|

بیضایی، جنتی و هالیوود!

مهرداد حجتی


«سینمای جهان از امروز رسما به دو بخش تقسیم شد. خبر داری که؟»؛ این جمله را دست‌چپی به دست‌راستی می‌گوید. دست‌راستی که با موبایلش ور می‌رود، می‌گوید: «آکادمی اسکار اینو گفته؟» دست‌چپی می‌گوید: «رئیس سینمای کشور، آقای دکتر ایوبی، گفته». دست‌راستی که هنوز کنجکاوی‌اش برطرف نشده، می‌گوید: «منظورش هالیوود و باقی جهان است؟» دست‌چپی با لبخند می‌گوید: «منظورش هالیوود و ایران است. یک بخش آن می‌شود هالیوود و یک بخش آن می‌شود سینمای ایران. خوب است دیگر. این‌طوری آقای ایوبی هم نامش را در تاریخ نوشت». دست‌راستی می‌پرسد: «جز ما در جهان سینمای دیگری نیست که بخواهد با هالیوود رقابت کند؟» دست‌چپی به پوستر چند فیلم مهم تاریخ سینما که بر درودیوار کافه چسبیده اشاره می‌کند و می‌گوید: «لابد نیست!» دست‌راستی که متوجه لحن شوخ او نشده، می‌گوید: «واقعا؟!» دست‌چپی که خنده‌اش گرفته، می‌گوید: «سینمای ایتالیا، فرانسه، سوئد، دانمارک، ژاپن، هند و ده‌ها کشور دیگر لابد از دور خارج شده‌اند. فقط مانده ایران و آمریکا. این‌طوری ایران می‌تواند راحت آمریکا را در فینال شکست دهد!» دست‌راستی که حالا متوجه شوخی او شده، می‌گوید: «همه‌اش شوخی بود؟» دست‌چپی که هنوز می‌خندد، می‌گوید: «جدی بود. باور کن. این هم سندش» و روزنامه را به او نشان می‌دهد. دست‌راستی چشمانش گرد می‌شود. می‌گوید: «منظورش دو نوع دیدگاه در سینماست، لابد. بگذریم. دیگر چه خبر؟» دست‌چپی با مکث پاسخ می‌دهد: «هیچ. همه‌چیز امن و امان است. فقط مانده بود مسئله بهرام بیضایی که آن هم حل شد». دست‌راستی کنجکاو می‌پرسد: «واقعا حل شد؟» دست‌چپی با همان لحن ادامه می‌دهد: «پس چی؟ خیلی هم راحت حل شد». دست‌راستی که مشغول هم‌زدن قهوه است، می‌گوید: «چه خوب! حالا کی قرار است بیاید؟» دست‌چپی با اشاره به فنجان قهوه او می‌گوید: «ریختی». دست‌راستی که تازه متوجه ریختن قهوه روی میز می‌شود، می‌گوید: «این را ول کن. واقعا آمدنش جدی است؟!» دست‌چپی با تعارف دستمال به او می‌گوید: «اگر هم تا دیروز، پریروز کمی جدی بود. حالا دیگر کاملا شوخی است». دست‌راستی که فنجان قهوه را میان هوا و زمین سرگردان نگه داشته است، می‌گوید: «پاک گیج شدم. یعنی به هم خورد؟» دست‌چپی دستمال را کف دست او می‌گذارد و می‌گوید: «آب پاک را ریخت». دست‌راستی با همان حالت می‌گوید: «بیضایی؟» دست‌چپی که خودش دست‌به‌کار خشک‌کردن میز شده، می‌گوید: «جنتی». دست‌راستی با همان تعلیق می‌گوید: «شورای ...» دست‌چپی با دستان چسبناک می‌گوید: «وزیر». دست‌راستی می‌گوید: «گفته نیا؟» دست‌چپی دستمال خیس و چسبناک را مچاله می‌کند و می‌گوید: «گفته آقای بیضایی اصولا می‌تواند در این سن‌وسال کاری انجام دهد؟» دست‌راستی فنجان را می‌گذارد و می‌گوید: «لابد سنش کم است. هنوز 90 سالش نشده!»


«سینمای جهان از امروز رسما به دو بخش تقسیم شد. خبر داری که؟»؛ این جمله را دست‌چپی به دست‌راستی می‌گوید. دست‌راستی که با موبایلش ور می‌رود، می‌گوید: «آکادمی اسکار اینو گفته؟» دست‌چپی می‌گوید: «رئیس سینمای کشور، آقای دکتر ایوبی، گفته». دست‌راستی که هنوز کنجکاوی‌اش برطرف نشده، می‌گوید: «منظورش هالیوود و باقی جهان است؟» دست‌چپی با لبخند می‌گوید: «منظورش هالیوود و ایران است. یک بخش آن می‌شود هالیوود و یک بخش آن می‌شود سینمای ایران. خوب است دیگر. این‌طوری آقای ایوبی هم نامش را در تاریخ نوشت». دست‌راستی می‌پرسد: «جز ما در جهان سینمای دیگری نیست که بخواهد با هالیوود رقابت کند؟» دست‌چپی به پوستر چند فیلم مهم تاریخ سینما که بر درودیوار کافه چسبیده اشاره می‌کند و می‌گوید: «لابد نیست!» دست‌راستی که متوجه لحن شوخ او نشده، می‌گوید: «واقعا؟!» دست‌چپی که خنده‌اش گرفته، می‌گوید: «سینمای ایتالیا، فرانسه، سوئد، دانمارک، ژاپن، هند و ده‌ها کشور دیگر لابد از دور خارج شده‌اند. فقط مانده ایران و آمریکا. این‌طوری ایران می‌تواند راحت آمریکا را در فینال شکست دهد!» دست‌راستی که حالا متوجه شوخی او شده، می‌گوید: «همه‌اش شوخی بود؟» دست‌چپی که هنوز می‌خندد، می‌گوید: «جدی بود. باور کن. این هم سندش» و روزنامه را به او نشان می‌دهد. دست‌راستی چشمانش گرد می‌شود. می‌گوید: «منظورش دو نوع دیدگاه در سینماست، لابد. بگذریم. دیگر چه خبر؟» دست‌چپی با مکث پاسخ می‌دهد: «هیچ. همه‌چیز امن و امان است. فقط مانده بود مسئله بهرام بیضایی که آن هم حل شد». دست‌راستی کنجکاو می‌پرسد: «واقعا حل شد؟» دست‌چپی با همان لحن ادامه می‌دهد: «پس چی؟ خیلی هم راحت حل شد». دست‌راستی که مشغول هم‌زدن قهوه است، می‌گوید: «چه خوب! حالا کی قرار است بیاید؟» دست‌چپی با اشاره به فنجان قهوه او می‌گوید: «ریختی». دست‌راستی که تازه متوجه ریختن قهوه روی میز می‌شود، می‌گوید: «این را ول کن. واقعا آمدنش جدی است؟!» دست‌چپی با تعارف دستمال به او می‌گوید: «اگر هم تا دیروز، پریروز کمی جدی بود. حالا دیگر کاملا شوخی است». دست‌راستی که فنجان قهوه را میان هوا و زمین سرگردان نگه داشته است، می‌گوید: «پاک گیج شدم. یعنی به هم خورد؟» دست‌چپی دستمال را کف دست او می‌گذارد و می‌گوید: «آب پاک را ریخت». دست‌راستی با همان حالت می‌گوید: «بیضایی؟» دست‌چپی که خودش دست‌به‌کار خشک‌کردن میز شده، می‌گوید: «جنتی». دست‌راستی با همان تعلیق می‌گوید: «شورای ...» دست‌چپی با دستان چسبناک می‌گوید: «وزیر». دست‌راستی می‌گوید: «گفته نیا؟» دست‌چپی دستمال خیس و چسبناک را مچاله می‌کند و می‌گوید: «گفته آقای بیضایی اصولا می‌تواند در این سن‌وسال کاری انجام دهد؟» دست‌راستی فنجان را می‌گذارد و می‌گوید: «لابد سنش کم است. هنوز 90 سالش نشده!»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.