|

نوشته‌ای از هاشمی‌رفسنجانی درباره 8 سال جنگ تحمیلی

دقت و درایت امام در ماجرای قبول قطع‌نامه ستودنی بود

روابط عمومی مجمع تشخیص مصلحت نظام مطلبی تحت عنوان «نگاه جامع فرمانده هشت سال دفاع مقدس درباره علل شروع، تداوم و پایان جنگ تحمیلی هشت‌ساله عراق علیه جمهوری اسلامی» منتشر كرده است. در این مطلب كه به قلم اكبر هاشمی‌رفسنجانی است، آمده: «اینجانب به عنوان كسی كه از نخستین روزهای شروع تا پایان جنگ در مسئولیت‌های مختلف سربازی از سربازان و پاسداری از پاسداران و یك روحانی جان‌بركف بودم، وظیفه خویش می‌دانم كه در سالگرد آغاز آن حماسه جاویدان به همه پدران و مادران و خواهران و برادران درود و دست‌مریزاد بگویم و یادآوری كنم كه نكند در مقابل این امدادهای الهی فردای قیامت، در بزم اولیا و انبیا و در پیشگاه شهیدان شرمنده باشیم». در ادامه آن هم می‌خوانیم: «636 مورد تجاوزات مرزی، حفر 50 حلقه چاه نفت غیرمجاز در نوار مرزی، حمایت از گروه‌های خرابكار، حمایت از كودتای نوژه، اعزام خرابكار به ایران و انفجار در مراكز جمعیتی و اقتصادی، تكرار ادعاهای امارات درباره جزایر سه‌گانه، حمله هوایی به گمرك بهرام‌آباد در تاریخ 13/1/58، هجوم به خسروآباد در تاریخ 14/1/58، اعلام برژینسكی مشاور امنیت آمریكا مبنی بر اینكه هیچ تضاد اصولی با عراق ندارند، پیشنهاد تأمین امنیت مرزهای دو كشور با عنوان طرح سیمرغ از سوی ایران و رد این طرح از سوی عراق، حمله هوایی به پاوه در خرداد 58، ملاقات وزیر خارجه ایران با صدام در هاوانا، تأكید صدام بر حمایت از اقلیت‌های قومی ایران در هفتم فروردین 59، اعلام آمادگی برای جنگ با ایران در تاریخ 12/1/59، تأكید بر حاكمیت عراق بر خوزستان در تاریخ 4/2/59، 13 حمله هوایی به مراكز نفتی، تحویل یادداشت رسمی عراق به كاردار ایران و مطالبه سرزمین‌های مورد ادعا در تاریخ 16/6/59، سخنان صدام در اجتماع وزرای خارجه عرب درخصوص بازپس‌گیری سرزمین‌های عراقی در تاریخ 2/6/59، نامه عراق به سران هشت سازمان بین‌المللی و ادعای ارضی نسبت به ایران در تاریخ 23/6/59 و سرانجام لغو یك‌طرفه پیمان الجزایر در تاریخ 26/6/59 زمینه‌سازی‌های رژیم منحوس بعث عراق برای شروع یك اتفاق شوم تاریخی در جغرافیای استراتژیك خاورمیانه بود كه هشت سال تمام توانایی‌های بالقوه و بالفعل دو ملت مسلمان منطقه را صرف خواسته‌های نامشروع دشمنان اسلام كرد... تجاوز عراق شروع شد و ارتش بعث با جنایات غیرقابل وصف به پیشروی راهپیمایی‌گونه خویش در مناطق اشغال‌شده ایران اسلامی ادامه می‌داد و مسئول مربوطه در داخل اولا هرگونه ندای دلسوزانه را دخالت در امور خویش می‌خواند و ثانیا به دشمنی كه آمده بود تا ظرف یك هفته همه ایران را تسخیر نماید، زمین می‌داد و به‌اصطلاح زمان می‌گرفت!!شهرهای ایران در طول مرزهای آبی و خاكی جنوب، غرب و شمال غرب یكی پس از دیگری اشغال می‌شد و حتی خرمشهر پس از 32 روز مقاومت جانانه مردمی سقوط كرد و دشمن تا پشت دروازه‌های آبادان، اهواز، اندیمشك، دزفول، كرمانشاه و مریوان آمد و بنی‌صدر كه علاوه بر امور اجرائی، جانشینی فرماندهی كل قوا را در دست داشت، با بخل سیاسی، اولا گزارش‌های دلبخواه به امام و مردم می‌داد و ثانیا در دادن امكانات محدود نظامی به سپاه پاسداران و نیروهای مردمی دریغ می‌كرد... به یاد دارم كه در یكی از پرمخاطره‌ترین سفرها به آبادان، در زمان محاصره، یكی از فرماندهان سپاه با حالتی بغض‌كرده از عدم‌شلیك گلوله‌های توپ توسط ارتش گله كرد و وقتی علت را از فرماندهان ارتش حاضر در آبادان پرسیدم، دستور اكید سرفرماندهی ارتش مبنی بر منع شلیك را بهانه آوردند. موضوع را با امام مطرح كردم و وقتی امام از بنی‌صدر پرسیدند، در جواب گفت: «اولا از این نوع گلوله‌ها خیلی محدود داریم و ثانیا قیمت هر گلوله فلان مبلغ است».در ادامه این مطلب آمده است: «در همان ایام در آستانه یك سفر در فرودگاه تهران، یكی از فرماندهان ارتش با ترس و دلهره فراوان خود را به آیت‌الله خامنه‌ای رساند و گفت: نه‌تنها قیمت این گلوله‌ها زیاد نیست، بلكه در زرادخانه‌ها و حتی در مناطق جنگی از این گلوله‌ها فراوان داریم.
موضوع طی یك یادداشت كوتاه جهت پیگیری توسط آیت‌الله خامنه‌ای كه آن روزها نماینده امام در شورای عالی دفاع بودند، به اطلاع امام رسید و پس از آن بود كه با شلیك مستمر آن نوع گلوله‌ها، جلوی پیشروی ارتش بعث گرفته شد. به‌هرحال با حركت انقلابی مجلس در تصویب طرح عدم كفایت سیاسی رئیس‌جمهور وقت و كناررفتن اختلافات القایی سپاه و ارتش، شاهد تحركات بسیار مثبت در جبهه ایران بودیم كه آغاز آن عملیات دارخوین و سپس عملیات ثامن‌الائمه و سپس عملیات‌های بیت‌المقدس و فتح بستان و عملیات فتح‌المبین و پس از آن عملیات بیت‌المقدس و بازپس‌گیری خرمشهر بود و پس از دو علمیات ناقص به نام رمضان و والفجر مقدماتی، جبهه دچار ركود شد و با صدور حكم فرماندهی امام برای این‌جانب دو عملیات خیبر و بدر در جزایر مجنون و شرق دجله شروع شد. در این دوره شاهد فعالیت چشمگیر میانجی‌ها برای رهایی صدام از مخمصه بودیم، اما در گفت‌وگوها هیچ ضمانتی برای جلوگیری از تكرار شرارت‌های صدام نمی‌دادند. وقتی منطق و استدلال قوی ایران را در مورد خروج كامل ارتش عراق از خاك ایران و محاكمه متجاوز و پرداخت غرامت در مذاكرات دیدند، با كمك بوق تبلیغاتی غرب و با هدف تضعیف روحیه مقاومت و دفاع مردم ایران، اقدام به انتشار شایعات بی‌اساس می‌كردند كه یكی از خبیث‌ترین شایعات آنان پیشنهاد غرامت‌ها پس از فتح خرمشهر بود». در ادامه نوشته آمده است: «شایعه‌ای كه با همه بی‌اساس‌بودنش، در افواه افتاد و هنوز هم می‌بینیم كسانی كه در علقه آنان به انقلاب و ایران شكی نیست، به آن دامن می‌زنند و نیز شانتاژهای كم‌سابقه با ادعای جنگ‌طلب‌بودن ایران مظلوم ورد زبان‌هایشان بود... در جلسه قرارگاهی با فرماندهان عالی‌رتبه برنامه‌هایم را تشریح كردم، برنامه‌هایی كه با درایت فرماندهان و نهایت جانفشانی فرزندان این آب و خاك در سپاه، ارتش و بسیج، پیروزی‌های مشعشعی را در فتح فاو، شلمچه، مهران، كربلای 5، سرپل‌ذهاب، حلبچه و ده‌ها عملیات آفندی و پدافندی كوچك بر صحیفه تاریخ دفاع مقدس جاودان كرد... مسئولان جمهوری اسلامی با محوریت امام، ضمن بررسی همه جوانب، علاوه بر فعالیت‌های سیاسی، تحركات نظامی را سرلوحه برنامه‌های خویش قرار دادند كه نقطه اوج این مقطع پیروزی‌ درخشان سیاسی در ماجرای مك‌فارلین و فتوحات عملیات كربلای پنج در بٌعد نظامی است. عملیاتی كه دستور آغاز آن در یك شب به‌یادماندنی در یك جلسه مهم با فرماندهان قرارگاه‌ها، لشكرها و گردان‌ها، از خاطرات همیشه‌جاویدان زندگی من است... واقعا جنگ اگر 20 سال هم طول می‌كشید، به قول امام راحل می‌ایستادیم، اما خدا را شكر كه ایران اسلامی را از نعمت رهبری برخوردار كرده بود... ویژگی منحصربه‌فردی كه در سال‌های اول پیروزی انقلاب در قضیه بنی‌صدر از خویش بروز داده بودند یا سه روز بعد از فتح خرمشهر كه در مورد نحوه ادامه دفاع مقدس بحث بود، وقتی منطق نظامی فرماندهان را شنیدند، دستور خویش را با قید چند شرط انسانی، اخلاقی و سیاسی مبنی بر ادامه عملیات در خاك عراق صادر كردند... دقت و درایت امام در ماجرای قبول قطع‌نامه 598، حتی در تقدم و تأخر بندها و چگونگی اعلام آن برای ما در جلسات فوق‌سری ستودنی بود كه چگونه یك پیرمرد 90ساله كه سالیان سال از جماران بیرون نرفته بودند، بر همه مسائل اشراف كامل دارند و تأكید ایشان بر خلق و حفظ بعضی از اسناد برای جلوگیری از انحرافات احتمالی در تاریخ آینده مانند آن نامه‌ای كه برای مسئولین كشور نوشته بودند، نشان از دوراندیشی ایشان بود».

روابط عمومی مجمع تشخیص مصلحت نظام مطلبی تحت عنوان «نگاه جامع فرمانده هشت سال دفاع مقدس درباره علل شروع، تداوم و پایان جنگ تحمیلی هشت‌ساله عراق علیه جمهوری اسلامی» منتشر كرده است. در این مطلب كه به قلم اكبر هاشمی‌رفسنجانی است، آمده: «اینجانب به عنوان كسی كه از نخستین روزهای شروع تا پایان جنگ در مسئولیت‌های مختلف سربازی از سربازان و پاسداری از پاسداران و یك روحانی جان‌بركف بودم، وظیفه خویش می‌دانم كه در سالگرد آغاز آن حماسه جاویدان به همه پدران و مادران و خواهران و برادران درود و دست‌مریزاد بگویم و یادآوری كنم كه نكند در مقابل این امدادهای الهی فردای قیامت، در بزم اولیا و انبیا و در پیشگاه شهیدان شرمنده باشیم». در ادامه آن هم می‌خوانیم: «636 مورد تجاوزات مرزی، حفر 50 حلقه چاه نفت غیرمجاز در نوار مرزی، حمایت از گروه‌های خرابكار، حمایت از كودتای نوژه، اعزام خرابكار به ایران و انفجار در مراكز جمعیتی و اقتصادی، تكرار ادعاهای امارات درباره جزایر سه‌گانه، حمله هوایی به گمرك بهرام‌آباد در تاریخ 13/1/58، هجوم به خسروآباد در تاریخ 14/1/58، اعلام برژینسكی مشاور امنیت آمریكا مبنی بر اینكه هیچ تضاد اصولی با عراق ندارند، پیشنهاد تأمین امنیت مرزهای دو كشور با عنوان طرح سیمرغ از سوی ایران و رد این طرح از سوی عراق، حمله هوایی به پاوه در خرداد 58، ملاقات وزیر خارجه ایران با صدام در هاوانا، تأكید صدام بر حمایت از اقلیت‌های قومی ایران در هفتم فروردین 59، اعلام آمادگی برای جنگ با ایران در تاریخ 12/1/59، تأكید بر حاكمیت عراق بر خوزستان در تاریخ 4/2/59، 13 حمله هوایی به مراكز نفتی، تحویل یادداشت رسمی عراق به كاردار ایران و مطالبه سرزمین‌های مورد ادعا در تاریخ 16/6/59، سخنان صدام در اجتماع وزرای خارجه عرب درخصوص بازپس‌گیری سرزمین‌های عراقی در تاریخ 2/6/59، نامه عراق به سران هشت سازمان بین‌المللی و ادعای ارضی نسبت به ایران در تاریخ 23/6/59 و سرانجام لغو یك‌طرفه پیمان الجزایر در تاریخ 26/6/59 زمینه‌سازی‌های رژیم منحوس بعث عراق برای شروع یك اتفاق شوم تاریخی در جغرافیای استراتژیك خاورمیانه بود كه هشت سال تمام توانایی‌های بالقوه و بالفعل دو ملت مسلمان منطقه را صرف خواسته‌های نامشروع دشمنان اسلام كرد... تجاوز عراق شروع شد و ارتش بعث با جنایات غیرقابل وصف به پیشروی راهپیمایی‌گونه خویش در مناطق اشغال‌شده ایران اسلامی ادامه می‌داد و مسئول مربوطه در داخل اولا هرگونه ندای دلسوزانه را دخالت در امور خویش می‌خواند و ثانیا به دشمنی كه آمده بود تا ظرف یك هفته همه ایران را تسخیر نماید، زمین می‌داد و به‌اصطلاح زمان می‌گرفت!!شهرهای ایران در طول مرزهای آبی و خاكی جنوب، غرب و شمال غرب یكی پس از دیگری اشغال می‌شد و حتی خرمشهر پس از 32 روز مقاومت جانانه مردمی سقوط كرد و دشمن تا پشت دروازه‌های آبادان، اهواز، اندیمشك، دزفول، كرمانشاه و مریوان آمد و بنی‌صدر كه علاوه بر امور اجرائی، جانشینی فرماندهی كل قوا را در دست داشت، با بخل سیاسی، اولا گزارش‌های دلبخواه به امام و مردم می‌داد و ثانیا در دادن امكانات محدود نظامی به سپاه پاسداران و نیروهای مردمی دریغ می‌كرد... به یاد دارم كه در یكی از پرمخاطره‌ترین سفرها به آبادان، در زمان محاصره، یكی از فرماندهان سپاه با حالتی بغض‌كرده از عدم‌شلیك گلوله‌های توپ توسط ارتش گله كرد و وقتی علت را از فرماندهان ارتش حاضر در آبادان پرسیدم، دستور اكید سرفرماندهی ارتش مبنی بر منع شلیك را بهانه آوردند. موضوع را با امام مطرح كردم و وقتی امام از بنی‌صدر پرسیدند، در جواب گفت: «اولا از این نوع گلوله‌ها خیلی محدود داریم و ثانیا قیمت هر گلوله فلان مبلغ است».در ادامه این مطلب آمده است: «در همان ایام در آستانه یك سفر در فرودگاه تهران، یكی از فرماندهان ارتش با ترس و دلهره فراوان خود را به آیت‌الله خامنه‌ای رساند و گفت: نه‌تنها قیمت این گلوله‌ها زیاد نیست، بلكه در زرادخانه‌ها و حتی در مناطق جنگی از این گلوله‌ها فراوان داریم.
موضوع طی یك یادداشت كوتاه جهت پیگیری توسط آیت‌الله خامنه‌ای كه آن روزها نماینده امام در شورای عالی دفاع بودند، به اطلاع امام رسید و پس از آن بود كه با شلیك مستمر آن نوع گلوله‌ها، جلوی پیشروی ارتش بعث گرفته شد. به‌هرحال با حركت انقلابی مجلس در تصویب طرح عدم كفایت سیاسی رئیس‌جمهور وقت و كناررفتن اختلافات القایی سپاه و ارتش، شاهد تحركات بسیار مثبت در جبهه ایران بودیم كه آغاز آن عملیات دارخوین و سپس عملیات ثامن‌الائمه و سپس عملیات‌های بیت‌المقدس و فتح بستان و عملیات فتح‌المبین و پس از آن عملیات بیت‌المقدس و بازپس‌گیری خرمشهر بود و پس از دو علمیات ناقص به نام رمضان و والفجر مقدماتی، جبهه دچار ركود شد و با صدور حكم فرماندهی امام برای این‌جانب دو عملیات خیبر و بدر در جزایر مجنون و شرق دجله شروع شد. در این دوره شاهد فعالیت چشمگیر میانجی‌ها برای رهایی صدام از مخمصه بودیم، اما در گفت‌وگوها هیچ ضمانتی برای جلوگیری از تكرار شرارت‌های صدام نمی‌دادند. وقتی منطق و استدلال قوی ایران را در مورد خروج كامل ارتش عراق از خاك ایران و محاكمه متجاوز و پرداخت غرامت در مذاكرات دیدند، با كمك بوق تبلیغاتی غرب و با هدف تضعیف روحیه مقاومت و دفاع مردم ایران، اقدام به انتشار شایعات بی‌اساس می‌كردند كه یكی از خبیث‌ترین شایعات آنان پیشنهاد غرامت‌ها پس از فتح خرمشهر بود». در ادامه نوشته آمده است: «شایعه‌ای كه با همه بی‌اساس‌بودنش، در افواه افتاد و هنوز هم می‌بینیم كسانی كه در علقه آنان به انقلاب و ایران شكی نیست، به آن دامن می‌زنند و نیز شانتاژهای كم‌سابقه با ادعای جنگ‌طلب‌بودن ایران مظلوم ورد زبان‌هایشان بود... در جلسه قرارگاهی با فرماندهان عالی‌رتبه برنامه‌هایم را تشریح كردم، برنامه‌هایی كه با درایت فرماندهان و نهایت جانفشانی فرزندان این آب و خاك در سپاه، ارتش و بسیج، پیروزی‌های مشعشعی را در فتح فاو، شلمچه، مهران، كربلای 5، سرپل‌ذهاب، حلبچه و ده‌ها عملیات آفندی و پدافندی كوچك بر صحیفه تاریخ دفاع مقدس جاودان كرد... مسئولان جمهوری اسلامی با محوریت امام، ضمن بررسی همه جوانب، علاوه بر فعالیت‌های سیاسی، تحركات نظامی را سرلوحه برنامه‌های خویش قرار دادند كه نقطه اوج این مقطع پیروزی‌ درخشان سیاسی در ماجرای مك‌فارلین و فتوحات عملیات كربلای پنج در بٌعد نظامی است. عملیاتی كه دستور آغاز آن در یك شب به‌یادماندنی در یك جلسه مهم با فرماندهان قرارگاه‌ها، لشكرها و گردان‌ها، از خاطرات همیشه‌جاویدان زندگی من است... واقعا جنگ اگر 20 سال هم طول می‌كشید، به قول امام راحل می‌ایستادیم، اما خدا را شكر كه ایران اسلامی را از نعمت رهبری برخوردار كرده بود... ویژگی منحصربه‌فردی كه در سال‌های اول پیروزی انقلاب در قضیه بنی‌صدر از خویش بروز داده بودند یا سه روز بعد از فتح خرمشهر كه در مورد نحوه ادامه دفاع مقدس بحث بود، وقتی منطق نظامی فرماندهان را شنیدند، دستور خویش را با قید چند شرط انسانی، اخلاقی و سیاسی مبنی بر ادامه عملیات در خاك عراق صادر كردند... دقت و درایت امام در ماجرای قبول قطع‌نامه 598، حتی در تقدم و تأخر بندها و چگونگی اعلام آن برای ما در جلسات فوق‌سری ستودنی بود كه چگونه یك پیرمرد 90ساله كه سالیان سال از جماران بیرون نرفته بودند، بر همه مسائل اشراف كامل دارند و تأكید ایشان بر خلق و حفظ بعضی از اسناد برای جلوگیری از انحرافات احتمالی در تاریخ آینده مانند آن نامه‌ای كه برای مسئولین كشور نوشته بودند، نشان از دوراندیشی ایشان بود».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.