|

استقبال گرم از ظریف در سرزمین نقره

آزاده بابایی‌نژاد

سكاندار دستگاه دیپلماسی كشورمان، در پنجمین توقفگاه سفرش به آمریكای لاتین، دیروز جمعه در استقبال كم‌نظیری، وارد فرودگاه بین‌المللی سانتا كروز بولیوی شد. دولت این كشور برای ظریف تا پای پلکان هواپیما فرش قرمز پهن کرده بود و گارد احترام ویژه نظامی برای استقبال از او ایستاده بود و همتای بولیویایی او و شماری از مقام‌های این کشور برای دیدن او صف کشیده بودند و سرود ملی ایران و بولیوی نیز به افتخار اولین حضور ظریف در بولیوی نواخته شد. جمهوری بولیوی با شعار ملی «وحدت، قدرت است» در مركز آمریكای جنوبی واقع شده و پایتخت آن به طور رسمی و در قانون اساسی شهر سوكره ذكر شده؛ اما دولت این كشور در شهر لاپاز مستقر است. زبان‌های رسمی این كشور ١٠ میلیون‌نفری اسپانیولی، كچوآ، آیمارا و ٣٤ زبان دیگر بومی است و ٧٨ درصد مردم بولیوی پیرو كلیسای كاتولیك روم هستند. این كشور در خشكی محصور شده و ارتباطش با اقیانوس آرام را در جنگ موسوم به آرام در سال ١٨٧٩ از دست داد؛ هرچند از طریق رودخانه پاراگوئه به اقیانوس آتلانتیك دسترسی دارد و رشته‌كوه‌های آندس در غرب این كشور واقع شده و از نظر اندوخته‌های معدنی و به‌ویژه فلز قلع بسیار غنی است. كانتوتا نوعی گل است كه در دره‌های كوهی بولیوی می‌روید و به‌نوعی سمبل ملی این كشور به شمار می‌آید. باید بگویم كه بولیوی اگرچه سرشار از منابع طبیعی است و گاهی به كنایه به آن «نشسته بر روی معادن طلا» می‌گویند؛ اما پس از «گویان» فقیرترین كشور این منطقه به شمار می‌آید. بولیوی دومین دارنده گاز طبیعی در آمریكای جنوبی پس از ونزوئلاست و علاوه‌بر‌آن ٧٠ درصد آهن و منیزیم دنیا را تأمین می‌كند. بي‌رونقي اقتصاد بولیوی را در سه عامل می‌توان جست‌وجو كرد: ١) كاهش چشمگیر قیمت نقره به مدت چند دهه متوالی آن‌هم در شرایطی كه یكی از مهم‌ترین منابع درآمدزای این كشور در صنایع معدنی به شمار می‌آید. ٢) كاهش كمك‌های مالی كشورهای غربی به آن به دلیل وضع قوانین سختگیرانه اقتصادی از سوی مقام‌های بولیوی. ٣) ریشه‌كنی محصولات كوكائین به وسیله آمریكا، زیرا بولیوی ٨٠ درصد كوكائین جهان را تأمین می‌كرد و كاهش تولید این ماده افیونی درآمد سرشار كشور و نیز كشاورزان را در پی داشت. در‌این‌میان دگرگونی در ساختار قانون‌گذاری، بهبود نسبی بازارهای بولیوی را به همراه داشته و از سال ٩٦ به این طرف سه گروه از شركت‌های نفتی كه در زمینه اكتشاف، بهره‌برداری و نیز انتقال فعالیت داشتند، با هدف انتقال خط لوله گاز به برزیل، در هم تجمیع شدند. دولت مركزی نیز قرارداد طولانی‌مدتی برای فروش گاز به برزیل تا سال ٢٠١٩ منعقد كرده كه روزانه ١٢ میلیون متر‌مكعب گاز به همسایه شمالی و شرقی خود، یعنی برزیل صادر می‌كند. مهم‌ترین كشور تجارت‌كننده با بولیوی، آمریكاست كه در ازای واردات طلا، انواع جواهر‌آلات و مصنوعات چوبی، به این كشور گندم، كامپیوتر و خودرو صادر می‌كند. كشاورزان بولیوی تولیدكننده تنباكو نیز هستند؛ ولی اتفاقا مقدار مازادی برای تأمین نیازهای داخلی نیز وارد می‌شود. در سال ٢٠١٠ بولیوی بیش از صد میلیون تُن تنباكو تولید كرده بود. گفتنی است كه «رقص شیطان» یكی از مراسم‌های محلی معروف در آمریكای جنوبی است كه هر سال در شهر اورو این كشور برگزار می‌شود.

سكاندار دستگاه دیپلماسی كشورمان، در پنجمین توقفگاه سفرش به آمریكای لاتین، دیروز جمعه در استقبال كم‌نظیری، وارد فرودگاه بین‌المللی سانتا كروز بولیوی شد. دولت این كشور برای ظریف تا پای پلکان هواپیما فرش قرمز پهن کرده بود و گارد احترام ویژه نظامی برای استقبال از او ایستاده بود و همتای بولیویایی او و شماری از مقام‌های این کشور برای دیدن او صف کشیده بودند و سرود ملی ایران و بولیوی نیز به افتخار اولین حضور ظریف در بولیوی نواخته شد. جمهوری بولیوی با شعار ملی «وحدت، قدرت است» در مركز آمریكای جنوبی واقع شده و پایتخت آن به طور رسمی و در قانون اساسی شهر سوكره ذكر شده؛ اما دولت این كشور در شهر لاپاز مستقر است. زبان‌های رسمی این كشور ١٠ میلیون‌نفری اسپانیولی، كچوآ، آیمارا و ٣٤ زبان دیگر بومی است و ٧٨ درصد مردم بولیوی پیرو كلیسای كاتولیك روم هستند. این كشور در خشكی محصور شده و ارتباطش با اقیانوس آرام را در جنگ موسوم به آرام در سال ١٨٧٩ از دست داد؛ هرچند از طریق رودخانه پاراگوئه به اقیانوس آتلانتیك دسترسی دارد و رشته‌كوه‌های آندس در غرب این كشور واقع شده و از نظر اندوخته‌های معدنی و به‌ویژه فلز قلع بسیار غنی است. كانتوتا نوعی گل است كه در دره‌های كوهی بولیوی می‌روید و به‌نوعی سمبل ملی این كشور به شمار می‌آید. باید بگویم كه بولیوی اگرچه سرشار از منابع طبیعی است و گاهی به كنایه به آن «نشسته بر روی معادن طلا» می‌گویند؛ اما پس از «گویان» فقیرترین كشور این منطقه به شمار می‌آید. بولیوی دومین دارنده گاز طبیعی در آمریكای جنوبی پس از ونزوئلاست و علاوه‌بر‌آن ٧٠ درصد آهن و منیزیم دنیا را تأمین می‌كند. بي‌رونقي اقتصاد بولیوی را در سه عامل می‌توان جست‌وجو كرد: ١) كاهش چشمگیر قیمت نقره به مدت چند دهه متوالی آن‌هم در شرایطی كه یكی از مهم‌ترین منابع درآمدزای این كشور در صنایع معدنی به شمار می‌آید. ٢) كاهش كمك‌های مالی كشورهای غربی به آن به دلیل وضع قوانین سختگیرانه اقتصادی از سوی مقام‌های بولیوی. ٣) ریشه‌كنی محصولات كوكائین به وسیله آمریكا، زیرا بولیوی ٨٠ درصد كوكائین جهان را تأمین می‌كرد و كاهش تولید این ماده افیونی درآمد سرشار كشور و نیز كشاورزان را در پی داشت. در‌این‌میان دگرگونی در ساختار قانون‌گذاری، بهبود نسبی بازارهای بولیوی را به همراه داشته و از سال ٩٦ به این طرف سه گروه از شركت‌های نفتی كه در زمینه اكتشاف، بهره‌برداری و نیز انتقال فعالیت داشتند، با هدف انتقال خط لوله گاز به برزیل، در هم تجمیع شدند. دولت مركزی نیز قرارداد طولانی‌مدتی برای فروش گاز به برزیل تا سال ٢٠١٩ منعقد كرده كه روزانه ١٢ میلیون متر‌مكعب گاز به همسایه شمالی و شرقی خود، یعنی برزیل صادر می‌كند. مهم‌ترین كشور تجارت‌كننده با بولیوی، آمریكاست كه در ازای واردات طلا، انواع جواهر‌آلات و مصنوعات چوبی، به این كشور گندم، كامپیوتر و خودرو صادر می‌كند. كشاورزان بولیوی تولیدكننده تنباكو نیز هستند؛ ولی اتفاقا مقدار مازادی برای تأمین نیازهای داخلی نیز وارد می‌شود. در سال ٢٠١٠ بولیوی بیش از صد میلیون تُن تنباكو تولید كرده بود. گفتنی است كه «رقص شیطان» یكی از مراسم‌های محلی معروف در آمریكای جنوبی است كه هر سال در شهر اورو این كشور برگزار می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.