لطفا نسخه کلی نپیچید
مرضیه برومند
پدرم مردی فوقالعاده مذهبی بود؛ انسانی که در چارچوب زندگی میکرد، اما هیچگاه با فعالیتهای فرهنگی، هنری و حتی اجتماعی فرزندانش مخالفتی نداشت و سعی نمیکرد برای آنها چارچوبی ایجاد کند. فکر میکنم مردهای ایرانی بیشتر شبیه پدر من هستند تا تصوری که برخی قصد دارند به ما تلقین کنند.
گروه اندکی که با چاپ پوسترها و خلق شعارهایی بهدنبال محدودکردن حضور زنان در جامعه هستند؛ نوعی احساس مالکیت به جنس زن دارند و انگار میخواهند بهنوعی، رقیبشان را از میدان بهدر کنند؛ اما ميزان اين نوع نگاه در جامعه واقعا کم است چراکه مرد ایرانی، در برخورد با جامعه زنان، بلندنظر، بافرهنگ و محترم رفتار میکند. شاید بد نباشد که به این گروه اندک یادآور شد. در نهایت میتوانند چنین پیامهایی را در محدوده خانواده خود عملی کنند، اگرچه واقعیت این است که رفتار زنان در جامعه، شبیه رفتار مردان در جامعه است؛ همانطور که آنها باید منش اجتماعی و فردی خود را طوری تنظیم کنند که به جایگاهشان بهعنوان یک پدر، یک پسر یا یک شوهر لطمه وارد نشود، زنان نیز حضورشان را در جامعه، منطبق با چنین مؤلفههایی تنظیم میکنند.
تمام این سالها که من فعالیتهای فرهنگی و هنری داشتهام، در بطن جامعه بودهام و بهعنوان یک زن، جایگاه خودم را ساخته و حفاظت کردهام، در این مسیر مردان بسیاری هم بودهاند که با من در این فعالیتها مشارکت داشتهاند و آنها نیز بهنوبه خود، چه در حفظ جایگاه فردیشان و چه در احترام به جایگاه من، عمل کردهاند. بنابراین فکر میکنم پیام چنین پوسترهایی بهجای آنکه خطاب به زنان باشد، خطاب به مردان است و بعید میدانم که بشود نسخهای چنین کلی را برای جامعه مردان ایرانی پیچید که حسننظر خود را درخصوص زنان اثبات کردهاند. به رسانهها هم پیشنهاد میکنم که بهجای پرداختن به موضوعاتی از این دست که بسیار کم و نادر هستند، گاهی هم در لابهلای اخبار، زیباییها را ببینند، جهان پر است از زیباییهای دیدهنشده یا زیباییهایی که شاید حتی دیده شدهاند، اما باید دوباره آنها را کشف کرد.
پدرم مردی فوقالعاده مذهبی بود؛ انسانی که در چارچوب زندگی میکرد، اما هیچگاه با فعالیتهای فرهنگی، هنری و حتی اجتماعی فرزندانش مخالفتی نداشت و سعی نمیکرد برای آنها چارچوبی ایجاد کند. فکر میکنم مردهای ایرانی بیشتر شبیه پدر من هستند تا تصوری که برخی قصد دارند به ما تلقین کنند.
گروه اندکی که با چاپ پوسترها و خلق شعارهایی بهدنبال محدودکردن حضور زنان در جامعه هستند؛ نوعی احساس مالکیت به جنس زن دارند و انگار میخواهند بهنوعی، رقیبشان را از میدان بهدر کنند؛ اما ميزان اين نوع نگاه در جامعه واقعا کم است چراکه مرد ایرانی، در برخورد با جامعه زنان، بلندنظر، بافرهنگ و محترم رفتار میکند. شاید بد نباشد که به این گروه اندک یادآور شد. در نهایت میتوانند چنین پیامهایی را در محدوده خانواده خود عملی کنند، اگرچه واقعیت این است که رفتار زنان در جامعه، شبیه رفتار مردان در جامعه است؛ همانطور که آنها باید منش اجتماعی و فردی خود را طوری تنظیم کنند که به جایگاهشان بهعنوان یک پدر، یک پسر یا یک شوهر لطمه وارد نشود، زنان نیز حضورشان را در جامعه، منطبق با چنین مؤلفههایی تنظیم میکنند.
تمام این سالها که من فعالیتهای فرهنگی و هنری داشتهام، در بطن جامعه بودهام و بهعنوان یک زن، جایگاه خودم را ساخته و حفاظت کردهام، در این مسیر مردان بسیاری هم بودهاند که با من در این فعالیتها مشارکت داشتهاند و آنها نیز بهنوبه خود، چه در حفظ جایگاه فردیشان و چه در احترام به جایگاه من، عمل کردهاند. بنابراین فکر میکنم پیام چنین پوسترهایی بهجای آنکه خطاب به زنان باشد، خطاب به مردان است و بعید میدانم که بشود نسخهای چنین کلی را برای جامعه مردان ایرانی پیچید که حسننظر خود را درخصوص زنان اثبات کردهاند. به رسانهها هم پیشنهاد میکنم که بهجای پرداختن به موضوعاتی از این دست که بسیار کم و نادر هستند، گاهی هم در لابهلای اخبار، زیباییها را ببینند، جهان پر است از زیباییهای دیدهنشده یا زیباییهایی که شاید حتی دیده شدهاند، اما باید دوباره آنها را کشف کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.