکنیم. قبل از اینکه تصمیم بگیریم، قرار بود معایب و مزایای این تصمیم را درآورده و به مجلس گزارش بدهیم که اگر ما زیر بار برجام برویم این معایب و این مزایا را دارد. کاری که بهعنوان گروه بررسی کردیم، مبنای علمی نداشت. طبق چه روشی بررسی کردیم؟ روش ما روش علمی نبود. گزارش هم درست نبود. تحقیق، چپ و راست نمیشناسد. چپ برود یا راست برود، باید به همان نتیجهای برسد که ما رسیدیم. اینکه چهار صندلی وجود دارد، رأی نمیگیرند بلکه میشمارند.
من رأی دادم و الان هم معتقدم اگر رأی نمیدادیم، معایبش خیلی بیشتر بود. اگر وضعیتی را که داشتیم ادامه میدادیم، درست بررسی کنیم هزینه زیادی برای مملکت داشت. اگر نمیپذیرفتیم انتخاب دوم ما چه بود؟ میخواستیم چه کنیم که بگوییم میارزید ما این را نمیپذیرفتیم. ما اطلاعات درست را به مجلس و مردم ندادیم. الان هم نمیدانیم مزایا و معایب تصمیمی که گرفتیم چه بود! بازار دنیا را از دست ما گرفتند و دوباره میخواهیم بازار را به دست بگیریم، چه اندازه زمان میبرد؟ به اضافه اینکه آنهایی هم که از اول با برجام مشکل داشتند، میخواهند بگویند نشد.
بحثی درباره FATF شده بود و من گفته بودم سر در نمیآورم. من معتقدم اینهایی که ادعا میکنند هم سر در نمیآوردند. من در کلیات میتوانم نظر دهم اما جزئیات را باید متخصصان آن رشته بگویند. نه اینکه هرکسی رسید چیزی بگوید و به مردم بگوییم ببینید چه میگوید. کسی که نمیداند نمیترسد و کسی هم خیلی میداند، نمیترسد. اگر یک ذره بدانید احتیاط میکنید. با قاطعیت نظر نمیدهید. با قاطعیت نظردادن نشانه ناآگاهی است.
من از ابتدا گفتم این طرح تحول سلامت، مملکت را به سقوط خواهد کشید. الان هم گرفتارند. من روز اول به برادران گفتم رفرنس، کتاب و تجربهها میگوید که از پیشگیری شروع کنید. اگر پزشک خانواده را اجرا میکردند، مشکلی نداشتیم. پزشک خانواده به معنای عدالت در گرفتن خدمت، در اشتغال، در دسترسی، در سلامت و... است. مبدع آن هم من نبودم، تجربه بینالمللی است.
سرانه بهداشت و درمان در آمریکا هشت هزار دلار است. درآمد حداقل و حداکثر ۱۵۰ تا ۶۰۰ هزار دلار در سال است. این میانگین را در اینترنت جستوجو کنید بهراحتی دستتان خواهد آمد. سهم پزشک از هشت هزار دلار در سال ۱۵۰ تا ۶۰۰ هزار دلار است که ۳۰ درصد را از آنها مالیات میگیرند. حساب کنید چه میزان میشود! ببینید پزشکان ما در بیرون چه اندازه درآمد دارند! در بیمارستانهای دولتی ما چه اندازه درآمد دارند. من الان میدانم در سیستم دولتی ما ماهانه ۱۵۰ تا ۱۹۰ میلیون تومان پول میگیرند. این میزان را به سال برسانید و با دلار و درآمد پزشکان در آمریکا مقایسه کنید. اگر با سرانه مقایسه کنید که بیشتر خواهد شد. سرانه بهداشت و درمان ما هزار دلار نمیشود. ۳۰۰، ۴۰۰ دلار است. خصوصی را ببینید. چند نفر بالای میلیارد درآمد دارند در ماه. پول یک سال آمریکا را عدهای در یک ماه در ایران در میآورند. مالیات هم نمیدهند یا بسیار کم میدهند. این بهدلیل نبود سیستم داده و اطلاعات است.
من استادتمام هستم و در خواب هم نمیدیدم این میزان پول دهند. یک بار در صداوسیما گفته بودم پولهای مفت زیاد میدهند. منظورم به مجموعهای که ما هستیم بود. ما یا باید حقوق بگیریم یا کارانه کار کنیم. ما هم حقوق میگیریم و هم کارانه پول میگیریم. یعنی من اگر به اتاق عمل بروم، یک درصدی از مبلغ را به من خواهند داد. جدای از حقوقی که میگیرم این کارانه هم هست. من الان ۱۱ میلیون حقوق میگیرم که در خواب هم نمیدیدم این میزان بدهند. اگر عمل کنم، پول به حساب من میریزند و هرچه بیشتر عمل کنم این بیشتر خواهد شد. با تعرفههایی که در دولت وجود دارد راحت میتوانم ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون درآمد داشته باشم در بیمارستان دولتی. حاکمیت نباید کاری کند که کسی ۱۰۰ میلیون درآمد داشته باشد و دیگری یک میلیون درآمد داشته باشد.
داستان حقوقهای نجومی هم سیاسی است. این که تازه درست نشده است. اینها قوانینی است که در مجلس گذاشتیم. با این قوانینی که الان مینویسیم هم مشکل حل نمیشود. من الان با شعار و احساسات بگویم حقوق عدهای را قطع میکنم، بندی در آن میگذارند که فردا 10 برابرش را کسب میکنند.
ما در بهداشت و درمان وقتی وزیر بودیم یا رئیس دانشگاه بودیم، میخواستیم اعمال قدرت کنیم تا سیستم را اصلاح کنیم و از افراد میخواستیم طبق چارچوب عمل کنند؛ اهمیت به حرف ما نمیداد و تأمین اجتماعی دو برابر پول میداد و به آنجا میرفت و به ریش ما میخندید. تأمین اجتماعی قبول نمیکرد و با سپاه قرارداد میبست، با سپاه قرارداد نمیبست، با نفت قرارداد میبست، با نفت قرارداد نمیبست با... . سیستم باید دست یک نفر باشد و ریل مشخص شود که اگر من تخلف کردم، در هیچ جای دیگر نتوانم کاری کنم.
انقلاب فرهنگی کشور از دانشکده پزشکی ما شروع شد. ما دانشگاه را بستیم و بعد دانشگاههای دیگر را بستند. آقای رفسنجانی آمدند سخنرانی کنند و اجازه ندادند و سخنرانی را برهم ریختند و ما هم دانشگاه را برهم ریختیم. دانشگاه را بستیم و گفتیم در مملکتی که حکومت آن اسلامی است به چه دلیل یک نماینده این نظام نتواند در دانشگاه حرف بزند.
این ساختاری که از نظر فرهنگی درست شده است باید بررسی شود. مسئولان فرهنگی و روحانیت باید به این مسئله فکر کنند. با بگیر و ببند و امر و نهی درست نمیشود.
مسعود پزشکیان، نایبرئیس مجلس با حضور در برنامه «دستخط» که از شبکه پنج پخش شد، به سؤالهای مختلف مجری برنامه درباره برجام و FATF و حقوقهای نجومی و درآمد پزشکها در ایران و برخی موارد دیگر پاسخ داد. گزیده سخنان نایبرئیس مجلس در این برنامه تلویزیونی را در ادامه میخوانید.
من تصور میکنم مشکل مملکت ما از مجلس است. اگر مجلس یک ساختار مناسب داشت و همان زبان و نگاه مشترک و برنامهای را داشت، نباید به اینجا که الان هستیم میرسیدیم.
باید گفته شود طبق کدام روش علمی برجام را بررسی میکنیم. قبل از اینکه تصمیم بگیریم، قرار بود معایب و مزایای این تصمیم را درآورده و به مجلس گزارش بدهیم که اگر ما زیر بار برجام برویم این معایب و این مزایا را دارد. کاری که بهعنوان گروه بررسی کردیم، مبنای علمی نداشت. طبق چه روشی بررسی کردیم؟ روش ما روش علمی نبود. گزارش هم درست نبود. تحقیق، چپ و راست نمیشناسد. چپ برود یا راست برود، باید به همان نتیجهای برسد که ما رسیدیم. اینکه چهار صندلی وجود دارد، رأی نمیگیرند بلکه میشمارند.
من رأی دادم و الان هم معتقدم اگر رأی نمیدادیم، معایبش خیلی بیشتر بود. اگر وضعیتی را که داشتیم ادامه میدادیم، درست بررسی کنیم هزینه زیادی برای مملکت داشت. اگر نمیپذیرفتیم انتخاب دوم ما چه بود؟ میخواستیم چه کنیم که بگوییم میارزید ما این را نمیپذیرفتیم. ما اطلاعات درست را به مجلس و مردم ندادیم. الان هم نمیدانیم مزایا و معایب تصمیمی که گرفتیم چه بود! بازار دنیا را از دست ما گرفتند و دوباره میخواهیم بازار را به دست بگیریم، چه اندازه زمان میبرد؟ به اضافه اینکه آنهایی هم که از اول با برجام مشکل داشتند، میخواهند بگویند نشد.
بحثی درباره FATF شده بود و من گفته بودم سر در نمیآورم. من معتقدم اینهایی که ادعا میکنند هم سر در نمیآوردند. من در کلیات میتوانم نظر دهم اما جزئیات را باید متخصصان آن رشته بگویند. نه اینکه هرکسی رسید چیزی بگوید و به مردم بگوییم ببینید چه میگوید. کسی که نمیداند نمیترسد و کسی هم خیلی میداند، نمیترسد. اگر یک ذره بدانید احتیاط میکنید. با قاطعیت نظر نمیدهید. با قاطعیت نظردادن نشانه ناآگاهی است.
من از ابتدا گفتم این طرح تحول سلامت، مملکت را به سقوط خواهد کشید. الان هم گرفتارند. من روز اول به برادران گفتم رفرنس، کتاب و تجربهها میگوید که از پیشگیری شروع کنید. اگر پزشک خانواده را اجرا میکردند، مشکلی نداشتیم. پزشک خانواده به معنای عدالت در گرفتن خدمت، در اشتغال، در دسترسی، در سلامت و... است. مبدع آن هم من نبودم، تجربه بینالمللی است.
سرانه بهداشت و درمان در آمریکا هشت هزار دلار است. درآمد حداقل و حداکثر ۱۵۰ تا ۶۰۰ هزار دلار در سال است. این میانگین را در اینترنت جستوجو کنید بهراحتی دستتان خواهد آمد. سهم پزشک از هشت هزار دلار در سال ۱۵۰ تا ۶۰۰ هزار دلار است که ۳۰ درصد را از آنها مالیات میگیرند. حساب کنید چه میزان میشود! ببینید پزشکان ما در بیرون چه اندازه درآمد دارند! در بیمارستانهای دولتی ما چه اندازه درآمد دارند. من الان میدانم در سیستم دولتی ما ماهانه ۱۵۰ تا ۱۹۰ میلیون تومان پول میگیرند. این میزان را به سال برسانید و با دلار و درآمد پزشکان در آمریکا مقایسه کنید. اگر با سرانه مقایسه کنید که بیشتر خواهد شد. سرانه بهداشت و درمان ما هزار دلار نمیشود. ۳۰۰، ۴۰۰ دلار است. خصوصی را ببینید. چند نفر بالای میلیارد درآمد دارند در ماه. پول یک سال آمریکا را عدهای در یک ماه در ایران در میآورند. مالیات هم نمیدهند یا بسیار کم میدهند. این بهدلیل نبود سیستم داده و اطلاعات است.
من استادتمام هستم و در خواب هم نمیدیدم این میزان پول دهند. یک بار در صداوسیما گفته بودم پولهای مفت زیاد میدهند. منظورم به مجموعهای که ما هستیم بود. ما یا باید حقوق بگیریم یا کارانه کار کنیم. ما هم حقوق میگیریم و هم کارانه پول میگیریم. یعنی من اگر به اتاق عمل بروم، یک درصدی از مبلغ را به من خواهند داد. جدای از حقوقی که میگیرم این کارانه هم هست. من الان ۱۱ میلیون حقوق میگیرم که در خواب هم نمیدیدم این میزان بدهند. اگر عمل کنم، پول به حساب من میریزند و هرچه بیشتر عمل کنم این بیشتر خواهد شد. با تعرفههایی که در دولت وجود دارد راحت میتوانم ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون درآمد داشته باشم در بیمارستان دولتی. حاکمیت نباید کاری کند که کسی ۱۰۰ میلیون درآمد داشته باشد و دیگری یک میلیون درآمد داشته باشد.
داستان حقوقهای نجومی هم سیاسی است. این که تازه درست نشده است. اینها قوانینی است که در مجلس گذاشتیم. با این قوانینی که الان مینویسیم هم مشکل حل نمیشود. من الان با شعار و احساسات بگویم حقوق عدهای را قطع میکنم، بندی در آن میگذارند که فردا 10 برابرش را کسب میکنند.
ما در بهداشت و درمان وقتی وزیر بودیم یا رئیس دانشگاه بودیم، میخواستیم اعمال قدرت کنیم تا سیستم را اصلاح کنیم و از افراد میخواستیم طبق چارچوب عمل کنند؛ اهمیت به حرف ما نمیداد و تأمین اجتماعی دو برابر پول میداد و به آنجا میرفت و به ریش ما میخندید. تأمین اجتماعی قبول نمیکرد و با سپاه قرارداد میبست، با سپاه قرارداد نمیبست، با نفت قرارداد میبست، با نفت قرارداد نمیبست با... . سیستم باید دست یک نفر باشد و ریل مشخص شود که اگر من تخلف کردم، در هیچ جای دیگر نتوانم کاری کنم.
انقلاب فرهنگی کشور از دانشکده پزشکی ما شروع شد. ما دانشگاه را بستیم و بعد دانشگاههای دیگر را بستند. آقای رفسنجانی آمدند سخنرانی کنند و اجازه ندادند و سخنرانی را برهم ریختند و ما هم دانشگاه را برهم ریختیم. دانشگاه را بستیم و گفتیم در مملکتی که حکومت آن اسلامی است به چه دلیل یک نماینده این نظام نتواند در دانشگاه حرف بزند.
این ساختاری که از نظر فرهنگی درست شده است باید بررسی شود. مسئولان فرهنگی و روحانیت باید به این مسئله فکر کنند. با بگیر و ببند و امر و نهی درست نمیشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.