رد پای ما در اینترنت
بسیاری عادتها و علايقمان را برملا میکند. اینها اطلاعاتی هستند که خیلیها دنبالش هستند. هر روز که میگذرد، فواید تحلیل دادههای شخصی افراد روشنتر میشود و آنها که از این دادهها سود میبرند شبانهروز مشغول تحلیل هستند. در بریتانیا حدود 40 میلیون بزرگسال (یعنی ۷۸ درصد بزرگسالان) هر روز یا تقریبا هر روز از اینترنت استفاده میکنند. هر وقت فرمی پر میکنیم و اسم و نشانیمان را مینویسیم، یا نام کاربری و گذرواژه انتخاب میکنیم، یا اطلاعاتی را روی کلاود (ابر) ذخیره میکنیم، ردی از خودمان میگذاریم. البته همه اینها قرار است امن باشد و شخصی، اما خب، همیشه اینطور نمیماند. جز اینها یک رد دیگر هم از گشتوگذار اینترنتیمان میماند؛ ردی که تقریبا نامرئی است. وقتی به سایتی سر میزنیم یا ایمیلی میفرستیم، از نشانی پروتکل اینترنت یا همان نشانی «آیپیمان» استفاده میکنیم. این نشانی در حقیقت هویت اینترنتی ماست. شمارهای است که به وسیلهای که با آن به اینترنت وصل شدهایم، اختصاص داده شده است. هرچه در اینترنت جستوجو میکنیم هم در آن موتور جستوجو هم در شرکتی که ما را به اینترنت وصل کرده، ثبت میشود. از روی این داده
میشود فهمید چه موقع و از کجا به چه وبسایتی سر زده بودهایم. بعضی کوکیها فعالیت اینترنتیمان را رصد میکنند که ببینند چه تبلیغی برایمان بفرستند؛ نرمافزاری است که بدون اطلاع ما هر کلید صفحهکلید را که فشار میدهیم ثبت میکند. به کمک آن میشود فهمید به چه وبسایتی سر زدهایم یا از چه برنامهای استفاده کردهایم. کیلاگر را ممکن است کارفرما روی کامپیوترمان نصب کند یا خودمان ناخواسته (پنهان در فایلی دیگر) دانلود کنیم. همینقدر بگویم هرچه میخری، هر تلفنی که میزنی، با هرکه دوست میشوی، به هر سایتی سر میزنی، هر عنوانی که برای نامهات انتخاب میکنی، همه دست سیستمی است که دسترسیاش بیحدوحساب است، اما امانتداریاش نه. ژوئن ۲۰۱۳، ادوارد اسنودن، از مأموران سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا که خودش را شهروند چهار معرفی میکرد، هزاران سند محرمانه آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) را در اختیار رسانهها گذاشت. انتشار این مدارک عمق و گستره نظارت فلهای سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا را نشان داد. اسنودن نشان داد این سازمانها فقط با یک کلیک میتوانند همه فعالیتهای ما را رصد کنند.
منبع: xknife
بسیاری عادتها و علايقمان را برملا میکند. اینها اطلاعاتی هستند که خیلیها دنبالش هستند. هر روز که میگذرد، فواید تحلیل دادههای شخصی افراد روشنتر میشود و آنها که از این دادهها سود میبرند شبانهروز مشغول تحلیل هستند. در بریتانیا حدود 40 میلیون بزرگسال (یعنی ۷۸ درصد بزرگسالان) هر روز یا تقریبا هر روز از اینترنت استفاده میکنند. هر وقت فرمی پر میکنیم و اسم و نشانیمان را مینویسیم، یا نام کاربری و گذرواژه انتخاب میکنیم، یا اطلاعاتی را روی کلاود (ابر) ذخیره میکنیم، ردی از خودمان میگذاریم. البته همه اینها قرار است امن باشد و شخصی، اما خب، همیشه اینطور نمیماند. جز اینها یک رد دیگر هم از گشتوگذار اینترنتیمان میماند؛ ردی که تقریبا نامرئی است. وقتی به سایتی سر میزنیم یا ایمیلی میفرستیم، از نشانی پروتکل اینترنت یا همان نشانی «آیپیمان» استفاده میکنیم. این نشانی در حقیقت هویت اینترنتی ماست. شمارهای است که به وسیلهای که با آن به اینترنت وصل شدهایم، اختصاص داده شده است. هرچه در اینترنت جستوجو میکنیم هم در آن موتور جستوجو هم در شرکتی که ما را به اینترنت وصل کرده، ثبت میشود. از روی این داده
میشود فهمید چه موقع و از کجا به چه وبسایتی سر زده بودهایم. بعضی کوکیها فعالیت اینترنتیمان را رصد میکنند که ببینند چه تبلیغی برایمان بفرستند؛ نرمافزاری است که بدون اطلاع ما هر کلید صفحهکلید را که فشار میدهیم ثبت میکند. به کمک آن میشود فهمید به چه وبسایتی سر زدهایم یا از چه برنامهای استفاده کردهایم. کیلاگر را ممکن است کارفرما روی کامپیوترمان نصب کند یا خودمان ناخواسته (پنهان در فایلی دیگر) دانلود کنیم. همینقدر بگویم هرچه میخری، هر تلفنی که میزنی، با هرکه دوست میشوی، به هر سایتی سر میزنی، هر عنوانی که برای نامهات انتخاب میکنی، همه دست سیستمی است که دسترسیاش بیحدوحساب است، اما امانتداریاش نه. ژوئن ۲۰۱۳، ادوارد اسنودن، از مأموران سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا که خودش را شهروند چهار معرفی میکرد، هزاران سند محرمانه آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) را در اختیار رسانهها گذاشت. انتشار این مدارک عمق و گستره نظارت فلهای سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا را نشان داد. اسنودن نشان داد این سازمانها فقط با یک کلیک میتوانند همه فعالیتهای ما را رصد کنند.
منبع: xknife
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.