|

یک گزارش از یک بیمارستان

پوریا عالمی: دیروز رفته بودم بیمارستان دولتی. بابای سوفیا از دست سماجت و خواستگاری‌های پی‌درپی من سکته کرده بود و نیاز به کولونوسکوپی داشت. من حدس زدم بیمارستان دولتی باید شلوغ باشد به‌همین‌دلیل ساعت را روی زنگ گذاشتیم و هفت صبح رفتیم که دیدیم ملت از دیشب جلو در بیمارستان خوابیده‌اند. هر چنددقیقه یک‌بار من می‌آمدم بیرون و سریع برمی‌گشتم تو. بابای سوفیا گفت چیزی شده؟ گفتم نه، میرم بیرون نفس می‌گیرم و میام. لامصب عین آتش‌سوزی است. صف پذیرش جلو در مترو بود؛ یعنی ملت هل می‌دادند که بروند تو. نگاه کردم دیدم دست یک آقایی از این‌ور توی جیب عقب من است. آقاهه تا من را دید گفت ببخشید دنبال دستم می‌گشتم، توی جیب شما نیست. دستش را پیدا کرد و از جیب من درآورد. یکهو جلو ما خالی شد. بعد از چند ساعت بالاوپایین‌کردن، بابای سوفیا را رساندم جلو در کولونوسکوپی. آنجا شبیه روز رأی‌گیری و توی شعبه وزارت کشور است. همه چسبیده‌اند به شیشه که لای در باز شود و بروند تو. بابای سوفیا را گذاشتم لای در کولونوسکوپی و بعد سریع رفتم داروخانه و داروخانه گفت اول نسخه را بروید زیرزمین کپی کنید، بعد بیایید بروید صندوق داروخانه که چهارتا ساختمان آن‌طرف‌تر است، با مترو دو ایستگاه بیشتر نیست. خلاصه برگشتم. بابای سوفیا را نگهبان جلو در طوری که آدم را قاچاقی از مرز رد می‌کنند، سریع رد کرد تو و در را بست. گفتم ببخشید من همراه بیمارم. نگهبان گفت همراه بیمار که توی جیبش است و قاه‌قاه خندید. ما هیچی نگفتیم. بیمارستان در ایران شبیه مجلس است؛ یعنی از همه استان‌ها حضور دارند. معلوم نیست توی استان‌های دیگر امکانات در چه حدی است که برای درمان، برای تحصیل، برای پرواز خارجی، برای چاپ کتاب، برای ساخت فیلم و حتی برای شهردارشدن، همه از شهرهای دیگر به تهران می‌آیند. به نظر ما مسئولان حق دارند که می‌گویند جمعیت ایران کم است چون جمعیت ایران توی تهران متمرکز شده است. خلاصه بابای سوفیا را ‌کولونوسکوپی‌شده از لای در تحویل گرفتیم و با یک حالت ‌کولونوسکوپی‌وار از لای جمعیت ردش کردیم و آوردیم بیرون. جلو در بیمارستان چندتا نعش‌کش ایستاده بود. پرسیدم ببخشید آژانس کجاست؟ نعش‌کش‌ها گفتند ما اینجا از این مسخره‌بازی‌ها نداریم.فرق بیمارستان دولتی با خصوصی می‌دانی چیست؟ بیمارستان دولتی پولت را نمی‌گیرند، اما وقتت را می‌گیرند، اما در بیمارستان خصوصی اول پولت را می‌گیرند بعد دیگر می‌سپارندت دست خدا.

پوریا عالمی: دیروز رفته بودم بیمارستان دولتی. بابای سوفیا از دست سماجت و خواستگاری‌های پی‌درپی من سکته کرده بود و نیاز به کولونوسکوپی داشت. من حدس زدم بیمارستان دولتی باید شلوغ باشد به‌همین‌دلیل ساعت را روی زنگ گذاشتیم و هفت صبح رفتیم که دیدیم ملت از دیشب جلو در بیمارستان خوابیده‌اند. هر چنددقیقه یک‌بار من می‌آمدم بیرون و سریع برمی‌گشتم تو. بابای سوفیا گفت چیزی شده؟ گفتم نه، میرم بیرون نفس می‌گیرم و میام. لامصب عین آتش‌سوزی است. صف پذیرش جلو در مترو بود؛ یعنی ملت هل می‌دادند که بروند تو. نگاه کردم دیدم دست یک آقایی از این‌ور توی جیب عقب من است. آقاهه تا من را دید گفت ببخشید دنبال دستم می‌گشتم، توی جیب شما نیست. دستش را پیدا کرد و از جیب من درآورد. یکهو جلو ما خالی شد. بعد از چند ساعت بالاوپایین‌کردن، بابای سوفیا را رساندم جلو در کولونوسکوپی. آنجا شبیه روز رأی‌گیری و توی شعبه وزارت کشور است. همه چسبیده‌اند به شیشه که لای در باز شود و بروند تو. بابای سوفیا را گذاشتم لای در کولونوسکوپی و بعد سریع رفتم داروخانه و داروخانه گفت اول نسخه را بروید زیرزمین کپی کنید، بعد بیایید بروید صندوق داروخانه که چهارتا ساختمان آن‌طرف‌تر است، با مترو دو ایستگاه بیشتر نیست. خلاصه برگشتم. بابای سوفیا را نگهبان جلو در طوری که آدم را قاچاقی از مرز رد می‌کنند، سریع رد کرد تو و در را بست. گفتم ببخشید من همراه بیمارم. نگهبان گفت همراه بیمار که توی جیبش است و قاه‌قاه خندید. ما هیچی نگفتیم. بیمارستان در ایران شبیه مجلس است؛ یعنی از همه استان‌ها حضور دارند. معلوم نیست توی استان‌های دیگر امکانات در چه حدی است که برای درمان، برای تحصیل، برای پرواز خارجی، برای چاپ کتاب، برای ساخت فیلم و حتی برای شهردارشدن، همه از شهرهای دیگر به تهران می‌آیند. به نظر ما مسئولان حق دارند که می‌گویند جمعیت ایران کم است چون جمعیت ایران توی تهران متمرکز شده است. خلاصه بابای سوفیا را ‌کولونوسکوپی‌شده از لای در تحویل گرفتیم و با یک حالت ‌کولونوسکوپی‌وار از لای جمعیت ردش کردیم و آوردیم بیرون. جلو در بیمارستان چندتا نعش‌کش ایستاده بود. پرسیدم ببخشید آژانس کجاست؟ نعش‌کش‌ها گفتند ما اینجا از این مسخره‌بازی‌ها نداریم.فرق بیمارستان دولتی با خصوصی می‌دانی چیست؟ بیمارستان دولتی پولت را نمی‌گیرند، اما وقتت را می‌گیرند، اما در بیمارستان خصوصی اول پولت را می‌گیرند بعد دیگر می‌سپارندت دست خدا.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.