انواع «این پزشکان»
بابک زمانی - متخصص مغز و اعصاب
این روزها همه از «این پزشکان» صحبت میکنند؛ مثل این هنرمندان، این سینماگران، این نقاشان، این نجاران و سایر صنوف. اگرچه در این حرفهها، تفاوتها آنقدر آشکار است که نیاز به تأکید ندارد، گویا در اذهان عموم -حتی اگر نیفزاییم عموم سادهاندیش- خواسته یا ناخواسته تفاوتهای کار پزشکی زیر سنگینی شباهتها محو شدهاند. بد نیست در چند کلام، اشارهای به این تفاوتها بکنم.
بخشی از اهالی این صنف همانهایی هستند که در بیمارستانهای خصوصی شمال شهر کار میکنند، سهامدارند، مطب یا درمانگاه شیکی دارند، جراحی میکنند و البته برای جراحیهایشان مبالغی میخواهند و دریافت میکنند که غبطهبرانگیز است و مغز آدم سوت میکشد! ما اگر طبقه متوسط به بالا باشیم، هنگام بیماری، بهسرعت در جستوجویمان به اسامی آنها میرسیم و آنچه درباره مطب و بیمارستان و حقالعلاج گفتم هم در این انتخاب بیتأثیر نیست و تا میگویند پزشک، بلافاصله این گروه در ذهن ما میآیند و البته کیفیت کار و تواناییهای آنها و انتخابی که خود ما کردهایم، تحتالشعاع آن مبالغ، همیشه از نظر دور میماند.
پزشکان زیادی هم در همان نزدیکی هستند که عمل نمیکنند، فقط ما را معاینه میکنند و نسخه مینویسند. نوشتن ساده با یک انگلیسی آسان، ولی بدخط! آن هم نام داروهایی که با یک جستوجوی ساده در اینترنت بهسادگی در دسترس هستند. مبلغی را که برای ویزیت میگیرند، وقتی ضربدر تعدادی میکنیم که در یک روز مراجعه ميكنند و آن رقم را هم ضربدر 30 یا 25 روز میکنیم، رقم کمی نمیشود. اینکه چه هزینههایی میکنند و اینکه درهرحال به کاری روزمزد اشتغال دارند، اصلا اهمیتی ندارد. نکته مهم این است که کسی توجه نمیکند برای چنین ویزیتی در اروپا 20 برابر باید پرداخت شود - البته با حداکثر پنج ویزیت در روز- و البته همه اطمینان دارند که «این پزشکان» آنقدر بیمسئولیتاند که کسب نتیجهای که باید با 300 یورو و صرف 45 دقیقه وقت به دست آید، در 10 دقیقه و با 10 یورو، هیچ اضطرابی در ایشان ایجاد نمیکند و اصلا فشاری برایشان محسوب نمیشود!
افراد تحصیلکرده زیادی شبانهروز در ادارات مختلف وزارت بهداشت و سایر دوایر دولتی مشغول اداره امور بهداشت و سلامت کشور هستند. اکثریت آنها درآمد خصوصی چندانی ندارند. به مدد کارهای آنهاست که ما سلامت و بهداشت و درمان داریم. آنها بخش مهمی از کسانی هستند که پزشکی خواندهاند.
جوانان بسیاری درحالحاضر اکثر ساعات شبانهروزشان را به مطالعه و در کتابخانه میگذرانند. آنها هم در واقع پزشکانی هستند که خود را برای قبولی در مقاطع مختلف آماده میکنند؛ بهترین جوانانی که کمبودهای آموزشی کشور را هم با کمک تلاش ذهنی و بعدها ابتکارات شخصی خود جبران میکنند. امتحان نهایی پزشکی عمومی، امتحانات قبولی دستیاری، امتحانات ارتقاي دستیاری، امتحان بورد تخصصی و... .
تمام شهرها و روستاهای کشور آکنده از جوانان کوشایی است که با حقوقی اندک، در حال درمان مردم کشور از فقیر و غنی هستند. اگرچه در استخدام این جوانان حداقل اصول حقوق کار طبق قوانین حقوق بشر رعایت نشده و نه با شخص آنها و نه از طریق انجمن مربوطهشان معامله یا توافقی درباره محل خدمت و حقوق دریافتی آنها صورت نگرفته، اما علاقهمندی و استعداد ایشان در حدی است که شما تاکنون کوچکترین اعتراضی هم از طرف ایشان نشنیدهاید.
بیمارستانهای بزرگ آموزشی کشور که درصد درخور توجهی از بار درمان کشور را بر دوش دارند، شبانهروز محل خدمت پزشکان دستیار جوانی هستند که دوره آموزش تخصصی خود را میگذرانند. این جوانان که بهزودی باید طبق قوانین برشمرده به شهرها و روستاها اعزام شوند، حقوقی دریافت میکنند که بیشتر شبیه جیره سربازی است تا حقوق! و از همه بدتر اینکه نهتنها طبق معیارهای بینالمللی، آموزش مناسبی دریافت نمیکنند، بلکه با ارائه کاری ارزان، مجبور و مشتاقاند سوراخسنبههای معایب درمانی کشور را هم پوشش بدهند.
عده زیادی از کسانی که در کار هنر، رسانه، کامپیوتر، صادرات و واردات، ساختوساز، حملونقل و سایر حرفهها مشغول هستند، دانشکده پزشکی را گذرانده و در اصل پزشک هستند. اگرچه پزشکان هنرمند و پزشکان رسانهای، نقش مهمی در سلامت عمومی مردم ایفا میکنند، اما اشتغالهای دیگر ربط چندانی به تحصیلات آنها ندارد و این اشتغالها عمدتا ناشی از انقراض حرفهای به نام طب عمومی در کشور ما بود که سالها پیش حداقل در شهرهای بزرگ اتفاق افتاد، حرفهای که همه آنها بخش مهمی از «این پزشکان» هستند.
باید گفت پزشکان احتمالا از همه نوع! اندک درکی دارند که معنای طنز را بفهمند و بفهمند که در هر قشری خوب و بد هست و در همه جای دنیا با همه اقشار شوخی میکنند! اما از آنجا که گروههای برشمرده بالا تفاوتهای ماهوی زیادی با هم دارند، خواهش میکنم در موقع طنز، لطف کنید نوع آن پزشکان مد طنز را هم قید بفرمایید؛ چراکه اگر دارید این کار را در یک رسانه انجام میدهید، باید ببینید قبلا به مسائل و مشکلات گفتهشده انواع مختلف پزشکان که مستقیما به سلامت مردم هم مربوط میشوند اشارهای داشتهاید یا خیر؟
این روزها همه از «این پزشکان» صحبت میکنند؛ مثل این هنرمندان، این سینماگران، این نقاشان، این نجاران و سایر صنوف. اگرچه در این حرفهها، تفاوتها آنقدر آشکار است که نیاز به تأکید ندارد، گویا در اذهان عموم -حتی اگر نیفزاییم عموم سادهاندیش- خواسته یا ناخواسته تفاوتهای کار پزشکی زیر سنگینی شباهتها محو شدهاند. بد نیست در چند کلام، اشارهای به این تفاوتها بکنم.
بخشی از اهالی این صنف همانهایی هستند که در بیمارستانهای خصوصی شمال شهر کار میکنند، سهامدارند، مطب یا درمانگاه شیکی دارند، جراحی میکنند و البته برای جراحیهایشان مبالغی میخواهند و دریافت میکنند که غبطهبرانگیز است و مغز آدم سوت میکشد! ما اگر طبقه متوسط به بالا باشیم، هنگام بیماری، بهسرعت در جستوجویمان به اسامی آنها میرسیم و آنچه درباره مطب و بیمارستان و حقالعلاج گفتم هم در این انتخاب بیتأثیر نیست و تا میگویند پزشک، بلافاصله این گروه در ذهن ما میآیند و البته کیفیت کار و تواناییهای آنها و انتخابی که خود ما کردهایم، تحتالشعاع آن مبالغ، همیشه از نظر دور میماند.
پزشکان زیادی هم در همان نزدیکی هستند که عمل نمیکنند، فقط ما را معاینه میکنند و نسخه مینویسند. نوشتن ساده با یک انگلیسی آسان، ولی بدخط! آن هم نام داروهایی که با یک جستوجوی ساده در اینترنت بهسادگی در دسترس هستند. مبلغی را که برای ویزیت میگیرند، وقتی ضربدر تعدادی میکنیم که در یک روز مراجعه ميكنند و آن رقم را هم ضربدر 30 یا 25 روز میکنیم، رقم کمی نمیشود. اینکه چه هزینههایی میکنند و اینکه درهرحال به کاری روزمزد اشتغال دارند، اصلا اهمیتی ندارد. نکته مهم این است که کسی توجه نمیکند برای چنین ویزیتی در اروپا 20 برابر باید پرداخت شود - البته با حداکثر پنج ویزیت در روز- و البته همه اطمینان دارند که «این پزشکان» آنقدر بیمسئولیتاند که کسب نتیجهای که باید با 300 یورو و صرف 45 دقیقه وقت به دست آید، در 10 دقیقه و با 10 یورو، هیچ اضطرابی در ایشان ایجاد نمیکند و اصلا فشاری برایشان محسوب نمیشود!
افراد تحصیلکرده زیادی شبانهروز در ادارات مختلف وزارت بهداشت و سایر دوایر دولتی مشغول اداره امور بهداشت و سلامت کشور هستند. اکثریت آنها درآمد خصوصی چندانی ندارند. به مدد کارهای آنهاست که ما سلامت و بهداشت و درمان داریم. آنها بخش مهمی از کسانی هستند که پزشکی خواندهاند.
جوانان بسیاری درحالحاضر اکثر ساعات شبانهروزشان را به مطالعه و در کتابخانه میگذرانند. آنها هم در واقع پزشکانی هستند که خود را برای قبولی در مقاطع مختلف آماده میکنند؛ بهترین جوانانی که کمبودهای آموزشی کشور را هم با کمک تلاش ذهنی و بعدها ابتکارات شخصی خود جبران میکنند. امتحان نهایی پزشکی عمومی، امتحانات قبولی دستیاری، امتحانات ارتقاي دستیاری، امتحان بورد تخصصی و... .
تمام شهرها و روستاهای کشور آکنده از جوانان کوشایی است که با حقوقی اندک، در حال درمان مردم کشور از فقیر و غنی هستند. اگرچه در استخدام این جوانان حداقل اصول حقوق کار طبق قوانین حقوق بشر رعایت نشده و نه با شخص آنها و نه از طریق انجمن مربوطهشان معامله یا توافقی درباره محل خدمت و حقوق دریافتی آنها صورت نگرفته، اما علاقهمندی و استعداد ایشان در حدی است که شما تاکنون کوچکترین اعتراضی هم از طرف ایشان نشنیدهاید.
بیمارستانهای بزرگ آموزشی کشور که درصد درخور توجهی از بار درمان کشور را بر دوش دارند، شبانهروز محل خدمت پزشکان دستیار جوانی هستند که دوره آموزش تخصصی خود را میگذرانند. این جوانان که بهزودی باید طبق قوانین برشمرده به شهرها و روستاها اعزام شوند، حقوقی دریافت میکنند که بیشتر شبیه جیره سربازی است تا حقوق! و از همه بدتر اینکه نهتنها طبق معیارهای بینالمللی، آموزش مناسبی دریافت نمیکنند، بلکه با ارائه کاری ارزان، مجبور و مشتاقاند سوراخسنبههای معایب درمانی کشور را هم پوشش بدهند.
عده زیادی از کسانی که در کار هنر، رسانه، کامپیوتر، صادرات و واردات، ساختوساز، حملونقل و سایر حرفهها مشغول هستند، دانشکده پزشکی را گذرانده و در اصل پزشک هستند. اگرچه پزشکان هنرمند و پزشکان رسانهای، نقش مهمی در سلامت عمومی مردم ایفا میکنند، اما اشتغالهای دیگر ربط چندانی به تحصیلات آنها ندارد و این اشتغالها عمدتا ناشی از انقراض حرفهای به نام طب عمومی در کشور ما بود که سالها پیش حداقل در شهرهای بزرگ اتفاق افتاد، حرفهای که همه آنها بخش مهمی از «این پزشکان» هستند.
باید گفت پزشکان احتمالا از همه نوع! اندک درکی دارند که معنای طنز را بفهمند و بفهمند که در هر قشری خوب و بد هست و در همه جای دنیا با همه اقشار شوخی میکنند! اما از آنجا که گروههای برشمرده بالا تفاوتهای ماهوی زیادی با هم دارند، خواهش میکنم در موقع طنز، لطف کنید نوع آن پزشکان مد طنز را هم قید بفرمایید؛ چراکه اگر دارید این کار را در یک رسانه انجام میدهید، باید ببینید قبلا به مسائل و مشکلات گفتهشده انواع مختلف پزشکان که مستقیما به سلامت مردم هم مربوط میشوند اشارهای داشتهاید یا خیر؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.