چرخش ایران رو به «آسهآن»
ترجمه: مهران بهاری
حسن روحانی، رئیسجمهور ایران، به منظور شرکت در اجلاس سران مجمع گفتوگوی همکاریهای آسیا موسوم به آسهآن (asean) شامگاه چهارشنبه تهران را به مقصد بازدید از سه کشور مهم این مجمع ترک کرد. او در اولین ایستگاه سفرش وارد هانوی، پایتخت ویتنام، شد.
مالزی و تایلند ایستگاههای بعدی این سفر دورهای روحانی خواهد بود. به باور آگاهان سیاسی، این سفر چند هدف مهم را دنبال میکند:
١) در معادلات سیاست خارجی ایران همواره خاورمیانه، روسیه و کشورهای اروپایی از اهمیت شایانی برخوردار بودهاند و شرق آسیا تقریبا در این معادلات در بیشتر موارد مورد بیتوجهی واقع شده، اما به نظر میرسد رویکرد دولت فعلی تهران تقویت مناسبات بهویژه اقتصادی با اعضای این مجمع است و میتوان توافق روحانی با مقامهای ویتنام در افزایش حجم روابط اقتصادی تا سقف دو میلیارد دلار را در همین راستا تفسیر کرد.
٢) به نظر میرسد علت غایی نزدیکی ایران به کشورهای عضو این مجمع، افزایش تبادلات در حوزه انرژی و همکاریهای اقتصادی، بهویژه با کشورهای در حال پیشرفت این مجمع مثلا ویتنام و سنگاپور باشد که از قضا برای ورود به بازار پرتقاضای ایران، ابراز تمایل کردهاند. اهداف استراتژیک در این بین مطرح نیست.
٣) روابط ایران و چین بهویژه پس از توافق هستهای غرب با ایران و در ماههای پسابرجام بهشدت شکننده شده و به کندی پیش میرود. باید گفت چین بدهکارترین کشور به ایران است، زیرا بزرگترین بدهکار نفتی به ایران با بیش از ۲۲ میلیارد دﻻر است این کشور در این سالها سعی کرده تا با صادرات کاﻻ بدهی خود را تسویه کند.
٤) ١٢ سال است که ایران به این مجمع پیوسته که مهمترین کشورهای شرق آسیا در آن عضویت دارند، درواقع تهران با این پیوستن، بهگونهای برای خود در روابط خارجی اقتصادی، چتر امنیتی باز کرده است.
حسن روحانی، رئیسجمهور ایران، به منظور شرکت در اجلاس سران مجمع گفتوگوی همکاریهای آسیا موسوم به آسهآن (asean) شامگاه چهارشنبه تهران را به مقصد بازدید از سه کشور مهم این مجمع ترک کرد. او در اولین ایستگاه سفرش وارد هانوی، پایتخت ویتنام، شد.
مالزی و تایلند ایستگاههای بعدی این سفر دورهای روحانی خواهد بود. به باور آگاهان سیاسی، این سفر چند هدف مهم را دنبال میکند:
١) در معادلات سیاست خارجی ایران همواره خاورمیانه، روسیه و کشورهای اروپایی از اهمیت شایانی برخوردار بودهاند و شرق آسیا تقریبا در این معادلات در بیشتر موارد مورد بیتوجهی واقع شده، اما به نظر میرسد رویکرد دولت فعلی تهران تقویت مناسبات بهویژه اقتصادی با اعضای این مجمع است و میتوان توافق روحانی با مقامهای ویتنام در افزایش حجم روابط اقتصادی تا سقف دو میلیارد دلار را در همین راستا تفسیر کرد.
٢) به نظر میرسد علت غایی نزدیکی ایران به کشورهای عضو این مجمع، افزایش تبادلات در حوزه انرژی و همکاریهای اقتصادی، بهویژه با کشورهای در حال پیشرفت این مجمع مثلا ویتنام و سنگاپور باشد که از قضا برای ورود به بازار پرتقاضای ایران، ابراز تمایل کردهاند. اهداف استراتژیک در این بین مطرح نیست.
٣) روابط ایران و چین بهویژه پس از توافق هستهای غرب با ایران و در ماههای پسابرجام بهشدت شکننده شده و به کندی پیش میرود. باید گفت چین بدهکارترین کشور به ایران است، زیرا بزرگترین بدهکار نفتی به ایران با بیش از ۲۲ میلیارد دﻻر است این کشور در این سالها سعی کرده تا با صادرات کاﻻ بدهی خود را تسویه کند.
٤) ١٢ سال است که ایران به این مجمع پیوسته که مهمترین کشورهای شرق آسیا در آن عضویت دارند، درواقع تهران با این پیوستن، بهگونهای برای خود در روابط خارجی اقتصادی، چتر امنیتی باز کرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.