حیات ملی در معرض حملات مجازی
در دنیای امروز، حتی زیرساختهای حیاتی مانند سیستمهای حملونقل، مالی و تأسیسات نیز از حملات سایبری در امان نیستند. کارشناسان امنیت نسبت به خطرات موجود برای زیرساختهای حیاتی ملی (CNI) هشدار میدهند و تلاش دارند ابزارهایی طراحی کنند که حملات را چند ساعت قبل از آغاز تشخیص دهند. البته، این تهدیدات مختص صنایع حیاتی نیست و شبکههای وابسته به آنها را نیز شامل میشود. سرقت اطلاعات مهم مانند برنامههای جایگاهها، دسترسی دوربینهای مداربسته، دانش اجرائی و... میتواند يك بخش را از نظر سایبری و فیزیکی در معرض خطر قرار دهد. دولت بریتانیا سالانه میلیونها پوند برای سیستمهای امنیت سایبری خود هزینه میکند و قصد دارد این سرمایهگذاری را افزایش دهد. البته بهتر است به جای این کار برای بررسی و آزمایش نرمافزارهایی که ادعا میکنند امن هستند، هزینه صرف شود. به گزارش سایبربان، در سالهای گذشته، سازمانها تلاش داشتهاند سامانه سرپرستی و گردآوری داده یا اسکادا (SCADA) را برای ارتقای کنترل و گزارشدهی به شبکهها متصل کنند. سیستمهای اسکادا معمولا در تأسیسات دور از دسترس به کار میروند تا آنها را با شبکه سازمان مرتبط کنند. این تجهیزات اغلب از ابزارهای حفاظت فیزیکی و دوربینهای مداربسته که همه به IP وابسته هستند، استفاده میکنند. این تلاش برای کاهش هزینهها منجر به کاهش امنیت کار شده است. صنایع باید از خطرات موجود در مقابل سیستمهای ناامن اسکادا مطلع باشند. مدیران باید برای مقابله با این تهدیدات آموزش ببینند؛ برای نمونه استفاده از کامیونهای بدون راننده در معدن، بسیار جالب به نظر میرسد، اما اگر این کامیونها هک شوند، چطور؟ شبکههای موجود در سازمانها باید در شرایط واقعی نسبت به حملات سایبری آزمایش و بررسی شوند، این موضوع بهخصوص درباره سیستمهای اسکادا مهم است. مشکلات چنین سیستمهایی باید با دولت در میان گذاشته و در زمانی مشخص برطرف شود. تولیدکنندگان سیستمهای اسکادا و اینترنت اشیا نیز باید امنیت محصولات خود را افزایش دهند. امنیت موضوعی نیست که پس از تولید اضافه شود و باید در سیستمها نهفته باشد. با افزایش امنیت فیزیکی، کنترلهای فیزیکی نیز با تهدیدات سایبری بیشتری مواجه هستند. پیشبینی میشود در آینده حملات سایبری پیشزمینه حملات فیزیکی تلقی شوند. حملات سایبری میتوانند اطلاعات مهمی درباره کنترلهای فیزیکی و آسیبپذیریهای آنها افشا کنند. خلاف این، در جهانی که تجهیزات هرروز بیشتر درگیر اینترنت میشوند، ایجاد در پشتی برای هکرها سادهتر میشود؛ برای نمونه حمله به شرکت آمریکایی تارگت را (Target) از طریق شرکت فراهمکننده HVAC را به یاد آورید. تحقیقات و حملات انجامشده به دوربینهای مداربسته در انگلستان نشان داده که سوءاستفاده از این دوربینها در حمله سایبری چقدر ساده است. این موضوع میتواند برای تروریستهایی که قصد حمله فیزیکی دارند، بسیار مفید باشد. سیستمهای فیزیکی وابسته به IP میتوانند تحت کنترل قرار بگیرند و درحالیکه جزئیات نقشهها، کنترلها و نقاشیها اغلب در شبکهها نگهداری میشوند، این سیستمها را تحت خطر قرار میدهد. از سویی دیگر حرکت به سمت تجهیزات متصل به اینترنت این تهدیدات را هر روز بیشتر میکند.سیستمهای اسکادای غیرامن استفادهشده، اولین خط موردحمله از سوی سلاحهای سایبری هستند. این حقیقت که آنها بخش مرکزی زیرساختهای حیاتی را تشکیل میدهند، این تجهیزات را در مرکز خطر قرار میدهد. شبکههای متفاوت، متصل و توزیعشده آنها پیچیده هستند و ازاینرو نظارت بر آنها بسیار دشوار است. محدوده خطر آنها نیز بسیار وسیع و متنوع است: آنها نسبت به بدافزارها، حملات داخلی، هکرهای خارجی، حملات تروریستی و درنهایت کشورهای مخالف یا دشمنان، آسیبپذیر هستند.زیرساختهای حیاتی سازمانها معمولا یکپارچه و به هم وابسته هستند؛ برای نمونه سیستم حملونقل برای رساندن کارکنان به بیمارستان ضروری است. بدون برق، آب، سلامت و منابع مالی سازمان مدت زیادی دوام نمیآورد؛ اما آیا این سیستمها در مقابل حملات سایبری مقاوم هستند؟
در دنیای امروز، حتی زیرساختهای حیاتی مانند سیستمهای حملونقل، مالی و تأسیسات نیز از حملات سایبری در امان نیستند. کارشناسان امنیت نسبت به خطرات موجود برای زیرساختهای حیاتی ملی (CNI) هشدار میدهند و تلاش دارند ابزارهایی طراحی کنند که حملات را چند ساعت قبل از آغاز تشخیص دهند. البته، این تهدیدات مختص صنایع حیاتی نیست و شبکههای وابسته به آنها را نیز شامل میشود. سرقت اطلاعات مهم مانند برنامههای جایگاهها، دسترسی دوربینهای مداربسته، دانش اجرائی و... میتواند يك بخش را از نظر سایبری و فیزیکی در معرض خطر قرار دهد. دولت بریتانیا سالانه میلیونها پوند برای سیستمهای امنیت سایبری خود هزینه میکند و قصد دارد این سرمایهگذاری را افزایش دهد. البته بهتر است به جای این کار برای بررسی و آزمایش نرمافزارهایی که ادعا میکنند امن هستند، هزینه صرف شود. به گزارش سایبربان، در سالهای گذشته، سازمانها تلاش داشتهاند سامانه سرپرستی و گردآوری داده یا اسکادا (SCADA) را برای ارتقای کنترل و گزارشدهی به شبکهها متصل کنند. سیستمهای اسکادا معمولا در تأسیسات دور از دسترس به کار میروند تا آنها را با شبکه سازمان مرتبط کنند. این تجهیزات اغلب از ابزارهای حفاظت فیزیکی و دوربینهای مداربسته که همه به IP وابسته هستند، استفاده میکنند. این تلاش برای کاهش هزینهها منجر به کاهش امنیت کار شده است. صنایع باید از خطرات موجود در مقابل سیستمهای ناامن اسکادا مطلع باشند. مدیران باید برای مقابله با این تهدیدات آموزش ببینند؛ برای نمونه استفاده از کامیونهای بدون راننده در معدن، بسیار جالب به نظر میرسد، اما اگر این کامیونها هک شوند، چطور؟ شبکههای موجود در سازمانها باید در شرایط واقعی نسبت به حملات سایبری آزمایش و بررسی شوند، این موضوع بهخصوص درباره سیستمهای اسکادا مهم است. مشکلات چنین سیستمهایی باید با دولت در میان گذاشته و در زمانی مشخص برطرف شود. تولیدکنندگان سیستمهای اسکادا و اینترنت اشیا نیز باید امنیت محصولات خود را افزایش دهند. امنیت موضوعی نیست که پس از تولید اضافه شود و باید در سیستمها نهفته باشد. با افزایش امنیت فیزیکی، کنترلهای فیزیکی نیز با تهدیدات سایبری بیشتری مواجه هستند. پیشبینی میشود در آینده حملات سایبری پیشزمینه حملات فیزیکی تلقی شوند. حملات سایبری میتوانند اطلاعات مهمی درباره کنترلهای فیزیکی و آسیبپذیریهای آنها افشا کنند. خلاف این، در جهانی که تجهیزات هرروز بیشتر درگیر اینترنت میشوند، ایجاد در پشتی برای هکرها سادهتر میشود؛ برای نمونه حمله به شرکت آمریکایی تارگت را (Target) از طریق شرکت فراهمکننده HVAC را به یاد آورید. تحقیقات و حملات انجامشده به دوربینهای مداربسته در انگلستان نشان داده که سوءاستفاده از این دوربینها در حمله سایبری چقدر ساده است. این موضوع میتواند برای تروریستهایی که قصد حمله فیزیکی دارند، بسیار مفید باشد. سیستمهای فیزیکی وابسته به IP میتوانند تحت کنترل قرار بگیرند و درحالیکه جزئیات نقشهها، کنترلها و نقاشیها اغلب در شبکهها نگهداری میشوند، این سیستمها را تحت خطر قرار میدهد. از سویی دیگر حرکت به سمت تجهیزات متصل به اینترنت این تهدیدات را هر روز بیشتر میکند.سیستمهای اسکادای غیرامن استفادهشده، اولین خط موردحمله از سوی سلاحهای سایبری هستند. این حقیقت که آنها بخش مرکزی زیرساختهای حیاتی را تشکیل میدهند، این تجهیزات را در مرکز خطر قرار میدهد. شبکههای متفاوت، متصل و توزیعشده آنها پیچیده هستند و ازاینرو نظارت بر آنها بسیار دشوار است. محدوده خطر آنها نیز بسیار وسیع و متنوع است: آنها نسبت به بدافزارها، حملات داخلی، هکرهای خارجی، حملات تروریستی و درنهایت کشورهای مخالف یا دشمنان، آسیبپذیر هستند.زیرساختهای حیاتی سازمانها معمولا یکپارچه و به هم وابسته هستند؛ برای نمونه سیستم حملونقل برای رساندن کارکنان به بیمارستان ضروری است. بدون برق، آب، سلامت و منابع مالی سازمان مدت زیادی دوام نمیآورد؛ اما آیا این سیستمها در مقابل حملات سایبری مقاوم هستند؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.