گردهمایی سینماگران بر مزار «کیارستمی»
شما همچنان تنها نیستید
شرق: دوستداران «عباس کیارستمی» پنجشنبه 15 مهر بر سر مزار این هنرمند جهانی گردهم آمدند تا به طور عملی به خانواده کیارستمی یادآوری کنند که «شما تنها نیستید». بعد از گذشت 90 روز از مرگ شوکآور و غیرمنتظره خالق «خانه دوست کجاست» با دعوت کمپین «پیگیری پرونده پزشکی کیارستمی» (https://telegram.me/abbaskiarostami1)، حامیان، طرفداران، دوستان و هواداران کیارستمی ِ بزرگ پنجشنبه گذشته در آرامستان ترک مزرعه لواسان جمع شدند و با امضای بیانیهای، دردمندی خود را از فقدان این هنرمند افتخارآمیز بار دیگر اعلام کردند. پیش از آن هیأتمدیره «خانه سینما»، از عموم علاقهمندان و سینماگران دعوت کرده بود در این روز بر مزار عباس کیارستمی در لواسان حضور پیدا کنند. هیأتمدیره «خانه سینما» در بیانیهای تأکید کرده بود: «این گردهمایی با هدف همدردی با خانواده عباس کیارستمی و همچنین اعتراض به حکم پرونده پزشکی او شکل گرفته است».
با رسانهایشدن حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی، هنوز نکات مبهم زیادی وجود دارد که افکار عمومی تاکنون پاسخ قانعکنندهای برای آنها از سوی مراجع ذیربط دریافت نکردهاند و در این مسیر اهالی سینما و دوستان و خانواده کیارستمی همچنان در جستوجوی حقیقت ماجرا هستند.
این گردهمایی با پرپرکردن گلها بر سر مزار عباس کیارستمی آغاز شد. همهجا سکوت حاکم بود ولی هرچه عقربههای ساعت به جلو حرکت میکرد، بر تعداد حاضران اضافه میشد. چهرههای غمگین و غبارگرفته که به دلیل بعد مسافت، راه زیادی را برای رسیدن به آرامستان ترک مزرعه پیموده بودند، بیش از هر چیز جو را سنگین میکرد. انبوه جمعیت با مخاطبان فیلمهای کیارستمی متناسب بود. البته برخیها میگفتند حاضران صد نفر بودند و برخی دیگر میگفتند 150 نفر. اما واقعیت این است تعداد 300 پوستری که جمله «شما تنها نیستید» در آن نوشته شده بود، همان ساعات اولیه میان جمعیت توزیع و خیلی سریع تمام شد و بعد از آن برخی از تازهواردان تقاضای پوستر کرده بودند که متأسفانه دیگر موجود نبود!
تعداد مخاطبان، شاگردان و طرفداران عباس کیارستمی به طور نسبی مشخص هستند، بهطوریکه در این محفل همه همدیگر را میشناختند. کاملا مشخص بود که همگان ناخودآگاه با آیین یادبود و عزاداری برای کیارستمی آشنا هستند. از سلفیهای مضحک و حرکات اغراقآمیز نمایشی خبری نبود. هنرمندان و سینماگرانی مثل بهمن فرمانآرا، همایون اسعدیان، محمد اطبایی، هوشنگ گلمکانی، امیر عابدی، محسن عبدالوهاب، هادی محقق، رضا داودنژاد، مهدی قربانپور، مونا زاهد، علی کریم و... هم حضور داشتند.
خانواده کیارستمی هم مثل همیشه با صبوری روزهای دوری از عزیزشان را سپری میکنند. البته آنها این بار میهمان مراسم بودند. برخی از حاضران در گوشهای نشسته و به فکر فرو رفته بودند. شاید داشتند به سخنان دکتر احمد میر، پزشک معالج کیارستمی، فکر میکردند که در گفتوگویی اظهار کرده: «کیارستمی در فرانسه ضربه مغزی شده بود»! ممکن است خیلیها فکر کنند پیگیران پرونده کیارستمی قصد انتقام دارند. اما وقتی به عمق ماجرا دقت میشود، میبینیم انگار مرگ کیارستمی مانند زمان زندهبودنش منشأ خدمات زیادی شده. واقعیت این است که با بهنتیجهرسیدن پرونده حتی اگر سنگینترین حکمها را با خود به همراه داشته باشد، باز هم کیارستمی برنمیگردد. اما حسنش در این است که در مراکز درمانی به حقوق بیماران توجه بیشتری میشود؛ موردی که کمتر به آن توجه میشد. دیگر اینکه برای نخستینبار با مرگ بزرگی در ایران، نظام پزشکی حکمِ قصور عملکرد پزشکی را صادر کرد. به هر حال اینها دستاوردهای بزرگی بود که مرگ کیارستمی با خود به همراه آورد.
در این مراسم مینا اکبری، روزنامهنگارو مدیر کمپین «شما تنها نیستید» بیانیهای را قرائت کرد.
متن بیانیه
«اعلام رسمی حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی شاید به اندازه فاجعه مرگ او تکاندهنده بود. ازدستدادن کیارستمی، ایران را متأثر کرد. این تأثر که حاصل اندوه فقدان هنرمندی بزرگ است، وقتی ابعاد عمیقتری پیدا کرد که تأثیر خطای پزشکی و قصور پزشکان معالج در آن آشکار شد. سیستم درمانی کشور که همیشه خود را نسبت به هرگونه انتقاد و شبهه مصون میدید، ملزم به پاسخگویی به افکار عمومی شد و برای اولین بار در تاریخ درمان مدرن ایران، جمعیت انبوهی از مردم در انتظار نتیجه بررسیها ماندند. این هنر زندگی عباس کیارستمی بود که با مرگ خود نیز اهمیت بیان حقایق و روشنشدن تاریکیها را دوچندان کرد. بدون شک هدف خانواده عباس کیارستمی از پافشاری بر ادامه روند حقوقی پرونده و حمایت گروههای مختلف مردم از آنها، مقابله با شخص و بیمارستان خاصی نبوده و نیست. اینکه مرگ هنرمندی مانند کیارستمی، باعث شود حداقل حقوق دیگر بیماران در مراکز درمانی، بهعنوان سرفصلی مهم در ساختار سلامت کشور، بازبینی و بازنگری شود و جلوگیری از تضییع خواسته و ناخواسته حقی که بهعنوان مهمترین موهبت بشری به دست پزشکان و کارکنان بیمارستانها سپرده میشود، در افکار عمومی زنده
شود، نه تنها هدف کوچکی نیست، بلکه در راستای محتوای همان آثاری است که این هنرمند به جهان ارائه کرده است.
و حالا این نتیجهای که پس از چند ماه این دست و آن دستکردن (شاید با هدف سردکردن التهاب موجود با گذشت زمان) اعلام شده، همه را حیرتزده کرده است. اگرچه حکم نهایی این پرونده، حتی اگر سنگینترین و شدیدترین مجازات یک پرونده جنایی برای کل پزشکان و کارکنان بیمارستان هم بود، باز هم هیچ تناسبی با فاجعهای که رخ داد، نمیداشت؛ اما درگذشت کیارستمی یکی از مهمترین نهادهای جامعه را در برابر آزمونی بزرگ قرار داد که افکار عمومی قضاوت خود را درباره آن خواهد کرد، حتی اگر این قضاوت در نهاد رسمی قضا رخ ندهد. مسیر تلخی که با درگذشت عباس کیارستمی آغاز شده بود، اینک وارد مرحله تازهای شده است. تا روزی که درهای «بنیاد عباس کیارستمی» باز شود و علاوه بر ارتباط نسلها زیر سایه سینما و معنا در زیر سقف آن، دریچهای به سوی حفظ حقوق بیماران نیز فراهم شود، ما کنار خانواده عباس کیارستمی خواهیم ماند و آنها را تنها نخواهیم گذاشت. فارغ از هر سرنوشتی که در انتظار این پرونده پزشکی باشد، قاطبه مردم فراموش نخواهند کرد، صدور حکم غمانگیزی که روز 13 مهر به تاریخ پیوست. قاضی محترم این پرونده میتواند علیه خانواده عباس کیارستمی برای انتشار متن
حکمی که با امضای خودش صادر شده، اعلام جرم کند، میتواند محکومیت سه ماه محرومیت پزشک معالج از حضور در مطب یا بیمارستان جم را بار دیگر در دادگاه تجدید نظر تقلیل دهد، میتواند نتیجهای متفاوتتر و «منصفانهتر» از این (انصاف از کدام نگاه؟) برای پرونده در نظر نگیرد؛ اما با حافظه مردمی که در گروهها و کمپینهای مختلف و رسانههای رسمی و غیررسمی، نام عباس کیارستمی، هنرمند محبوب خود را تکرار میکنند، چه خواهد کرد.
هر مرگ اشارتی است به حیاتی دیگر و مرگ هر هنرمند مسیری است برای پرباری حیاتهای دیگر. عباس کیارستمی نامی است برای زندگی و دیگر هیچ».
شرق: دوستداران «عباس کیارستمی» پنجشنبه 15 مهر بر سر مزار این هنرمند جهانی گردهم آمدند تا به طور عملی به خانواده کیارستمی یادآوری کنند که «شما تنها نیستید». بعد از گذشت 90 روز از مرگ شوکآور و غیرمنتظره خالق «خانه دوست کجاست» با دعوت کمپین «پیگیری پرونده پزشکی کیارستمی» (https://telegram.me/abbaskiarostami1)، حامیان، طرفداران، دوستان و هواداران کیارستمی ِ بزرگ پنجشنبه گذشته در آرامستان ترک مزرعه لواسان جمع شدند و با امضای بیانیهای، دردمندی خود را از فقدان این هنرمند افتخارآمیز بار دیگر اعلام کردند. پیش از آن هیأتمدیره «خانه سینما»، از عموم علاقهمندان و سینماگران دعوت کرده بود در این روز بر مزار عباس کیارستمی در لواسان حضور پیدا کنند. هیأتمدیره «خانه سینما» در بیانیهای تأکید کرده بود: «این گردهمایی با هدف همدردی با خانواده عباس کیارستمی و همچنین اعتراض به حکم پرونده پزشکی او شکل گرفته است».
با رسانهایشدن حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی، هنوز نکات مبهم زیادی وجود دارد که افکار عمومی تاکنون پاسخ قانعکنندهای برای آنها از سوی مراجع ذیربط دریافت نکردهاند و در این مسیر اهالی سینما و دوستان و خانواده کیارستمی همچنان در جستوجوی حقیقت ماجرا هستند.
این گردهمایی با پرپرکردن گلها بر سر مزار عباس کیارستمی آغاز شد. همهجا سکوت حاکم بود ولی هرچه عقربههای ساعت به جلو حرکت میکرد، بر تعداد حاضران اضافه میشد. چهرههای غمگین و غبارگرفته که به دلیل بعد مسافت، راه زیادی را برای رسیدن به آرامستان ترک مزرعه پیموده بودند، بیش از هر چیز جو را سنگین میکرد. انبوه جمعیت با مخاطبان فیلمهای کیارستمی متناسب بود. البته برخیها میگفتند حاضران صد نفر بودند و برخی دیگر میگفتند 150 نفر. اما واقعیت این است تعداد 300 پوستری که جمله «شما تنها نیستید» در آن نوشته شده بود، همان ساعات اولیه میان جمعیت توزیع و خیلی سریع تمام شد و بعد از آن برخی از تازهواردان تقاضای پوستر کرده بودند که متأسفانه دیگر موجود نبود!
تعداد مخاطبان، شاگردان و طرفداران عباس کیارستمی به طور نسبی مشخص هستند، بهطوریکه در این محفل همه همدیگر را میشناختند. کاملا مشخص بود که همگان ناخودآگاه با آیین یادبود و عزاداری برای کیارستمی آشنا هستند. از سلفیهای مضحک و حرکات اغراقآمیز نمایشی خبری نبود. هنرمندان و سینماگرانی مثل بهمن فرمانآرا، همایون اسعدیان، محمد اطبایی، هوشنگ گلمکانی، امیر عابدی، محسن عبدالوهاب، هادی محقق، رضا داودنژاد، مهدی قربانپور، مونا زاهد، علی کریم و... هم حضور داشتند.
خانواده کیارستمی هم مثل همیشه با صبوری روزهای دوری از عزیزشان را سپری میکنند. البته آنها این بار میهمان مراسم بودند. برخی از حاضران در گوشهای نشسته و به فکر فرو رفته بودند. شاید داشتند به سخنان دکتر احمد میر، پزشک معالج کیارستمی، فکر میکردند که در گفتوگویی اظهار کرده: «کیارستمی در فرانسه ضربه مغزی شده بود»! ممکن است خیلیها فکر کنند پیگیران پرونده کیارستمی قصد انتقام دارند. اما وقتی به عمق ماجرا دقت میشود، میبینیم انگار مرگ کیارستمی مانند زمان زندهبودنش منشأ خدمات زیادی شده. واقعیت این است که با بهنتیجهرسیدن پرونده حتی اگر سنگینترین حکمها را با خود به همراه داشته باشد، باز هم کیارستمی برنمیگردد. اما حسنش در این است که در مراکز درمانی به حقوق بیماران توجه بیشتری میشود؛ موردی که کمتر به آن توجه میشد. دیگر اینکه برای نخستینبار با مرگ بزرگی در ایران، نظام پزشکی حکمِ قصور عملکرد پزشکی را صادر کرد. به هر حال اینها دستاوردهای بزرگی بود که مرگ کیارستمی با خود به همراه آورد.
در این مراسم مینا اکبری، روزنامهنگارو مدیر کمپین «شما تنها نیستید» بیانیهای را قرائت کرد.
متن بیانیه
«اعلام رسمی حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی شاید به اندازه فاجعه مرگ او تکاندهنده بود. ازدستدادن کیارستمی، ایران را متأثر کرد. این تأثر که حاصل اندوه فقدان هنرمندی بزرگ است، وقتی ابعاد عمیقتری پیدا کرد که تأثیر خطای پزشکی و قصور پزشکان معالج در آن آشکار شد. سیستم درمانی کشور که همیشه خود را نسبت به هرگونه انتقاد و شبهه مصون میدید، ملزم به پاسخگویی به افکار عمومی شد و برای اولین بار در تاریخ درمان مدرن ایران، جمعیت انبوهی از مردم در انتظار نتیجه بررسیها ماندند. این هنر زندگی عباس کیارستمی بود که با مرگ خود نیز اهمیت بیان حقایق و روشنشدن تاریکیها را دوچندان کرد. بدون شک هدف خانواده عباس کیارستمی از پافشاری بر ادامه روند حقوقی پرونده و حمایت گروههای مختلف مردم از آنها، مقابله با شخص و بیمارستان خاصی نبوده و نیست. اینکه مرگ هنرمندی مانند کیارستمی، باعث شود حداقل حقوق دیگر بیماران در مراکز درمانی، بهعنوان سرفصلی مهم در ساختار سلامت کشور، بازبینی و بازنگری شود و جلوگیری از تضییع خواسته و ناخواسته حقی که بهعنوان مهمترین موهبت بشری به دست پزشکان و کارکنان بیمارستانها سپرده میشود، در افکار عمومی زنده
شود، نه تنها هدف کوچکی نیست، بلکه در راستای محتوای همان آثاری است که این هنرمند به جهان ارائه کرده است.
و حالا این نتیجهای که پس از چند ماه این دست و آن دستکردن (شاید با هدف سردکردن التهاب موجود با گذشت زمان) اعلام شده، همه را حیرتزده کرده است. اگرچه حکم نهایی این پرونده، حتی اگر سنگینترین و شدیدترین مجازات یک پرونده جنایی برای کل پزشکان و کارکنان بیمارستان هم بود، باز هم هیچ تناسبی با فاجعهای که رخ داد، نمیداشت؛ اما درگذشت کیارستمی یکی از مهمترین نهادهای جامعه را در برابر آزمونی بزرگ قرار داد که افکار عمومی قضاوت خود را درباره آن خواهد کرد، حتی اگر این قضاوت در نهاد رسمی قضا رخ ندهد. مسیر تلخی که با درگذشت عباس کیارستمی آغاز شده بود، اینک وارد مرحله تازهای شده است. تا روزی که درهای «بنیاد عباس کیارستمی» باز شود و علاوه بر ارتباط نسلها زیر سایه سینما و معنا در زیر سقف آن، دریچهای به سوی حفظ حقوق بیماران نیز فراهم شود، ما کنار خانواده عباس کیارستمی خواهیم ماند و آنها را تنها نخواهیم گذاشت. فارغ از هر سرنوشتی که در انتظار این پرونده پزشکی باشد، قاطبه مردم فراموش نخواهند کرد، صدور حکم غمانگیزی که روز 13 مهر به تاریخ پیوست. قاضی محترم این پرونده میتواند علیه خانواده عباس کیارستمی برای انتشار متن
حکمی که با امضای خودش صادر شده، اعلام جرم کند، میتواند محکومیت سه ماه محرومیت پزشک معالج از حضور در مطب یا بیمارستان جم را بار دیگر در دادگاه تجدید نظر تقلیل دهد، میتواند نتیجهای متفاوتتر و «منصفانهتر» از این (انصاف از کدام نگاه؟) برای پرونده در نظر نگیرد؛ اما با حافظه مردمی که در گروهها و کمپینهای مختلف و رسانههای رسمی و غیررسمی، نام عباس کیارستمی، هنرمند محبوب خود را تکرار میکنند، چه خواهد کرد.
هر مرگ اشارتی است به حیاتی دیگر و مرگ هر هنرمند مسیری است برای پرباری حیاتهای دیگر. عباس کیارستمی نامی است برای زندگی و دیگر هیچ».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.